0051.

“Hindi ka sasama?” Umabrasiyete sa magkabilang braso ko sila Alyssa at Annie. “Sumama ka na. Feeling namin tatakas ka. Nangako ka sa amin nila Maggie na sasama ka sa amin ngayon. Bawal ang mang-indian! Saka ang sabi no kanina wala kang lakad ngayon!” Wala akong nagawa kundi ang magpatianod sa mga ito. “Natalia.” Nanigas ako at literal na nawalan ng kulay ang mukha ko ng marinig ko ang baritonong tinig na nasa likuran namin. Natalia? Jusko! Nag iisip ba siya? Dapat Miss Bolinao, hindi Natalia lang! May ngiting tabingi sa labi na humarap ako. “S-Sir, may lakad kami ngayon ng mga “KAIBIGAN” ko. TAPOS NA ANG ORAS NG TRABAHO KO.” May diin kong wika para makuha nito ang ibig kong sabihin. Kumiling ang ulo ni Anzel sabay tingin sa relong pambisig na may pagkainis sa nakalarawan sa gwapong mukha. “I’ve been looking for you everywhere. Come on, let’s go home.” Nagpalipat-lipa ng tingin ang tatlong kaibigan ko sa akin at sa amo nila. “HOME?!” Isip Natalia… isip! “A-ang ibi

0052.

(3rd person pov) Hinawakan ni Miracle ang litrato ni Anzel. Kuha ito ng inutusan niya na sundan ang kapatid niya. Pero bukod sa malabong larawan ay wala na itong ibang kuha maliban sa malabong litrato na hawak niya. “Sigurado ka ba na wala kang nakikita na babaeng kasama niya?” Nakayuko na tumango ito. “Yes, ma’am. Bukod sa pagtatrabaho ay wala ng ibang pinagkaka abalahan si Sir. Mukhang mali ang nakarating na balita sa inyo, sa tingin ko ay wala pang asawa ang kapatid niyo. Kung mayro’n malalaman ko agad iyon.” Tumango-tango si Miracle. “Sige, makakaalis ka na.” Nagkukumahog na lumabas ang investigator na hindi makatingin ng diretso kay Miracle. Namutla ang lalaki ng mamataan ang lalaking parating, si Prime, ang asawa ng nag utos sa kanya. Nagmamadali itong yumuko upang itago ang namamagang mukha. Kumunot ang noo ni Prime ng makita iyon, huli na dahil nakita na ito ng asawa ni Miracle. “Who did that to you?” “S-Sir,” nag aalangan na sumagot ang lalaki. “S-Si Sir Anzel,

0053.

Naiiling na sinundan niya ito ng tingin. Mukhang nakahinga pa ito ng maluwag dahil hindi siya nakasama sa mga ito. Nag iigtingan na binuhay muli niya ang makina ng kotse ng maalala ang dahilan ng pag alis niya at pag iwan sa asawa. “Fvck you! Fvck you!” “A-anzel, pare tama na… inaanak mo pa rin ‘yan—“ Isang malakas na suntok ang tumama sa ama ni Victor ng umigkas ang kamao ni Anzel sa mukha nito. “I warned you, remember?” “G-Gusto lang namin na ilayo ka sa babaeng ‘yon—“ Naumid ang dila ng ina ni Victor ng bumaling dito ang malamig na mata ni Anzel. “Why don’t you mind your own business, bitch? Kaysa ang makialam ka sa amin ng asawa ko, bakit hindi mo ayusin ang pambababae ng asawa mo?” Ngumisi si Anzel ng mawalan ng kulay ang mukha nito. “Mommy, ano ang ibig niyang sabihin—ahhh. T-Tama na, Ninong… ahhh!” Muli itong nakatikim ng tadyak sa tiyan. Hindi nakontento si Anzel, umupo siya at nakangising tiningnan ang dating asawa ni Natalia na duguan na at halos mawalan n

0054.

(Natalia pov) “Wag niyo nga ako tingnan ng ganyan. Hindi ko talaga alam ang dahilan kung bakit hindi siya dumating. Saka biro lang ‘yong sinabi niya na warning, wag niyong dibdibin.” Paano ay hindi tumigil ang mga ito sa kakatanong sa akin. “Biro? Hello, hindi kaya marunong magbiro si sir,” Ani ni Alyssa. Napangiwi ako. Kahit ano ang sabihin ko ay hindi sila kumbinsido na hindi ko alam kung sino ang asawa ni Anzel. Pero mabuti na rin iyon kaysa magduda sila. Kung pwede ko lang sana sabihin sa kanila. Ayoko naman pangunahan si Anzel. Wala naman itong sinabi na pwede ko ng ipaalam sa iba na ako ang asawa niya. Siguro may tamang oras pa doon. Nagsisimula pa lang kasi ang tunay naming relasyon. Pagkatapos kumain ay napagkasunduan namin na sa susunod na linggo ay mag-i-sleep over kami sa bahay ko. Hindi ko pwedeng sabihin kung saan ako nakatira kaya nagpaalam muna ako kay Meryl na gagamitin ko muna ang bahay na tinirhan ko noong nagtatrabaho pa ako sa kanya. Sa laki at dami ng mg

0055.

Bago pa ako makasagot rito ay naramdaman ko na lang ang pagsakop niya sa labi ko. Ang naisip ko agad ay baka may makakita sa amin. Pero ng maalala ko ang sinabi niya ay naging kampante ako. Wala akong dapat itago dahil mahal na namin ang isa’t isa. “Anzel?” Nanigas ako sa kinatatayuan ko ng marinig ang boses na pamilyar. Paglingon ko ay namutla ako ng makita ko ang ina ni Anzel. Yumuko ako ng magpalipat-lipat ang tingin nito sa amin. Wala akong mukhang maiharap rito. Kahit kasi hindi ako lantaran na nagsinungaling ay parang gano’n na rin iyon dahil hindi ko inamin na ako ang asawa ni Anzel ng utusan niya si Sir Kupaz na hanapin ang asawa nito. “Ano ang ibig sabihin nito? Don’t tell me na…” Tumingin ito sa tiyan ko. Umawang ang labi nito ng hapitin ni Anzel ang baywang ko. “Ang babaeng hinahanap ko… ay ikaw? Ikaw ang asawa ng aking anak?” “O-Opo, ma’am. Ako nga po.” “Mom, stop scaring my wife. You saw us. Hindi ako hahalik ng babae sa daan lalo na’t buntis.” Tumingala ako

0056.

Lalo akong nakadama ng kaba ng makita ko kung gaano kalaki ang bahay ng magulang niya. Walang-wala ito kumpara sa laki ng bahay na tinitirhan namin. Akala ko wala ng mas lalaki pa rito pero mali ako. Heto at nakatayo ako sa tapat ng mala-palasyong tahanan ng mga ito. “Siguradong matutuwa si Noa kapag nalaman ang magandang balitang ito. Hindi na ako makapaghintay na makilala mo ang asawa ko.” Ani ni ma’am. Hinawakan nito ang kamay ko ng makita na kinakabahan ako. Napatitig ako rito. Ang ganda nito at nakakawala ng takot ang magaan na awra nito. “Wag kang matakot. Asawa ka na ng anak ko kaya dapat masanay ka na sa presensya namin at ituring mo kami na pamilya mo.” “Salamat po, ma’am.” “Hanggang ngayon ay ma’am ka nang ma’am, dapat ay mommy na ang itawag mo sa akin.” “Pero— “Sanayin mo na ang sarili mo. Hindi dapat ganyan ka- pormal ang tawagan ng mag mother in law.” Naantig ang damdamin ko sa sinabi nito. Tumango ako rito bago tumingin kay Anzel na nakasunod na sa amin ngayon. S