All Chapters of When Her Eyes Blazed, He Held Her Close: Chapter 51 - Chapter 60

Tuluyan nang nawalan ng malinaw na pag-iisip si Ysa.Parang napunit ang huling hibla ng katinuan sa kanyang isipan, isang marupok na sinulid na matagal nang pilit niyang hinahawakan. Kung ang kanyang pagsilang ay hindi man lang binigyan ng basbas, kung mula pa noong una ay hindi siya kailanman tinanggap, ano pa nga ba ang saysay ng kanyang pag-iral sa mundong ito?Paulit-ulit na umuukilkil sa kanya ang parehong tanong.Kung palagi niyang nararamdaman na may utang siya sa kanila, kung sa bawat paghinga niya ay ipinaparamdam na may kulang siya, na mali siya, na pabigat siya, ibalik na lang niya ang buhay na ito.Malamig ang kumislap na liwanag sa kanyang mga mata. Isang uri ng kapayapaan na nakakatakot, yung kapayapaang dumarating kapag wala ka nang pakialam kung ano ang susunod.Sa gitna ng matinis na sigaw ni Nay Stella, isang kamay ang biglang kumilos.Mabilis.Desperado.Isang iglap na lang at ang kutsilyong pang-prutas na kanina’y walang halaga ay naging kasangkapan ng wakas.Nguni

Napagtanto ni Ysa na nagkamali siya ng pagkaintindi.Bahagya siyang natigilan, saka agad umiling, parang natatakot na baka tuluyan siyang hindi maintindihan.“Hindi, hindi,” mabilis niyang paliwanag. “Hindi ko naman inaasahan na manood ka. Alam kong busy ka.”Sa huling bahagi ng kanyang sinabi, bahagyang bumaba ang kanyang boses. May kaunting hiya sa tono niya, iyong uri ng hiya na hindi kayang itago ng isang taong masyadong tapat sa nararamdaman.Pagkatapos ng sandaling katahimikan, mahina ngunit malinaw niyang idinagdag,“Gusto ko lang… gusto ko lang marinig na sasabihin mo sa akin na ‘goodluck’.”Saglit na natigilan si Elijah.Parang may munting liwanag na biglang sumiklab sa kanyang mga mata. Hindi siya nagsalita agad ngunit nang ngumiti siya, iyon ay banayad, tahimik, at may kung anong lambing na hindi kailangang ipaliwanag.“Goodluck.”Simple lang ang mga salitang iyon. Walang dagdag. Walang drama. Ngunit para kay Ysa, parang may init na dumaloy sa dibdib niya.Biglang lumiwanag

“Pakisagot, Ms. Buenafe.”Parang biglang humigpit ang hangin sa paligid. Sandaling napapikit si Ysa bago siya nagsalita. Nang bumukas ang kanyang bibig, paos ang boses. Hindi dahil sa kaba, kundi dahil sa bigat ng sandaling iyon.“Ang kaliwang bahagi ng utak, ang superior temporal gyrus.”Sa loob ng ilang segundo, katahimikan ang bumalot sa buong bulwagan. Pagkatapos, ngumiti ang host, malinaw ang kasiyahan sa kanyang mukha.“Your answer is correct. We congratulate Ms. Ysabel Buenafe for winning the first place.”Parang may sabay-sabay na pumutok na fireworks. Umalingawngaw ang palakpakan, malakas, mainit, at puno ng paghanga. Halos mapatayo si Ysa sa sobrang tuwa. Ramdam niya ang panginginig ng kanyang mga kamay habang lumalakad palapit sa gitna ng entablado.Hindi niya namalayang napadako na ang tingin niya sa hanay ng mga manonood, hinahanap ang isang pamilyar na pigura sa dagat ng mga mukha.At nakita niya siya.Naroon si Elijah.Tahimik siyang pumapalakpak, tuwid ang likod, maayos

Mula nang buksan ni Ysa ang kahon, tahimik na inoobserbahan ni Elijah ang bawat munting pagbabago sa kanyang ekspresyon. Mula sa bahagyang pag-angat ng kilay, hanggang sa hindi napigilang pagliwanag ng kanyang mga mata. At gaya ng inaasahan niya, hindi nagtagal ay sumilay ang saya sa mukha ng dalaga, isang ngiting hindi pilit, hindi rin itinago.“Salamat po, Professor Elijah,” masiglang sabi ni Ysa, hawak pa rin ang kahon. “I really like it.”Sa sandaling iyon, alam ni Elijah na tama ang naging desisyon niya. Bahagyang umangat ang sulok ng kanyang labi, isang ngiting hindi halata, ngunit sapat para sa sarili niyang kasiyahan.“Try it on,” mahina niyang sabi.Maingat na inilabas ni Ysa ang bracelet. Hawak niya iyon sa pagitan ng kanyang mga daliri, wari’y isang bagay na marupok at mahalaga. Itinaas na niya ang kamay, handang isuot, ngunit bigla siyang natigilan. Ilang segundo siyang nanahimik, tila may iniisip, bago marahang iniabot ang bracelet kay Elijah.“Professor…” bahagya siyang

Hindi inasahan ni Ysa na mauuwi sa ganitong tindi ang usapan tungkol sa pagpapakasal nila ni Elijah. Wala na siyang pakialam. Direktang tumayo siya at sumagot nang may malamig na katatagan“Hindi ba? Kapag ayaw niyo akong sumunod sa paaralan, sasampalin niyo lang ako. Sasabihin ko na huwag nang gumawa ng gulo para sa akin. Hindi naman kayo nakikinig.”Hindi nakalampas kay Nay Stella ang sinabi. Puno ng galit, hinawakan niya ang walis sa tabi niya at parang handang hampasin.“Ang kapal ng mukha mo!” galit na sigaw niya, at halatang nanginginig ang mga kamay.Tumayo si Elijah sa harap ni Ysa, handang ipagtanggol siya, habang tinitingnan ang eksena nang may kalmadong at pero matalim na tingin.Ngunit hindi natitinag si Ysa. Lumapit siya kay Nay Stella nang diretso, ang bawat salita ay tila apoy na sumusunog sa hangin.“Kung kaya mo, lumaban ka. Sawa na ako sa inyo! Noon, hindi niyo ako pinapansin kapag kailangan ko kayo. Ngayon, papalitan ninyo ang ugali niyo para sa akin? Mas mabuti pan