All Chapters of คุณหนูสลับร่างของท่านโหวน้อย: Chapter 101 - Chapter 110

“บังอาจ!” ฮ่องเต้หงเทียนทรงตวาดเสียงกร้าว ลมหายใจสะดุด “บุตรชายของข้า ผู้ที่เกิดภายใต้ดาราพร่างพราวเช่นนี้ จะต้องคำสาปได้อย่างไร! เจ้ากล้าดีอย่างไรมาสาปแช่งเชื้อพระวงศ์!”“กระหม่อมมิกล้าพ่ะย่ะค่ะ! แต่ดวงดาวมิเคยโกหก! ดวงชะตานี้... หากเติบใหญ่ จะกลืนกินพลังชีวิตของต้าจิ้งให้ร่วงโรย ราวกับหนอนที่กัดกินต้นไม้จากภายใน จักนำมาซึ่งความวุ่นวายมิรู้จบสิ้น” โหรหลวงกู้จิงกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“และที่สำคัญ... จักทำลายชะตาของฝ่าบาทให้มืดมิด! นี่คือ ‘คำสาปหวนคืน’ ทารกน้อยผู้นี้ต้องคำสาปหวนคืนเป็นแน่พ่ะย่ะค่ะ!” โหรหลวงกู้จิงกล่าวยืนกราน นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในพระเนตรของฮ่องเต้หงเทียน“ฝ่าบาทโปรดระลึกถึงบรรพกษัตริย์ผู้ก่อตั้งต้าจิ้ง! ดวงชะตานี้ถือเป็นลางร้ายแห่งความพินาศของราชวงศ์! การที่พระองค์ทรงปกปักรักษาโอรสองค์นี้ไว้... เท่ากับทรงนำพามังกรเข้าสู่กรงขังที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่งรอบกาย”ความปีติที่เคยท่วมท้นพลันสลายหายไปราวควันธูปที่ถูกลมพัด ฮ่องเต้หงเทียนทรงลังเลอย่างหนัก ทรงอุ้มโอรสน้อยแ

“ดี!” ฮ่องเต้หงเทียนตรัสเพียงเท่านั้น ก่อนจะเอื้อมมือไปรับร่างโอรสองค์น้อยที่อยู่ในอ้อมแขนของฟางกุ้ยเฟยออกมา “เช่นนั้น ยามนี้ ‘หลี่จิ่งเช่อ’ ก็จะกลายเป็น ‘หลี่เซวียนเจ๋อ’... วังหลวงจะต้องไม่มี ‘หลี่จิ่งเช่อ’ อีกต่อไป!”“หม่อมฉันทราบดีเพคะ” ฟางกุ้ยเฟยพยักหน้า “หม่อมฉันจะประกาศออกไปว่าองค์ชายใหญ่ประชวรเป็นไข้สูง และสิ้นพระชนม์ลงแล้วเพคะ”ฮ่องเต้หงเทียนพยักหน้าอย่างพอพระทัยที่เห็นสนมคนโปรดช่างรู้ความ ก่อนจะสำทับย้ำคำอีกครั้ง “หากเจ้าอยากให้โอรสของเจ้าเติบโตอย่างแข็งแรงและสุขสบาย เจ้าคงจะรู้ดีว่าสิ่งใดควรพูดสิ่งใดไม่ควรพูด”“หม่อมฉันทราบดีเพคะ” ฟางกุ้ยเฟยรับปาก ก่อนจะมองร่างน้อยในอ้อมแขนของฮ่องเต้หงเทียนอีกครั้งอย่างอาวรณ์ลูกเอย... มิใช่ว่าแม่ไม่รักเจ้า แต่แม่ขอเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้แก่เจ้าแทนเถิด!ฮ่องเต้หงเทียนสดับเช่นนั้นก็เบาพระทัย ก่อนจะลุกขึ้นแล้วตรัสว่า “คืนนี้ เราเพียงแต่พา ‘หลี่เซวียนเจ๋อ’ มาเยี่ยมเจ้าเท่านั้น ถึงเวลา

‘หลี่เซวียนเจ๋อ’ เติบโตขึ้นภายใต้การอบรมเลี้ยงดูและสั่งสอนจากเย่ฮองเฮาอย่างใกล้ชิด จนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นไท่จื่อ ก่อนจะขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาในวัยยี่สิบเจ็ดปี โดยมีพระนามว่าฮ่องเต้ไท่ผิงฮ่องเต้ไท่ผิง ได้แต่งตั้งเย่ฮองเฮาขึ้นเป็นเย่ไทเฮา และแต่งตั้งฟางกุ้ยเฟยขึ้นเป็นฟางไท่เฟย เพราะด้วยเหตุการณ์ในวันนั้นที่ฟางไท่เฟยได้ช่วยชีวิตของเขาขึ้นมาจากสระบัวกลางวังหลวงฟางไท่เฟยก็มักจะแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนและช่วยดูแลฮ่องเต้ไท่ผิงเป็นประจำ ประหนึ่งโอรสในไส้ของนาง ดังนั้น เมื่อฮ่องเต้ไท่ผิงขึ้นครองราชย์ เขาจึงได้แต่งตั้งทั้งสองให้ขึ้นครองยศดังกล่าวครั้นฮ่องเต้ไท่ผิงครองราชย์ได้ครบห้าปีก็มีดำริต้องการจัดงานเลี้ยงเฉลิมฉลองการครองราชย์ครบห้าปีขึ้น...ท่ามกลางท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยดวงดาวระยิบระยับ พระราชวังหลวงกลับเจิดจ้าไปด้วยแสงโคมไฟนับพันดวง เสียงดนตรีบรรเลงประสานก้องกังวานไปทั่วทุกโถงตำหนัก กลิ่นหอมของสุราเลิศรสและอาหารชั้นสูงลอยอบอวลไปทั่วงานเลี้ยงเฉลิมฉลองการครองราชย์ครบห้าปีของฮ่องเต้ไท่ผิงถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ตระการตา บรรดา

“พะ... พี่หญิง! พี่หญิงหมายความว่า... ฝะ... ฝ่าบาทคือหลานของข้าอย่างนั้นหรือ!? โอ๊ย!” ฟางจ้าวหยางถามเสียงตะกุกตะกัก ก่อนจะสะดุ้งสุดตัว เมื่อถูกฟางไท่เฟยเขวี้ยงถ้วยชาใส่ ดวงเนตรถลึงมองเป็นเชิงดุดันและตักเตือนไม่ให้เขากล่าววาจาพล่อย ๆ ออกมาอีกแม้ว่าฟางจ้าวหยางจะตกอกตกใจไม่น้อยกับความจริงที่ได้ยิน หากแต่ความฉลาดของเขาก็สามารถเข้าใจทุกอย่างได้ในทันที“อ่า... ข้าพอจะเข้าใจแล้ว คราแรก ข้ายังนึกสงสัยว่าเหตุใดท่านพ่อและพี่หญิงจึงได้เอ็นดูฝ่าบาทนัก ตั้งแต่ยามที่ยังเป็นไท่จื่ออยู่เลย อีกทั้งพี่หญิงยังดูไม่ทุกข์ร้อนหรือดิ้นรนที่จะตั้งครรภ์โอรสองค์ใหม่เลย... ที่แท้...” ฟางจ้าวหยางลากเสียง ก่อนจะหยุดลง เมื่อเห็นพี่สาวยังคงถลึงตามองไม่หยุด “อะแฮ่ม! ละ... แล้วเราจะทำเช่นไรต่อดีเล่า?”ฟางจ้าวหยางเข้าใจถึงความเดือดเนื้อร้อนใจของพี่สาวขึ้นมาบ้างแล้วหากฮ่องเต้ไท่ผิงเป็นโอรสแท้ ๆ ของฟางไท่เฟยที่เติบโตมาด้วยการเลี้ยงดูและภายใต้นามโอรสของเย่ไทเฮาจริง นี่คือความลับที่ไม่อาจให้เย่ไทเฮารู้ได้โดยเด็ดขาด!อีกทั้งยามนี้ ฮ่องเต้หงเทียน ฮ่อ

“แม่ได้ยินจากอาฟานมาว่าเพราะเขามาสักการะขอพรที่วัดหลิงจี้ จึงได้เจอกับพระอาจารย์ชิงเต๋อ และท่านพระอาจารย์ก็ได้แนะนำเขาว่าต้องหาแม่นางสองชะตาอย่างเจ้า จึงจะสามารถแก้คำสาปร้ายที่ติดตัวเขาได้” สวีซื่อเอ่ยขึ้นบนรถม้าคันหรูที่ประทับตราของหอเสื้อหว่านเยว่โหลว“พระอาจารย์ชิงเต๋อช่างน่าเลื่อมใสนัก เพียงแค่เห็นอาฟานก็สามารถมองเห็นคำสาปร้ายที่ติดตัวเขาได้ อีกทั้งยังแนะนำวิธีถอนคำสาปได้อีกด้วย” สวีซื่อเอื้อมมือมาตบมือของตี๋ลี่เสวี่ยเบา ๆ “จึงต้องลำบากเจ้าแล้วที่ต้องมาวัดหลิงจี้กับแม่”ตี๋ลี่เสวี่ยยิ้มจาง “มิได้ลำบากเลยเจ้าค่ะ ท่านแม่…”หลังจากที่หลิงอวิ๋นฟานเล่าเรื่องการถอนคำสาปให้หลิงจิ่นหัวและสวีซื่อฟัง สวีซื่อก็เกิดความเลื่อมใสในพระอาจารย์ชิงเต๋อเป็นอย่างมาก จึงได้รบเร้าให้หลิงอวิ๋นฟานพานางมาสักการะขอพรที่วัดหลิงจี้ให้จงได้แต่เมื่อถึงวันที่พวกเขานัดกันจะมาที่วัดหลิงจี้แล้ว ทางหอเสื้อหว่านเยว่โหลวก็เกิดเหตุลูกค้าไม่พึงพอใจ นำสินค้าที่มีตำหนิมาคืน พร้อมเรียกร้องความรับผิดชอบจากหอเสื้อ ทำให้หลิงอวิ๋นฟานต้องแยกต