All Chapters of น้องสาวคนสุดท้อง (2p,3p): Chapter 31 - Chapter 40

“คันนั้นก็ดีกว่า เวลานั่งก็นิ่มกว่า แทบไม่รู้สึกเมื่อยเลยสักนิด”เธอพูดประชดออกไปทั้งที่แทบจะไม่เคยนั่งรถของพี่ไบร์ทเลย จะมีก็ครั้งนั้นที่เขาเห็นนั้นแหละเพราะจะออกไปทำธุระด้วยกัน “ถ้างั้นก็รอให้มันตามมารับเธอให้ทันก็แล้วกัน”“เขามาแน่ พี่เตรียมรับมือกับเขาไว้ได้เลย”“ก็ช่วยหาทางไปบอกมันด้วย ว่าได้ตายสมใจมันแน่”“พี่ไบร์ทเขาเก่งกว่าเยอะ”“หน้าอ่อนอย่างมันต่อยทีเดียวก็น่าจะตายแล้วล่ะ อย่ามาปากเก่งแทนมันเลย”“ยังไงเขาก็ดีกว่า”ซีเดย์เธอขี้เกียจจะเถียงด้วยแล้วเพราะแทบไม่รู้เรื่องของพี่ไบร์ทเลย เธอแค่จ้างให้เขาเป็นทนายให้ก็แค่นั้น เธอตัดจบด้วยคำพูดเอ่ยชมเขาจนออกนอกหน้าไปนั้นแหละ เพื่อว่าอีกฝ่ายอย่างพี่แมกซ์จะยอมแพ้“เอากับมันหรือยังล่ะ ถึงได้กล้าพูดว่ามันเก่งกว่าฉัน”มาเฟียหนุ่มพ่นคำพูดไม่น่าฟังออกไปสักเท่าไหร่ หวังเพียงเพื่อให้ชนะไอ้ทนายหน้าขาวที่มันคงไม่ได้มีลีลาดีเท่ากับเขา“พี่แมกซ์”ซีเดย์หันไปมองหน้าเขาอย่างเหลืออด เธอเริ่มจะโกรธเขาที่นับวันยิ่งปากเสียใส่เธอหนักข้อขึ้นจริงๆแล้วนะ นี่ยังไม่นับรวมที่โกรธเขาที่มีคนใหม่จนเธอต้องขอหย่าด้วยอีกเรื่องหนึ่งนะ“แค่เห็นว่ามันปากเก

“อืม”ริมฝีปากบางเป็นฝ่ายขยับขึ้นไปจูบเขาก่อนบ้าง ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามที่อารมณ์ปรารถนา ไม่คิดขัดแย้งกับความต้องการของตัวเองสักครั้ง เพราะคงไม่มีโอกาสจะได้มีความสุขกับเขาแบบนี้อีกต่อไปแล้ว ด้วยหลังจากนี้พ่อของเธอคงมาช่วยเธอกลับไปและเรื่องหย่าขาดระหว่างเขากับเธอก็คงเสร็จสิ้นสักที“อืม”ริมฝีปากหนาจูบตอบเธออย่างสูบวิญญาณ ตักตวงเอาความหวานจากเธอมากลืนกินอย่างเต็มขั้น“อือ”ฝ่ามือหนาเริ่มขยับไปตามรอยต่อของเสื้อผ้าชุดสบายๆของเธอ ก่อนจะมุดเข้าไปด้านในเพื่อสัมผัสสองเต้าอวบเต่งของเธอที่กำลังเตรียมพร้อมรอการเป็นแม่คน บีบเคล้นเต้าอวบนั้นอย่างไม่ปรานีไอ้ร้อนแผ่ซ่านรัดร่างเล็กจนบิดพลิ้วไปตามแรงมือนั้น ความเสียวกระสันไหลวนวูบวาบอยู่บนท้องน้อย“อื้อ พี่แมกซ์”มือหนาเคลื่อนลงต่ำขยับเข้าไปในส่วนกระโปรงของชุดเดรสของเธอ เข้าไปลึกที่สุดแล้วดึงเอากางเกงชั้นในของเธอออกมา ความแรงของมือเขาทำเอาเนื้อผ้าของกางเกงตัวจิ๋วนั้นทำให้เธอเจ็บแต่ที่ทำให้เธอร้องครางออกมาได้นั้น ก็มือของเขานั้นที่ย้อนกลับเข้าไปในกระโปรงของเธออีก แล้วใช้ปลายนิ้วหยอกล้อกับเม็ดทับทิมสีหวานของเธอปากทางคับแคบที่ร้อนผ่าวเ

“เอาล่ะ กินมื้อเช้ากันเถอะพักเรื่องแนะนำตัวกันเอาไว้ก่อน หนูซีเดย์หิวแย่แล้ว”เดวิสเป็นผู้กล่าวเปิดมื้ออาหารในฐานะเจ้าบ้านเพื่อหวังให้ทุกคนเริ่มกินแทนที่จะเถียงกันไปมา“ถ้าอาหารไม่ถูกปากบอกน้าได้เลย เดี๋ยวน้าให้แม่ครัวปรับรสชาติให้”พาริสาทำหน้าที่เป็นเจ้าของบ้านที่ดีต้อนรับลูกสะใภ้ของเธอเป็นอย่างดี แม้ในบ้านป่าบนดอยแห่งนี้จะมีอาหารและสิ่งอำนวยความสะดวกอยู่อย่างจำกัดให้ใช้ได้พออาทิตย์ก่อนจะถึงรอบลงไปข้างล่างเพื่อซื้อของใหม่ก็ตาม“ค่ะ”คนตัวเล็กพยักหน้ารับด้วยความเกรงใจ เธอไม่กล้าพูดสิ่งที่เอาแต่ใจพวกนั้นหรอกเพราะที่นี่ไม่ใช่บ้านของเธอ แต่ทว่าก็ไม่อาจปฏิเสธเสียงแข็งได้ว่าจะไม่ทำ ก็ทำได้เพียงทำลงไปตามมารยาทเท่านั้น“ซีถ้าเธอไม่ชอบกินเนื้อหรือว่าชอบกินผักอะไรก็บอกเราได้นะ เดี๋ยวเราบอกแม่ครัวให้”หนุ่มน้อยวัยยี่สิบสองเริ่มตามเต๊าะอีกฝ่ายไม่เลิกเพราะเริ่มถูกใจในความน่ารักและความที่พี่ชายผู้เป็นสามีของเธอไม่สนใจ ของแบบนี้ว่าไปแล้วก็คงน่าสนุกกว่าสาวๆบนดอยเป็นไหนๆ“คงไม่ต้องรบกวนใครมากขนาดนั้นหรอก”แมกซ์เดินลงมาจากชั้นสองของบ้านได้ยินเสียงสนทนาบนโต๊ะอาหารเข้าพอดี ทำให้เขาที่ตั้งใจเอ

“คุณคนสวยใส่ชุดของหนูก่อน หนูซักมาหอมๆเลยจ๊ะ”เด็กสาวนามว่าข้าวนึ่งเดินกลับมาอีกครั้งที่ยังหน้าห้องพี่คนสวยของเธอ เคาะประตูห้องสองสามครั้งตามมารยาที่ผู้เป็นป้าสั่งสอนมา ก่อนจะได้เข้ามาในห้องนอนนั้นพร้อมกับเสื้อผ้าที่คล้ายๆกับที่เธอใส่มอบให้กับเจ้าของห้องเสื้อผ้าพวกนี้นายน้อยแมกซ์ให้เธอมาแต่กำชับว่าไม่ให้เธอพูดมาก ให้บอกแค่ว่าเป็นของตัวเอง และมันก็พอดีที่จะคล้ายๆกับที่เธอใส่ด้วยเธอนั้นใส่เสื้อผ้าของนายน้อยเจที่เขาไม่เอาแล้วเพราะมันเก่า“เธอชื่อข้าวนึ่งใช่ไหม”ซีเดย์เริ่มทำความรู้จักกับเด็กสาวที่ดูจะหวังดีกับเธอ เมื่อไม่รู้จะต้องอยู่ที่นี่อีกนานแค่ไหน ทำความสนิทสนมกันเอาไว้ต่อไปจะได้มีเพื่อนคุยไม่ต้องนั่งเหงาในห้องทั้งวัน“ใช่จ้ะ หนูชื่อข้าวนึ่งเป็นหลานของป้าเอื้อยคำ มาอาศัยอยู่ที่บ้านนี้ตั้งแต่เด็กๆจ๊ะ เพราะที่นี่ใกล้โรงเรียนมากกว่าที่บ้านจ๊ะ ชื่อของหนูตลกใช่ไหมล่ะ”ข้าวนึ่งก็พูดเจื้อยแจ้วไปเรื่อยๆตามประสาของเธอ พูดชัดบ้างไม่ชัดบ้างแล้วแต่บางคำ แต่ก็จริงใจไม่เคยคิดร้ายกับใคร“น่ารัก เหมาะกับเธอมาตั้งหากล่ะ”ซีเดย์เองก็พยายามเปิดใจคุยกับเด็กสาวตรงหน้าให้ได้มากที่สุด หวัง

“พี่แมกซ์”คนตัวเล็กพอเข้ามาในห้องแล้วก็รีบถอดเสื้อผ้าออกด้วยมันชื้นแฉะจนเกือบจะเปียกไปทั้งตัวทั้งชุดจากการอาบน้ำลูกหมาพวกนั้น เธอรีบร้อนเพราะกลัวทำบ้านของเขาเลอะเทอะจนลืมล็อกประตูและสิ่งที่ไม่คาดคิดก็ปรากฏตัวขึ้นหลังจากที่เขาหายหน้าไปเกือบจะยี่สิบสี่ชั่วโมง เขากลับเข้ามาในห้องแล้ว และเธอก็กำลังถอดเสื้อผ้าอยู่มือเล็กหยิบคว้าผ้าเช็ดตัวขึ้นมาห่อคลุมร่างกายเอาไว้แทบไม่ทัน ไม่รู้ว่าเขาเห็นอะไรต่อมิอะไรไปบ้างแล้ว แล้วรีบนั่งลงบนเตียงนอนแทบไม่ทัน ใจหายใจคว่ำหมดเลย“ฉันจะอาบน้ำ”เขาเดินเข้ามาประกาศเสียงดังลั่นภายในห้องนอนที่ไม่ได้ใหญ่มากนักแต่ทว่าก็ไม่ได้แคบจนทำอะไรไม่ได้ ก่อนจะปิดประตูลงเสียงดังปึกใหญ่ ล็อกกลอนแน่นหนากันคนนอกเข้ามาและกันคนในวิ่งหนีไป“เชิญค่ะ”คนตัวเล็กนั่งผายมือเปิดทางให้เขาไปอาบน้ำได้ตามสบาย เธอไม่คิดขัดขวางอะไรเขาอยู่แล้ว“นั่งทำอะไรอยู่”คนตัวโตถอดเสื้อผ้าตรงหน้าประตูห้องน้ำที่มีตะกร้าผ้าวางอยู่ไปพลางก็หันหน้ามามองเธอไปด้วย จนกระทั่งถอดเสื้อผ้าจนไม่เหลือติดตัวสักชิ้นจนต้องหยิบเอาผ้าเช็ดตัวมาห่อคลุมอะไรที่มันโทงเทงไปมาเอาไว้ก่อน“ก็ รอคิวอาบน้ำ หรือว่าหนูต้