Library

Search

Home / Romance / Wild Night with my Ex’s Ninong / Chapter 121 - Chapter 130

All Chapters of Wild Night with my Ex’s Ninong: Chapter 121 - Chapter 130

139 Chapters

0121.

Third person pov Galit na tiningnan ni Victor ang cellphone ng babaan siyang muli ni Natalia ng tawag. Ilang numero na ang kanyang ginamit para kausapin ito subalit sa tuwing malalaman nito na siya ang tumatawag ay binababaan siya nito. “Anak ng!!! Púta!” Mura niya ng i-block siya nito. “Pahiram nga ako ng phone!” “Yes, sir!” Takot na tugon ng assistant niya. “Sir, mukhang naka-block na rin ako kay ma’am Natalia.” Ginamit niya kasi ang cellphone nito kahapon para tawagan ang dati niyang asawa. Mukhang pati ang numero nito ay naka-block na rin dito. “Shit!!!” Buong maghapon siya na hindi nakapag- concentrate sa trabaho kakaisip kung paano makakalapit sa dati niyang asawa. Galit sa kanya ang ina at mga kapatid nito kaya wala siyang makuha na suporta mula sa mga ito. Oo. Aminado siya na nasaktan niya ito noon. Pero naging asawa pa rin siya ni Natalia. Kahit sana respeto man lang ay makuha niya sa mga ito. Sana nagsisi na siya. Dapat i-consider iyon ng pamilya ng mga ito.

0122.

Napalundag ang ina ni Victor ng ibato niya ang cellphone sa pader. “A-ang tanga tanga ko dahil nagpasulsol ako sa inyo! Gusto niyp ako maging masaya at tutukan ang kumpanya ng walang balakit? Asawa ko si Natalia, hindi siya magiging balakit kung tinanggap niyo siya! Sa tingin niyo sasaya pa ako pagkatapos kong malaman ang totoo? P-Pagkatapos akong iwan ng babae na minahal lang ako noon? Hindi na… hindi na at dahil iyon sa inyo!” Suminghot ang mommy ni Victor. Hindi niya kinaya ang nakikitang paghihirap at sakit sa mata ng kanilang anak. Ito ang bunga ng kanilang ginawa. Akala nila kapag nawala si Natalia ay makakalimutan agad ito ni Victor ngunit mali siya. Kung hindi lang sana pamangkin si Natalia ng naging kalaguyo ng kanyang asawa ay baka matanggap niya ito. “Wag na natin pagtalunan ang taong patay na, Victor. Tama ang mommy mo, wala ng magagawa ang paninisi mo sa aming dalawa!” Tumawa ito ng pagak. “Patay? Akala ko rin, dad. Pero hindi pa patay si Natalia. Buhay siya at k

0123.

Tulala at nakatingin sa kawalan na lumuluha na naiwan ang ina ni Victor. Galit na tumingin ito sa asawa. “Kasalanan mo ‘to! Kung hindi ka nagsinungaling ay hindi magkakaletse-letse ang pamilya natin! Ikaw ang may kasalanan ng lahat ng ito!” “Ako?!” Galit na hinaklit ni Vic ang braso nito. “Ginusto mo rin ang ginawa kay Natalia! Aminin mo, nagseselos ka pa rin kay Tes hanggang ngayon kaya ang pamangkin niya ang ginantihan mo! Wag mong isisi sa akin ang lahat! Pareho lang tayong dalawa!” Galit na tumayo ito. “Ako?! Kung hindi ka nambabae at hindi mo inutusan ang babaeng ‘yon na paikutin si Anzel noon hindi mangyayari ang lahat ng ito, Vic! Hindi ka na nga naging mabuting asawa, hindi ka pa naging mabuting ama! Ikaw ang may kasalanan ng lahat kung bakit galit sa atin ang nag iisa nating anak!” Humagulhol ito. “A-ano na ang gagawin natin ngayon, Vic? Kapag kinalaban niya si Anzel baka mapahamak siya! Gumawa ka ng paraan para pigilan siya! Gumawa ka ng paraan!” “Oo na! Mag iisip ako

0124.

(Natalia pov) “Saan ba kasi tayo pupunta?” Tanong ko kay Anzel habang nakatakip ang dalawang kamay nito sa mata ko. Niyaya kas ako nitong umalis kanina. Hindi naman nito sinabi kung saan kami pupunta kaya kanina pa ako nanghuhula. “Wag mo sabihin na itatanan mo na ako?” Biro ko. Tumawa ito sa sinabi ko. “I hope you like it, mine.” Pagkatanggal niya ng kamay at tumambad sa harapan ko ang pinapagawa niya dating bahay. Tapos na ito ngayon at mukhang pwede ng lipatan. Tumingin ako sa kamay ko ng ilagay niya ang susi ng bahay sa kamay ko. “If there’s a marriage proposal, I guess there is also a proposal to live with me.” Tumingin siya ng may pagsamo sa mata ko. “Let’s build our family here, mine. Sumama ka na sa akin, kayo ni Natnat sa akin. Walang saysay ang bahay na ito kung wala kayo ng anak natin.” Nag init ang sulok ng mata ko. Yung mga kataga na pinangarap ko lang noon na marinig sa kanya, mga kataga na matagal ko ng gustong maranasan ay nangyari na. Sinaktan niya ako noon p

0125.

Lalong nanubig ang bagang nito ng makita ang dibdib ko na tayong-tayo. Napahawak ako sa naghuhumíndig nitong sandatá ng dilaan niya ang ut0ng ko. “Ugh. Tangna hawak mo pa lang parang lalabasán na ako. Anong mayro’n sayo kaya kahit ang hawak mo ay halos ikabaliw ko?” Kinabit niya ako kaya napaupo ako ng tuluyan sa kahabaan niya na tayong-tayo na para bang handang sumabak sa giyera. Nasaktan ako ng tumama iyon sa buto ng gitna ko kaya umusod pa ako, napangangá kami ni Anzel ng sabay ng hindi nakatiis na hinatak niya ako at i-usod para sumakto ang galit na galit nitong arí sa bukanà koz “Fvck! Ughh!” “Ahhh!” Halos mapugto ang hininga ko sa sarap ng sumagad ang sandatá ng asawa ko sa loob ko. Hindi agad ako nakagalaw. Parang may nakatarak na malaki at matabang tubo sa pagkababáe ko sa laki nito. “Come on, Nat. Move your hips. Let my c0ck savor your wet and delicious core!” Dumiin ang hawak ko sa matipunong braso ni Anzel ng ito mismo ang magtaas-baba ng katawan ko. Ang sabi n

0126.

(Natalia pov) Hindi ko mapigilang mapangiti habang namimili kami ng mga kagamitan sa bahay kasama sila mama, Leisa at Pete. Paano ay kanina pa tanong nang tanong ang mga ito kung sigurado kami ni Anzel na gano’n kamahal ang bibilhin naming gamit para sa mga ito. Nandito kasi kami ngayon sa isang Furniture shop upang mamili ng mga kagamitan na gagamitin para sa magiging kwarto nila. Noong una tumanggi sila mama na tumira kasama namin. Nakakahiya daw dahil dagdag bagahe daw sila sa aming mag asawa. Pero si Anzel mismo ang nagsabi na walang dapat ipag alala. “Pamilya ko sila kaya pamilya na daw niya ito” kapag naaalala ko ang mga sinabi ni Anzel ay hindi ko mapigilan ang sarili ko na maging emosyonal. Pati sila mama at mga kapatid ko ay naging emosyonal din gaya ko ng sabihin iyon ng asawa ko. “Ay diyos ko… tatlong daang libo ito? Ang mahal nama nito, anak! Pwede na tayo bumili ng lupa sa presyong ito!” Bulalas ni mama ng makita ang isang set ng sofa na naka-display na kulay mar

0127.

“WOW, Ate!!! Ang ganda!!!” Mangha na mangha na bulalas ni Pete ng makita ang magiging kwarto niya. “Nagustuhan mo ba?” Tanong ni Anzel. “Aba hindi lang gusto… mahal na yata, kuya!” Natawa ako sa sagot ni Pete sa asawa ko. Nasopresa ito dahil nagpalagay si Anzel dito ng malaking aquarium at sa kabilang side malapit sa mini library ay kulungan naman ng mga pusa. Parang naghugis puso tuloy ang mata ng kapatid ko. Si mama naman ay daig pa ang nasa loob ng isang royal palace ang loob ng kwarto. Puro maroon at gold ang kulay ng mga gamit sa loob nito. Kay Leisa naman ay puro kulay pink ang disenyo. At siyempre ang kwarto naman ng anak namin ay puno ng mga mamahaling Figure ng mga kilala at sikat na Superheroes. Pinagawa pa ng daddy nito ang karamihan do’n sa ibang bansa para sa kanya. Sa susunod na linggo pa kami lilipat pero parang gusto ng tumira dito nila Pete at Leisa. Tingin ko nga pati si mama gusto na rin lumapit kami. “Mali-late ka na!!!” Ani ko kay Anzel ng maalala na m

0128.

Nanlaki ang mata ko sa gulat. Nakalaya na si papa? Kailan pa? “Papunta na ako diyan! Si Leisa?” “Sinundan niya sila mama, ate! Tatawagan ka daw niya para sabihin sayo kung saan ni papa dadalhin si mama!” Nagmamadali kong binulsa ang phone ko at pumasok sa loob ng opisina. Lumabas ako at nilapitan si Jose. Halatang nagtataka ito dahil sa pagkataranta ko at pamumutla. “Ang sir mo?” Kumamot ito sa ulo. “Nakalimutan ko sabihin, ma’am. Umalis sandali si sir. Dumating kasi si Sir Em kaya lumabas sandali.” Tumingin ako kay Natnat. Ayoko itong iwa pero hindi ko ito pwdeng isama. “Pwede bang bantayan mo muna si Natnat? Pagdating ni Anzel sabihin mo umuwi ako. Babalik din agad ako!” Sabi ko kahit hindi ko alam kung makakabalik agad ako. Lumuhod ako at humarap sa anak ko. “Hintayin mo si papa, okay? Kapag dumating siya sabihin mo pinuntahan ko si lola. Hmm? Mag-behave ka, okay?” “Okay po, mama!” Ngumiti ako ng pilit sa harapan niya. Ayoko kasing magtaka ito kapag napansin na

0129.

Dumaloy ang masaganang luha sa mga mata ko. Damang-dama ko ang labis na pagsisisi ni mama sa pambabalewala na ginawa niya sa amin noon. Kahit si Leisa ay napahagulhol. Hindi na siya ang dating asawa na noon ay pipiliin na balewalain kami at tahimik na iiyak sa gilid, na walang gagawin kundi ang sumang ayon sa lahat ng sasabihin ni papa. Ang ina na nakikita namin ngayon ay matapang at natuto ng mahalin ang sarili niya at piliin kaming mga anak niya. Ina na pipiliin kong tularan balang araw at ipagmamalaki ko. “Pinili ko sila dahil natauhan ako, Nando. Natauhan ako at nagising at iyon ay dahil sayo.” Wika ni mama na parang naging sampal kay papa. Nagulantang kami ng hampasin ni papa ang mesa ng malakas. Nag aalalang nilapitan namin si mama. “Ano ang sabi mo? Pipiliin mo na sila ngayon kaysa sa akin na asawa mo?! Nagkapera ka lang yumabang ka na ngayon! Bakit sino ang pinagmamalaki mo? Ang mga anak mo?! Walang mag aalaga sayo kapag tumanda ka! Sa akin at sa akin pa rin ang ba

0130.

“Are you okay?” Tumango ako sa kanya. Nandito na kami sa loob ng kotse ngayon. “Si mama dapat ang tanungin mo. Mukhang nabigla yata siya sa ginawa mo.” Nguso ko sa isang sasakyan kung nasa’n silang dalawa ni Leisa. Pumikit ako ng pahirin niya ang nabasang luha sa pisngi ko. Agad pala ako nitong sinundan ng sabihin ni Jose ang sinabi ko. “Sa susunod wag kang aalis ng wala ako. What if hindi ako dumating? Paano kung may nangyari sayo?” Yumuko ako. “Sorry. Ang totoo niyan nahihiya talaga ako sayo.” Amin ko. “Alam ko kasi na pera na naman ang dahilan kaya nakipagkita si papa kay mama. Saka alam ko naman na susunod ka. Palagi ka kayang dumadating kapag kailangan kita.” Tumingala ako sa kanya at puno ng tiwala ang mga mata na tumingin sa kanya. “Ramdam kong dadating ka.” Lumamlam ang mata niya sa sinabi ko. Nakita ko ang pagsilay ng mumunting ngiti sa labi nito. “Nah. Hindi porke alam mong mahal na mahal kita papairalin mo ang pagiging kampante mo. I want you safe, mine. Mang

PREV

...

9 10 11 12 13 14

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status