All Chapters of Wild Night with my Ex’s Ninong: Chapter 71 - Chapter 80

“Maghiwalay na tayo? B-bakit? Akala ko… kamahal-mahal ako?“ namutawi sa labi ko. Hindi ito sumagot. Alam ko ng mga oras na ‘yon ay talo na naman ako… nasaktan na naman ako ng lalaking minahal ko. Ang masakit ay umasa na naman ako. Kinuha ko ang kamay niya… naalala ko na magkakaanak na kami. May pag asa pa. Kahit para na lang sa anak namin. Pero tinabig niya ang kamay ko at malamig ang mga mata na tumingin kay tita. “Now we’re even, Tess.” No… hindi… Walang kapantay na kirot ang gumuhit sa puso ko ng marinig ko ang malamig na tinig nito. Mahirap bang sabihin na minahal niya ako? Na mahalaga ako at handa siyang piliin ako at ang anak namin? Pwede naman niya kalimutan ang lahat. “T-Talaga ba na pagganti lang ang lahat, Anzel? W-wag mo naman gawin sa akin ‘to oh. Magkaka- anak na tayo… p-piliin mo naman kami ng anak ko… ng anak mo…” “Kanina lang nakitaan ko kita ng takot… gusto mo magpaliwanag at sinasabi na maniwala ako sa sayo. Bakit ngayon gusto mo akong hiwalayan?

“Sigurado ka ba na lilipat ka na bukas? Hintayin mo kaya matapos matapos ang pintura? Saka hindi maganda sa baga kung lilipat kayo agad. Kailangan makasingaw muna ‘yong amoy ng pintura.” “Sabagay. Matatapos na kaya ‘to ng isang buwan?” “Ang sabi ng pintor oo. Mabilis naman ‘yong tao na nakuha ko kaya wag kang mag alala. Siya nga pala nasa’n si Natnat?” Tanong ni Jeffy ng maalala ang anak ko. “Iniwan ko. May pasok pa siya ngayon kaya ako muna ang lumuwas dito.” “Sigurado ka ba na lilipat na kayo dito? I mean, paano kung magkita kayo?” Tanong ni Meryl na kararating lang. nilapag nito ang dalang kape sa mesang naroon. “Maganda na ‘yong buhay niyo sa probinsya. Pero dito hindi mo masasabi kung hindi kayo magkikita. Maliit ang mundo at mapaglaro ang tadhana. Kung sino pa ‘yont ayaw mong makita ay siya pa ang mababangga mo sa daan.” “Kakanood mo ‘yan ng teleserye eh. Limang taon na kaya ang nakalipas. Kung magkita man sila ang tawag do’n imposible. Saka ano naman diba? Ang tagal na n

Habang naghahanda ng mga gamit ay napansin ni mama na wala ako sa mood. Nilapitan niya ako. “Hanggang ngayon ay nag aalala ka na magkita sila ni Natnat?” Bumuntonghininga ako. Kahit anong isip ko na dapat huwag mag alala ay hindi ko mapigilan. Bumuntonghininga ito at umupo sa tabi ko. Alam ni mama ang hirap na pinagdaanan ko para mapalaki si Natnat. Saksi ito kung gaano ako naging matatag. Sa anak ko ako kumukuha ng lakas. Kaya natatakot ako na magkita sila ng ama niya. “Natatakot ako, ma. Oo nando’n na tayo sa tinutulungan ako ni Ate Miracle. Pero hindi habang buhay natatago ang sikreto, ma. Alam kong darating ang panahon na malalaman niya ang totoo. Iyon ang iniiwasan kong mangyari.” Hindi lang ako naglaho na parang bula sa buhay ni Anzel. Tinulungan din ako ni Ate Miracle na palabasin na patay na ako at ang anak namin. Tutol si mommy Aiah noong una pero pumayag ito sa tulong ng anak. Mas gusto ko pang isipin ni Anzel na patay na kami, tutal naman ay wala kaming halaga sa ka

(Natalia pov) Sumilay ang ngiti sa labi ko pagkatapos ayusin ang magiging kwarto namin. Kanina lang ay plain at mukhang may kulang dito sa bahay. Pero pagkatapos namin mag aayos ng mga gamit ay biglang nagkaroon ng buhay ang buhay bahay. Ang pintura, mga gamit, ang ayos ng sala at mga kwarto at swakto sa mga panlasa namin at gusto. Nawala ‘yong pagod namin ng makita namin kung gaano kagada ang resulta ng pag aayos namin. Namilog ang mata ng anak ko ng makita nito ang sarili niyang kwarto. Oo may kwarto ito. Pwede kami magsalo sa kwarto, o sila ng lola nito, pero pwede rin siya katulong sa sarili niyang kwarto, kung saan nakalagay ang lahat ng mga collection niya. Hindi kalakihan pero alam kong matutuwa siya dahil may sarili na siyang kwarto kasama ang paborito niyang mga laruan. “Mama, kwarto ko ‘to?! Ang ganda po!” “Oh mag ingat ka!” Naiiling na pinanood ko ito na tumakbo at tumatalon-talon pa sa kama habang hawak ang malaki nitong laruan na binigay ng lola niya. Matagal

Binundol ng kaba ang dibdib ko. Susunduin ko si Natnat. Kung tama ako at tutuloy ako makikita niya ang anak ko. No. Hindi sila pwedeng magkita ng anak ko! Tinawagan ko si mama. Nagulat ito ng makiusap ako na ito na lang ang sumundo kay Natnat. Mamaya na lang ako magpapaliwanag pagkauwi ko. Niliko ko ang kotse ko at nagpaikot-ikot sa street at nagpanggap na may hinahanap. Nakailang ikot muna ako bago ito nawala. Nahalata yata nito na alam kong sinusundan niya ako kaya tumigil na ito sa pagsunod. Saka lang ako nakahinga ng maluwag. Dumaan ako sa fast food chain na paborito ni Natnat at nag order ng pagkain. Nakahinga ako ng maluwag ng makatanggap ako ng tawag kay mama. Nando’n na daw ito para sunduin si Natnat. Bago umuwi ay nagpaikot-ikot ulit ako bago tuluyang umuwi. Naniniguro ako na walang nakasunod sa akin. Pagdating sa bahay ay huminto ako sa tapat ng gate namin. Lumabas si Pete para pagbuksan ako ng gate. “Ate!” Humahangos na lumapit ito sa akin. “May bisita ka!” “