All Chapters of ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา: Chapter 771 - Chapter 780

จี้หานอีคอยต้อนรับแขกเหรื่ออยู่ด้านหน้า และก็เป็นจริงดังที่เสิ่นซื่อกล่าวไว้ นางเพียงจดจำคนจากไม่กี่ตระกูลก็พอ ส่วนคนอื่น ๆ แม้นางไม่รู้จัก แต่พวกเขาก็จะเป็นฝ่ายเข้ามาพูดคุยกับนางเองทางด้านนางไป๋ก็ให้การต้อนรับอย่างกระตือรือร้นเป็นพิเศษ บนใบหน้าเปี่ยมด้วยความปีติยินดี บัดนี้เสิ่นฉางหลิงสร้างความดีความชอบ อนาคตย่อมก้าวไกลไร้ขีดจำกัด ผู้คนมากมายจึงพากันเข้ามาตีสนิทนางไป๋ด้วยเจตนาทาบทามเรื่องการแต่งงานเสิ่นฉางหลิงถือกำเนิดในจวนสกุลเสิ่น เดิมทีก็มีผู้คนต้องการเกี่ยวดองด้วยไม่ใช่น้อย บัดนี้เมื่อมีตำแหน่งขุนนางติดตัว ผู้คนที่หมายตาก็ยิ่งมากขึ้นไปอีกทางด้านจี้หานอีหลังรับรองแขกไปได้สองสามตระกูล ก็บังเอิญพบกับนางซู จึงชักชวนกันไปนั่งสนทนาอยู่ที่มุมหนึ่ง ทว่านั่งลงได้เพียงชั่วเวลาจิบชาหนึ่งถ้วย รอบกายก็มีผู้คนมารุมล้อมเสียแล้วยามนี้ฐานะของจี้หานอี ทั่วทั้งเมืองหลวงย่อมไม่มีผู้ใดไม่รู้จัก เหตุผลที่พากันเข้ามาก็เพื่อหวังผูกมิตร ถ้อยคำประจบสอพลอและท่าทีอันกระตือรือร้นเหล่านั้น ทำเอาจี้หานอีถึงกับวางตัวไม่ถูกทีเดียวจี้หานอีตระหนักดีว่าทั้งหมดนี้ย่อมเป็นเพราะนางคือสะใภ้สกุลเสิ่น เป็นภรรยาข

แม้จี้หานอีจะตีคลีเป็น และนางก็รู้สึกอยากลองลงสนามบ้างจริง ๆ แต่เรื่องนี้นางต้องปรึกษากับเสิ่นซื่อก่อน หากเสิ่นซื่อไม่อยากให้นางไป นางก็จะไม่ไปนางจึงกล่าว "เช่นนั้นขอข้าลองคิดดูก่อนนะเจ้าคะ ถึงเวลานั้นพวกเราค่อยเขียนจดหมายแจ้งข่าวกัน แม้ข้าไปเล่นไม่ได้ แต่วันนั้นข้าก็จะไปนั่งดูอยู่บนอัฒจันทร์แน่นอนเจ้าค่ะ"เหตุผลที่ชุยจิ้งหมิ่นเชิญจี้หานอี ย่อมเป็นเพราะในอดีตเคยเห็นจี้หานอีตีคลีมาก่อน ฝีมือของนางนับว่ายอดเยี่ยมชนิดหาตัวจับยาก มีความโดดเด่นไม่เหมือนผู้ใดในหมู่หญิงสาว ได้ยินมาว่าทักษะของจี้หานอีนั้นบิดาเป็นคนสอนให้ ในอดีตชุยจิ้งหมิ่นก็อยากคบหาจี้หานอีเป็นสหาย เสียดายที่พวกนางแทบไม่มีโอกาสได้พบปะกัน นึกไม่ถึงว่าหลังแต่งงานแล้ว จะจับพลัดจับผลูมารู้จักกันจนได้ชุยจิ้งหมิ่นเกิดในจวนผิงหนานโหวซึ่งเป็นตระกูลขุนนางสายบู๊ แม้ภายนอกดูสง่างามสำรวมตน แต่กลับฝึกฝนวิชาขี่ม้าตั้งแต่เด็ก ซ้ำยังพอมีวิชาป้องกันตัวเพื่อเสริมสร้างร่างกายให้แข็งแรงอยู่บ้าง ติดอยู่ตรงที่บรรดาคุณหนูตระกูลสูงศักดิ์รอบกายล้วนบอบบางอ้อนแอ้น ส่วนชุยจาวอวิ๋นก็สุขภาพอ่อนแอ แม้ลูกพี่ลูกน้องหญิงอีกสองคนจะเรียนขี่ม้าด้วย แต่ก็ยังอ

เมื่อโถงด้านในไม่มีผู้อื่นแล้ว นางกู้จึงเดินเข้ามาหาจี้หานอีพลางกระซิบ “จัดการเรื่องราวเสร็จแล้วหรือ?”จี้หานอีไม่ได้พบหน้ามารดามานานทีเดียว บัดนี้จึงเพิ่งมีเวลาว่างมาพูดคุยกับมารดาอย่างจริงจัง เมื่ออยู่ข้างกายบุคคลอันเป็นที่รัก หญิงสาวจึงผ่อนคลายลง ก่อนพยักหน้าแผ่วเบา “เสร็จแล้วเจ้าค่ะ”ครั้นเห็นว่าช่วงนี้สีหน้าและผิวพรรณของมารดาดูดีขึ้นกว่าแต่ก่อน นางก็ยิ่งรู้สึกวางใจช่วงที่ผ่านมาด้วยมีเรื่องราวเกิดขึ้นติด ๆ กันทำให้นางไม่มีเวลากลับไปเยี่ยมเยียนมารดา แต่ถึงกระนั้นก็ยังส่งของบำรุงไปให้มารดาเสมอ รวมถึงยังเขียนจดหมายไปไถ่ถามเกี่ยวกับสุขภาพของมารดาด้วยแต่ก่อนมารดามักอยู่แค่ในเรือนและป่วยกระเสาะกระแสะ บัดนี้ดูกลับมีน้ำมีนวลขึ้น จี้หานอีจึงรู้สึกยินดียิ่งทางด้านฮูหยินผู้เฒ่ากู้ก็ทอดสายตามองจี้หานอีด้วยความยินดีเช่นกัน พลางกล่าวว่า “วันนี้ยายเห็นว่าฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นปฏิบัติต่อเจ้าไม่เลวทีเดียว คนของสกุลเสิ่นล้วนผูกมิตรกับเจ้า ตอนแรกยายยังแอบกังวลว่าเจ้าอาจต้องใช้ชีวิตยากลำบากในจวนสกุลเสิ่น แต่บัดนี้ยายไม่กังวลแล้ว”“ความจริงท่าทีที่คนสกุลเสิ่นมีต่อเจ้า ก็ขึ้นอยู่กับท่าทีที่ท่านโหวเ

จี้หานอีเดินไปข้างกายเสิ่นซื่อ เมื่อเห็นสีหน้าของชายหนุ่มยังคงเคร่งขรึมเล็กน้อย ก็รู้ได้ทันทีว่าเรื่องของกู้หว่านอวิ๋นคงทำให้เขาไม่สบอารมณ์เป็นแน่นางจึงถามว่า "ท่านพี่ไม่พอใจหรือเจ้าคะ?""เมื่อครู่น้องหญิงสามล่วงเกินท่าน ท่านยายกลับไปย่อมต้องอบรมสั่งสอนนางแน่ หลังจากนี้คงไม่มีเรื่องเช่นนี้อีกแล้วเจ้าค่ะ"เสิ่นซื่อทอดสายตามองจี้หานอี แต่ก็ไม่ได้พูดคำใด เพียงจูงมือนางเดินขึ้นไปด้านบน ใบหน้ายังคงมืดทะมึนเช่นเดิมจี้หานอีเดินตามหลังเสิ่นซื่อเข้าไปในเรือน เสิ่นซื่อเข้าไปในห้องด้านในเพื่อผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า จี้หานอีจึงเดินเข้าไปช่วยปลดสายรัดเอวให้เขาเสิ่นซื่อเฝ้ามองการกระทำของจี้หานอีที่กำลังช่วยเขาปลดเปลื้องเสื้อผ้า พลางเม้มริมฝีปากเล็กน้อยความจริงเขาไม่ได้โกรธเคืองเรื่องใด เพียงยังจดจำเรื่องที่จี้หานอีเล่นโยนลูกธนูในวันนี้ได้ดี กอปรกับถูกกู้หว่านอวิ๋นพุ่งชน จึงยิ่งรู้สึกขุ่นเคืองไปกันใหญ่ยามนี้เมื่อฝ่ามืออันอ่อนนุ่มของจี้หานอีสัมผัสลงบนเรือนร่าง ร่างกายที่แข็งเกร็งก็พลันผ่อนคลาย และยอมให้ความร่วมมือกับจี้หานอีในการผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่โดยดีบนเสื้อผ้าของเสิ่นซื่อคลุ้งด้วยกลิ่น

จี้หานอีลุกขึ้นยืน พลางมองดูนางไป๋รีบประคองเสิ่นฉางหลิงเข้าห้องด้านใน หลังม่านได้ยินเสียงวุ่นวายแว่วมาเป็นระลอก จี้หานอีไม่สะดวกตามเข้าไป จึงเรียกนางชุยที่กำลังจะเลิกม่านเข้าไปด้านในให้หยุดก่อนนางชุยหยุดยืนตรงหน้าจี้หานอีเพื่อรอฟังคำพูดของนางจี้หานอีปรายตามองเข้าไปหลังม่านปราดหนึ่ง ก่อนลดเสียงลงกระซิบ "ยามนี้แม่สามีเจ้าคงยังไม่ว่าง เจ้าเข้าไปช่วยถ่ายทอดคำพูดแทนข้าที บอกว่าข้ารั้งอยู่ตรงนี้ก็คงช่วยอะไรไม่ได้ แต่ในใจนั้นห่วงใยคุณชายสามยิ่ง ทางฝั่งท่านโหวมียาสมานแผลชั้นเลิศที่ได้มาจากในวัง เดี๋ยวข้าจะให้คนนำมามอบให้คุณชายสามแล้วกัน""ส่วนเรื่องบัญชีรายชื่อ เอาไว้พรุ่งนี้เช้าค่อยหารือเถิด"นางชุยรีบพยักหน้ารับคำ ก่อนเลิกม่านก้าวเข้าไปด้านในภายในห้อง นางไป๋กำลังช่วยม้วนขากางเกงให้เสิ่นฉางหลิง เมื่อครู่ตอนที่เสิ่นฉางหลิงกระโดดไปสองตลบ แผลก็ปริจนเลือดไหลซึมอีกครั้ง กางเกงสีขาวเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดนางไป๋ดุเสิ่นฉางหลิงไปหลายประโยค ก่อนสั่งให้สาวใช้รีบเข้ามาทำความสะอาด เสิ่นฉางหลิงที่นั่งอยู่บนขอบเตียงยังคงพะวงเรื่องของจี้หานอี จึงถามว่า "อาสะใภ้ห้าตั้งใจมาหาท่านแม่เพื่อขอรับบัญชี