All Chapters of คุณหนูสลับร่างของท่านโหวน้อย: Chapter 121 - Chapter 130

เสียงสะอื้นของเย่ฮองเฮาดังขึ้นไม่กี่ลมหายใจ ก่อนที่ร่างบอบบางนั้นจะโผเข้ากอดร่างของลู่เทียนโย่วแน่น สองแขนโอบรัดสายเลือดเพียงหนึ่งเดียวของตน ลูบแผ่นหลังนั้นอย่างรักใคร่โดยที่ลู่เทียนโย่วเองก็กอดตอบมารดาของตนด้วยเช่นกัน ลู่หยวนและเสิ่นหรงก็ได้แต่นั่งเช็ดน้ำตาอย่างเงียบ ๆ รอจนเย่ฮองเฮาสงบจิตใจลงได้นางจึงค่อย ๆ คลายอ้อมแขน หากแต่ยังจับมือของลู่เทียนโย่วไม่ปล่อย ราวกับต้องการเก็บเกี่ยวช่วงเวลานี้ไว้ให้ได้มากที่สุด‘ฮึก! ที่ข้ามาในวันนี้ มิได้เพียงแต่จะมาบอกความจริงกับเจ้าเท่านั้น แม่ยังจะมาบอกความลับอีกหนึ่งอย่างให้เจ้ารู้ไว้เสียด้วย’เมื่อได้ยินเช่นนั้น ลู่หยวนกับเสิ่นหรงก็มองหน้ากัน ก่อนที่เตรียมจะลุกขึ้น เพื่อให้สองแม่ลูกได้มีโอกาสคุยกันอย่างเป็นส่วนตัว‘ท่านโหวและหรงหรงก็อยู่ฟังด้วยกันเถิด’ เย่ฮองเฮาร้องห้าม เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนกำลังจะลุกออกไป ‘อีกเหตุผลที่ข้าต้องมาฝากให้พวกท่านช่วยดูแลโย่วเอ๋อร์ก็เพราะความลับนี้เช่นกัน’เมื่อเห็นว่าทุกคนนั่งที่พร้อมจะฟังเรียบร้อยแล้ว เย่ฮองเฮาจึงได้เล่าเรื่องคำสาปหวนคื

นับจากวันนั้น ลู่หยวนก็ระดมความคิด ร่างแบบช่องทางลับ กำหนดทิศทาง รวมถึงรื้อผังเมืองออกมาศึกษา เพื่อมองหาทางน้ำทิ้งสายหลักของเมืองหลวง ซึ่งจะช่วยทุ่นเวลาไปได้มากและนั่นทำให้ลู่หยวนพบเจอเส้นทางระบายน้ำเดิมที่ไม่ใช้แล้ว เพราะเหตุน้ำท่วมเมื่อหลายปีก่อน ฮ่องเต้หงเทียนจึงรับสั่งให้วางเส้นทางระบายน้ำในเมืองหลวงใหม่ทั้งหมดหลังจากที่วางเส้นทางได้แล้ว ลู่หยวนยังต้องคิดโครงการขึ้นมาบังหน้า โดยอ้างว่าจวนอันติ้งโหวต้องการจัดสวนใหม่ โดยต้องการขุดสระบัวขนาดใหญ่ และสร้างเนินเขาจำลองตามหลักฮวงจุ้ย เพื่อกำจัดดินที่ขุดขึ้นมาจากใต้ดินนำมาถมอย่างเนียน ๆไม่เพียงเท่านั้น ลู่หยวนยังต้องคำนึงถึงปัญหาต่าง ๆ ที่อาจจะเกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นปัญหาการขาดอากาศหายใจของแรงงาน ซึ่งแก้ไขด้วยปล่องระบายอากาศเป็นระยะ ปัญหาน้ำใต้ดินและดินถล่ม ซึ่งต้องใช้ไม้เนื้อแข็งซ้อนเป็นโครงเพื่อรับน้ำหนักดิน ยังรวมถึงปัญหาการหลงทิศใต้ดิน ปัญหาเรื่องเสียงขุดเจาะ และปัญหาแรงงานซึ่งแต่ละปัญหา เย่อี้หมิงก็ได้ให้ความร่วมมือ ช่วยแก้ปัญหาไปทีละอย่าง จนเริ่มลงมือขุดอุโมงค์กันอย่างจริงจัง โดยลู่หยวนเลือกทางเข้าอุโ

เจ็ดปีต่อมา ไท่จื่อ ‘หลี่เซวียนเจ๋อ’ ได้ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาในวัยยี่สิบเจ็ดปี โดยมีพระนามว่าฮ่องเต้ไท่ผิงโดยฮ่องเต้ไท่ผิง ได้แต่งตั้งเย่ฮองเฮาขึ้นเป็นเย่ไทเฮา และแต่งตั้งฟางกุ้ยเฟยขึ้นเป็นฟางไท่เฟย ด้วยสองเหตุผล ประการหนึ่งคือเป็นการสำนึกบุญคุณที่ฟางไท่เฟยได้ช่วยเขาขึ้นมาจากสระบัวกลางวังหลวง และสอง เพื่อเป็นการคานอำนาจของสองตระกูลในราชสำนักและหลังจากที่ฮ่องเต้ไท่ผิงครองราชย์ได้ครบห้าปีก็มีดำริต้องการจัดงานเลี้ยงเฉลิมฉลองการครองราชย์ครบห้าปีขึ้น ซึ่งทางจวนอันติ้งโหวเองก็จำเป็นต้องเข้าร่วมงานเลี้ยงนี้ด้วยเช่นกันนับว่าเป็นครั้งแรกที่ลู่เทียนโย่วจะได้ปรากฏตัวร่วมกับบิดาอย่างลู่หยวน ลู่เทียนโย่วรู้ดีว่าไม่ควรทำตัวเด่นจนเกินไปนัก อีกทั้งเสิ่นหรงและเสิ่นเย่ว์ช่วยกันใช้เครื่องประทินโฉมปรับเปลี่ยนหน้าตาของเขาเล็กน้อย เพื่อให้มีความต่างไปจากคนตระกูลเย่และบรรดาเชื้อพระวงศ์ลู่เทียนโย่วยืนสนทนาอยู่กับเหล่าขุนนางอื่นในบริเวณที่ไม่ไกลนัก ท่ามกลางสายตาจับจ้องของฟางไท่เฟย ก่อนที่นางจะเบนสายตาออกไป ท่ามกลางความลุ้นระทึกของเย่ไทเฮาที่ประทับนั่งอยู่ข

และแล้วในค่ำคืนวันเกิดปีที่สิบเอ็ดของลู่หมิงเซวียนก็จบลงด้วยข่าวเพลิงไหม้สองแห่งในเมืองหลวงคือย่านหลงถังและ... จวนอันติ้งโหว!ย่านหลงถังนั้น เกิดเหตุขึ้นก่อน ทำให้ทางการและชาวบ้านต่างเกณฑ์คนเข้าไปช่วยดับไฟและให้การช่วยเหลือออกมาได้อย่างทันท่วงที แม้ว่าจะเผาไหม้เป็นวงกว้าง แต่ก็มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บไม่มากเท่าใดนักแต่ในขณะที่จวนอันติ้งโหว กลับเกิดเหตุบุกปล้นอย่างอุกอาจ ฆ่าล้างบางทั้งจวน และจุดไฟเผาจวนจนวอดวายไปทั้งหลัง!จวนอันติ้งโหวที่เคยเจริญรุ่งเรือง เป็นที่นับหน้าถือตา มีคุณชายสูงศักดิ์อันดับหนึ่งในเมืองหลวงอย่างลู่เทียนโย่ว ทุกอย่างกลับดับสูญเหลือเพียงชื่อและเถ้าถ่านภายในค่ำคืนเดียว!ด้วยทางลับนั้น ลู่หยวนได้วางระบบทำเป็นเชือกส่งสัญญาณไว้ เมื่อลู่หมิงเซวียนลงไปที่ทางลับและกดคันโยกนั้นลงมา ทางเฝิงหย่วนที่อยู่ไกลถึงโรงเตี๊ยมรื่อเซิ่งก็รู้ข่าวร้ายนั้นในทันทีเขาส่งสัญญาณกลับไปที่จวนตระกูลเย่ในเมืองหลวง ทันทีที่เย่อี้หมิงทราบข่าว เขาเร่งรุดนำเหล่าองครักษ์ลับของตระกูลตามไปสมทบ หากแต่ช้าเกินไป...ยามที่พวกเขาเร่งรุดไปถึง ทางการและชาวบ้านต่า

เมื่อเห็นว่าเย่ไทเฮากำลังจะลุกขึ้น เย่อี้หมิงรีบคว้าเอวรวบตัวพี่สาวไว้แน่น เช่นเดียวกับโจวซื่อและเฉิงหมัวมัวที่คว้าแขนของนางไว้คนละข้าง“ปล่อยข้า! ข้าจะไปฆ่ามัน!!” เย่ไทเฮาคำรามลั่นตำหนักฉือหนิง“พี่หญิง! พี่หญิง! โปรดสงบใจลงก่อนเถิด! ยามนี้ อำนาจของพวกเราในราชสำนักเพิ่งจะนำฝ่ายของฟางไท่เฟยได้เพียงสองส่วนเท่านั้น อีกทั้งเราเพิ่งจะส่งสายของเราแทรกเข้าไปในฝ่ายของฟางไท่เฟย”“หากท่านลงมือวู่วามตอนนี้ สิ่งที่ท่านลงทุนลงแรงเตรียมหมากมานานนับสามสิบปีจะต้องสูญเปล่านะขอรับ” เย่อี้หมิงรีบเกลี้ยกล่อม “พี่หญิงจะทำสิ่งใดต้องคำนึงถึงเซวียนเอ๋อร์ด้วยนะขอรับ!”“ใช่แล้วเพคะ” โจวซื่อกล่าวขึ้นอีกคน “ยามนี้ ฝ่ายของฟางไท่เฟยรู้ถึงตัวตนของลู่ซื่อจื่อแล้ว จึงได้วางแผนกำจัดจวนอันติ้งโหวจนสิ้นซาก แต่พวกมันยังไม่รู้ว่าเซวียนเอ๋อร์ยังมีชีวิตอยู่! หากฝ่าบาทด่วนตัดสินใจลงมือกระทำการสิ่งใดไปอาจกระทบต่อความปลอดภัยของเซวียนเอ๋อร์ได้นะเพคะ”ทั้งเย่อี้หมิงและโจวซื่อต่างใช้ลู่หมิงเซวียนมาเป็นเหตุผลปลอบประโลม เพื