Tous les chapitres de : Chapitre 121 - Chapitre 130

การตรวจความเรียบร้อยหน้างานถือเป็นหนึ่งในภารกิจหลักที่กะรัตต้องรับผิดชอบในแต่ละวัน ซึ่งจะเป็นการสุ่มตรวจแต่ละพื้นที่และหมุนเวียนเปลี่ยนกันไปตามข้อสรุปจากที่ประชุมในช่วงเย็นของวันก่อนหน้า แม้โดยปกติแล้วระบบการสุ่มตรวจสอบเช่นนี้จะมีฝ่ายอื่นรับผิดชอบเป็นกิจจะลักษณะ แต่ด้วยปัญหาก่อนหน้าที่ยังค้างคาและหาข้อสรุปแน่ชัดไม่ได้ ประธานสาวจึงตัดสินใจโยกย้ายงานบางส่วนกลับมาไว้ในความรับผิดชอบของตัวเองแม้ว่ามันจะทำให้เธอต้องหนักขึ้นอีกหลายเท่าก็ตาม..“ช่างพิงค์ครับ ทำไมเราต้องเอียงแผงโซล่าที่สิบองศา...ใช้มากกว่านี้ไม่ได้เหรอ?” อลันผู้รับหน้าที่ถือสมุดตรวจสอบตั้งแต่วันแรกที่เหยียบเท้าเข้ามาในโพรเจกต์ซันเอ่ยถามด้วยความสงสัย“ได้สิ แต่เอียงได้ไม่เกินสิบห้าองศานะ” กะรัตตอบเรียบเรื่อย ก่อนจะเหลียวมองใบหน้าแดงก่ำที่เริ่มชื้นเหงื่อของคนเดินตามไม่ห่างพลางถอนใจ นึกสงสัยว่าทำไมผู้ชายที่แลดูแข็งแรงแบบอลันจึงได้บอบบางนัก เริ่มเข้าใจว่าทำไมดาริกาจึงชอบล้อรุ่นน้องคนนี้ว่า ‘เจ้ากล้ามประดับ’“ทำไมต้องไม่เกินสิบห้าองศาล่ะครับ แล้วทำไมถึงต้องตั้งแผงให้หันทางทิศใต้ด้วย?” เจ้ากล้ามประดับตั้งข้อสงสัยไม่เลิก ทิ้งตัวแผ่ห

คนขาเจ็บกัดฟันแน่นแล้วตัดสินใจค่อยๆเดินลงมาตามทางลาดชันที่เบื้องล่างเต็มไปด้วยเศษซากสังกะสีแทนการปีนป่ายบนโขดหินสูงเช่นเมื่อครู่ กะรัตเลือกใช้มือข้างที่ยังปกติยึดโขดหินด้านข้างไว้เป็นหลักช่วยประคอง แต่ยังไม่ทันที่จะก้าวไปได้พ้นขอบเนินดินด้านบนสุด...ปลายสายตากลับเหลือบเห็นเงาสะท้อนของใครอีกคนผ่านแผ่นสังกะสี!“ใคร!” กะรัตตัดสินใจหมุนตัวกลับไปเผชิญหน้ากับเจ้าของเงาสะท้อนในวินาทีถัดมา‘ผัวะ!’แรงกระแทกจากของแข็งที่ฟาดกระทบเข้ากับกระหม่อมบางเกิดขึ้นในเสี้ยววินาที ทำให้ดวงตาไม่อาจมองเห็นภาพตรงหน้าได้อย่างใจปรารถนา ร่างบางทรุดฮวบลงกับพื้นดินด้วยสติเลือนรางกว่าที่เคยเป็นมา แต่กระนั้นมือบางทั้งสองข้างก็ยังเหลือเรี่ยวแรงมากพอที่จะพยุงร่างกายไว้ ไม่ให้หล่นร่วงไปตามทางลาดชันตอนนี้เธอรู้แล้ว...ว่ามีใครสักคน? เจตนาหลอกเธอมาที่นี่เพื่อเอาชีวิต!“แก...เป็นใคร?” เสียงหวานเค้นถามรอดไรฟัน ความเจ็บปวดจากกระหม่อมบางกำลังแทรกซึมเข้าไปในทุกอณูของร่างกายจนสั่นสะท้าน เลือดแดงฉานไหลเปรอะเปื้อนใบหน้าหวาน กะรัตได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งติดปลายจมูก น่าแปลกที่มันไม่ได้สร้างความรู้สึกหวาดหวั่นให้เธอได้เท่าที่ใจผวาใน

อุบัติเหตุใหญ่ที่เพิ่งเกิดขึ้นกับประธานบริหาร ‘ไพฑรูย์การช่าง’ ได้สร้างคลื่นใต้น้ำให้เกิดกับบริษัทได้อย่างรวดเร็ว ซ้ำยังกระจายผลกระทบเป็นวงกว้างได้ในระยะเวลาเพียงสัปดาห์เศษ กระแสข่าวลือเกี่ยวกับอุบัติเหตุที่เกิดมีหลากข้อสันนิษฐาน แต่ที่ถูกกระพือไปทั่วบริษัทและวงการก่อสร้างจนลุกลามเหมือนไฟลามทุ่งกลับมีเพียงข้อสันนิษฐานเดียวอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเป็นฝีมือของ ‘วัฒนากร เอ็นจิเนียริ่ง’ ที่เคยถูก ‘ไพฑรูย์การช่าง’ ตัดราคาซื้อที่ดินติดแม่น้ำเจ้าพระยาไป จนโครงการใหญ่มูลค่าเกือบพันล้านต้องล้มไม่เป็นท่า! “แล้วระบุตัวหรือเปล่า? ว่าใครเป็นคนสั่งเก็บคุณพิงค์” ณัฐนัยผู้ไม่เคยสนใจจะฟังเรื่องนินทาว่าร้ายให้รกสมอง ถึงขั้นต้องกุมขมับไปกับข่าวลือที่เพิ่งได้รับรู้“ลือกันว่าเป็นฝีมือคุณพีทครับ” ทักษดนัยรายงานตามจริง นึกขันกับความตลกร้ายของข้อสันนิษฐานที่ได้รับฟังมา“ฮึ! ฟังดูสมเหตุสมผลดีนะ” ณัฐนัยแค่นหัวเราะนับตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุขึ้นเพทายก็ไม่ยอมขยับตัวออกนอกเขตรั้วของโรงพยาบาลเลยสักครั้ง ไม่แม้กระทั่งจะรับสายโทรศัพท์จากเขา ขนาดการสื่อสารครั้งล่าสุดที่ฝากผ่านทางชลันธรก็ยังไร้การตอบรับไปด้วย และดูท่

การให้สัมภาษณ์ในช่วงท้ายของวิทยากรพิเศษดำเนินไปกว่าครึ่งทางแล้วในตอนที่กันดิศเริ่มอัดคลิปวีดีโอ พิธีกรสาวผู้รับหน้าที่เอ่ยสัมภาษณ์ยังคงตั้งคำถามที่ได้รับจากผู้ฟังสัมมนาในเวลานี้ต่อไปเรื่อยๆ หลายคำถามไม่ได้มีความสลักสำคัญในการประกอบธุรกิจ แต่ก็ให้แง่คิดในมุมมองการทำงานได้อย่างดีเยี่ยม และเพทายก็สามารถตอบคำถามเหล่านั้นได้เป็นอย่างดี จนมีเสียงปรบมือแสดงความชื่นชมให้ได้ยินอยู่เป็นระยะ“มาถึงคำถามสุดท้ายของวันนี้นะคะ.. ‘วัฒนากร เอ็นจิเนียริ่ง’ คิดจะต่อยอดจากธุรกิจ ‘โซล่าฟาร์ม’ ที่เพิ่งเริ่มทำครั้งแรกไหม? และเพราะอะไร?” “ต้องยอมรับว่าสำหรับ ‘วัฒนากร เอ็นจิเนียริ่ง’ โซล่าฟาร์มยังถือเป็นเรื่องใหม่ในการต่อยอดครับ” เพทายตอบราบเรียบ นิ่งไปชั่วขณะแสนสั้นแล้วเอ่ยต่อ “แต่เพราะได้ที่ปรึกษาที่ดี เลยคิดว่าอีกไม่นานคงมีการต่อยอดแน่นอนครับ”“ที่ปรึกษาที่ดี? พอจะช่วยขยายความเพิ่มเติมอีกสักนิดได้ไหมคะ...ต้องถือว่าเป็น ‘เคล็ดลับ’ ได้เลยหรือเปล่า” พิธีกรสาวยังคงทำหน้าที่ได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ เสียงหวานไต่ลำดับขึ้นลงแลดูกระตือรือร้นน่าสนใจจนทุกคนในห้องสัมมนาต้องนิ่งเงียบเพื่อรอฟังคำตอบนั้น“...ที่ปรึกษาข

การเหยียบย่างเข้ามาในตึก ‘ไพฑรูย์การช่าง’ ของประธานร่วมแห่ง ‘วัฒนากร เอ็นจิเนียริ่ง’ สามารถสร้างความประหลาดใจให้ใครหลายคนได้อย่างดีเยี่ยม ส่วนหนึ่งอาจเพราะเป็นบริษัทคู่แข่งกันมานานจนดูไม่คุ้นสายตาหากจะสานไมตรีต่อกัน แต่อีกนัยยะหนึ่งสำหรับคนเก่าแก่ที่รับรู้ได้ถึงรอยร้าวในอดีตของทั้งสองบริษัท ก็มีข้อกังขาต่อการมาในครั้งนี้ด้วยเช่นกัน“ไม่คิดว่าประธานร่วมของ ‘วัฒนากร เอ็นจิเนียริ่ง’ จะโผล่หน้ามาที่นี่หลังจากกลายเป็นข่าว” สินธรเอ่ยทักทายตามมารยาท แม้น้ำเสียงจะยังกระด้างอย่างเห็นได้ชัด“น่าแปลกใจตรงไหน? ในเมื่อเราสองบริษัทกำลังจะมีโพรเจกต์ร่วมกัน” น้ำเสียงราบเรียบของณัฐนัยเอ่ยถามพลางยกกาแฟขึ้นจิบ ไม่มีท่าทีเดือดเนื้อร้อนใจสักนิดกับน้ำเสียงของคู่สนทนาที่เต็มไปด้วยรอยอริเพราะคาดคำนวณไว้แล้ว ว่าสินธรจะต้องโกรธจนแทบเต้นถ้าเห็นเขาโผล่หน้ามาที่นี่!“ตอนนี้ประธานยังนอนเป็นผักอยู่โรงพยาบาล! และทางเรายังไม่ได้รับรายงาน...ว่าเรื่องที่พวกคุณกล่าวอ้างเป็นความจริง” คนที่เก็บกักโทสะไว้ภายในใจตอบกลับเสียงแข็ง“..ก็จริงของคุณ” แม้ไม่ชอบใจในถ้อยคำกล่าวล่วงถึงคนป่วย แต่ณัฐนัยก็สงบนิ่งเกินกว่าจะปล่อยให้อารม