ログインSabi ko nan ga ba! May gagawin at gagawin si Niro! At sa pustora ni Marcus ay para lang itong sandaling nakatakas!God! Ito ang pinakahuling bagay na ayaw kong mangyari, lalo na’t kasama ko ang anak ko!“Huwag kang mag-alala, tulog lang siya. Masyadong naging madali ang buhay niyo ni Niro simula nang makalabas ka sa selda na pinaglagyan ko sa ‘yo, Sylviea,” malamig na saad niya. Ang mga mata niya ay nag-aapoy sa poot. “Inisip ko kung paano ko wawasakin si Niro. Pera? Kikitain niya ulit 'yon. Kumpanya? Maitatayo niya ulit 'yon. Pero ito?”Bumaba ang tingin niya kay Niorr.Nanlaki ang mga mata ko. “Huwag mong titingnan ang anak ko!” matalim at nagbabantang sigaw ko.Ngumisi si Marcus. “Sayang at hindi ko siya nakuha noong sanggol pa lang siya. Kung nakuha ko siya noon, mas maaga sanang nagdusa si Niro. Pero pwede pa naman ngayon, hindi ba? Pag nakuha ko ang batang iyan... luluhod si Niro sa harapan ko. Makakabawi ako sa ginawa niya sakin ngayon kahit pa nasa Europe na ako nakalagi, papa
SYLVIEA’S POINT OF VIEWNapakasarap sa pakiramdam ng maging masaya.Ilang araw matapos ang Family Day na inorganize ni Niro, tila isang tahimik na paraiso ang naging buhay namin. Wala nang mga sumbatan, wala nang mga matatalim na salita.Sa tuwing uuwi ako galing sa opisina ng Ethereal Inner Glow, naroroon siya sa mansion, naghihintay, nag-aalaga, at nagpapatunay sa bawat segundo na ang lalaking minahal ko noon ay tuluyan nang nagbalik, at mas naging mabuti pa.Pero siguro nga, tama ang kasabihan. Ang sobrang kapayapaan ay madalas na nagbabadya ng isang napakalakas na bagyo.Isang hapon. Kasama ko si Niorr dahil maagang natapos ang klase niya. Papunta kami sa unfinished wing ng Zacker Mega-Mall kung saan itatayo ang pinakamalaking branch ng kumpanya ko.Isang mabilisang site inspection lang sana para i-approve ang mga marble tiles na gagamitin sa facade. Nasa main headquarters si Niro para tapusin ang legalities ng merger, at bagama't nag-alok siyang magpadala ng tatlong bodyguards, t
Habang naglalakad kami pabalik, nangyari ang hindi inaasahan.Dahil sa pagdami ng mga tao na papunta sa stage para sa grand raffle, biglang nagkagulo ang daloy ng mga naglalakad. Isang grupo ng mga naghahabulang bata ang biglang sumulpot mula sa gilid. Isa sa kanila ang malakas na nabunggo sa braso ko, dahilan para mawalan ako ng balanse.“Oh!” napasinghap ako, inaasahang babagsak sa matigas na semento.Pero bago pa man ako tuluyang matumba, isang matipunong braso ang mabilis na pumulupot sa baywang ko. Pilit akong hinatak paitaas at idinikit sa isang matigas at pamilyar na dibdib.“Got you,” malalim na bulong ni Niro sa itaas ng ulo ko. Buhat niya si Niorr sa isang braso, habang ang kabilang braso niya ay mahigpit na nakayakap sa akin, nagsisilbing harang laban sa nagkakagulong mga tao.Matalim niyang tiningnan ang mga nag-uunahang empleyado, sapat na para mapa-atras sila at magbigay ng daan. Ibinalik niya ang tingin sa akin, at ang talim sa mga mata niya ay napalitan ng matinding pa
SYLVIEA’S POINT OF VIEWHindi ko kailanman inakala na darating ang araw na ito.Nakatayo ako sa gitna ng isang napakalawak na eco-park na eksklusibong nirenta ng Figarlan Group.Ang buong paligid ay ginawang isang malaking amusement park—may mga higanteng inflatables, maliliwanag na carousel, mga food stall na nag-aalok ng lahat ng paboritong pagkain ng mga bata, at isang malaking stage kung saan may nagpe-perform na mga mascot.Ito ang kauna-unahang Corporate Family Day ng Figarlan. Pero habang pinagmamasdan ko ang bawat detalye ng event, hindi ko maiwasang makaramdam ng pamilyar na pangingiti sa aking isipan.“Mommy! Look! The clown has a big balloon!”Naramdaman ko ang mahigpit na paghila ni Niorr sa laylayan ng dress ko. Tumingala siya sa akin, ang kaniyang mga mata ay nagniningning sa labis na tuwa habang nakaturo sa isang clown na gumagawa ng balloon animals sa di kalayuan.“Oo nga, baby. Gusto mo ba ng isa?” nakangiting tanong ko, dahan-dahang hinahaplos ang pawisang buhok ng a
“Wag na nating pag-usap ang tapos na Niro—”Napapikit siya nang mariin. Ang kaniyang panga ay umigting. “I was a monster. I was hurting so deeply that I wanted to drag you down to the same hell I was in. At ngayon... hinding-hindi ko na mapapatawad ang sarili ko dahil doon.”Bumuntong-hininga ako, ramdam ang pamimigat ng aking mga balikat. Pilit kong ibinabalik ang tigas sa dibdib, pero ang bawat salita niya ay unti-unti itong pinalalambot.“Bakit nandito ka pa, Niro?” tanong ko, diretsong nakatingin sa kaniya. “You have your son's joint custody. You have the Zacker deal. Bakit mo pa ako pinagtitiyagaan? Bakit mo sinusubukang maging malambot sa isang babaeng hindi ka na kayang pagkatiwalaan?”“Because my life means absolutely nothing without you in it,” mabilis at walang pag-aalinlangang sagot niya.Dahan-dahan siyang tumayo mula sa kaniyang upuan at naglakad palapit sa akin. Tumigil siya sa gilid ng upuan ko. Ramdam na ramdam ko ang init ng kaniyang katawan, ang pamilyar na pamilyar
11:30 na ng gabi.Ang tanging nagbibigay ng liwanag sa malawak na conference room ng Ethereal Inner Glow ay ang malamlam na ilaw mula sa mga city lights na tumatagos sa floor-to-ceiling glass window, at ang asul na liwanag mula sa mga laptop namin ni Niro.Nakakalat sa ibabaw ng malaking mahogany table ang mga blueprints para sa anchor space ng mega-mall.This is my reality nitong mga nakaraang araw, kahit sabihin kong ayaw ko. Hindi pwede. Trabaho ito.Dahil sa bigat ng Zacker deal, walang ibang pwedeng humawak ng integration plan kundi kaming dalawa. At dahil pareho kaming perfectionist, madalas kaming abutan ng hatinggabi.“Ang gusto ko sana para sa facade, warm at inviting. Hindi ko kailangan ng malamig at intimidating na architecture, Niro,” saad ko, pilit na pinapanatili ang propesyonal na tono habang itinuturo ang isang bahagi ng 3D render.Hindi agad siya sumagot. Naramdaman ko ang paggalaw niya sa tabi ko. Nang sulyapan ko siya, nakita kong hindi siya sa screen nakatingin, ku
Habang pinapanood namin ang mga trabahador na sinisimulan ang pagbuo ng kwarto, hindi ko maiwasang mapatingin sa kaniya. He looks so happy, so focused on building a future. Hawak niya ang isang maliit na blueprint, tinuturo ang kinalalagyan ng magiging kama ni baby. Bawat utos niya, bawat tawa niya
He pulled my head closer to his again, kissing me while riding him. Ramdam ko na rin na parang lalabasan na ako kaya bahagyang bumilis ang paggalaw ko. I felt his kisses traveling back up to my face, “You’re mine, Viea. Only mine,” he whispered against my lips before we both reached the peak of our
He opened my mouth using his tongue, playing it hard kaya nalalasahan ko ang pait ng mismong alak na ininom niya. Mas lalong nagwala ang mga paru-paru sa tiyan ko, parang masyadong tahimik ang paligid at rinig na rinig ko ang tunog ng mga labi naming naghahalikan na sinasabayang ng nakakakiliti niy
“Good night, Viea.” Maikling saad lang nito saka muling humakbang kaya wala na akong nagawa kundi bitawan ang braso niya.I watched his back walking away from me habang dahan-dahang inilalagay ang hintuturo sa labi ko. Pinipigilang maiyak, mabigat ang dibdib ko. Natatakot ako na baka may idea na ito







