All Chapters of Wild Night with my Ex’s Ninong: Chapter 111 - Chapter 120

Ginawa namin ni Anzel ang dating hindi namin ginawa. Namasyal kami ng magkasama na parang magkasintahan. Limitado lang kasi noon ang ginagawa namin, siguro dahil buntis ako noon. Hindi ako nito niyaya na sumama kaya sa palagay ko ay masaya siya sa bahay kasama ang anak namin. Iyon nga lang ay walang gabi ito na hindi sinusumpong ng kalibugan. Parang anak na rin ang turing ni mama dito, at kuya na ng mga kapatid ko. May childish side din pala paminsan-minsan ang asawa ko. Lalo na kapag nakakausap nito sa phone si Ate Miracle. “Aalis ka na?” “Oo. Dapat nga kahapon pa.” Kararating lang kasi ni Ate Miracle galing Baguio kaya ngayon lang ako makakabisita dito. “Can I come?” “Wag na. Baka awayin mo lang ang ate mo. May problema na nga ‘yong tao.” “Tsk. You don’t know her. Simula ng maging asawa niya si Prime hindi na nagkaproblema ang babaeng ‘yon.” Mahal na mahal daw kasi ito ni Kuya Prime. Kahit nga bala ay handa daw saluhin nito para sa asawa. Nakakatuwa nga dahil grabe pala

Dumating si mommy Aiah. Nagpasalamat ito sa akin dahil napatahan ko daw si ate Miracle. Ilang araw na pala itong umiiyak. Kahit ang asawa nito ay labis ng nag aalala. Hinatid nila ako sa parking lot. Nagulat ako ng yakapin ako ng biyenan ko bago ako sumakay. “Maraming salamat, Natalia. Sa kabila ng ginawa ng anak ko ay pinatawad mo siya.” Emosyonal na sabi nito habang naluluha. “Matagal ko ng dinadasal na sana mabigyan pa siya ng pagkakataon. Akala namin wala ng pag asa na magkaayos kayo. Nawalan na ako ng pag asa na magkakabalikan kayo.” Ako din. Akala ko wala na talaga. Pero iba kumilos ang tadhana. Mahirap kalabanin ang totoong damdamin. Ito ang dahilan kaya nanaig ang pagmamahal ko kay Anzel. Tuluyang lumuha si mommy. Lumapit naman si ate Miracle sa amin para tulungan ako na iupo muna ito sa loob. Bumalik tuloy ako sa loob. Ayoko naman iwan ito doon na umiiyak. “Pasensya ka na, ha. Ganito rin siya noong malaman niya na nagkabalikan kayo ng kapatid ko. Naiyak si mommy sa s

Mataman kong pinagmasdan si Anzel habang nagtatrabaho. Tatlong araw na magbuhat ng ma-discharge ito. Ang unang inasikaso agad nito ay makasuhan ang truck na muntik ng bumangga sa amin. Hanggang ngayon ay galit pa rin ito sa nangyari, hindi ito pumayag na hindi iyon pagbayarin. “Kape ka muna.” Nilapag ko ang bagong timpla na kape sa ibabaw ng mesa. Lumapit ako sa kanya at hinaplos ang buhok niya. “Sabihin mo lang kapag kailangan mo ng masahe ha. Sa ulo? Balikat? Katawan? Kahit saan. Dapat nga nagpapahinga ka muna eh, hindi ‘yong trabaho agad. Hindi ka kaya robot, kailangan mo rin magpahinga.” “Nah. I’m fine.” Hinila niya ako at inupo sa hita. “Pero dahil masahe na ang offer mo, sino ba ako para tanggihan ang asawa ko?” Pumasok ang kamay nito sa loob ng blouse ko at pinisil ang dibdib ko. Masahe lang ang sinabi ko pero mukhang ibang ang gusto nitong hawakan ko. Natawa ito ng paluin ko sa kamay. “Puro ka kamanyakan. Magpalakas ka muna, baka mamaya bumagal ka.” Biro ko. Napang

Balak ko sanang pakalmahin ito pero mayasdong mabilis ang pangyayari, mabilis itong nakalapit kay Victor at malakas itong sinuntok. Napasinghap kami ni Pete sa gulat. Hindi ito nakontento, tinadyakan nito sa tiyan ng paulit-ulit si Victor. “Anzel, tama na! Ano ba!” Niyakap ko ito sa likuran at sinubukan na ilayo subalit masyado itong malaki at malakas, wala akong nagawa. Tumulong si Pete pero hindi pa rin sapat ang lakas naming dalawa. “My god, Anzel! Pwede ba kumalma ka?!” “Kalma?!” Napaigik si Victor ng tadyakan muli ito sa tiyan. Duguan na ito at halos mawalan ng ulirat. “How could I if this fvcking jerk trying to steal you from me?! Tangina! Mapapatay ko muna siya!” “Maaagaw ako?” Maang ko siyang tiningnan. “Gano’n ba kababa ang tingin mo sa’kin para pag isipan ako ng ganyan?” Niloko at sinaktan ako noon ni Victor. Hindi ako minahal ng tama at tinuring na parang basura. Gano’n ba katanga ang tingin sa akin ni Anzel para bumalik sa gag0ng ‘to? “Nat—“ Tinaas ko ang kam

Tumikhim si Anzel pagkatapos kumanta. Tumingin ito sa direksyon ko at mataman na tumitig sa akin. “I’m really sorry, Mine. I admit, minsan insensitive ako, unreasonable, at pinapangunahan ng selos. Nagwawala ang dibdib ko sa tuwing naiisip kong maaagaw ka ng iba. I know it’s wrong but damn. Hindi ko kayang kontrolin ang sarili ko. Baliw na baliw na yata ako sayo kaya kahit sino handa kong balian ng buto mabigyan lang sila ng babala na hindi lang iyon ang aabutin nila sa oras na agawin ka nila.” Nilahad nito ang kamay na may hawak na bulaklak. “I’m sorry, mine. I’m sorry kung ganito ako magmahal. Patawarin mo ako dahil kahit kasal na tayo ay natatakot pa rin ako na agawin ka ng iba. Wala akong intensyon na masama, may tiwala ako sayo. Ayoko lang bigyan ng pagkakataon ang kahit sino na makalapit sayo.” Nainis talaga ako at nasaktan noong sinabi niya na natatakot siya na maagaw ako ni Victor. Nainsulto talaga ako. Pero habang pinakikinggan ko ang asawa ko at naisip ko kung ako ang na