Lahat ng Kabanata ng When Her Eyes Blazed, He Held Her Close: Kabanata 41 - Kabanata 50

Bahagyang itinaas ni Elijah ang kanyang kilay, isang banayad ngunit malinaw na kilos ng pagkabigla, na para bang hindi niya inaasahang madaragdagan pa ang kanyang mga papel sa buhay sa loob lamang ng ilang segundo.“Ha? Hindi ba’t garbcar driver ka?” nagtatakang tanong ni Aling Martha habang nakatayo sa labas ng bintana ng sasakyan, bahagyang nakayuko upang masilip ang loob.Nanlamig ang katawan ni Ysa.Sa sandaling iyon, pakiramdam niya ay may malamig na tubig na biglang ibinuhos sa kanyang ulo. Wala siyang nagawa kundi talikuran si Aling Martha at bigyan si Elijah ng isang mapakiusap at halos desperadong tingin, isang tinging puno ng pakiusap, hiya, at kaunting takot.Pasalamat na lang at agad na naintindihan ni Elijah ang nangyayari.Sa isang iglap, malinaw sa kanya ang sitwasyon.Mukhang mula sa pagiging asawa, bigla siyang naging driver.May bahagyang ngiti sa kanyang mga mata habang tinitingnan ang ekspresyon ni Ysa. Hindi iyon halatang ngiti, hindi rin mapang-asar kundi isang n

Hindi rin naging maayos ang pwesto ni Elijah.Halos dumikit ang katawan ni Ysa sa kanya, isang hindi inaasahang lapit na sapat na para magambala ang kanyang maingat na kontrol. Ramdam niya ang lambot ng hubog nito, ang init ng katawan na tila dumadaloy sa pagitan nilang dalawa. Ang mga pira-pirasong hibla ng buhok ng asawa ay marahang humaplos sa kanyang panga, sapat para magpadala ng kakaibang panginginig sa kanyang dibdib. Maging ang tibok ng kanyang pusong sanay sa disiplina at katahimikan ay biglang nawindang sa pangyayari.Naging awkward ang paligid, puno ng tensyon na hindi kailangang banggitin. Isang uri ng katahimikan na may sariling bigat, na tila ba anumang maliit na galaw ay maaaring magpasabog ng damdaming pilit nilang iniiwasan.Makalipas ang ilang segundong katahimikan, bahagyang lumunok si Elijah. Kumilos ang kanyang Adam’s apple habang pinipigilan ang init na unti-unting umaakyat sa kanyang katawan. Sa halip na magtagal sa sandaling iyon, maingat niyang hinawakan ang b

“May gustong sabihin ang anak kong si Yohan,” singit ni Nay Stella, bahagyang nakapamaywang habang nakatayo sa gilid ng kama.Halatang ayaw na ng doktor na makipag-argumento pa. Matapos magpaliwanag ng ilang teknikal ngunit malinaw na detalye tungkol sa kondisyon ng binti, sa pamamaga, at sa kailangang paghihintay. Tumango lamang siya at tahimik na lumabas ng silid, iniwang bukas ang pinto ng ward.Nanatiling masama ang loob ni Nay Stella.“Anong klaseng ugali ’yon?” iritableng reklamo niya, bakas sa mukha ang hindi mapigilang pagkainis. “Parang wala man lang pakialam. Kailan ba talaga maooperahan si Yohan?”Mukhang susundan pa niya ang doktor palabas, ngunit bago pa siya makakilos, nagsalita na si Ysa. Bahagyang nakakunot ang noo nito, pigil ang emosyon.“Nay,” mahinahon ngunit may bigat ang tinig niya, “hindi ba’t narinig mo ang sinabi ng doktor? Ang operasyon ay gagawin kapag humupa na ang pamamaga. Kung hindi ka nagtitiwala at sa tingin mo niloloko tayo ng ospital, puwede naman ta

Pagdating sa bahay, hindi mapakali si Nay Stella. Paulit-ulit siyang nagpabali-baligtad sa kama, tila hinahabol ng kung anu-anong alalahanin ang kanyang isipan. Sa bawat paglingon niya sa kisame, mas lalo lamang bumibigat ang kanyang dibdib. Kahit ipinikit niya ang mga mata, hindi pa rin dumadalaw ang antok.Katabi niyang natutulog si Tay Karding. Ramdam nito ang walang tigil na paggalaw ng asawa. Sa bawat pag-ikot ng asawa, bahagyang nabubuksan ang kumot, at ang malamig na hangin ng gabi ay pumapasok sa pagitan ng tela, dumadampi sa kanilang balat.Hindi na nakatiis si Tay Karding. Bahagya siyang gumalaw at nagsalita nang may halong inis.“Kung hindi ka matutulog, pumunta ka na lang sa kwarto ni Ysa. Huwag mo akong gambalain dito.”Parang binuhusan ng malamig na tubig si Nay Stella. Bigla siyang umupo sa kama at matalim na tumingin sa asawa.“Tulog, tulog, tulog! Iyon lang ang alam mo,” galit niyang sabi. “Ganito na ang nangyari kay Yohan, nakakatulog ka pa rin!”Napabuntong-hininga

Matapos tuluyang kumalma ang sarili, marahang naglakad si Kalix patungo sa nurse’s station. Mabagal ang kanyang mga hakbang, ngunit malinaw sa kanyang mukha na may iniindang iniisip. Ang kaninang eksenang nasilayan niya sa orthopedic ward ay patuloy na umiikot sa kanyang isipan. Isang eksenang hindi niya inaasahang makikita, at lalong hindi niya inaasahang may koneksiyon sa mga taong kilala niya.Nakaupo ang nurse sa harap ng computer, abala sa pag-aayos ng mga talaan. Nang mapansin niya si Kalix, agad siyang ngumiti, pamilyar at magalang.“Dr. Kalix Vinedez, hindi pa po kayo umaalis?” tanong nito.“May itatanong lang ako,” sagot ni Kalix, diretso ngunit magalang ang tono. “Ano ang pangalan ng pasyente sa bed number 18? At ano ang relasyon ng babaeng nag-aalaga sa kanya?”Saglit na tumingin ang nurse sa screen, mabilis na nag-scroll sa listahan bago tumango.“Yohan Buenafe po ang pangalan niya. Natatandaan ko siya, nabali ang binti niya. Madalas, ate niya ang nagbabantay sa kanya.” Sa