All Chapters of Wild Night with my Ex’s Ninong: Chapter 31 - Chapter 40

Ang sunod na round ay napakahirap. Kailangan naming humanap ng gold coins sa napakakapal na harina gamit ang bibig. Kailangan makahanap ang bawat isa ng isang gold coin habang nakapiring ang mata. Hindi lang kasi Gold coin ang nakahalo sa harina, may silver din kaya malilito ka. Walang makapagsasabi sa grupo kung gold o silver ba ang nakuha. Pa-swertehan talaga. Dahil kapag may ka-grupo ka na nakakuha ng silver coin ay tanggal ka na. “Ang hirap naman ng next round.” Bulong ko. Nagtaas ako kamay. “Sir, paano kapag lahat kami may silver na nakuha. Paramihan na lang ba ng gold coins ang labanan?” Maganda na kasi yung malinaw kaya nagtanong ako. Tumango ito at sinabing oo. “Pa-swertehan talaga ang round na ‘to. Good luck na lang sa amin.” Huminga ako ng malalim bago kinuha ang pantakip namin sa mata. Napahinto ako sa pagtakip ng mata ko ng makita ko ang pamilyar na pigura ng isang lalaki sa pinakadulo ng field. Si Anzel ba ‘yon? “Guys, dali na! Magsisimula na!” Tawag pans

Kinagabihan ay nagkaroon ng salo-salo at inuman. Bawal akong uminom kaya kumuha na lang ako ng maraming pagkain. Gutom at pagod ako kaya idadaan ko na lang sa pagkain ang pagod at gutom ko. Pumuwesto ako sa may dulo kung saan may puno. Puro kasi nag iinuman ang mga nando’n. Babalik sana ako para kumuha ulit ng pagkain pero paglapag ko ng dala kong pagkain sa mesa ay may kasunod akong naglapag ng mga pagkain doon. “Ikaw pala.” Tumingin ako sa maraming bakanteng mesa. Nagkamali ba ito ng nilapagan ng pagkain? “Saan ka pupunta?” Tanong nito sa akin. “Lilipat ng mesa. Pwesto mo yata ‘to kaya ako na lang ang lilipat.” Nag isang linya ang kilay nito. Mali ba ang sinabi ko? Binalik ko ang pagkain ko sa mesa at bumalik ng upo. Kung gusto niyang sumabay bahala siya. Hindi ko naman pag aari ang mesa. Nakakasawa na ring umiwas. Tumayo ito at pagkaraan ng ilang sandali ay bumalik ito na may dala uling pagkain. Self service kasi rito. Kaniya-kaniyang kuha ng pagkain, inumin at puluta

(Natalia pov) Humawak ako sa labi ko. Hindi ko namalayan na kanina pa ako tulala kaya nagtatakang tiningnan ako nila Alyssa. “Ano kayang nangyari diyan? Tingin niyo?” Tumingin sa akin si Annie at sa namamaga kong labi. “Tingin ko kinagat siya ng bubuyog sa labi. Kaya siguro nawala siya kanina.” Tumingin si Ian sa akin. “Baka nga… halata eh.” Segunda nito. Nangingitim ang mata nito at halatang hindi nakatulog ng maayos. Magdamag daw itong hindi nakatulog dahil sa masamang tingin ni Sir Kupaz. “Kasalanan mo yan. Bakit kasi hindi mo pinatulog sa tent mo. Natulog tuloy siya sa labas.” Namumulang humingi ng sorry si Alyssa. “Sorry talaga, Natalia. Nalasing ako kaya hindi ko naalala.” “Kung alam ko lang sana sa tent ko na lang siya pinatulog. Buti nakayanan mo ang lamig sa labas?“ “H-ha?” Bumalik sa reyalidad na tanong ko kay Annie. “Okay ka lang ba? Inaantok ka pa yata eh. Halika matulog ka muna sa tent ko.” Aya nito. “N-naku hindi na. May iniisip lang ako.” Tumayo

“Akala mo makakatakas ka! Halika ka nga dito!” Dumadaíng sa sakit na sinakay ako ni Papa sa kotse nito. Akala ko makakalayo na ako pero naabutan ako nito. Binato ako ng kabit nito ng isang paper bag. Huminto kasi kami sa tapat ng isang store para bilhan ako ng masusuot ko. “Suotin mo ‘yan para lalo kang gumanda.” Sabi nito. “Sigurado ka na walang retoke ‘tong anak mo?” Nagdududang tanong nito. “Ang ganda niya talaga sobra eh.” “Wala nga sabi, ba’t ba ayaw mong maniwala!” Singhal nito. “Nasaan nga pala ang matandang ‘yon? Ngayon na ba natin dadalhin ang anak ko sa kanya?” Nag isip ang babae nitong kasama. “Baka nasa sugalan pa siya. Bukas na lang siguro. Dapat hindi siya makatakas. Baka maging sakit ng ulo natin ‘tong anak mo bukas.” Nakairap nitong wika. Tumingin ako sa daan. Kung hindi ako makakatakas ngayon ay wala na akong pag asang makatakas bukas. Madilim na pala. Sigurado akong hinahanap na ako ni Anzel. “Wag kang mag alala kung kinakailangan kong itali siya ay gag

(Natalia pov) Nalibang ako sa pagtatanim, hindi ko namalayan na inabot ako ng hapon. “Si Anzel po?” “Naku ma’am, lumabas si Sir.” “Lumabas?” Napasimangot ako. Kahit kailan talaga hindi marunong magpaalam ang lalaking ‘yon. “May gusto ba kayong kainin? Ipaluto? Ipagawa?” “Manang, nakailang tanong ka na. Kaya ko naman ang sarili ko. Saka hindi naman mabigat ang ginagawa ko kaya wag kayong mag alala, hindi mapapa’no ang anak ko.” “Naniniguro lang kami. Ang sabi kasi ni sir kapag may nangyari sa inyo—“ “Ehem. Ehem.” Tumikhim si Manang. “Inday, maghanda ka ng mga lulutuin mamaya.” “Okay po.” Nagtataka ko itong sinundan ng tingin. Kinuha ni Manang ang atensyon ko. Pero napahinto ito sa pagsasalita ng dumating ang kasamahan nito. “May bisita sa labas. Hinahanap si Sir.” Kumunot ang noo ko. Naalala ko na binanggit ni Anzel na walang nakakaalam ng address na ‘to. Kaya sino ang bisitang tinutukoy nito? “Ma’am, sigurado ka ba na haharap ka? Pwede naman naming sabihin na