All Chapters of คุณหนูสลับร่างของท่านโหวน้อย: Chapter 61 - Chapter 70

ความร้อนพวยพุ่งเป็นไอ กลายเป็นเมฆขาวที่ลอยฟุ้งอยู่เหนือกาน้ำชา ก่อนจะจางหายไป ท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงัดในห้องพักส่วนตัวชั้นสองของหอเสื้อหว่านเยว่โหลวที่เหลือเพียงพวกเขาสองคนจนหลิงอวิ๋นฟาน... ไม่สิ... หลิงเฟิงหยุนเชื่อว่าหากผู้ใดทำเข็มตกสักเล่มก็คงจะได้ยิน...“คุณชายน้อยมีสิ่งใดจะเล่าให้ข้าฟังหรือไม่?” เสียงถามเรียบเรื่อยของตี๋ลี่เสวี่ยที่จู่ ๆ ก็ดังขึ้น ทำให้หลิงเฟิงหยุนสะดุ้งเฮือก“ข้า...” เสียงแหลมเล็กดั่งเช่นเด็กน้อยวัยแปดหนาวของหลิงเฟิงหยุนดังขึ้น ก่อนจะตามมาด้วยเสียงถอนหายใจ “แล้วยามนี้... คุณหนูคิดว่าอย่างไรบ้าง?”หลิงเฟิงหยุนเปลี่ยนจากคำตอบเป็นคำถาม เมื่อเห็นหางคิ้วยาวดั่งกิ่งหลิวของตี๋ลี่เสวี่ยเลิกสูง เขาก็รีบอธิบาย “ข้ามิได้มีเจตนาที่จะหลบเลี่ยงคำถามของคุณหนู เพียงแต่ข้าอยากจะรู้ว่ายามนี้คุณหนูคิดสิ่งอยู่... ข้าจะได้เล่าความให้ครบถ้วน”ตี๋ลี่เสวี่ยเอียงคอนึกทบทวนเล็กน้อย... “ข้าคิดว่าคุณชายหลิงและคุณชายน้อยเป็นคนเดียวกัน...”หลิงเฟิงหยุนไม่ได้นึกแปลกใจกับคำตอบของอีกฝ่าย

“คุณหนู โปรดใจเย็นและนั่งลงก่อนเถิด!” หลิงเฟิงหยุนปลอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ในยามนี้เขาเป็นเพียงเด็กวัยแปดหนาวที่คนตรงหน้าสามารถอุ้มเขาในท่าเจ้าสาวได้อย่างง่าย มิหนำซ้ำ เมื่อนางยืนขึ้นเต็มความสูงแล้วมองกดสายตาลงมา ก็ยิ่งทำให้เขารู้สึกกลายเป็นเด็กชายตัวเล็กตัวน้อยมากขึ้นไปอีก!“ข้าเองก็ไม่สามารถอธิบายความรู้สึกของข้าได้ว่ามันรู้สึกอย่างไร แต่ข้ายอมรับอย่างซื่อสัตย์และตรงไปตรงมา” หลิงเฟิงหยุนย้ำคำ เพื่อให้อีกฝ่ายตระหนักได้ถึงความจริงใจที่กล้าสารภาพของตน“หลังจากคืนนั้นที่นอกเมืองหลวง เอ่อ… ข้าแอบจดจำใบหน้าและ… เอ่อ… ขโมยถุงหอมของท่านมา…”ตี๋ลี่เสวี่ย “!!!”ข้าก็ว่าแล้ว! ว่าถุงหอมของข้า มันมิมีทางมีขาวิ่งหนีเองได้อยู่แล้ว!“ข้าจงใจแอบนำมันมาเพื่อใช้หาตัวตนของท่านว่าท่านเป็นคุณหนูจากจวนใด เพื่อที่จะพาตัวเองเข้าไปใกล้ชิด” หลิงเฟิงหยุนรีบเล่าเรื่องอย่างรวดเร็ว ยิ่งได้เห็นดวงตาเขียวปั๊ดจากอีกฝ่าย “จนกระทั่งข้าได้เห็นท่านลงจากรถม้าของจวนเหรินอี้โหว และพูดคุยกัน ข้าจ

“ว่าแต่…” หลิงเฟิงหยุนลากเสียง ก่อนที่ใบหน้าอ่อนเยาว์จะขมวดแน่นอย่างไร้ที่มา “อุ๊ก!”ร่างเล็กก้มหน้าต่ำ สองแขนโอบกอดรอบตัวแน่น บางอย่างในร่างกายร้องเตือนว่าเขากำลังจะกลับมาเป็นอาฟานแล้ว!ตี๋ลี่เสวี่ยเห็นเช่นนั้นก็รับรู้ได้ด้วยเช่นกัน ยิ่งได้เห็นใบหน้าเล็กแดงก่ำ ทั่วร่างสั่นเทา นางก็รีบลุกขึ้นโผเข้ากอดอีกฝ่ายราวกับต้องการปลอบประโลมเด็กน้อยให้หายทุกข์ทรมานอ้อมแขนกลมกลึงโอบรัดร่างของหลิงเฟิงหยุน สองมือบางลูบหลังให้เขาอย่างอ่อนโยน มันเป็นความรู้สึกอบอุ่นคุ้นเคยเมื่อนานมาแล้ว…ในทุกค่ำคืนที่เขาต้องกลายร่างเป็นเด็กน้อยวัยแปดหนาวหลังจากที่อายุครบสิบปีแทนบิดาท่านพ่อและท่านแม่มักจะมาโอบกอดเขาไว้เช่นนี้… ลูบหลังเขาเช่นนี้…ข้าคิดถึงพวกท่านเหลือเกิน…ตี๋ลี่เสวี่ยรู้สึกว่าอ้อมแขนของนางคลายออกเรื่อย ๆ จากที่สองแขนแนบแน่นสัมผัสกัน จนต้องคลายออก กระทั่งนางสัมผัสได้เพียงฝ่ามือของตนเอง นั่นจึงทำให้นางได้รู้ว่าอาหยุนกลับกลายมาเป็นอาฟานแล้ว!ร่างเด็กน้อยวัยแปดหนาวที่เคยเล็กจ้อยกลับกลายเ

หลังจากที่หลิงอวิ๋นฟานมอบหลักฐานให้แก่ท่านผู้นั้นผ่านเฝิงหย่วน ท่านผู้นั้นก็ไม่ทำให้เขาผิดหวัง เพียงไม่กี่วัน ศาลต้าหลี่ดำเนินการเปิดคดีไต่สวนอย่างรวดเร็วโดยกรมราชทัณฑ์จะเริ่มทำหน้าที่สอบสวน รวบรวมหลักฐาน จัดทำสำนวนคดี และควบคุมตัวผู้ต้องหาทุกคนที่เกี่ยวข้องโดยเฉพาะคนจากจวนตระกูลหวัง และทุกคนในหอประมูลเทียนจี๋ ซึ่งทั้งจวนและหอประมูลเทียนจี๋ล้วนถูกเจ้าหน้าที่กรมราชทัณฑ์บุกตรวจค้นครบทุกห้อง จึงได้หลักฐานมัดตัวอย่างแน่นหนา!กรมการคลังเริ่มตรวจสอบความเสียหายของทรัพย์สินของหลวง ประเมินมูลค่าสินค้าที่ถูกลักลอบไป และจัดการ การยึดทรัพย์ทั้งหมดของหอประมูลเทียนจี๋โดยในระหว่างการสืบสวนคดี สำนักตรวจการจะทำหน้าที่ตรวจสอบการทำงานของขุนนาง เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีการทุจริตหรือการใช้อำนาจมิชอบ และดำเนินการสอบสวนขุนนางที่อาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับการทุจริตก่อนที่ศาลต้าหลี่จะทำหน้าที่พิจารณาคดี ตรวจสอบความถูกต้องของหลักฐานและบทสรุปของกรมราชทัณฑ์ และเป็นผู้ออกคำตัดสินโทษในขั้นสุดท้าย ก่อนนำเสนอต่อฮ่องเต้ไท่ผิงหลังจากพิจารณาคดีทุกอย่างเสร็จสิ้น หยางต้าหลี่ซื่อชิงได้ประกา

บานประตูของจวนเหรินอี้โหวเปิดออกกว้าง บรรดาบ่าวรับใช้ทยอยยกหีบของขวัญออกมาหีบแล้วหีบเล่า เทกระจาดสมบัติล้ำค่าลงบนพื้นอย่างไม่ไยดีผู้คนมากมายทั้งชาวบ้านและขุนนางที่สัญจรผ่านไปมาต่างยืนมุงดูเหตุการณ์สำคัญ ต่างชี้ไม้ชี้มือพลางซุบซิบนินทาถึงความล้ำค่าของของแต่ละชิ้น ทั้งผ้าไหม ปิ่นหยก และของกำนัลทั้งหมดที่เคยใช้ในการหมั้นหมายมากองรวมกันเป็นภูเขาเล็ก ๆเมื่อบ่าวรับใช้ขนออกมาจนหมด เหรินอี้โหว ฉินซื่อ เจิ่งหย่าหลิน ‘เจิ่งเสวี่ยอิ๋ง’ และบรรดาบุตรีอนุคนอื่นตามยืนซ้อนอยู่ด้านหลังใบหน้าของเหรินอี้โหวถมึงทึงและแววตาเต็มไปด้วยความหนักแน่น พลางประกาศเสียงดังก้องกังวาน เพื่อให้ทุกคนที่ยืนมุงอยู่ได้ยินอย่างชัดเจน“ชาวเมืองและสหายผู้ทรงเกียรติทั้งหลาย! ข้า เจิ่งเหยียนป๋อ เหรินอี้โหวแห่งตระกูลเจิ่ง ขอประกาศการตัดสินใจครั้งสำคัญที่เกี่ยวข้องกับเกียรติยศและความถูกต้องของจวนเรา!”“เป็นที่ประจักษ์แล้วว่าตระกูลหวังที่เคยเป็นคู่หมั้นหมายของบุตรีคนรองของข้าได้ถูกศาลต้าหลี่และกรมราชทัณฑ์ ดำเนินการลงโทษในข้อหาลักทรัพย์ของหลวงและกระทำผิดต่อกฎหม