11.ดูแลหรือเอา

"ปวดหัวฮือ"ร่างบางยังคงงอแงอยู่บนเตียงโดยที่มีคิงส์นั่งอยู่ตรงหว่างขา

"อย่าจับมันเจ็บ"

"ฟู่!อยู่นิ่งๆ"คิงส์ที่พยายามหักห้ามใจตัวเองให้ไม่ซํ้าคนตัวเล็กที่อยู่บนเตียงร่องขาวเนียนที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าทำให้คิงส์เกิดอารมณ์พลุ่งพล่านขึ้นมากายแกร่งนั้นกำลังชี้ผงาดขึ้นมาจนมันรู้สึกปวดหนึบไปหมดทั่วลำ

"ซี๊ด...อยาก"คิงส์ส่งเสียงครางออกมาด้วยความต้องการแต่ก็พยายามหักห้ามใจของตัวเองอยู่เหมือนกันเขาไม่อยากทำให้ร่างบางตรงหน้าเจ็บหนักแค่เมื่อคืนมันก็หนักพอควรแล้วคนตัวสูงได้แต่ระงับอารมณ์ความต้องการของตัวเอง

"คิงส์ปวดหัวฮือปวดมากด้วย"ปากเล็กยังคงร้องงอแงไม่เลิก

"วุ่นวายไม่เลิก"

"ฉันไม่ได้วุ่นวายแต่ปวดหัวหนาวด้วยฮือ"ร่างบางเริ่มงอแงอีกครั้งจนคิงส์ต้องดึงผ้าห่มมาคลุมร่างไว้ให้พร้อมกับเดินเข้าไปในห้องนํ้าเพื่อเตรียมผ้าเช็ดตัวให้ร่างบาง

"ไม่เอามันหนาว"

"เช็ดตัวก่อน"

"หนาวไม่เอาฮือ"

"จัสมิน"คิงส์กดเสียงต่ำที่เขาเริ่มที่จะหัวเสียงกับคนตัวเล็กที่ทำตัวงอแงไม่เลิกพร้อมกับดึงผ้าห่มออกก่อนจะค่อยๆเช็ดตัวให้เพื่อทำให้อาการไข้ลดลงมือหนานั้นเช็ดไปเรื่อยๆจนมาหยุดอยู่ที่เนินสาวอวบอูมไร้ขนเขาจ้องไม่วางตาก่อนจะใช้มือจับเรียวขาสวยแยกออกจากกันพร้อมกับใช้ผ้าเช็ดเบาๆ

"อ๊ะ!เจ็บแสบฮือ"

"คิงส์มันแสบ"

"อยู่เฉยๆอย่าดิ้นถ้าเธอดิ้นมันจะยิ่งเจ็บถ้าไม่อยากเจ็บก็ทำตามที่ฉันบอก"

"คิงส์"

ชายหนุ่มไล่เช็ดตัวให้คนตัวเล็กเรื่อยๆจนเสร็จเขาจึงนำนํ้าไปเททิ้งก่อนจะเดินออกมาหาร่างบางที่อยู่บนเตียงใบหน้าหล่อเหลาจ้องมองใบหน้าเนียนใสไม่วางตาก่อนจะหยิบมือถือของร่างบางขึ้นมาเล่นอย่างวิสาสะแต่ใบหน้าหล่อก็ชะงักเมื่อเห็นข้อความที่ถูกส่งมา

LINE

Khram.ทำไมวันนี้ไม่มาเรียนเป็นอะไรหรือเปล่า

Khram.ว่างแล้วตอบด้วยนะจัสมิน

Khram.อ่าถ้าตื่นแล้วก็ตอบด้วยนะจัสมิน...รัก

กึก! เสียงกำหมัดของคิงส์ดังขึ้นเมื่อเห็นข้อความที่ครามส่งมาหาร่างบางเขาหายใจฟึดฟัดด้วยความไม่พอใจก่อนจะหันไปมองเจ้าของมือถือที่นอนไม่รู้เรื่องรู้ราวอยู่บนเตียงก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาหนักๆเพื่อระงำอารมณ์ของตัวเองที่กำลังเป็นอยู่ตอนนี้

5ชั่วโมงผ่านไป

"อือ"ร่างบางที่หลับไป5ชั่วโมงกว่าก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาซึ่งเรียกความสนใจจากคนตัวสูงอย่างคิงส์ได้ดี

"ตื่นแล้วเหรอ"นํ้าเสียงทุ้มต่ำถูกเปล่งออกมาจากริมฝีปากหยักของคนตัวสูงใบหน้าหล่อเหลาจ้องมองมายังการกระทำของร่างบางอยู่แบบนั้นจัสมินที่เห็นชายหนุ่มมาอยู่ห้องเธอ เธอก็ถึงกับตกใจเขามาที่นี่ได้ยังไง

"คะคิงส์!นายเข้ามาได้ยังไง"ร่างบางเอ่ยถามพร้อมกับกระชับผ้าห่มแน่นเพื่อไม่ให้คนตัวสูงเห็นร่างกายของตัวเองการกระทำของเธอนั้นทำให้คนตัวสูงหัวเราะเยาะเย้ยทันที

"กลัวฉันเห็นทั้งๆที่นอนอ้าขาให้ฉันเมื่อน่ะเหรอ"คำพูดร้ายกาจถูกเปล่งออกจากปากคนตัวสูงจัสมินทำสีหน้าไม่พอใจกับคำพูดของคนตรงหน้าก่อนที่เธอจะหลบสายตาดุดันของชายหนุ่ม

"ทำไมเห็นหน้าผัวตัวเองก็ถึงกับหลบเลยเหรอ"

"ฉันไม่มีผัว"

"เหรอ?แล้วที่โดนฉันเอาจนเลือดสาดแบบนั้นเขาเรียกว่าอะไรหรือเธอให้ฉันเอาฟรีงั้นเหรอ"

"ฉันถือว่าทำบุญทำทาน"

"จัสมิน!"คิงส์ตะคอกใส่คนตัวเล็กทำให้จัสมินนั้นถึงกับสะดุ้งด้วยความตกใจแต่ก็ต้องหวาดกลัวมากกว่านั้นคนตัวสูงร่างกำยำกำลังเดินเข้ามาหาเธอที่เตียงนอน

"ฉันยังงงอยู่เลยว่าฉันมาดูแลเธอหรือจะเอาเธอดี"

"คะคิงส์อย่านะจะทำอะไร"

"ทำไมกลัวเหรอ"คิงส์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันเขาจ้องใบหน้าสะสวยของร่างบางไม่วางตา

"มะไม่ได้กลัว"ทั้งๆที่ตอบกลับไปแบบนั้นแต่ร่างกายก็กลับสั่นระริก

"ปากบอกไม่กลัวแต่ร่างกายเธอกลับสวนทางกันนะจัสมิน"

"มะไม่ได้กลัวออกไปนะ"จัสมินเอ่ยบอกพลางใช้มือเล็กของตัวเองดันแผงอกแกร่งออกแต่แรงอันน้อยนิดของเธอไม่สามารถทำอะไรคนอย่างเขาได้คิงส์ได้แต่มองการกระทำอันน่าเบื่อหน่ายของคนตรงหน้าก่อนจะเอ่ยปากบอกด้วยนํ้าเสียงทุ้มนิ่ง

"เธอรู้ไหมว่าเธอกำลังทำให้ฉันรำคาญมากนะจัสมินไหนเธอบอกว่าไม่กลัวฉันไงแล้วผลักไสฉันทำไม"

"ฉะฉันไม่ได้กลัวฉันไม่เคยกลัวนาย"

"เหรอเธอแน่ใจเหรอว่าเธอไม่กลัวฉัน"

"แล้วเรื่องเรื่องบนเตียงล่ะเธอกลัวฉันไหม" คำพูดของคิงส์ทำให้จัสมินลอบกลืนนํ้าลายลงคออย่างยากลำบาก

"ว่าไงล่ะกลัวฉันไหมตอบสิ"

"มะไม่กลัวไม่มีเรื่องอะไรที่ฉันต้องกลัวนาย"ถึงแม้ว่าจะตอบไปแบบนั้นแต่ใจดวงน้อยของเธอก็เต้นไม่เป็นสํ่าเพราะด้วยความหงาดกลัวคนตรงหน้าแต่เธอก็ต้องทำเป็นไม่กลัวเพราะไม่อยากให้คนตัวสูงเย้ยหยันเธอก็เท่านั้น

"งั้นเหรอ"

"งั้นมาทดสอบกันหน่อยสิว่าเธอกลัวฉันไหม"

แหมหาเรื่องกินน้องอีกแล้ววววเห็นข้อความที่พี่ครามส่งมาก็โมโหเลยเหรออิโบ้บบบ555รอเปงหมาค่าฝากคอมเมนต์เป็นกำลังให้เราด้วยน้าขอเป็นข้อความน้า~