Contracted To Break The Billionaire's Heart의 모든 챕터: 챕터 211 - 챕터 220

THE FIGARLAN TOWER - GRAND BOARDROOMNakatayo sa dulo ng mahabang glass table si Mr. Zacker, isang matangkad at may edad na Amerikanong kilala sa pagiging walang-puso sa negosyo.Sa kaniyang kanan ay si Niro, suot ang kaniyang perpektong black suit, ang panga ay igting na igting. Sa paligid ng mesa ay ang mga board of director ng Figarlan Group, nakatingin lahat sa pinto, naghihintay.Bumukas ang double doors.Pumasok ako, suot ang aking paboritong crimson red power suit na sumisigaw ng awtoridad at confidence. Kasunod ko si Aries na bitbit ang mga dokumento ng Inner GlowNag-angat ng tingin si Niro. Nang magtama ang aming mga paningin, nakita ko ang bahagyang pag-igting ng kaniyang lalamunan, pero hindi na galit ang nasa mga mata niya.“Mr. Zacker, Mr. Figarlan,” pormal at malamig kong bati, hindi pinapahalata ang mabilis na pagtibok ng puso ko. “Thank you for waiting. Sylviea De Guzman, CEO of Ethereal Inner Glow Aesthetic.”“Ah, the mysterious CEO,” bati ni Mr. Zacker, may halong p

“Wag na nating pag-usap ang tapos na Niro—”Napapikit siya nang mariin. Ang kaniyang panga ay umigting. “I was a monster. I was hurting so deeply that I wanted to drag you down to the same hell I was in. At ngayon... hinding-hindi ko na mapapatawad ang sarili ko dahil doon.”Bumuntong-hininga ako, ramdam ang pamimigat ng aking mga balikat. Pilit kong ibinabalik ang tigas sa dibdib, pero ang bawat salita niya ay unti-unti itong pinalalambot.“Bakit nandito ka pa, Niro?” tanong ko, diretsong nakatingin sa kaniya. “You have your son's joint custody. You have the Zacker deal. Bakit mo pa ako pinagtitiyagaan? Bakit mo sinusubukang maging malambot sa isang babaeng hindi ka na kayang pagkatiwalaan?”“Because my life means absolutely nothing without you in it,” mabilis at walang pag-aalinlangang sagot niya.Dahan-dahan siyang tumayo mula sa kaniyang upuan at naglakad palapit sa akin. Tumigil siya sa gilid ng upuan ko. Ramdam na ramdam ko ang init ng kaniyang katawan, ang pamilyar na pamilyar

Habang naglalakad kami pabalik, nangyari ang hindi inaasahan.Dahil sa pagdami ng mga tao na papunta sa stage para sa grand raffle, biglang nagkagulo ang daloy ng mga naglalakad. Isang grupo ng mga naghahabulang bata ang biglang sumulpot mula sa gilid. Isa sa kanila ang malakas na nabunggo sa braso ko, dahilan para mawalan ako ng balanse.“Oh!” napasinghap ako, inaasahang babagsak sa matigas na semento.Pero bago pa man ako tuluyang matumba, isang matipunong braso ang mabilis na pumulupot sa baywang ko. Pilit akong hinatak paitaas at idinikit sa isang matigas at pamilyar na dibdib.“Got you,” malalim na bulong ni Niro sa itaas ng ulo ko. Buhat niya si Niorr sa isang braso, habang ang kabilang braso niya ay mahigpit na nakayakap sa akin, nagsisilbing harang laban sa nagkakagulong mga tao.Matalim niyang tiningnan ang mga nag-uunahang empleyado, sapat na para mapa-atras sila at magbigay ng daan. Ibinalik niya ang tingin sa akin, at ang talim sa mga mata niya ay napalitan ng matinding pa

Sabi ko nan ga ba! May gagawin at gagawin si Niro! At sa pustora ni Marcus ay para lang itong sandaling nakatakas!God! Ito ang pinakahuling bagay na ayaw kong mangyari, lalo na’t kasama ko ang anak ko!“Huwag kang mag-alala, tulog lang siya. Masyadong naging madali ang buhay niyo ni Niro simula nang makalabas ka sa selda na pinaglagyan ko sa ‘yo, Sylviea,” malamig na saad niya. Ang mga mata niya ay nag-aapoy sa poot. “Inisip ko kung paano ko wawasakin si Niro. Pera? Kikitain niya ulit 'yon. Kumpanya? Maitatayo niya ulit 'yon. Pero ito?”Bumaba ang tingin niya kay Niorr.Nanlaki ang mga mata ko. “Huwag mong titingnan ang anak ko!” matalim at nagbabantang sigaw ko.Ngumisi si Marcus. “Sayang at hindi ko siya nakuha noong sanggol pa lang siya. Kung nakuha ko siya noon, mas maaga sanang nagdusa si Niro. Pero pwede pa naman ngayon, hindi ba? Pag nakuha ko ang batang iyan... luluhod si Niro sa harapan ko. Makakabawi ako sa ginawa niya sakin ngayon kahit pa nasa Europe na ako nakalagi, papa

“Daddy!” umiiyak na sigaw ni Niorr, pilit na inaabot ang ama.“I suggest you let go of her and my son,” ang boses ni Niro ay napakababa, napakalamig, kaya't mas nakakatakot ito kaysa sa anumang sigaw. “Or I swear to God, Marcus, bubuhayin kita para lang patayin ka nang paulit-ulit.”Kasunod ni Niro ay ang mabilis na pagdating ng tatlo pang itim na sasakyan. Bumaba si Spencer kasama ang halos isang dosenang armadong bodyguards ng Figarlan Group, lahat ay nakatutok ang baril sa mga lalaking nagbabanta sa amin.Nanigas si Marcus, pero hindi niya ako binitawan. Lalo pa niyang hinigpitan ang pagkakasakal sa akin. “Wag kayong lalapit! Papatayin ko siya!”“Try it,” hamon ni Niro, hindi man lang kumurap. Naglakad siya palapit, ang bawat hakbang ay tila pagbilang ng segundo bago sumabog ang isang bomba. “You think you have the upper hand? Akala mo ba hindi ako handa pagkatapos mong takasan ang mga tauhan? We both know what I can you now is far away from you can. You are a dead man walking, Mar