All Chapters of น้องสาวคนสุดท้อง (2p,3p): Chapter 11 - Chapter 20

“เธอหัดดูสภาพตัวเองซะบ้างก่อนจะมายุ่งเรื่องของคนอื่น”แมกซ์หันมาทำหน้าดุใส่เธอแต่ทว่าเสียงของเขากลับดุเธอไม่ลง ด้วยสภาพของเธอเหมือนคนป่วยหนักมาแล้วสักสิบวันเห็นจะได้ ซีดเซียวไร้สีสันไร้ชีวิตชีวา“แค่ปวดหัวนิดหน่อยเดี๋ยวหนูก็หายค่ะ”“เฮ้อ”แล้วเขาก็เดินหายไปจากหน้าเธอตรงนั้น โดยที่ไม่ได้พูดอะไรต่อ“อือ”ซีเดย์ทิ้งตัวลงนอนกับโซฟาอีกครั้งเพราะปวดหัวจนนั่งไม่ไหว อีกอย่างเธอก็มีไข้อ่อนๆด้วยปวดเนื้อปวดตัวไปหมดเลยจนไม่อยากจะทำอะไรนอกเสียจากการนอน“ลุกขึ้นมากินยา”แมกซ์เดินกลับมาพร้อมกับยาแก้ปวดลดไข้ธรรมดาที่หาได้ง่ายๆภายในบ้านหลังนี้ แล้วหยิบยื่นยานั้นให้กับเธอ“ทำไมเม็ดมันใหญ่จัง”ร่างเล็กลุกขึ้นนั่งตามสั่ง แต่ปากเล็กๆกลับเอ่ยบ่นเสียงอุบอิบเมื่อไม่ชอบกินยาสักเท่าไหร่“อืม”มือหนาจับเม็ดยาเหน็บเอาไว้ที่ริมฝีปากของตัวเอง ขยับตัวเข้าไปใกล้ๆเธอให้ได้มากที่สุดรั้งเอาท้ายทอยของคนตัวเล็กให้เข้ามาใกล้แล้วประกบจูบเบาๆ ใช้ปลายลิ้นผลักเอาเม็ดยาที่ริมฝีปากของตัวเองป้อนใส่เธอ“อือ”ด้วยความตกใจ ซีเดย์เผลอกลืนยาเม็ดที่ใหญ่มากสำหรับเธอเข้าไปอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ความขมของยาแพร่กระจายเต็มโพรงปาก

@สองเดือนต่อมา“ทุกอย่างเรียบร้อยหมดแล้วซินะ อืม รีบเอากาแฟกับขนมไปฝากลุงโจดีฝ่า จะได้รีบไปวัด”ซีเดย์เธอยังคงทำตัวเหมือนเดิม ยังคงเป็นภรรยาที่ดีที่ลุกขึ้นมาเตรียมมื้อเช้าให้กับเขา แม้เขาจะไม่เคยกินเลยก็ตาม และแถมด้วยยังคงเตรียมกาแฟดำและขนมให้เขาไปกินที่บริษัทอีกด้วย แต่วันนี้เธอไม่ได้อยู่เพื่อรอดูว่าเขาจะกินมื้อเช้าด้วยไหมเพราะต้องรีบไปที่วัดเพื่อไปทำบุญให้กับแม่แท้ๆของเธอและก็ไปทำบุญวันเกิดให้กับตัวเธอเองด้วยส่วนเรื่องเสื้อผ้าที่จะใส่ออกไปทำงานของเขานั้นเธอก็เตรียมเอาไว้ให้แล้ว และก็แขวนเอาไว้หน้าตู้เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วตั้งแต่เมื่อคืนเหลือรอเพียงเขาตื่นนอนก็คงจะเป็นช่วงก่อนแปดโมงเช้านู่นแหละเพราะในทุกๆคืนกว่าเขาจะกลับเข้าบ้านก็เป็นเวลาตีสามของทุกวันไปแล้ว ซึ่งในวันนี้เธอก็คงอยู่รอจนเขาตื่นไม่ได้ ประเดี๋ยวจะไปไม่ทันกันพอดีเธอรีบออกจากบ้านพร้อมกับบอดี้การ์ดและคนขับรถ เดินทางไปที่วัดที่อยู่ไกลจากบ้านพอสมควร เรียกได้ว่าเดินทางข้ามมาอีกจังหวัดหนึ่งเลยก็ว่าได้ เพราะพ่อแท้ๆพากระดูกของแม่มาไว้ที่นั่นก่อนที่ท่านจะบวชตลอดชีวิตอยู่ที่วัดนั้นด้วย“สุขสันต์วันเกิดนะโยม”พอเดินทา

กริ๊ง กริ๊ง กริ๊งงงงขบวนรถของมาเฟียกำลังแล่นด้วยความเร็วอยู่บนท้องถนน จู่ๆโทรศัพท์ของโจที่นั่งมาข้างๆกับนายน้อยของเขาก็ดังขึ้น โจที่กำลังจะทำงานสำคัญหันไปมองหน้านายน้อยของเขา ก่อนจะกดรับและเปิดลำโพงให้นายน้อยได้ยิน เพราะคนที่โทรมาไม่ใช่คนอื่นคนไกลที่ไหนเป็นภรรยาของนายน้อยนั้นเอง“ลุงโจคะ”เสียงปลายสายเอ่ยถามออกไปอย่างเจื้อยแจ้วสดใสเหมือนอย่างเคย “ครับคุณหนู”“ตอนนี้ลุงโจอยู่ที่ไหนเหรอคะ”แล้วปลายสายก็บอกความต้องการของเธอออกมาเลยไม่ได้อ้อมค้อมให้มากความ“กำลังทำงานอยู่ครับ ถ้าคุณหนูต้องการอะไรผมตามไอ้ลูคัสให้นะครับ”โจพูดตอบไปพลางก็เงยหน้าขึ้นมองเจ้านายของตัวเองไปพลาง ใจเขาทั้งกล้าๆกลัวๆไม่กล้าพูดอะไรมากเพราะกลัวงานสำคัญจะเสีย“เออ คือว่า หนูอยากรู้ว่าลุงโจกำลังทำงานอยู่ที่ไหนนะคะ”แต่ปลายสายก็ไม่ลดละความพยายาม ยังคงพยายามถามเพื่อหวังเอาคำตอบนั้นแหละ“เออ คือว่า ผมกำลังไปโรงแรมxxx”โจเหลือบมองหน้านายน้อยแมกซ์เป็นระยะๆด้วยความอยากจะรู้ว่าเขาควรจะตอบคำถามของอีกฝ่ายว่ายังไง แล้วนายน้อยก็พยักหน้าเปิดทางให้ เขาก็เลยพูดความจริงออกไปแมกซ์ได้ยินทุกคำพูดของเธอ เธอก็คงทำตัวเหมื

@บ้านหลังเล็ก“เฮ้ออออ”เสียงหนาถอนหายใจอีกครั้งเพื่อสลัดเอาความเหนื่อยล้าออกจากบ่าที่แบกเอาไว้อย่างหนักมาตลอดสองเดือนเต็มๆออกไปพร้อมกับก้าวเดินเข้ามาภายในบ้านอาหารเย็นฝีมือของเธอยังคงวางอยู่เต็มโต๊ะอาหารที่มีที่นั่งเพียงสองที สายตาคมเหลือบมองเพียงเล็กน้อยเหมือนเดิมแล้วเดินไปที่ห้องนอนชุดนอนที่ต้องใส่ในคืนนี้ถูกเธอนำมาวางรอไว้บนเตียงนอน ข้างๆมีผ้าเช็ดตัวเตรียมเอาไว้ให้พร้อม เขาวางช่อดอกไม้ลงบนหัวเตียงนอน ก่อนจะหยิบฉวยเอาผ้าเช็ดตัวและชุดนอนขึ้นมาแล้วเดินตรงไปยังห้องน้ำเขาเดินผ่านตู้เสื้อผ้าเพียงตู้เดียวภายในบ้านหลังเล็กนี้ เสื้อผ้าชุดทำงานสำหรับพรุ่งนี้ถูกเลือกโดยเธอและแขวนเอาไว้ให้พร้อมที่หน้าตู้ทุกอย่างดูเป็นปกติเหมือนในทุกๆวัน แต่ขาดเพียงเธอที่ไม่ได้นอนอยู่ตรงโซฟาหน้าห้องนอน ทำเอาเขาต้องเหลียวหลังกลับไปมองยังประตูห้องนอนที่ตั้งใจปิดเอาไว้ไม่ให้สนิทเขาพบเพียงความว่างเปล่าและความเงียบงัน จนต้องเดินไปปิดประตูนั้นและไปอาบน้ำชำระล้างความเหนื่อยล้า ก่อนจะเข้านอนด้วยความค้างคาใจเล็กๆเธอคงกลับไปนอนที่บ้านใหญ่ เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าก็คงกลับมาวุ่นวายกับเขาเหมือนเดิม เธอคงไม่มีทาง

หลังจากสั่งลูกน้องสืบหาเจ้าของรถคันหรูสีดำที่ขัดสีจนเงาวับทั้งคันไปไม่นานเขาก็ได้คำตอบในตอนเที่ยงของอีกวัน“มันเป็นทนายงั้นเหรอ มันชักจะมากไปแล้วนะ พอฉันไม่ตามใจเข้าหน่อยเธอกล้าหาทนายมาฟ้องหย่าฉันเลยเหรอ”วันนี้ถือเป็นวันหยุดที่เขาไม่ได้เข้าไปที่บริษัท ปกติจะนอนพักแทบทั้งวันหรือไม่ก็ไปออกกำลังกายแต่ทว่าวันนี้เขากลับตื่นขึ้นมานั่งอ่านประวัติของไอ้เจ้าของรถคันสีดำนั้น อ่านซ้ำไปซ้ำมาก่อนจะขย้ำทิ้งลงกับพื้นแล้วกระทืบเท้าตามลงไปจนกระดาษนั้นเละเป็นโจ๊ก“แล้วเธอจะได้เห็นดีกันว่าแค่ไอ้ทนายหน้าขาวๆนั้นทำอะไรคนอย่างฉันไม่ได้หรอก”แล้วเขาก็ไลน์หาลูกน้องเก่าบางคนที่ทำงานอยู่ที่บ้านหลังใหญ่ ก่อนจะรีบลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อจะออกไปข้างนอก“จัดการเรื่องงานคืนนี้แทนกูไปก่อน เดี๋ยวกูตามไป”ก่อนจะออกไปจากบ้านเรียกหาลูกน้องมือขวามาสั่งงานเอาไว้ก่อน เพราะถ้าเขาเสร็จธุระช้างานของเขาก็จะได้ไม่เสียตามไปด้วย“ครับนาย”ต้าร์รับคำสั่งเจ้านายที่ดูจะโหดน้อยกว่าทุกวันกับลูกน้องแต่หันไปโหดกับประวัติของใครสักคนแทนด้วยน้ำเสียงหนักแน่นมาเฟียหนุ่มรีบขับรถออกจากบ้านไปในทันที เขาตรงไปยังห้างสรรพสินค้าที่อย