“รับแขกอีกนิดแล้วเราไปนั่งพักกันนะคะ”คนตัวเล็กยังคงเอ่ยออกมาด้วยความเป็นห่วงเขา เธอยังคงเป็นน้องสาวที่คอยเป็นห่วงพี่ชายและกำลังทำตัวเป็นคนรักที่คอยเป็นห่วงว่าที่สามีอีกด้วยแล้วเธอกับเขาก็ยืนต้อนรับแขกกันอยู่ตรงหน้างาน ซีเดย์ยิ้มหวานตลอดงานด้วยความดีใจ เมื่อในวันนี้นั้นเธอได้แต่งงานกับเขาแล้ว หลังจากที่แอบรักมานานแสนนานส่วนแมกซ์เขากลับไม่ได้เป็นเจ้าบ่าวที่มีความสุขเอาเสียเลย เขากลับยืนนิ่งๆราวกับหุ่นยนต์ ใบหน้าเรียบเฉยไร้ความรู้สึกรอบตัวเขามีแต่รังสีของความโกรธแผ่ซ่านออกมา ราวกับระเบิดเวลาที่พร้อมจะระเบิดออกมาทุกเมื่อ เมื่อเขาไม่ได้เต็มใจที่จะแต่งงานกับเธอ“ไปค่ะ เราไปหาที่นั่งพักกัน”หลังจากยืนต้อนรับแขกกันได้สักพัก ซีเดย์ก็รีบพาเจ้าบ่าวของเธอไปหาที่นั่งพัก หวังจะหาน้ำให้เขาดื่มสักหน่อยจะได้หายเหนื่อยแล้วยิ้มออกมาได้บ้าง“ไปโดนอะไรมาคะ เจ็บไหมคะ เดี๋ยวหนูไปหายามาทาให้ก่อนนะคะ”เธอจับมือเขาเพื่อจะพาเดินไปข้างหน้าแต่เขากลับไม่ยอมเดินตาม เธอหันกลับมามองมือหนานั้นก็ต้องตกใจไม่น้อยเมื่อใต้ปลายแขนเสื้อสูทที่เปิดออกมานั้นมีแต่รอยแดงเต็มไปหมด บางจุดดูแดงช้ำจนคล้ายจะมีเลือด
続きを読む