Wild Night with my Ex’s Ninong のすべてのチャプター: チャプター 101 - チャプター 110

Bibitaw sana ako pero humigpit ang yakap ni Anzel sa baywang ko. Kinuha niya ang kamay ko at hinawakan ng mahigpit. Nakita ko sa mata niya ang determinasyon na ipaglaban ako kay mama. Dati mabigat ang dibdib ko, ngayon ang gaan gaan na nito. Tumingin ako kay Anzel. Siguro dahil inamin ko na ang totoo at hinayaan ang puso ko na pagbigyan ang taong mahal ko. ‘Pasensya na, ma. Ayoko ng lokohin ang sarili ngayon. Pipiliin ko si Anzel… naniniwala ang puso ko sa kanya!’ Gumanti ako ng hawak sa kamay niya. Nakita ko ang paglamlam ng mata niya, naroon ang umaapaw na tuwa kagaya ng nararamdaman ko ng mga oras ‘yon. “Natalia, magpaliwanag ka. Makikinig ako sayo. Alam ko na hinaharass ka lang ng lalaking ‘yan. At ikaw, Anzel, kailan mo titigilan ang anak ko. Ikakasal na siya kay Kaleed, wag mo na siyang guluhin!” Alam kong nag aalala lang si mama, lalo na ngayong may anak na ako. Yung galit niya ay may rason, dahil mahal niya kami ng anak ko. Pero wala naman masama magbigay ng pangala

“Ma, pumapayag ka talaga na magkabalikan sila?” Napahinto ako sa pagpasok sa kwarto ni Natnat. Nasa loob sila mama at Leisa. Narinig kong bumuntong-hinga si mama. “Kung saan maligaya ang ate mo suportahan na lang natin siya.” “Pero sasaktan lang siya ng lalaking ‘yon!” Giit ng kapatid ko. “May magagawa pa naman tayo eh. Makikinig si ate sayo. Sabihin mo itatakwil mo siya kapag hindi nakipaghiwalay sa lalaking iyon!” Hindi ko akalain na ganito kalaki ang pagtutol ng kapatid ko sa relasyon namin ni Anzel. “Malakas ang kutob ko na ginagawa niya ‘to kasi masaya na si tita Tess ngayon. Hindi ako naniniwala na mahal niya talaga si ate.” Tumango si mama. Naiintindihan ni mama kung bakit tutol ito. “Ginawa ko na ang makakaya ko. Pero talagang mahal nila ang isa’t isa, mahal siya ng ate mo. Hindi lahat ay gaya ng ama niyo, Leisa. Bigyan natin ng pagkakataon si Anzel na patunayan na mahal niya talaga ang ate mo.” “Pero…” Hinawakan ni mama ang kamay nito. “Nakita mo ba ang ngiti

Maganda ang gising ko kinabukasan. Pakanta-kanta pa ako habang pababa ng hagdan. Ganada ako magluto ng almusal. Pagdating sa kusina ay nagulat ako dahil nakahanda na ang pagkain. Hindi lang ‘yon, naabutan ko si Anzel doon na nakasuot ng overall. Ganito ang suot nila Pete at Leisa kapag nagpa-pack sila ng mga parcel na ipapadeliver. “Gising ka na pala, anak. Kumain ka na.” Hahalik sana ako kay Anzel ng tumikhim si mama. Napangiwi na lang ako at umupo sa tabi ni Leisa. Nakita kong ngumuso si Anzel. Muntik na akong matawa pero pinigilan ko ang sarili ko. “Kanina ka pa gising?” Tanong ko pero si Pete ang sumagot. “Ang aga, ate… ang sabi ni kuya Anzel ganado daw siya magtrabaho buong araw. Siya na daw ang bahala sa lahat.” “Ano?! Teka… sigurado ka?” Kahit marami kami dito ay napapagod pa rin kami sa dami ng ginagawa namin. Tapos aakuin lang ni Anzel ang lahat ng trabaho? Nagdududa akong tumingin kina mama. Umiwas ang mga ito ng tingin at nagkunwaring abala sa pagkain. “Don’t

“Mamaya ka na maghugas!” “Sabing mamaya na—ay!” Napatili ako ng bigla niya akong buhatin. Wala itong sinayang na sandali at dinala agad ako sa kwarto. Pareho naming alam na ‘yong pagpayag ni mama ay basbas sa aming dalawa. Ang bilis ng pangyayari. Parang nitong nakaraan lang ay pinapahirapan nila ang asawa ko. Ngayon ay tanggap na siya ng buo ng mga ito. “Anzel ahhh… sandali ahhh.” Hingal kong awat ng pagkapasok pa lang namin sa kwarto ko ay mapusok niya akong halikan. Hindi pa nga namin nalo-lock ang pinto. Bumalatay ang pagkabitin sa gwapo nitong mukha ng itulak ko. “Easy lang, okay? Isara muna natin ang pinto. Baka mamaya eh mabitin tayo.” Pagka-lock ng pinto ay yumakap ako sa batok nito. Nahigit ko ang hininga ko ng pumasok ang kamay niya sa loob ng short ko. Sa laki ng kamay ni Anzel ay sakop na sakop ng palad nito ang pagitan ng hita ko. Ang init ng kamay nito Anzel… para itong nag aapoy sa sobrang init. Dama ko na medyo nanginginig ito sa panggigil habang hawak-hawak

UMAWANG ang labi ko ng makita ang bago naming shop. Maganda na ito noon bago ipaayos, pero mas naging maganda ito ngayon at malawak. Pagkapasok pa lang ay salamin agad ang bubungad sa mga customer. Hindi lang maganda at aestitic ang mga furnitures na ginamit, de kalidad rin at talagang binagay sa shop. “You like it?” Tumango ako kay Anzel. “Oo, Anzel… sobrang ganda!” Ani ko sabay yakap dito ng mahigpit. Akala ko hindi pa tapos gawin ito. Ang sabi kasi nila Leisa ay matatagalan itong maayos. Iyon pala kasabwat sila ni Anzel para sopresahin ako. Simula pa lang pala ay si Anzel na ang nagpaayos ng lahat. Tumanggi kasi ako noong una na tulungan ako nito magpagawa. Eh siyempre galit pa ako sa kanya kaya pinairal ko ang pride ko. Ang hindi ko alam ay hindi huminto si Anzel sa pagpapaayos nito. “Hey, what’s wrong?” Tanong niya ng maiyak ako. “Mine, stop crying. Sa tuwing iiyak ka nanlilisik ang mata ni mama.” Tumingin ako sa kinaroroonan ni mama. Oo nga, nanlisik agad ang mata nito.