น้องสาวคนสุดท้อง (2p,3p)

ห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ภายในโรงแรมระดับห้าดาวที่เป็นหนึ่งในธุรกิจของตระกูลเอสเซียโน ตระกูลมาเฟียผู้มั่งคั่งทั้งอำนาจและเงินทอง กำลังคลาคล่ำไปด้วยแขกเหรื่อนับเกือบพันคนที่กำลังหลั่งไหลเข้ามาในงานแต่งงานสุดยิ่งใหญ่ของลูกสาวคนสุดท้องของบ้านเอสเซียโนแขกที่ถูกเชิญมาในงานนี้ก็ล้วนเป็นคู่ค้าทางธุรกิจทั้งสีดำและก็สีขาวของตระกูลกันทั้งนั้น ที่แห่แหนกันมาดั่งสายน้ำไหลก็เพราะอยากผูกสัมพันธ์กับตระกูลเอสเซียโนให้แน่นแฟ้น หวังพึ่งบารมีเงินและอำนาจของตระกูลนี้เพื่อสานต่อไปถึงความยิ่งใหญ่กันในอนาคตและแขกอีกจำนวนไม่น้อยก็เป็นญาติสนิทมิตรสหายฝั่งพ่อเจ้าสาวอย่างเซนต์ ผู้ซึ่งเป็นผู้นำของตระกูล ไม่มีใครหน้าไหนกล้าขัดคำสั่งคนผู้นี้แม้ไม่อยากมาก็ต้องมาเพราะเกรงกลัวในอำนาจของเขากันทั้งนั้นภายในงานถูกตกแต่งเอาไว้อย่างงดงามด้วยดอกไม้สดทั้งหมดและแซมด้วยคริสตัลเพื่อเพิ่มความวิบวับให้กับคำคืนอันหวานชื่นนี้เรียกได้ว่าเหมือนยกสวนดอกไม้ที่สวยที่สุดในโลกมาไว้ในห้องจัดเลี้ยงใหญ่แห่งนี้เลยก็ว่าได้ สร้างความตื่นตาตื่นให้กับแขกในงานจนเอ่ยชมกันไม่ขาดปาก แซ่ซ้องกันยกใหญ่ราวกับเอาอกเอาใจเจ้าของงานในคำคืนนี้ที่เป็น

หลังจากงานฉลองสมรสแต่ไม่ได้สมรักจบลง เจ้าบ่าวก็อยู่ที่งานต่อเพื่อปาร์ตี้กับบรรดาเพื่อนสนิทและไม่สนิทที่มาร่วมงานแต่งกันในครั้งนี้ เพื่อเป็นการบอกลาชีวิตโสดในเส้นทางที่เขาไม่ได้เป็นคนเลือกมาเองแต่โดนบังคับโดยไม่ได้สนใจว่าเจ้าสาวหมาดๆของเขาจะอยู่ที่งานต่อกับเขาไหม หรือว่าวิ่งแจ้นกลับห้องหอที่พ่อเลี้ยงของเขาจัดแจงจองห้องสวีทของโรงแรมนี้เอาไว้ให้แล้ว แมกซ์ดื่มอย่างหนักไปกับบรรดาเพื่อนๆของเขาและลูกหลานมาเฟียรุ่นราวคราวเดียวกันที่อยู่ต่อในงานปาร์ตี้จนเมามาย เขาถึงกับเดินเซชนแก้วไปทั่วงานก่อนจะเดินออกจากงานในเวลาตีสามเพื่อกลับห้องหอ“พี่แมกซ์”ซีเดย์ที่กำลังนอนไม่หลับแม้เหนื่อยมาทั้งวันเพราะเป็นห่วงเจ้าบ่าวที่ยังปาร์ตี้ไม่ยอมกลับมาพักทั้งที่ทำงานหนักมาทั้งวัน พอได้ยินเสียงตะกุกตะกักหน้าห้องหอของตัวเองก็รีบลุกขึ้นมาเปิดประตูในทันที ด้วยคาดหวังว่าเจ้าบ่าวหมาดๆของเธอจะกลับมาพักที่ห้องกับเธอแล้วเธอก็เจอเข้ากับเขาจริงๆเหมือนอย่างที่คาดคิดเอาไว้ แต่เธอนั้นคาดคิดไปไม่ถึงเมื่อเขากลับมาในสภาพที่เมามายจนแทบยืนไม่อยู่ กลิ่นเหล้าจากตัวเขาคละคลุ้งไปทั่วจนจมูกของเธอนั้นได้กลิ่นชัดเจนเธอถึงกับถ

“อือ....เจ็บ”ซีเดย์ค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นในช่วงเกือบจะเที่ยงของวันใหม่ ร่างเล็กที่ขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนโตค่อยๆขยับตัวเพื่อจะลุกขึ้นนั่งก่อนจะก้าวลงจากเตียงไปเข้าห้องน้ำเพราะปวดฉี่ความเจ็บปวดแล่นเข้าหาเธอเป็นสิ่งแรกโดยเฉพาะตรงใจกลางสาวนั้นที่เหมือนจะฉีกขาดไม่เหลือชิ้นดี มันเจ็บเสียจนเธอต้องนอนนิ่งๆต่อไม่กล้าขยับตัว“พี่แมกซ์”เธอเรียกหาเขาเพื่อหวังจะร้องขอความช่วยเหลือ สายตาหวานกวาดมองไปรอบห้องหอเพื่อมองหาเขา แต่ทว่ากลับไม่มีเขาหรือไม่มีแม้แต่เงาของเขามีเพียงความว่างเปล่าภายในห้องที่ใหญ่โตโอ่อ่าแห่งนี้ที่ตอบกลับสายตาของเธอมา และเสียงลมหายใจของตัวเองเมื่อภายในห้องมันเงียบเสียจนรู้สึกเหงาขึ้นมาจับใจ“ฮือออ”ซีเดย์ร้องไห้โฮออกมาเสียงดังลั่นห้องไม่ต่างจากวันนั้นเมื่อเดือนก่อนเลยสักนิด เธอถูกทิ้งไว้เพียงลำพังพร้อมกับความบอบช้ำเต็มตัวอีกครั้ง....หนึ่งเดือนก่อนวันแต่งงาน….ณ บริษัทผลิตชิ้นส่วนรถยนต์ยักษ์ใหญ่ของเซนต์มาเฟียที่มีอำนาจล้นมือมีธุรกิจหลายอย่างทั้งดำและขาว พ่อเลี้ยงของซีเดย์และก็พี่แมกซ์ที่นี่พี่แมกซ์ทำหน้าที่รองประธานของบริษัท และมีพ่อเซนต์พ่อเลี้ยงของเธอเป็นประธานบริษัท

ณ ห้องน้ำภายในห้องหอซู่ว์ ซู่ว์ ซู่ว์เสียงน้ำจากฝักบัวไหลแรงกระทบใบหน้าสวยที่เงยหน้าขึ้นสู้กับน้ำ แข่งกับเสียงสะอื้นไห้ที่ดังออกมาจากตัวเธอซีเดย์เธอกำลังอาบน้ำชำระล้างร่างกายอยู่พร้อมกับร้องไห้ระบายความอึดอัดและความเจ็บปวดในใจออกมาด้วยเธอใช้เวลาอาบน้ำอยู่สักพักใหญ่ๆก็เสร็จเรียบร้อย และก็รีบออกมาจากภายในห้องน้ำเพราะได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ทำให้เธอหลุดออกจากภวังค์แห่งความเสียใจนั้นกลับมาอยู่กับปัจจุบันที่เธอนั้นได้เป็นภรรยาของเขาคนนั้นอย่างเต็มตัวและก็เต็มใจแล้ว“สวัสดีค่ะแม่”ซีเดย์เธอรีบรับสายโทรศัพท์นั้นทั้งที่ยังไม่ได้แต่งตัวให้เรียบร้อย เมื่อหน้าจอโทรศัพท์มือถือปรากฎชื่อของแม่เลี้ยงเธอเป็นคนโทรมา‘สาวน้อยของแม่กำลังทำอะไรอยู่จ๊ะ’“เพิ่งอาบน้ำเสร็จนะคะ”เธอนั่งลงบนเตียงนอนที่เต็มไปด้วยร่องรอยของคืนเข้าหอที่ป่าเถื่อนนั้นเมื่อสองขายังไม่มีแรงมากพอจะยืนนานๆ ขาของเธอยังคงสั่นอยู่จากเหตุการณ์เมื่อคืน เพื่อพูดคุยโทรศัพท์กับแม่เลี้ยงของเธอ‘อืม แม่ส่งรถไปรับลูกกลับบ้านแล้วนะ รถกับบอดี้การ์ดรออยู่ที่หน้าโรงแรมนะ’“แล้วพี่แมกซ์ล่ะคะ”เธออดไม่ได้ที่จะถามถึงเขา เพราะตั้งแต่ตื

@หนึ่งคืนผ่านไป เขาไม่กลับบ้านซีเดย์เธอเฝ้ารอเขาทั้งคืนแต่เขาไม่กลับบ้านและเธอไม่กล้าโทรตาม จนกระทั่งเช้าเขาถึงได้กลับเข้ามา และรีบอาบน้ำทำธุระส่วนตัวของเขาโดยไม่สนใจเธอ“มีงานด่วนเหรอคะ”เธอเดินเข้ามาภายในห้องนอนเพื่อถามไถ่พูดคุยกับเขาหลังจากที่เขาหายเงียบไปหนึ่งคืนเต็มๆ“....”เขาเงียบไม่ตอบอะไรและรีบแต่งตัวเพื่อที่จะได้รีบออกจากบ้านไป“เดี๋ยวหนูช่วยเตรียมเสื้อผ้าให้นะคะ”ซีเดย์เธอเลยขันอาสาช่วยเลือกเสื้อผ้าให้กับเขา เพราะเขาคงมีงานด่วนจริงๆไม่อย่างนั้นคงไม่ค้างคืนที่บริษัทและกลับบ้านมาในตอนเช้าหรอกด้วยปกติแล้วนิสัยของเขาเป็นคนแบบไหนเธอรู้ดีกว่าใคร ไม่จำเป็นต้องคิดสงสัยอะไรให้มากความ เพราะเธอก็แอบรักแอบดูเขามาตั้งนานแล้ว“ไม่ต้องยุ่ง”เขาคว้าเสื้อมาจากมือเธอด้วยสีหน้าหงุดหงิดเพราะไม่ได้นอนมาทั้งคืนและยังจะมาเจอเธอวุ่นวายกับชีวิตของเขาอีก“อืม เป็นเสื้อสีขาวกับเนคไทสีเข้มและสูทสีเข้มนะคะ เป็นแบบนี้ดีไหมคะ”เธอเห็นเขาหยิบเสื้อไปใส่แล้วก็รีบหันไปหาเนคไทกับสูทที่เข้าคู่กันให้เขาทันที กลัวว่าถ้าช้าไปกว่านี้ จากการเข้ามาช่วยจะเป็นการเกะกะเขาซะมากกว่า“ออกไป”คนที่ยังติดกระดุมเสื้