Semua Bab When Her Eyes Blazed, He Held Her Close: Bab 101 - Bab 110

Parang dampi lang ng tutubi sa tubig ang halik. Mabilis, magaan, ngunit nag-iwan ng kakaibang kiliti sa puso. Isang sandaling halos hindi mahuli ng oras, ngunit sapat para magmarka sa damdamin.Pagkatapos halikan ni Elijah si Ysa, agad niyang napansin ang pamumula at pagkailang ng dalaga. Mula sa dulo ng tenga hanggang sa pisngi nito ay unti-unting kumalat ang init. Bahagya niyang itinaas ang sulok ng kanyang labi, isang ngiting puno ng panunukso at lihim na kasiyahan, tila may sariling mundo na siya lamang ang nakakaalam.Nang makita ito ni Luciana, napailing siya sa isip.Anong klaseng parusa iyon? Mukhang siya pa ang pinakamasaya.At tama nga ang hinala niya.“Grandma,” dagdag pa ni Elijah, tila walang balak tumigil, “gusto n’yo pa ba akong mag-perform ulit?”Pagkabagsak ng mga salitang iyon, agad siyang kinurot ni Ysa sa braso.Mahina lamang, ngunit sapat para iparating ang hiya at lambing na pilit niyang itinatago. Para bang sinasabing tama na, huwag mo na akong asarin.Napatawa

Dahil sa mga sinabi niya, agad na namula ang mukha ni Ysa, parang rosas na biglang sumibol sa gitna ng malamig na hangin.“Ang kuwintas na ito… bayad ba sa pagpapalit ng tawag sa’yo?” tanong niya, pilit na pinapakalma ang sarili ngunit halatang may halong biro ang tono.Bahagyang ngumiti si Elijah, at sa paraang tila sinadya niyang pabagalin ang bawat salita, sumagot siya, “Kung wala kang kuwintas, kailangan mong baguhin ang tawag mo. At kung ayaw mong baguhin ang tawag mo… ito na ang kapalit, ang kuwintas.”Paano ba siya magsalita?Sa simpleng pangungusap, para bang may kakaibang init na dumadaloy sa hangin. Hindi maiwasan ni Ysa na mapabuntong-hininga. May kakaibang kilig na bumalot sa kanyang dibdib, isang tamis na hindi niya maipaliwanag.Sa ilalim ng mainit at matalim nitong titig, halos pabulong niyang sinabi, “Elijah… h-hubby.”Tumaas ang kilay ni Elijah, at bahagyang tumagilid ang ulo nito, tila sinusuri ang bawat hibla ng reaksyon niya. “H-hubby?” tanong nito, may bahid ng pa

Sa pagtatapos ng lecture, isa-isang nagsimulang magsialisan ang mga estudyante.Unti-unting napuno ng ingay ang malawak na lecture hall. Tunog ng mga upuang hinihila, mahihinang usapan ng mga magkakaibigan, at mga yabag na nagmamadaling lumabas ng silid. Ang kanina lamang ay tahimik na bulwagan ay naging parang alon ng galaw habang sabay-sabay na nagsisiksikan ang mga estudyante patungo sa labasan.Dahil napakarami ng tao, nagpasya si Ysa na maghintay muna.Tahimik siyang nakaupo sa kanyang upuan, bahagyang nakahawak ang isang kamay sa kanyang tiyan. Hindi naman halata sa malayo, ngunit alam niyang sa ganitong siksikan ng mga tao, kahit isang maling bangga ay maaaring makasakit sa kanya.Natuto na siyang maging maingat.Kaya nanatili siya sa kanyang upuan hanggang sa halos maubos na ang mga tao bago siya tumayo upang umalis.Sa harap ng silid, nasa entablado pa rin si Andrew, tila may sinasabi kay Elijah habang inaayos ang ilang papel sa mesa. Malalim ang kanilang pag-uusap.Ang ayos

Sa loob ng silid-aralan, tahimik na nakaupo si Ysa habang nakayuko sa ibabaw ng kanyang libro. Ang mahinang liwanag mula sa bintana ay dumadapo sa mga pahina nito, at ang paligid ay puno ng mahihinang bulungan ng mga estudyanteng abala rin sa kanilang pag-aaral.Malapit na kasi ang pagsusulit.Ngunit kahit abala siya sa pagbabasa, hindi niya alam na may isang taong matagal nang nakatayo sa labas ng bintana, tahimik na nakamasid sa kanya.Isang pares ng mga mata ang nakatuon lamang sa kanya.“I'm sure.”Isang babae ang dahan-dahang lumapit kay Sebastian, na nakatayo sa harap ng bintana.Gwapo si Sebastian at kilala rin sa talino. Sa buong departamento, hindi na bago ang katotohanang maraming babae ang lihim na humahanga sa kanya. Hindi lamang isa o dalawa, marami.Isa na roon ang babaeng nasa harapan niya ngayon.Karaniwan lamang ang kanyang marka sa klase, at ang kanyang itsura ay hindi rin kapansin-pansin kapag siya ay nasa gitna ng maraming tao. Kapag nasa malaking grupo siya, halos

Sa totoo lang, hindi naman gaanong napunit ang damit ni Ysa. Isang maliit na punit lamang iyon sa gilid ng kanyang damit, halos hindi mapapansin kung hindi mo titingnang mabuti. Ngunit nang ipaalala iyon ni Sebastian at bigyang-diin ang nangyari, parang sabay-sabay na nagising ang atensyon ng lahat ng tao sa paligid.Unti-unting bumaba ang kanilang mga tingin.At tumigil iyon sa kanyang tiyan.Sa ilalim ng kanyang cardigan ay malinaw na nakaumbok ang kanyang tiyan, isang umbok na hindi na kayang itago ng kahit anong dahilan o paliwanag.Ilang segundo lamang ang lumipas bago may isang estudyanteng napabulalas.“Diyos ko… buntis pala siya.”Agad na sumunod ang mga bulungan.“Ibig sabihin, nagsisinungaling siya kanina. Buntis siya sa anak ni Professor Andrew.”“Kanina lang narinig ko pa siyang magpaliwanag. Halos mapaniwala na niya ako.”“Napakawalang hiya.”Ang mga boses ay nagsimulang magsanib-sanib, mga bulong na unti-unting naging malalakas na paratang.Sa loob lamang ng ilang sandal