ホーム / โรแมนติก / รอยร้าวรัก / チャプター 131 - チャプター 140

รอยร้าวรัก のすべてのチャプター: チャプター 131 - チャプター 140

218 チャプター

131

เกือบเที่ยงวันต่อมา นภดาราขยับตัวอย่างยากลำบาก เธอเมื่อยขบไปทั้งตัว รู้สึกเหมือนร่างกายจะแตกเป็นเสี่ยงๆ เบียร์ญี่ปุ่นมันทำให้เป็นได้ขนาดนี้เลยเหรอ เธอคิดในใจก่อนจะพลิกตัวมาชนกับร่างสูงที่นอนหนุนหมอนใบเดียวกัน หญิงสาวลืมตาโพลงอย่างตกใจ“คุณ... คุณพสุตื่นเดี๋ยวนี้นะ” หญิงสาวผลักเขาอย่างแรง แต่คนที่หลับตาอยู่สอดมือมารั้งเอวเธอไว้ทันที เดี๋ยวเรียกพี่ เรียกคุณ อะไรของเธอ พสุนึกในใจ “ขอนอนอีกเดี๋ยว เมื่อคืนฟ้ากวนพี่ทั้งคืนเลย” เขาตอบงึมงำดึงร่างเธอมากอดแน่นขึ้น แต่หญิงสาวตาค้างกับคำว่า 'ฟ้ากวนพี่ทั้งคืน' ไปแล้ว“พูดบ้าอะไรคุณพสุ ลุกออกไปเดี๋ยวนี้เลย” นภดาราสะบัดตัวหลุดออกมาจนได้ เธอคว้าเสื้อคลุมอาบน้ำที่กองอยู่ข้างเตียงมาสวมอย่างรวดเร็ว ลุกขึ้นยืนข้างที่นอนมีความระบมและความรู้สึกบางอย่างยังเหลือค้างบนร่างกายจนเธอรู้สึกชัดเจนว่าถูกล่วงละเมิดโดยที่จำเหตุการณ์ไม่ได้นภดาราหันหลังให้พสุ เปิดสาบเสื้อคลุมออกดูเห็นรอยแดงจ้ำๆ ตามร่างกายภายใต้ร่มผ้าแล้วเธอก็ยิ่งแน่ใจ หญิงสาวทบชายเสื้อเข้าเหมือนเดิม ผูกเชือกก่อนจะหันมาหาเขา“คุณพสุ ฉันบอกแล้วว่าห้าม...” เธอพูดไม่จบ ร่างสูงที่นอนห
続きを読む

132

พระพายได้ยินเสียงร้องวี๊ดดังจากในห้องนอนของนภดาราแว่วๆ เธอชะงักขาที่กำลังจะเดินออกจากห้อง“ไปเถอะพาย จะอยู่แอบฟังเขาเหรอ” นาวินพูดยิ้มๆ หญิงสาวหันไปค้อนเขาทีนึง หน้าแดงนิดๆ ก่อนจะพูดว่า“ทิ้งฟ้าไว้กับพี่ดินแบบนี้จะดีเหรอคะ พายไม่อยากทิ้งเพื่อน” เธอลังเล มาด้วยกันก็อยากกลับด้วยกัน“เราต้องให้เวลาเขาสองคนอยู่ด้วยกันส่วนตัวบ้าง เขาจะได้ปรับความเข้าใจกัน” นาวินพูด“มันจะดีขึ้นได้ตอนนี้เหรอคะ เรื่องของพี่ดินยังไม่โอเคเลยนะ คุณแม่อีก” พระพายยังห่วงเพื่อน“แล้วพายคิดว่าสองคนนี้เขาเลิกกันได้จริงๆ เหรอ เรื่องคุณดินอีกไม่นานก็เรียบร้อย ปล่อยเขาเถอะ”นาวินถือกระเป๋าของพระพายขึ้นมา แล้วโอบไหล่เธอพาเดินออกจากห้อง ปิดประตูลงอย่างเบามือลงไปสมทบกับแหวนด้านล่างที่รอจะกลับกรุงเทพฯ อยู่แล้ว ชายหนุ่มสั่งพนักงานไม่ให้ใครขึ้นไปรบกวนบนห้องสวีทนั้น จนกว่าพสุจะโทรลงมาเอง เขาไม่ได้ปฏิเสธเรื่องที่พี่ชายคนรักอยากจะจ่ายค่าห้อง เพราะมองว่าการได้จ่ายอาจจะทำให้พสุสบายใจมากกว่า เลยกำชับพนักงานเรื่องการบริการไม่ให้ขาดตกบกพร่องแทน และพากันออกเดินทางกลับกรุงเทพฯ ในเวลาต่อมา####################
続きを読む

133

นภดาราหยิบกระเป๋าของตัวเองลง เธอใช้คีย์การ์ดแตะประตูเดินเข้าคอนโดไป พสุรู้สึกตัวหลังจากที่เขาตะลึงกับคำพูดของเธอ ชายหนุ่มรีบลงจากรถ กดล็อกแล้ววิ่งตามมาทันที่ลิฟต์ เขากดลิฟต์ทันก่อนที่หญิงสาวจะกดปิด“ฟ้า...ถ้าพี่ขอโทษครั้งเดียวมันไม่พอ ฟ้าจะให้พี่ขอโทษกี่ครั้งก็ได้ พี่สัญญามันจะไม่เป็นแบบเดิมอีก ถ้าพี่ทำไม่ดีฟ้าก็บอกพี่ได้ ว่าพี่ได้” ลิฟต์เปิดออก นภดารารีบเดินหนีแต่พสุดึงแขนเธอและแย่งกระเป๋าของเธอไปถือไว้เอง“มาทางนี้ เราต้องคุยกันให้จบ” เขาดึงเธอไปที่ห้องของเขาซึ่งอยู่คนละด้าน “ฉันอยากอยู่คนเดียว” เธออยากร้องไห้ อยากอยู่คนเดียวและก็อดทนต่อไม่ไหว“ฟ้าจะกลับไปอยู่คนเดียว แล้วกลายเป็นคนที่พี่เข้าไม่ถึงอีก เราจะห่างกันไปอีกเรื่อยๆ เหรอ” พสุย้อนถาม เขาเปิดประตูห้องพาหญิงสาวเข้าไปข้างในจนได้เขากอดเธอแน่น “ถ้าโกรธพี่ก็ทุบ จะตีจะด่าก็ทำเลยฟ้า พี่ยอมหมดแต่พี่ปล่อยฟ้าไปไม่ได้จริงๆเส้นทางความรักที่เดินด้วยกันมานาน ยิ่งนานเท่าไหร่โอกาสที่จะสร้างความเจ็บช้ำให้แก่กันในระหว่างทางเดินก็ยิ่งมีมากขึ้น เมื่อมองย้อนไปพสุก็รู้สึกได้เช่นกันว่าเขาละเลยนภดารามานานเกินไป มันเกิดจากอะไร เ
続きを読む

134

“อะไรคะ” มือเรียวบางจับซองนั้นขึ้นมาพลิกไปมา“ลองดูข้างในสิครับ” หญิงสาวมองหน้าเขาเธอสังหรณ์ใจแปลกๆ จึงเปิดซองดูข้างใน พบว่ามันเป็นรูปที่ถูกปริ้นออกมาหนึ่งปึกใหญ่ เป็นรูปของเธอเองที่นัวเนียกับเจ้าสัวชาญ คู่ค้าทางธุรกิจอีกคนหนึ่งของครอบครัว ภาพมันชัดเจนว่าเธอและเขามีความสัมพันธ์ที่เกินเลยแน่นอน หญิงสาวหน้าถอดสี พสุได้มันมาได้อย่างไร“คุณดินคะ นิลอธิบายได้นะ” เธอพูดไม่จบ แต่เขาพูดแทรกขึ้นมาว่า “ผมขอยกเลิกงานแต่งงานของเรา จริงๆ ภาพมีมากกว่านี้ แต่ถ้าคุณยอมจบดีๆ ผมจะไม่พูดเรื่องนี้อีก” ชายหนุ่มลุกขึ้นยืน อินทนิลพูดเสียงแข็งว่า“ถ้าคุณไม่แต่งงานกับฉัน ธุรกิจคุณเดือดร้อนแน่” พสุยิ้ม “ใครกันแน่ที่จะเดือดร้อน ผมไม่อยากพูดหรอกนะว่าที่ครอบครัวคุณทำขนส่งมันสอดไส้อะไรมาบ้างกับของในคอนเทนเนอร์ที่จะให้ผมทำเรื่องส่งออกให้ ของพวกนั้นยังค้างอยู่ที่ท่าเรือถือว่าผมให้โอกาสคุณด้วยการตีคืนของพวกนั้นมาละกัน แล้วผมจะทำลืมๆ เรื่องนี้ไป” ชายหนุ่มทิ้งท้ายว่า “ผมขอตัว หวังว่าเราคงไม่ต้องพบกันอีก” พสุเดินออกจากร้านนั้นอย่างรวดเร็ว หลังจากที่วางธนบัตรเป็นค่าเครื่องดื่มที่เขายังไม่ได้จิบเลย
続きを読む

135

นภดาราตื่นเช้าได้ตามปกติหลังจากที่ได้ทานยาและได้นอนเต็มอิ่มทั้งคืน เธอลุกมาอาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปร้านเมื่อเปิดประตูห้องนอนออกมา พบว่าพสุหลับอยู่ที่โซฟาที่ห้องโถง หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่น แต่ไม่แสดงท่าทีอะไรจนเมื่อชายหนุ่มตื่นขึ้นมา เขาเดินมาหาเธอที่ชงกาแฟให้ตัวเองอยู่“ฟ้า หายดีแล้วรึยัง” หญิงสาวไม่ตอบ พสุเองก็ไม่อยากเซ้าซี้ให้เธอรำคาญใจ คิดเอาเองว่าเธอคงหายไข้แล้ว พระพายเปิดประตูห้องนอนออกมาเธอแต่งตัวพร้อมไปทำงานแล้วเช่นกัน“อ้าวพี่ดิน ไม่ไปทำงานเหรอคะ” เธอทำลายความเงียบลงเหมือนไม่รู้ว่าบรรยากาศกำลังตึงเครียด“ไปสิ พี่ไปอาบน้ำแต่งตัวที่ห้องก่อนนะ อย่าเพิ่งไปกันล่ะ” เขากำชับ แต่นภดาราไม่รับปาก เธอทำเหมือนเขาไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้จนพสุต้องยอมถอยไปเองเมื่อพสุออกไปจากห้องแล้ว นภดาราขยับตัว“พายเราไปก่อนนะ วันนี้เราจะเอารถไปเองตอนเย็นมีธุระน่ะ” เธอบอกเพื่อนสาว เมื่อพระพายพยักหน้าแบบงงๆ เธอจึงหยิบกระเป๋าและกุญแจรถออกไปทันทีนภดารากังวลเรื่องปัญหาตามมาคือการตั้งครรภ์ ครั้งแรกที่พสุข่มเหงเธอในวันเขาเมา ช่วงนั้นยังอยู่ในระยะปลอดภัยแต่ครั้งที่ผ่านมานั่นคือช่วงเสี่ยงมากเธอไม่ได
続きを読む

136

คืนนั้นเธอกลับไปถึงคอนโดตอนหนึ่งทุ่ม พระพายโทรหาเธอตอนหกโมงเย็น“ฟ้า คืนนี้พายกลับค่ำหน่อยนะ งานเยอะมากเลย” เป็นเรื่องปกติของพระพายไปแล้วที่งานจะยุ่งในวันจันทร์ “ฮื่อ เดี๋ยวเราทำกับข้าวไว้รอ” นภดาราพูด“ส่วนพี่ดินเขาฝากบอกว่า คืนนี้เขามีงานด่วน คงมาไม่ได้นะ” พระพายพูดต่อ “ช่างเขาเถอะ” หญิงสาวพูดแค่นั้น พระพายกลับมาในเวลาสองทุ่มครึ่ง นาวินมาร่วมทานอาหารด้วยในคืนนั้น“โห ฟ้าทำไมทำหลายอย่างจัง มีแต่ของชอบของเราทั้งนั้น” พระพายพูดเมื่อเห็นอาหารที่เพื่อนสนิททำไว้“นานๆ ทำที คงจะไม่ได้กินบ่อย” นกดาราพูด“ไม่บ่อยที่ไหน ฟ้าทำกับข้าวให้เรากินประจำ” พระพายพูด“เชิญค่ะพี่วิน ลองชิมว่าถูกปากไหม” เธอหันไปเชิญคนรักของเพื่อน“ขอบคุณครับ น่าทานทุกอย่างเลย” นาวินเอ่ยชม เขาเห็นแววตาของนภดาราออกจะเศร้า แต่ก็บอกตัวเองว่าเขาอาจจะคิดมากไป“เมื่อไหร่จะมีข่าวดีกันคะ” นภดาราเป็นฝ่ายถามเพื่อนและว่าที่เพื่อนเขย“อยากคบนานๆ ไม่รีบหรอก” พระพายเป็นฝ่ายตอบ ในขณะที่นาวินยิ้มอย่างเดียว“บางทีระยะเวลามันก็ไม่เกี่ยวหรอกพาย” นภดาราพูด “คบกันมานาน ยิ่งเหมือนไม่รู้จักกันก็มีเย
続きを読む

137

เช้าวันพุธนภดาราเก็บเสื้อผ้าและของสำคัญซึ่งมีไม่กี่ชิ้นไปใส่รถ หลังจากที่พระพายออกไปทำงานแล้ว เมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้วเธอกลับมาเขียนจดหมายลาไว้ให้พระพาย โดยวางไว้ในห้องนอนของพระพาย ตอนที่ออกจากห้องลงมาถึงที่จอดรถเธอพบพสุ เขากำลังจอดรถพอดี เมื่อเห็นเธอชายหนุ่มจึงรีบเดินมาหา“ฟ้า เพิ่งออกไปทำงานเหรอ” เขาถาม แปลกใจที่เธอไปสายมาก“ค่ะ ลืมของที่ห้องเลยกลับมาเอา” นภดาราตอบ หวั่นใจว่าจะเสียแผนที่วางไว้“พี่เพิ่งเสร็จงาน จะกลับมาอาบน้ำฟ้ารอพี่ได้ไหม เดี๋ยวไปพร้อมกัน” เขาถาม“ไม่ได้ค่ะ รีบมีลูกค้ารอ” นภดาราโกหก แต่พสุไม่สงสัยเขามัวแต่ดีใจว่าวันนี้เธอยอมคุยด้วย จึงไม่อยากขัดใจเธอ“ครับ งั้นเดี๋ยวพี่ไปหาที่ร้านนะ ฟ้าไปก่อนก็ได้” เขาเดินเข้าไปข้างในตึก ขณะที่หญิงสาวขึ้นรถเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาก่อนจะตัดใจถอยรถออกมาพสุตั้งใจว่าจะอาบน้ำแล้วออกไปบริษัท อยากจะแวะไปหานภดาราด้วย แต่ความเหนื่อยจากการที่เขาอดนอนมาหลายคืนติดๆ กัน เพราะต้องไปให้ข้อมูลกับปปส. เรื่องการขนยาเสพติดส่งออกนอกประเทศ ของครอบครัวอินทนิลที่จ้างให้บริษัทของเขาดำเนินการให้โดยการยัดไส้ปนมากับสินค้าอื่นๆ ทำให้เขาเผลอหลั
続きを読む

138

“พี่จะไปบ้านฟ้า” พสุลุกขึ้นแต่พระพายบอกว่า“พายไปมาแล้วค่ะ ฟ้าติดประกาศให้เช่าผ่านบริษัทนายหน้า” “พี่จะไปดูเอง” เขาบอกและเดินออกมาเงียบๆอีกหนึ่งชม.ต่อมา พสุมาถึงหน้าบ้านของนภดารา เขาเจอป้ายให้เช่าแขวนที่หน้าบ้านตามที่น้องสาวบอก ชายหนุ่มจึงกดโทรศัพท์ไปตามเบอร์ที่ลงในประกาศเขาพบว่าเป็นเบอร์ของบริษัทนายหน้าดำเนินการเช่าหรือขาย เขาถามรายละเอียดของเจ้าของบ้าน ได้รับคำตอบว่าเจ้าของบ้านไม่สะดวกให้ติดต่อ ถ้าสนใจเช่าทำสัญญากับนายหน้าได้เลยพสุจึงบอกว่าเขาจะเช่า ให้นายหน้ามาทำสัญญาได้เลย เขาจึงได้ทำสัญญาในวันนั้นทันที เมื่อได้กุญแจแล้วเขาเข้าไปดูภายในตัวบ้าน พบว่าแทบไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง นภดาราไม่ได้เอาอะไรออกไปมากนัก นอกจากอุปกรณ์ทำขนมของเธอที่หายไป และเสื้อผ้า ของใช้ส่วนตัว นอกนั้นบ้านอยู่ในสภาพเดิมเกือบทั้งหมดพระพายและนาวินตามมาที่บ้านของนภดาราในอีกหนึ่งชม.ต่อมา “ตอนกลางวันพี่เจอฟ้าที่ชั้นล่าง ไม่ได้เอะใจเลยว่าฟ้าจะหนีไป” พสุเล่า เขาเจอเธอก่อนที่เธอจะไปแท้ๆ ถ้ารู้ว่าหญิงสาวตั้งใจจะทำอะไร เขาคงไม่ยอมให้เธอไปแน่ๆ “พายรู้ไหมว่าใครเซ้งร้านกาแฟ” เขาถามน้องสาว “ภูค่ะ ภูบอกว
続きを読む

139

หลังจากที่มาอยู่ที่นี่ได้หนึ่งสัปดาห์ หญิงสาวสบายใจขึ้น ถึงจะมีบางช่วงเวลาที่คิดถึงพสุ พระพายหรือคนอื่นๆ แต่เธอเชื่อว่าเวลาจะทำให้เธอดีขึ้น เธอตัดสินใจเปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์ เปลี่ยนไลน์ไม่ติดต่อใครเลยวันนี้เป็นวันพระ นภดาราเตรียมตัวไปวัดกับคุณยาย วันนี้เธอสวมเสื้อพื้นเมืองผ้าฝ้ายสีชมพูเข้าคู่กับผ้าซิ่นไหมยกดอกลำพูนสีกรม เกล้าผมเป็นมวยสูงทัดดอกสะบันงาหรือมหาหงส์“วันนี้ยายจะพาหนูไปวัดหลวงลำพูน มาถึงนี่แล้วต้องมาสักการะขอพรพระธาตุหริภุญชัยให้อยู่ร่มเย็นเป็นสุขนะลูก” คุณยายเล่า “ค่ะคุณยาย” เธอรับคำไม่โต้แย้งคุณยายของเธอเป็นข้าราชการบำนาญ จึงมีผู้รู้จักและเป็นที่นับถือของผู้คนในเมืองนั้นพอสมควร นภดาราในฐานะหลานสาวจึงพลอยเป็นที่สนใจไปด้วย “สวัสดีครับอาจารย์” ชายคนหนึ่งท่าทางภูมิฐาน ทักทายคุณยายของเธอคุณยายขยับแว่นแล้วอุทานอย่างยินดี “พ่อเลี้ยงไอยเรศ วันนี้มาทำบุญเหรอคะ” ชายหนุ่มวัย 36 หน้าตาคมสัน รูปร่างดีมีความสูงมากกว่า 185 ซม. แน่นอน เขาสนทนาอย่างมีอัธยาศัยดี “ครับ ผมไม่เห็นอาจารย์มานาน ยังคิดว่าจะไปกราบที่บ้านอยู่เลยครับ” “อ๋อ เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้ออกจากบ้านค่ะ แต่
続きを読む

140

สุดสัปดาห์ต่อมาพระพายกับนาวินไปอนันตราด้วยกันตามปกติ ซึ่งพระพายยังคงนอนที่ห้องสวีทเดิมที่เคยพักกับนภดารา“เปลี่ยนห้องให้พายก็ได้นะคะห้องนั้นมันใหญ่ไป เอาไว้มากับฟ้าเหมือนเดิมค่อยว่ากัน”“งั้นพายนอนห้องพี่ไหม ห้องพี่ก็เป็นห้องสวีทแบบเดียวกัน มีห้องนอนว่างอยู่อีกห้องพายมาใช้ก็ได้ครับ”พระพายเลยย้ายมานอนห้องเขา วันเสาร์นี้เขาเสร็จงานเร็วจึงมีเวลาชวนเธอดูหนัง นาวินสั่งอาหารให้ขึ้นมาส่งบนห้อง เมื่อทานแล้วจึงเปิดหนังดู“พายอยากดูอะไรครับ”“อยากดูหนังสยองขวัญค่ะ” นาวินถึงกับมองหน้าเธอ เขานึกว่าเธอจะดูหนังรักหรือวัยรุ่นใสๆ “ไม่มีใครยอมดูเป็นเพื่อนพายเลยค่ะ วันนี้ล่ะพี่วินต้องดูกับพาย” เธอหัวเราะในขณะที่นาวินทำหน้าปั้นยาก เขาเองก็ไม่ถนัดแนวนั้นเหมือนกัน แต่จะไม่ดูก็กระไร เขาเปิดมาเรื่องหนึ่งเป็นหนังฝรั่ง เนื้อเรื่องเกี่ยวกับเด็กวัยรุ่นมาเที่ยวป่ากันเป็นคู่ๆ และตายกันด้วยเหตุการณ์ประหลาดทีละคู่ แต่มันไม่ได้มีแค่ฉากสยองขวัญเลือดสาด ในหนังมีฉากเลิฟซีนแบบเต็มขั้นด้วยในฉากที่มีการไล่ล่านาวินออกไปรับโทรศัพท์ข้างนอก เขาคุยอยู่ครู่หนึ่ง และกลับเข้ามาบอกพระพายว่า“พาย เพื่อนพี่ที่ว่า
続きを読む
前へ
1
...
1213141516
...
22
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status