《เมียคุณภามว์》全部章節：第 131 章 - 第 140 章

ตอนที่ 2เสียอาการพัชราพรทำความสะอาดอย่างคล่องแคล่วและเสร็จเรียบร้อยด้วยเวลาอัดรวดเร็ว ความจริงไม่ได้มีอะไรต้องทำมากมายแค่ปัดกวาดเช็ดถู เพราะย่าก็จ้างคนเข้ามาทำความสะอาดเรื่อยๆ อยู่แล้ว ทินภัทรได้แค่มองดูและเดินดูบรรยากาศรอบๆ ไปพลางรอหญิงสาว ตัวบ้านเป็นเรือนไม้ถูกออกแบบมาผสมผสานทั้งสมัยเก่าและใหม่เข้าด้วยกันอย่างลงตัว และสิ่งที่ทินภัทรชอบมาที่สุดคือตั้งอยู่ติดริมแม่น้ำน่านมองเห็นวิวได้กว้างพอสมควร“เสร็จแล้วค่ะหมอทิม”ทินภัทรละสายตาจากวิวแม่น้ำตรงหน้ากลับมามองเด็กสาวที่ตอนนี้มีเหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดขึ้นมาให้เห็นตามไรผมถึงแม้ผมเผ้าจะยุ่งเหยิงไปบ้างก็ไม่ได้ทำให้ใบหน้าจิ้มลิ้มดูน่ารักน่าเอ็นดูน้อยลงเลย“ขอบคุณนะครับ”“แล้วนี่หมอทิมมีอะไรกินแล้วหรือยัง”ด้วยความช่างสังเกตหรือที่คนทั่วไปเรียกว่าเสือกนั่นแหละพัชราพรเห็นถึงความว่างเปล่าในห้องครัวจึงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง“ยังเลยครับพี่ว่าจะออกไปหาอะไรกินแถวๆ นี้ดู”“ปรางไปเป็นเพื่อนไหม หมอยังไม่ชินกับแถวนี้จะได้ไม่เสียเวลาไงคะ”หญิงสาวจ้องหมอหนุ่มเพื่อรอคำตอบในใจภาวนาให้เขาตอบตกลง นี่หน้าด้านลงทุนชวนผู้ชายไปกินข้าวครั้งแรกเลยนะปกติมีแต่ผู้ชาย

“หมอทิม!!! ได้ยินปรางไหมคะยังไม่ตื่นหรอ”พัชราพรอยู่ในชุดนักเรียนเรียบร้อยในมือถือถ้วยแกงกับถุงข้าวสวยร้อนๆ ยืนเคาะประตูเรียกผู้ชายที่เธอเอ่ยปากว่าจะจีบอยู่นานสองนาน หลายวันแล้วที่หญิงสาวคอยส่งข้าวส่งน้ำให้หมอหนุ่มทุกเช้าก่อนไปโรงเรียนและพรุ่งนี้ก็เป็นวันแรกที่หมอทิมจะเข้าไปเริ่มงานวันแรกในโรงพยาบาล“ครับบบ สักครู่นะมะปราง”หมอหนุ่มที่กำลังอาบน้ำเมื่อได้ยินเสียงเรียกรู้ว่าใครก็รีบออกมา ทินภัทรเปิดประตูรับเด็กสาวที่เอากับข้าวมาให้เขาแทบทุกวันชายหนุ่มเริ่มชินกับการมีพัชราพรมาป่วนในชีวิต เด็กสาวทำให้เขาคลายเหงาไปได้เยอะช่วงรอวันเข้าทำงาน“เออออ… หมอทิมรีบรับไว้สิคะ ปรางจะไปโรงเรียนไม่ทันเข้าแถวแล้วนะ”พอประตูเปิดเท่านั้นแหละหน้าพัชราพรก็แทบจะปะทะเข้ากับกล้ามท้องลอนสวยตามแบบฉบับคุณหมอรักสุขภาพ ใบหน้าหวานแสร้งมองไปทางอื่นถึงเธอจะไม่ใช่เด็กสาวผู้ไร้เดียงสาก็อดเขินไม่ได้หรอกของจริงอยู่ใกล้แค่คืบขนาดนี้ แต่หมอทิมกล้ามแน่นเหมือนที่จินตนาการไว้เลยนะเนี่ย“มะปรางจะไปแล้วหรอให้พี่ไปส่งไหม พี่จะไปโรงพยาบาลพอดี”ทินภัทรรับของมาถือแต่ก็ยังไม่วายรั้งหญิงสาวไว้ด้วยคำพูด นานทีจะเห็นพัชราพรเขินแก้มเนียน

“เอ่าๆ เป็นหญิงเป็นนางเดินขึ้นบ้านให้มันเบาเท้าหน่อย อย่างนี้ลูกบ้านไหนเขาจะเอาทำเมียมะปราง”พัชราพรชะงักเท้าเมื่อโดนผู้เป็นย่าว่าเตือนก็คนมันตกใจนี่ เกิดมาก็พึ่งเคยสัมผัสไอ้หนอนชาเขียวตัวโตของผู้ชายเป็นครั้งแรก แถมเป็นของชายที่ชอบด้วยสิ“ไหนว่าไปให้หมอทิมสอนหนังสือทำไมรีบกลับเขาไม่ว่างหรือ ย่าว่าอย่าไปรบกวนเขานักเลยเกรงใจ”นึกดีใจตั้งแต่มีหมอหนุ่มคนนี้เข้ามาเช่าบ้านหลานสาวนางก็ดูรักเรียนขึ้น กล่าวจบก็หันไปสนใจข่าวในทีวีต่อ ช่วงนี้มีแต่ข่าวลมพายุพัดเข้ามาทางภาคใต้นึกแล้วก็เป็นห่วงลูกชายที่ทำงานอยู่ที่นั่น นานเท่าไหร่แล้วนะที่เธอจากมาน่าจะสักสิบเก้าปีได้พอๆ กับอายุหลานสาวคนนี้“ย่าไม่โกธปรางหรอเรื่องที่ชาวบ้านเขานินทาน่ะ”เด็กสาวเดินมาพูดกับย่าใกล้ๆ คนที่พัชราพรใส่ใจมากที่สุดในชีวิตเห็นทีจะมีแต่ย่าเนียรเพียงผู้เดียว ส่วนพ่อกับพี่ชายที่อยู่ห่างไกลกันนั้นรองลงมา“ข้าจะไปโกธอะไร ชาวบ้านไม่รู้จริงมีปากก็พูดกันไปย่ารู้จักหลานสาวตัวเองดี ข้าไม่สนหรอกข้าวก็ไม่ได้ไปขอพวกมันกิน”จริงอย่างที่ว่าถึงแม้จะมีใครพูดอะไรเข้ามานางก็ไม่ปักใจเชื่อไปหมดทุกสิ่ง คนข้างนอกรู้หน้าไม่รู้ใจแต่เด็กสาวที่นางฟูมฟั

ตอนที่ 4แคลงใจเป็นเวลากว่าสองเดือนที่ความสัมพันธ์ของทินภัทรและพัชราพรดำเนินเรื่อยมาได้ด้วยดีแต่ก็ไม่ได้มีอะไรเกินเลยไปมากกว่านี้ เด็กนักเรียนมัธยมปลายกับคุณหมอหนุ่มสุดหล่อที่คบกันอย่างเปิดเผยเป็นที่โจทย์ลั่นกันทั่วตลาด มีทั้งเสียงว่าดีและไม่ดีปะปนกันและผลสุดท้ายก็เงียบหายตามเวลาใต้ร่มเงาหลังคาหน้าโรงเรียนเป็นจุดประจำที่หญิงสาวจะยืนคอยทินภัทรมารับหลังเลิกเรียน แต่ทำไมวันนี้เขาถึงยังไม่มาปกติถ้าช้าเขาจะโทรมาบอกเธอก่อนนี่ อีกเพียงไม่กี่วันก็จะถึงงานเจ้าพ่อประจำปี ใกล้ถึงเวลาได้ใช้ความสามารถที่ฝึกฝนอย่างเอาเป็นเอาตายเสียที แค่คิดว่าวันนั้นจะมีคนรักอย่างหมอทิมมาดูด้วยพัชราพรก็ตื่นเต้นจะแย่“ยังไม่กลับอีกหรอมะปราง”เสียงทุ่มจากด้านหลังความสนใจจากพัชราพร ลูกคลื่นนั่นคือชื่อเจ้าของเสียงเรียกเมื่อครู่ เป็นเพื่อนที่เรียนโรงเรียนเดียวกันตั้งแต่สมัยประถม แต่ไม่ค่อยได้พูดคุยหรือทักทายกันเท่าไหร่ ลูกคลื่นเป็นนักเรียนดีเด่นเห็นว่าได้มหาวิทยาลัยเรียนต่อแล้วด้วยโควต้าวิศวะกรรมศาสตร์โดยที่ไม่ต้องสอบแย่งชิงกับใครเลยน่าอิจฉาเนอะ“ยังน่ะ รอคนมารับอยู่ คลื่นละยังไม่กลับหรอซ้อมเสร็จก่อนปรางนานแล้วนี่”งา

สมาธิของพัชราพรไม่ได้อยู่ที่การฝึกซ้อมเลยสักนิดตอนนี้ในหัวเธอมีแต่เรื่องของหมอทิมและอดีตคนรักเก่า ผู้หญิงด้วยกันทำไมจะมองไม่ออกว่าอีกฝ่ายกลับเข้ามาด้วยจุดประสงค์อะไร“มะปรางเป็นอะไรหรือเปล่าพักก่อนไหม เห็นผิดจังหวะหลายรอบแล้วนะ”ลูกคลื่นถามเมื่อเห็นว่าวันนี้พัชราพรทำผิดพลาดไปหลายรอบแล้ว หญิงสาวเป็นถึงคทากรไม้หนึ่งซึ่งเป็นผู้ควบคุมทุกคนในขบวน พอเกิดความผิดพลาดทุกอย่างเลยไปต่อไม่ได้“จะเป็นอะไรก็ใจลอยถึงผู้ชายน่ะสิ”แล้วน้ำเสียงเหน็บแนมก็ดังลอยตามมาเป็นใครไปไม่ได้นอกจากแม่แตงกวาคู่อริหมายเลขหนึ่ง พัชราพรตวัดสายตาไปมองแต่แม่คนปากเก่งก็หลบสายตาเธอเสียนี่ ฝากไว้ก่อนเถอะวันนี้เธอไม่มีอารมณ์จะด่าคืน“ปรางขอพักสิบนาทีนะทุกคน ต้องขอโทษด้วยที่ทำให้เหนื่อย”เพื่อนร่วมกิจกรรมหลายคนเห็นด้วยเลยแยกย้ายกันไปพัก พัชราพรรู้สึกผิดที่ทำให้ทุกคนต้องเสียเวลาไปด้วยต้องโทษตัวเองที่แยกเรื่องส่วนตัวออกไปไม่ได้“น้ำเย็นๆ หน่อยไหมจะได้สบายใจขึ้น”พัชราพรรับขวดน้ำเย็นในมือเพื่อนชายมาแนบแก้มเนียนหวังเรียกสติตัวเองกลับมา ลูกคลื่นนั่งลงข้างเพื่อนสาวเงียบๆ มองใบหน้าหวานจิ้มลิ้มที่หลับตาลงเพื่อพักสายตาไม่กล้าถามว่าหญิ