All Chapters of เพื่อนเซ็กส์: Chapter 11 - Chapter 20

@เช้าวันต่อมา"อือ"ร่างบางที่นอนอยู่บนเตียงก็สลึมสลือตื่นขึ้นมาเมื่อมีอาการปวดศีรษะอย่างรุนแรงเธอไม่มีเรี่ยวแรงพอที่จะลุกขึ้นเนื้อตัวนั้นอ่อนปวกเปียกไปหมด"อือปวดหัว"เสียงเล็กเอ่ยออกมาเบาๆดวงตากลมโตกวาดสายตามองไปรอบๆก่อนจะหยิบมือถือของตัวเองแต่ก็ต้องชะงักกับสิ่งที่เจอคุณไม่ได้รับสายจากking.คุณไม่ได้รับสายจากking.คุณไม่ได้รับสายจากking.คุณไม่ได้รับสายจากking.(10ครั้ง)"อึกโทรมาทำไม"ร่างบางเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือใบหน้าสวยมีคราบนํ้าตาเลอะตรงแก้มเนียนใสเพราะมีอาการปวดหัวอย่างรุนแรงก่อนจะล้มตัวนอนอีกครั้งเธอไม่สามารถที่จะลุกขึ้นไปอาบนํ้าแต่งตัวไปมหาลัยได้จึงตัดสินใจนอนต่อ...@มหาลัย"มึงเป็นอะไรของมึงวะ?"คริสเอ่ยถามเพื่อนชายที่นั่งหายใจฟึดฟัดด้วยความไม่เข้าใจแต่คิงส์กลับเงียบไม่พูดอะไรเขาหยิบบุหรี่แล้วก่อนจะสูบมันคริสได้แต่ส่ายหน้าไปมากับความบ้าของคิงส์ทันทีก่อนจะเอ่ยปากถามอีกครั้ง"มึงสูบอีกแล้วเหรอวะไม่กลัวตายรึไง""ตายก็ตัวกู"คิงส์ตอบด้วยนํ้าเสียงเรียบนิ่ง"เออกูก็แค่ถามเผื่อมึงตายไปจะมีหมาคาบของมึงไปแดกซะก่อน""..."คิงส์เงียบไม่พูดอะไรก่อนจะลุกขึ้นทันทีทำท่าจะเดินออกไป"แล้วมึ

หลังจากที่คิงส์พูดจบเขาก็ถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนหมดร่างบางที่นั่งอยู่บนเตียงถึงกับลอบกลืนนํ้าลายอย่างยากลำบากดวงตากลมโตจ้องมองการกระทำของคนตัวสูงด้วยแววตาสั่นระริก"กลัวเหรอทำไมทำหน้าแบบนั้น""ฉะฉันไม่ได้กลัวอ๊ะ!"ร่างบางร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อชายหนุ่มจับกระชากผ้าห่มผืนใหญ่ที่ปกปิดร่างกายของเธอออกอย่างแรงโดยที่เธอเองก็ไม่ทันได้ตั้งตัวเลยสักนิด''คะคิงส์อย่าทำแบบนี้''ร่างบางเอ่ยปากห้ามด้วยนํ้าเสียงสั่นเครือ''ไหนบอกว่าไม่กลัวแล้วทำไมตอนนี้มาทำเป็นปอดแหกล่ะ''ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยนํ้าเสียงเย้ยหยันก่อนจะจับเรียวขาสวยแยกออกจากกันกว้างเผยให้เห็นกลีบกุหลาบแดงชํ้าจากการร่วมรักกับเขาเมื่อคืน''คิงส์อย่านะ...ไม่เอา''ร่างบางเอ่ยห้ามพร้อมกับใช้มือของตัวเองดันเข้าที่แผงอกแกร่งของคนตัวสูงเพื่อให้ออกห่างจากตัวเธอแต่แรงอันน้อยนิดของเธอนั้นก็ไม่สามารถทำให้คนตัวสูงร่างกำยำอย่างคิงส์ให้สะทกสะท้านได้เลยแม้แต่น้อยกลับเป็นเธอเองที่หมดเรี่ยวแรงจะห้ามคนตัวสูง''ไหนเธอบอกว่าไม่กลัวแล้วมาขัดฉันทำไม''''หรือที่จริงแล้วเธอกลัวฉันหึ''คิงส์พูดแล้วแค่นหัวเราะออกจากลำคอเบาๆกับความซ่าของร่างบางตรงหน้าแต่ก็ต้องชะงัก

"เดี๋ยวครามช่วยดูตรงนี้หน่อยนะว่ามันถูกไหมฉันไม่แน่ใจเลย"วันนี้เป็นวันที่นักศึกษาทุกคนต้องทำโปรเจกต์คู่จัสมินกับครามเพราะทั้งสองคนได้จับคู่กันตั้งแต่วันแรกๆแล้ว"ถ้าฉันจะใส่ข้อมูลเพิ่มจะได้ไหม"ครามเอ่ยถามจัสมิน"ได้สิขอแค่เป็นเนื้อหาที่มีสาระนะ""เธอว่าฉันไม่มีสาระเหรอ?"ครามเอ่ยถามแล้วจ้องเขม่ง"เปล๊า"จัสมินตอบเสียงสูงก่อนจะหันหน้าหนีไปทางอื่นเพื่อไม่ให้ชายหนุ่มจับได้"เดี๋ยวเถอะเดี๋ยวจะโดน""โดนไรอ่าอยากโดนจังเลย~"จัสมินทำเสียงอ้อน"ก็แบบนี้ไง""กรี๊ดดด!ครามอย่าคิกๆ"ครามใช้จั๊กจี้เข้าที่ลำตัวของจัสมินเพื่อทำโทษที่เธอหลอกว่าเขาคนไม่มีสาระโดยการกระทำของทั้งสองคนตกอยู่ในสายตาของใครบางคนที่จ้องไม่วางตาแต่ในสายตาดุดันของคิงส์นั้นมีอารมณ์บางอย่างก่อตัวขึ้นมาด้านคิงส์"มึงเป็นเหี้ยไรของมึงอีกวะ"คริสเอ่ยถามเพื่อนชายที่นั่งหายใจฟึดฟัดอยู่เหมือนคนที่กำลังไม่พอใจอะไรบางอย่างใช่คิงส์กำลังไม่พอใจที่ร่างบางและชายอีกคนพูดคุยกันอย่างมีความสุข"เปล่า"ถึงแม้ว่าจะตอบแบบนั้นแต่ภายในใจของเขานั้นกลับร้อนลุ่มไปหมดด้วยอารมณ์บางอย่างที่เริ่มก่อตัวขึ้นมาสายตาคมจ้องไปที่ร่างบางและเพื่อนร่วมห้องอีกคนที่เล่นหยอ

@สามวันต่อมา"แงงเสร็จตรงนี้สักทีฮือ"ในที่สุดก็ใส่ข้อมูลสำคัญเข้าไปเสร็จสักทีหลังจากใช้เวลามาสามวันโดยที่ฉันกับครามก็พากันทำจนแทบจะไม่ได้นอนเลย"เหลือแค่ตกแต่งเล็กๆน้อยๆเอง"ครามเอ่ยขึ้นมา"ตกแต่งยังไงดีอ่ะฉันคิดไม่ออกหรอกนะ""ในชีวิตเธอเคยคิดอะไรออกได้บ้าง?""มีสิ""อะไร""คิดถึงพี่ครามสุดหล่อของหนูมินไง~"ฉันพูดแล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าหล่อเหลาของเพื่อนชายเพื่อที่จะแกล้งเขาแต่แล้วก็ต้องเสียท่าเมื่อมือฉันดันไปกดทับสีทำให้พลาดท่าล้มไปทับกับครามแต่สิ่งที่หน้าตกใจมากกว่านั้นคือริมฝีปากฉันกับครามชนกัน"..."เงียบไม่ใครพูดอะไรออกมากฉันและครามมองตากันแต่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อมีอะไรบางอย่างกระทบบนพื้นอย่างแรง"คะคิงส์อึก"ฉันรีบผละตัวออกจากครามทันทีแต่แล้วก็ต้องหลบสายตาคมของชายหนุ่มตัวสูงที่จ้องมาทางฉันไม่แววตาไม่พอใจฉันเห็นรังสีบางอย่างของคิงส์ได้อย่างชัดเจนเขากำลังไม่พอใจฉัน"..."คิงส์เงียบไม่พูดอะไรเขาจ้องใบหน้าของครามด้วยสายตาดุดันส่วนครามเองก็ไม่คิดที่จะหลบสายตาจากคนตัวสูงเลยทั้งสองคนยืนมองหน้ากันอยู่แบบนั้นก่อนที่จะเป็นคิงส์ที่ละสายตาออกมาพร้อมกับพูดกับร่างบางตรงหน้า"มาหาฉัน"คิงส์เอ่ยด้วยน

@เช้าวันต่อมา-คอนโดจัสมิน-กริ๊ง~~"อือ"ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกแต่ก็ต้องชะงักเมื่อรู้สึกว่าหนักตรงหน้าท้องของตัวเองฉันก้มหน้ามองก็พบว่าเป็นแขนของคนใจร้ายที่รังแกฉันเมื่อคืน"หนัก"ฉันพยายามที่จะเอามือแกร่งออกจากเอวแต่ก็ไม่เป็นผลเมื่อคนตัวสูงนั้นกลับกอดเอวฉันแน่นขึ้นจนรู้สึกอึดอัดแต่ก็ต้องชะงักเมื่อนํ้าเสียงทุ้มตํ่าของคนตัวสูงเอ่ยออกมา"นอนนิ่งๆถ้าไม่อยากโดนเอา""..."ฉันเงียบไม่ได้พูดอะไรเพียงแต่นอนนิ่งๆเพราะไม่อยากเจ็บตัวฉันไม่ชอบเลยที่เขารุนแรงกับฉันเหมือนกับว่าตัวฉันนั้นเป็นตุ๊กตายางไร้ชีวิตชีวางั้นเหรอ"ออกไปจากห้องนอน"ฉันเอ่ยบอกคนตัวสูงที่นอนอยู่"กล้าไล่ผัวตัวเองแบบนี้เลยเหรอ"คิงส์เอ่ยถามคนตัวเล็กที่ดิ้นออกจากวงแขนของเขาพร้อมกับเอ่ยปากไล่เขาเป็นประจำ"ฉันไม่มีสามีแบบนายออกไปจากห้องฉันแล้วก็ปล่อยฉันด้วยอ๊ะ!"ไม่ทันที่จัสมินจะพูดจบคิงส์ก็ลุกขึ้นมาคร่อมร่างบางเอาไว้ทำเอาจัสมินถึงกับตื่นตระหนกกับการกระทำของเขา"ไล่อีกสิไล่ฉันอีกทีเธอโดนซํ้าแน่"จัสมินเงียบไม่พูดอะไรก่อนที่จะเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเธอไม่อยากจะมองหน้าคนตัวสูงคิงส์เป็นคนเอาแต่ใจตัวเองเกินไปแล้วการกระทำ