All Chapters of รอยร้าวรัก: Chapter 141 - Chapter 150

218 Chapters

141

นาวินดันร่างของหญิงสาวให้เอนตัวนอนลงบนเบาะ เขาจูบไปตามผิวเนื้อเนียนนุ่มราวแพรต่วนชั้นดี เขาดึงสาบเสื้อคลุมชุดนอนของเธอออกจากกัน ฝังจมูกลงที่ซอกคออีกมือเกาะกุมทรวงอกคู่งามนอกร่มผ้า ถึงจะมีชุดนอนอีกชั้นแต่ก็ทำให้พระพายสะท้านได้ทั้งตัวฝ่ามือของเขาลูบไปตามเรียวขา ชายชุดนอนร่นขึ้นมาเรื่อยๆ จนมันกองอยู่บนหน้าท้อง นาวินลูบไปตามท้องน้อย เนินเนื้อกุหลาบงามผ่านแพนตี้“พี่วิน..” พระพายคราง เธอบิดตัวเป็นเกลียว“ครับ...” เขาดึงแพนตี้ตัวน้อยให้หลุดผ่านสะโพก โดยมีเธอขยับตัวอำนวยความสะดวกให้อย่างดี ลูบไล้เนื้อแท้ของเธอโดยไม่มีอะไรขวางอีกต่อไป เขาลากนิ้วผ่านรอยแยกบดคลึงส่วนกลางร่างที่เริ่มชุ่มฉ่ำ“ถ้าพายไม่หยุดพี่ พี่จะหยุดตัวเองไม่ได้แล้วนะ” นาวินกระซิบเสียงต่ำ ก่อนจะเม้มติ่งหูบางสอดลิ้นลงไปในรูหู พระพายเสียวจี๊ดจากหูลงไปถึงกลางร่าง เธอสอดมือเข้าไปใต้เสื้อของเขาลูบไล้อกกว้างไปมาอย่างไม่รู้ตัวนาวินครางฮึ่มในลำคอ นอกจากเธอจะไม่ห้ามยังช่วยให้ไฟลุกมากขึ้น เขาลุกขึ้นถอดเสื้อยืดที่สวมอยู่ของตัวเองหลุดไปทางศีรษะ และรีบกลับมาปอกเปลือกเธอต่อ ดึงชุดนอนและเสื้อคลุมที่ยังติดตัวพระพายอยู่จนหมด
Read more

142

“น้องฟ้าเปิดร้านกาแฟอยู่เหรอครับ” ไอยเรศเริ่มสนใจ“เคยทำค่ะที่กรุงเทพฯ แต่ตอนนี้เซ้งให้เพื่อนไปแล้ว ช่วงนี้อยากพักว่างๆ ค่ะ” เธอตอบถ้าเป็นเรื่องงานเธอคุยได้ยาวๆ“ฟ้าก็ลองทำที่นี่ก็ได้นี่ลูก ที่ทางเราก็มี อุปกรณ์ทำขนมหนูก็ขนมาตั้งเยอะ ยายใช้ไม่เป็นหรอกนะพวกเครื่องตี เตาอบอะไรนั่น” คุณยายสนับสนุนนภดาราหัวเราะ “ก็อยากทำอยู่ค่ะ เห็นมีลำไยอบแห้งเยอะ กำลังคิดว่าจะลองทำเค้กลำไยดู” “ดีสิครับ วางขายที่พิพิธภัณฑ์ผ้าของพี่ก็ได้นะ” ไอยเรศเสนอ จริงๆ เขามีโครงการทำร้านเครื่องดื่มและขนมอยู่แล้วในพิพิธภัณฑ์“พิพิธภัณฑ์ของพี่ช้างอยู่ที่ไหนคะ” นภดาราสนใจ“อยู่ที่แม่แจ่มครับ ลูกค้ามีทั้งคนไทยและต่างชาติ จริงๆ พี่อยากทำร้านกาแฟเล็กๆ ในนั้นอยู่ ถ้าน้องฟ้าสนใจไปดูกันก่อนก็ได้ครับ” “แล้วมีผ้าขายด้วยไหมคะ” “ส่วนที่ขายผ้า มีหน้าร้านที่ลำพูนกับที่แม่แจ่มครับ มีทั้งสองที่” “อยากไปค่ะ พี่ช้างบอกรายละเอียดไว้ก็ได้ค่ะ วันไหนว่างๆ ฟ้าขับรถไปเอง จะได้ไม่รบกวนเวลา” เธอบอก“ไม่เป็นไรครับ หลานสาวของที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ของพิพิธภัณฑ์จะไปเยี่ยมชมทั้งที พี่ไม่ให้ไปเองหรอก” ไอยเรศพูด“ไปกับพี่เขาดีแล้
Read more

143

นาวินใช้รถตู้พร้อมพนักงานขับรถของอนันตรา เดินทางจากชะอำตรงไปเชียงใหม่ ข้างๆ เขาเป็นพระพายที่หลับสนิทตั้งแต่ออกเดินทาง ชายหนุ่มเลือกใช้รถตู้แทนการขึ้นเครื่องเพราะอยากมีรถใช้สะดวกระหว่างที่ไปทางนั้น เขาออกเดินทางตั้งแต่ตีสี่ด้วยอยากไปถึงเชียงใหม่ก่อนเที่ยงเขานึกถึงตอนก่อนออกเดินทาง เขาลุกไปอาบน้ำแต่งตัวตั้งแต่ตีสาม โทรสั่งผู้ช่วยให้เตรียมรถตู้ผู้บริหารพร้อมคนขับให้ด่วนและกลับมาปลุกคนรัก เธอน่าจะเพลียเพราะยังไม่ได้นอนเลยทั้งคืน“พาย พายครับ” เขาแตะแก้มใส เธอพลิกหน้าหนีทำท่ารำคาญ“พายลุกแต่งตัวก่อน ค่อยไปนอนต่อบนรถ” เขาเรียกซ้ำ“ฮื้อ..จะนอนค่ะ นอนอีกเดี๋ยวไม่ได้เหรอ” เธอบ่นงึมงำ“เราต้องไปเชียงใหม่ แล้วจะแวะไปหาฟ้าที่ลำพูนไง ถ้าพายไม่ลุกพี่ทิ้งไว้ที่นี่นะ” ท้ายประโยคทำให้พระพายตาสว่าง อะไรนะ..เขาจะทิ้งเธอเหรอ“อะไรนะ พี่วินจะทิ้งพายเหรอ” เธอลุกขึ้นนั่งทันที ก่อนจะโผเข้าหา “ไม่ใช่ พี่หมายถึงว่าจะให้พายอยู่ที่นี่ เดี๋ยววันจันทร์พี่กลับมารับ” นาวินรวบมือที่กำลังจะประทุษร้ายเขาและอธิบาย“อ้อ... ถ้าทิ้งพายนะ พายเอาตายคอยดู” เธอบ่น “เอาได้ แต่อย่าถึงตายเลย พี่
Read more

144

“ฟ้าจ้างรถคนรู้จักเราขนไป พายสงสัยอะไรเหรอ” ภูริชตอบตรงๆ“เราอยากรู้ว่าฟ้าส่งของไปที่ไหน ภูถามเขาให้หน่อยได้ไหม” เธอขอความช่วยเหลือ“ได้ๆ รอแปบนะ”อีกห้านาทีต่อมา ภูริชส่งภาพแผนที่บ้านที่นภดาราส่งให้คนขับรถรับจ้างมาทางไลน์ของพระพายพระพายตอบข้อความด้วยคำขอบคุณคำโตๆ อย่างดีใจมาก ในที่สุดเธอก็ใกล้เบาะแสที่จะหาตัวนภดาราได้นาวินชะโงกหน้ามองว่าเธอดูอะไร“นี่ค่ะ บ้านคุณยายของฟ้า บ้านที่ฟ้าให้คนขับรถเอาของล่วงหน้าไป” เธอยื่นให้เขาดู นาวินรับมาดูแล้วคิด“งั้นเดี๋ยวพายส่งมาให้พี่ทางไลน์ พี่จะส่งต่อให้คนขับรถ เราน่าจะไปถึงเชียงใหม่ช่วงบ่าย เดี๋ยวพี่แวะเอาของขวัญไปให้หลานก่อน แล้วเราไปลำพูนกัน” เขาบอก“ค่ะ” พระพายกดส่งรูปต่อให้ทันที“คืนนี้อาจจะต้องค้างที่ลำพูนสักคืน คนขับรถจะได้พักก่อนตีรถกลับชะอำ พายจะโทรหาพี่ชายก่อนไหม แต่พี่ยังไม่อยากให้บอกเขาว่าเราได้ที่อยู่ของคุณยายฟ้าแล้ว เราไปดูท่าทีก่อนดีกว่า”“ได้ค่ะ พายก็ว่างั้น เดี๋ยวพี่ดินพรวดพราดมาทำเสียเรื่องอีก พายอยากคุยกับฟ้าก่อน” พระพายออกความเห็น“งั้นเดี๋ยวพายขอเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ จะได้ไปต่อ” ################## พวกเขาเดิ
Read more

145

ในขณะที่นาวินและพระพายกำลังเดินทางมาเชียงใหม่ นภดาราก็ได้ของตามที่ต้องการเรียบร้อยแล้ว โดยมีไอยเรศเป็นเพื่อนไปซื้อของ ขากลับเขาเลี้ยวรถไปจอดที่หน้าตลาดสด นภดารามองอย่างแปลกใจ “จะซื้ออะไรเหรอคะพี่ช้าง” “พี่ลงไปซื้อของแปบเดียว น้องฟ้าจะไปด้วยไหมครับ” ชายหนุ่มถาม เธอจึงขยับตัว “ไปค่ะ” ลงไปดูอะไรสักหน่อยก็ดีเผื่อเจออะไรน่าสนใจ เธอคิดไอยเรศตรงไปที่แผงขายปลาสด เป็นปลาที่ชาวบ้านหากันมาเองไม่ใช่จากบ่อเลี้ยง“วันนี้พ่อเลี้ยงจะเอาอะไรบ้างเจ้า” แม่ค้าถามอย่างรู้จักเขาดี ชายหนุ่มมองไปตามถังแต่ละถังว่ามีอะไรบ้าง“วันนี้มีแค่นี้เหรอครับ” เขาคะเนดูว่ามีปลาดุกตัวใหญ่ประมาณสอบตัว นอกนั้นเป็นปลาช่อนตัวเล็กๆ ก่อนจะสั่งแม่ค้าว่า “เอาหมดนี่ล่ะครับ หอยขมมีไหม” เขาถาม“มีเจ้า ใส่ถังไปเหมือนเดิมนะพ่อเลี้ยง” แม่ค้าถาม เขาพยักหน้า“พี่ช้างจะซื้อปลาไปทำอะไรคะ” หญิงสาวถามอย่างอดไม่ได้ เมื่อเห็นเขาเหมาหมด“พี่จะซื้อปลาหน้าเขียงไปปล่อย ฟ้าอยากทำบุญด้วยไหมครับ” เขาถามนภดารามีแววตาที่สนใจมาก “อยากทำด้วยค่ะ ให้ฟ้าซื้อได้ไหมคะ” “ค่าปลาหกร้อยเจ้าพ่อเลี้ยง หอยขมหนึ่งร้อย” แม่ค้าบอกราคา“ฟ้า
Read more

146

นภดารามาถึงบ้านในเวลาบ่ายแก่ๆ เกือบเย็น เธอขมวดคิ้วเมื่อเห็นรถตู้คันหรูจอดในบริเวณบ้าน“เอ๊ะใครมา” เธอสงสัย ไอยเรศเองก็เช่นกันนภดาราเดินเข้าบ้านคู่กับไอยเรศ เธอเห็นคนที่คุ้นตานั่งอยู่กับคุณยายในห้องรับแขก“พาย” เธออุทาน “ฟ้า แกไปไหนมาฉันมารอตั้งนาน” พระพายตรงเข้ากอดเพื่อน ในขณะที่ไอยเรศและนาวินมองหน้ากัน“วิน นายมาได้ยังไง” ไอยเรศทักขึ้นมาก่อน ทำให้พระพายและนภดารามองสองหนุ่มอย่างสงสัย พระพายสงสัยว่าผู้ชายคนนี้เป็นใคร ทำไมนภดารากลับมาพร้อมกับเขา และทำไมเขารู้จักกับนาวิน ซึ่งข้อหลังนภดาราก็สงสัยเช่นกัน“พี่ช้าง” นาวินเรียกชื่อไอยเรศอย่างนึกไม่ถึงว่าเขาจะพบชายหนุ่มที่นี่ เขาลืมเสียสนิทว่ามีรุ่นพี่อยู่ที่ลำพูน“สวัสดีครับ ไม่นึกว่าพี่ช้างจะรู้จักน้องฟ้า” “เพิ่งรู้จักไม่กี่วัน พอดีน้องฟ้าเพิ่งมาอยู่ที่นี่ พี่เลยพาเขาไปซื้อของ”“ไหนๆ รู้จักกันหมดก็มานั่งคุยกันลูก หนุ่มๆ สาวๆ ทั้งนั้น” คุณยายเรียก ทำให้สี่คนกลับไปนั่งที่ชุดรับแขกกับท่าน ท่านหันไปหาไอยเรศ “พ่อเลี้ยงอยู่ทานอาหารเย็นกับเรานะคะ เป็นธุระพายายฟ้าไปโน่นไปนี่มาทั้งวันแล้ว”“ครับอาจารย์” “ฟ้าขอไปคุยกับเพื่อนบน
Read more

147

เย็นนั้นทั้งหมดอยู่ร่วมรับประทานอาหารกับคุณยาย ท่านเจริญอาหารเป็นพิเศษเมื่อมีหนุ่มๆ สาวๆ อยู่ใกล้ ท่านเอ็นดูพระพายเป็นพิเศษเนื่องจากเป็นสาวตัวเล็ก น่ารัก ช่างพูด“หนูพายทำงานอะไรจ๊ะลูก” คุณยายถาม“พายเป็นฝ่ายบุคคลค่ะคุณยาย ทำงานกับครอบครัว” เธอตอบผู้สูงวัย“แล้วพ่อหนุ่มล่ะลูก” ท่านหันไปถามนาวิน“ผมเป็นนักโภชนาการครับคุณยาย ที่บ้านมีกิจการโรงแรมด้วยเลยต้องทำสองอย่าง” นาวินพูด“ดีลูก สมัยนี้ต้องมีรายได้หลายทาง” “อาจารย์ไม่ถามผมบ้างเหรอครับ” ไอยเรศพูดปนหัวเราะ “แหม..พ่อเลี้ยงยายคงไม่ต้องถาม เรียกอาจารย์ว่ายายแบบคนอื่นๆ ก็ได้ค่ะ” “ได้ครับคุณยาย ขอฝากตัวเป็นหลานอีกคนเลยละกันครับ” ไอยเรศตอบ“พ่อเลี้ยงทำงานอะไรคะ คุณยายไม่ถาม พายถามเองก็ได้ค่ะ” พระพายชวนไอยเรศคุยชายหนุ่มยิ้มน้อยๆ “เรียกพี่ช้างก็ได้ครับ พี่ทำโรงทอผ้ากับพิพิธภัณฑ์ผ้าโบราณครับ ถามเจ้าวินแฟนน้องพายก็ได้ มันรู้ดี” เขาพูดถึงนาวินที่ยังแทบไม่มีจังหวะพูดอะไร“ไม่เห็นพี่วินบอกว่ามีรุ่นพี่ที่ลำพูนเลยค่ะ” พระพายหันมามองนาวิน“พายจะอยู่กี่วัน ไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์ของพี่ช้างก่อนไหม เราก็ว่าจะไปดู” นภดาราถามเพื่อนส
Read more

148

“เท่าที่ผมรู้ เขาทะเลาะกันแล้วน้องฟ้าก็หนีมา แฟนเขาก็พี่ชายพายไม่ใช่คนอื่นคนไกล” “อืมม” ไอยเรศรับคำ ไม่แสดงอารมณ์อะไร พูดต่อว่า “นายจะนอนก็ขึ้นไปนอนเถอะ ห้องเดิมที่มาคราวก่อนน่ะ” เมื่อรุ่นพี่พูดแบบนั้นนาวินจึงแยกตัวไปพักผ่อน เขากับไอยเรศรู้จักกันมานานแล้ว ตั้งแต่สมัยเด็กๆ ตอนที่เขาไปเรียนต่อที่อังกฤษระดับชั้นเกรด 7 เขาถูกวัยรุ่นเจ้าถิ่นผิวสีจำนวนห้าหกคน รุมทำร้ายเพราะความไม่ชอบที่เขาเป็นคนเอเชีย ซึ่งในตอนนั้นเขาคือเด็กชายอายุ 12 ปีไม่สามารถสู้ได้อยู่แล้ว ไอยเรศในตอนนั้นเป็นรุ่นพี่คนไทยเรียนโรงเรียนเดียวกันในเกรด 11 มาพบจึงเข้าช่วยเหลือจนรอดมาได้ แต่ก็สะบักสะบอมพอกัน ตั้งแต่นั้นเขาสองคนจึงนับถือกันเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องมาตลอด จนต่างคนต่างแยกย้ายไปเรียนต่อที่อื่น ตอนที่ไอยเรศเปิดพิพิธภัณฑ์ผ้าโบราณเมื่อสามปีก่อนที่เชียงใหม่ นาวินเองก็มาร่วมแสดงความยินดีด้วย และปีก่อนเขาเองก็ได้มาติดต่องานเรื่องผ้าไทยกับรุ่นพี่คนนี้และได้มาค้างหนึ่งคืนที่บ้านหลังนี้ จนมาพบกันแบบบังเอิญในวันนี้อีกครั้ง นาวินยอมรับเลยว่าถ้าไอยเรศสนใจนภดาราขึ้นมาจริงๆ พสุลำบากแน่ เขาเป็นผู้ชายด้วย
Read more

149

ชายหนุ่มเก็บเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวใส่กระเป๋าใบย่อมๆ และยกมันออกไปเอาใส่รถ เขาไม่พบมารดาที่ชั้นล่างแล้ว ท่านคงออกไปสมาคมตามเคย ชายหนุ่มจึงขับรถออกไปจากบ้านเงียบๆ เขาบอกคืนห้องที่คอนโดมิเนียมแห่งนั้น ยอมจ่ายค่าปรับก้อนโต ในเมื่อนภดาราไม่อยู่ที่นั่นเขาก็ไม่รู้จะเช่ามันไปทำไม พสุตรงไปที่บ้านของเธอ ที่เขาเป็นคนทำสัญญาเช่าเองกับนายหน้า สำรวจบ้านว่าต้องปรับปรุงอะไรไหม ชายหนุ่มจะตั้งใจจะอยู่ที่นี่จริงจัง#################นาวินมารับพระพายกลับในเช้ามืดวันต่อมา สองเพื่อนสาวกอดลากัน พระพายสัญญาว่าวันหยุดต่อไปจะมาอีก“เดี๋ยวฉันมาหาแกอีก จะได้ไปเที่ยวกัน” “ไปดีๆ เดินทางปลอดภัยนะพาย พี่วินด้วยค่ะ” นภดารากอดลาพระพาย เพื่อนสาวทำตาแดงๆ ก่อนจะตัดใจขึ้นรถเมื่อรถตู้ออกจากบ้านไปแล้ว นภดาราเดินกลับเข้าบ้าน วันนี้เธอตั้งใจจะอบเค้กให้คุณยาย และเผื่อไว้ไปทำบุญด้วย“พี่ฟ้าทำอะไรคะ” “ว่าจะทำส้มหน้านิ่มจ้ะ กับเค้กไข่กาแฟ” นภดาราเริ่มเตรียมอุปกรณ์ที่ต้องใช้ เตรียมชั่งตวงวัตถุดิบ ใช้เวลา 3 ชม.ทุกอย่างก็เรียบร้อย นภดาราราดซอสส้มก่อนจะรอให้คลายเย็นและนำเข้าตู้เย็นเพื่อให้เค้กเซ็ตตัว แล
Read more

150

นาวินก้มลงหอมที่ขมับของแฟนสาว “พี่พูดเล่น ใครจะไปทำแบบนั้น พี่รักพายก็ไม่อยากให้ใครมาพูดไม่ดีหรอก แล้วเรื่องฟ้าพายจะบอกคุณดินไหมครับ” นาวินถามเพราะเขาได้ยินว่านภดารากำชับเรื่องไม่ให้บอกพสุว่าเธออยู่ไหน“ก็อยากบอกค่ะ แต่ไม่อยากผิดสัญญากับฟ้า เขาจะไม่มีทางกลับมารักกันอีกได้จริงๆ เหรอคะพี่วิน” เธอถามอย่างท้อแท้“มีสิ ตอนนี้ทุกอย่างยังร้อน แผลยังใหม่ฟ้าก็ต้องเข็ดเป็นธรรมดา แต่ถ้าพี่ชายพายพิสูจน์ตัวเองได้เรื่องนี้ก็ผ่านได้” นาวินพูด เขารู้ว่าทุกอย่างใช้เวลาเสมอในการเยียวยาไม่ว่าจะแผลทางกาย หรือแผลทางใจรถไปถึงใต้คอนโดสองหนุ่มสาวเดินขึ้นที่พัก พระพายขอตัวไปที่ห้องเลย “พายจะไปดูเอาผ้าใส่เครื่องก่อนค่ะ เดี๋ยวไม่มีชุดทำงานพรุ่งนี้”“งั้นเดี๋ยวพี่อาบน้ำก่อน แล้วจะไปหาพายที่ห้องหาอะไรกินกัน” อีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมานาวินขอให้มารดาและผู้ใหญ่ที่เขานับถือมาเจรจาสู่ขอทาบทามพระพายจากคุณพนิดา ซึ่งถือว่าเขาทำการบ้านมาดีด้วยการสืบจนรู้ว่าผู้ใหญ่ฝ่ายเขาที่สนิทสนมพอจนขอให้มาเจรจาให้ท่านนั้น เป็นคนที่มารดาของพระพายเกรงใจทำให้การเจรจาเป็นไปด้วยดีและสามารถตกลงกันได้ลงตัว ด้วยมูลค่าสินสอดที่สู
Read more
PREV
1
...
1314151617
...
22
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status