“เย่ว์เอ๋อร์! / ท่านแม่!” สองพ่อลูกส่งเสียงเรียกเสิ่นเย่ว์ พร้อมยกมือหวังไขว่คว้านางไว้ หากแต่ลู่เทียนโย่วกลับคว้าได้เพียงความว่างเปล่าแต่เสียงเรียกของบุตรชาย ทำให้ลู่เทียนโย่วได้สติขึ้นมาอีกครั้งหากทุกคนบอกว่าพวกเขาสองคนคือความหวังของตระกูล! และยามนี้ เซวียนเอ๋อร์ก็คือความหวังของเขาเช่นกัน!!ลู่เทียนโย่วประคองสองแขนอุ้มลู่หมิงเซวียนที่กำลังร้องไห้ตรงไปยังห้องเก็บของที่อยู่ด้านในสุดของจวน ท่ามกลางเสียงกรีดร้องที่ดังระงมมาจากด้านหลังบานประตูห้องเก็บของปิดลง พร้อมลงดาลซ้ำอีกครั้ง ลู่เทียนโย่วคุกเข่าลง ปล่อยให้บุตรชายยืนอยู่หน้าหีบไม้ใบใหญ่ มือหนาเอื้อมยกฝาหีบเปิดออกกว้าง“เซวียนเอ๋อร์! จำที่พ่อเคยสอนได้หรือไม่?” ลู่เทียนโย่วเลิกให้ความสนใจกับสิ่งภายนอก เขาจดจ่ออยู่กับบทสนทนากับบุตรชาย “พ่อสอนเจ้าว่าหากเจ้าลงไปแล้วเจ้าจะต้องทำเช่นไร?”“ฮึก! ฮึก! ท่านพ่อบอกว่าให้ข้ากดคันโยกไม้ข้างกำแพงลงมา ฮึก!” ลู่หมิงเซวียนตอบปนสะอื้นไห้ “แต่ว่าท่านพ่อ!”ลู่หมิงเซวียนรู้ดีว่าลู่เทียนโย่วต้อง
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
