All Chapters of Wild Night with my Ex’s Ninong: Chapter 61 - Chapter 70

Dapat dadaan pa kami sa bahay ng magulang niya pero bigla ito nagkaroon ng lakad kaya hinatid na ako nito. Ayokong bigyan ng ibang dahilan ‘yong sinabi ni Carrie kanina. Na akala niya mag isa lang si Anzel. Nagkikita ba sila doon? “Ano ba ‘tong iniisip ko. Baka magkaibigan na lang sila. After all hindi natuloy ang kasal nila.” Tama. Iyon lang ang dahilan. Umaate lang ang selos ko kaya ano-ano ang naiisip ko. Kinuha ko ang phone ko at tinawagan si Tita. Pinagalitan ako nito dahil sa hindi ko pagtawag ng matagal. Alalang-alala ito. “Sorry na, tita. Ayoko lang naman kasi na kulitin ka ni papa. Sigurado kasi ako na pupuntahan mo ako tapos susundan ka niya.” Bumuntonghininga ito. “Sinusundan nga niya ako noong nalaman niya na galing ka dito. Alam mo na ba ang balita? Nakulong ang papa mo. Nakapag piyansa siya pero ongoing pa ang kasong hinaharap niya. Marami ang nagtulong-tulong na denemanda siya.” “Alam ko, tita. Ang hindi ko alam ay nakapag piyansa pala siya.” “Iyon nga din

(Natalia pov) Kanina pa ako hatsing nang hatsing. Pinag uusapan siguro ako. Lumapit sa akin si Alyssa at nginuso si Sir Kupaz na tulala habang wala sa sarili na kumakain. Tatlong araw na itong kumakain na walang suot na wig. Simula ng malaman nito na asawa ako ni Anzel ay umiiwas na ito sa amin. Tuwang-tuwa naman si Ian dahil hindi na ito inuutusan ni Sir Kupaz at pinapahirapan. “Nakaka-trauma pala ang gulat? Nakalimutan na ni Sir Kupaz magsuot ng wig. Aware ba siya na kumikintab ang ulo niya?” Nabuga nila Ian at Alyssa ang iniinom sa sinabi ni Annie. “Shhh baka marinig ka. Sige ka baka ikaw naman ang pahirapan niya.” Pananakot ni Ian dito. “Subukan niya. Isusumbong ko siya sa asawa ng CEO.” Ani nito sabay hawak sa braso ko. Nag apir ito at si Alyssa. Nawala ang ngiti sa labi ko ng makita ko si Carrie na dumaan, may kasama ito na kaibigan at abalang nagku-kwentuhan. Ewan ko ba pero pakiramdam ko ay may tinatago sila ni Anzel sa akin. Sinabihan kasi ako ni Anzel na iwasan it

Kinabukasan ay umalis si Anzel ng maaga at pinuntahan si Carrie. Halatang nagulat ito ng makita siya. Ito ang unang beses na pumunta ito sa bahay niya. “Napadalaw ka yata himala. Do you want coffee? Juice?” Alok ni Carrie kay Anzel. “Hindi ako nandito para bisitahin ka. I’m here because I’m warning you to stay away from my wife.” Natigilan si Carrie sa sinabi ni Anzel. Dumaan ang kirot sa mata ng dalaga. Yes. May edad na siya subalit wala pa ring asawa. She love Anzel so much kaya hindi niya nagawang magmahal ng iba. Naghihintay siya na mamahalin siya nito kaya naghihintay siya. “Anzel, hiwalayan mo na siya. Wala siyang kasalanan sayo. Hindi mo naman siya mahal di’ba? Wag mong idamay ang batang ‘yon.” Nagpanting ang tenga ni Anzel sa sinabi nito. “Bata? She is twenty-one years old. She is old enough to love someone.“ “Siguro nga tama ka. Pero masyado pa siyang bata para sayo. Marami pa siyang makikilala na higit pa sayo. Let her go—“ “Fvck you!” Napapitlag si Carrie

Tumayo ako nagpaalam na pupunta ng restroom. Tumanggi ako ng tumayo si Ate Miracle at alukin na samahan ako. Pagdating sa restroom at tumayo ako sa harapan ng salamin. I look so happy and contented. Malayo sa itsura ko noon na mukhang malungkot at hindi masaya. Partida buntis pa ako at malaki ang tiyan. Hindi ako tumaba pero lalo akong gumanda. Ang sabi nila nagiging maganda lalo ang babae kapag masaya at inaalagaan ng asawa. Totoo pala ‘yon. Pagkatapos kong umihi ay lumabas na ako para bumalik sa mesa namin. Napahinto ako ng makita ko sila Mommy na kausap si Carrie. Bumes0 at yumakap ang mga ito sa babae. Mahahalata mo sa kilos ng mga ito kung gaano sila kalapit isa isa’t isa. Nahiya akong lumapit kaya tinanaw ko na lang sila. Nilabas ko ang phone ko para sana tawagan si Anzel. Nagtataka kasi ako dahil hindi ito tumawag. Pagtingin ko sa phone ko nakita kong empty na ang battery nito. Kaya pala hindi ito tumunog. Nasira ang mukha ko. Sigurado na pagagalitan ako nito. Baka nag a

Mabuti pa ay tayo na. Bisitahin na natin si tita. Sigurado ako na magugulat ‘yon kapag nakita tayo.” Nagulat ako ng yakapin niya ako ng mahigpit ulit. “Ate, salamat ha… salamat kasi hindi mo kinamuhian si mama kahit na wala siyang ginawa kung hindi sundin si papa. Sana wag kang magalit sa kanya” Malungkot akong ngumiti. “Kahit kailan hindi naman ako nagalit sa kanya, pero inaamin ko na may hinanakit ako sa kanya. Hindi lang naman si papa ang meron siya… nandito naman tayo. Anak niya tayo kaya obligasyon din niya na ipagtanggol tayo laban kay papa. Hindi ‘yung palagi niyang pipiliin si papa kaysa sa atin.” Hindi kumibo si Leisa… tama kasi ako. Anak niya kami kaya bakit kahit minsan ay hindi niya kami piliin. “Alam mo tama na nga. Ang mabuti pa umalis na tayo. Hintayin na lang natin na matauhan siya. Nakakulong na si papa… baka mapagtanto niya na hindi si papa ang kailangan niya makasama sa buhay.” Nagtaxi kami ni Leisa. Mabuti na lang walang traffic kaya mabilis ang biyahe.