All Chapters of Wild Night with my Ex’s Ninong: Chapter 81 - Chapter 90

Umawang ang labi ko sa sinabi nito. Bago ko ito masuway ay umiyak na ito ng malakas. Bubuhatin ko sana pero naunahan na ako ng kanyang ama. “Superman dapat tayo ang nagpo-protect kay mama. Bad ka… bad ka!” “Shhh… stop crying, son. No one will hurt your mom.” “Ni-aaway mo siya… nakita kita!” Sisi ni Natnat. “Kapag ni-away mo ulit ang mama ko si Tito Kaleed na lang ang pipiliin ko maging papa!” “Ate, ano ang nangyari? Natnat, may umaway ba sayo—“ Nagpalipat-lipat ang tingin ni Leisa sa aming dalawa ni Anzel. Naningkit ang mata ng kapatid ko at halatang nainis ng makita ito. Mabigat ang dugo nito kay Anzel simula noong naghiwalay kami. Mukhang balak nito hampasin ng laruan sa ulo ang dati kong asawa kaya pinigilan ko siya. Para maunawaan ay inabot ko sa kanya ang envelope na binasa ko kanina. Nag aalala na tiningnan ako ni Leisa. Alam kong nag aalala ito dahil alam ni Anzel na anak nito si Natnat. Pero ano ang magagawa ko? Wala na akong magagawa dahil buking na ako at may k

Kinabukasan ay sumalubong sa akin ang mabangong amoy ng mga bulaklak. Akala ko imahinasyon ko lang pero pagdating sa sala ay napaka dami ng bulaklak doon. “M-may patay ba tayo?” “Sira! May nagpadala! Anong patay? Gusto mo unahin kita?!” Ani Leisa sabay batok kay Pete na may muta pa. Napuyat kasi ito sa pag aaral kagabi kaya inaantok pa. “Kainis! Ang aga aga na naman ng kalbong ‘yon? Akala ko ba sinabihan mo na siya?” Reklamo ni Leisa na halatang inaantok pa. Pagtingin ko sa orasan namin mag aalas sais pa lang pala. Ang aga nga. “Hi, ma’am… good morning. Flowers for you from Sir Anzel. Pasensya na kung masyadong maaga. Paborito mo daw kasi itanim ito noon kaya baka daw gusto mo maamoy habang nag aalmusal ka.” “Di’ba sabi ko wag ka ng babalik?” “Ah… eh… akala ko laruan lang ang bawal. Wala ka namang sinabi, ma’am, eh!” “Pinipilosopo mo ba ang ate kong kalbo ka? Gusto mong malaga ‘yang ulo mo?” Kumamot si Jose sa ulo. Lumunok ito, halatang takot kay Leisa. “Grabe ka n

Tatlong araw ko ng napapansin na malungkot si Natnat. Ngumingiti ito pero hindi iyon umaabot sa mata. “Mama, kailan ko ulit makikita si papa?” “Papa?” Kumuyom ang kamao ko. Pumikit ako at nirelax ang sarili ko. Ayoko makita ng anak ko na galit na galit ako kay Anzel. Ayaw kong mas lalo itong malungkot. Huminga ako ng malalim. “Anak, busy siya kaya hindi ka na niya madadalaw. Wag mo na siyang hintayin o hanapin, okay?” “Pero ang sabi niya po palagi niya akong dadalawin.” Nakangusong sambit nito na tila nagtatampo. Naningkit ang mata ko. Bumuga na lang ako ng hangin. Kasalanan ito ni Anzel. Kung hindi ito nagpakilala ay hindi maguguluhan ang isip ng anak ko at hindi ako tatanungin kung bakit hindi ko agad sinabi na daddy niya ito. Nilagay ako ng lalaking ‘yon sa alanganin. Pumasok si Natnat na malungkot. Wala itong tigil sa kakatanong tungkol sa ama nito. Kahit sila mama at Leisa ay napuna iyon. “Alam na ni Natnat na ama niya si Anzel. Balak mo pa rin ba na ilayo siya sa am

(Natalia pov) Ayoko sa lahat ay nakikitang umiiyak ang anak ko. Kaya ng makita ko itong umiiyak habang sinasabi na hindi siya mahal ng ama niya ay nagpuyos ang dibdib ko. Ano ang sinabi nito para sabihin iyon ng anak namin? Sinabi ba ni Anzel na hindi niya mahal si Natnat kaya sinabi iyon ng anak namin? “Ano ba ang sinasabi mo sa anak mo, Anzel?” Maging si Miracle ay nagalit, pati ang mommy nito na nakarinig. Oo, sinama ko sila. Alam ko kasi na hindi ko makukuha si Natnat kung ako lang ang pupunta. Halos madurog ang puso namin ng madatnan ang anak ko na umiiyak. “Sinabi mo ba na… hindi mo mahal ang pamangkin ko?!” Nanlalaki ang mata at ilong na tanong ni Leisa. Pulang-pula ang mukha nito sa galit. Tumawa si Prime at pinanood na pinagtutulungan si Anzel. Tsk. That jerk deserves that. Tiyak kasi na lagot siya sa asawang si Miracle kapag umawat siya. Hinawakan ko ang mukha ng anak ko. Namumula ang pisngi nito at ilong. “Kahit hindi ka niya lab nandito naman kami nila tita. Lab

Nagulat ako. Akala ko nabibingi lang ako ng marinig ko na tawagin ako nito na Mrs. Quinn. Nilahad nito ang palad sa akin. “Your cowardly husband requested a song for you. Sising-sisi ang gag0 sa ginawa kaya patawarin mo na dahil baka ako ang pumatay sa kanya.” Bulong nito. Nanlaki ang mata ko. Kilala nito si Anzel? Natampal ko ang noo ko. Magkakilala ang mga lolo nila, malamang magkakilala sila— Hindi ako nakatanggi ng hawakan niya ang kamay ko habang dinadala ako sa unahan habang kumakanta ito. Huminto ito at ngumisi, nagulat ako ng bigla ako nitong akbayan habang nakatingin sa likuran. Paglingon ko ay nagulat ako ng makita si Anzel doon… madilim ang mukha habang nakalagay ang cellphone sa tenga. “Stay still, Mrs. Quinn. Nang makaganti man lang ako sa mga gag0ng kaibigan ko.” “Huh— Napasinghap ako ng may humatak sa akin. Si Anzel pulang-pula ang mukha nito, parang papatay ng tao. “Relax, walang aagaw sa kanya. Tsk. Wala ito sa ginawa niyo sa akin mga gag0.” Hindi maipint