All Chapters of เมียคุณภามว์: Chapter 181 - Chapter 190

“คุณแม่พึ่งเอาไปไม่นานนี้เองค่ะ”คุณปู่คุณย่าเลิกงานก็รีบตรงกลับบ้านเช่นเดียวกัน เด็กหญิงเทียนหอมถูกแย่งชิงตัวจากบุคคลในครอบครัวเป็นว่าเล่น ไม่เว้นแม้กระทั่งทอรุ้งที่ไม่ค่อยกลับบ้านตอนนี้ก็มาให้เจอหน้าอยู่บ่อยๆ พัชราพรเลยโชคดีมีเวลาได้พักบ้าง“ย่าโทรมาเล่าให้ฟังว่าเพื่อนพี่ทิมเล่นใหญ่มาก กว่าเมียจะยอมให้จดทะเบียนเป็นพ่อของลูก”“ใครเพื่อน พี่ไม่มีเพื่อนนิสัยเสียแบบมันสักหน่อย”คนตัวสูงบอกปัดไม่กล้าบอกความจริงว่าแผนของไอ้ไม้เอกใช้ตลอดที่ผ่านมาล้วนเป็นวิธี ที่เขาคิดสรรหาให้มันทั้งสิ้น หากรอให้มันคิดเองลูกขึ้นโรงเรียนประถมก็ยังง้อเมียไม่สำเร็จ“ค่ะ พ่อคนดีของเมีย”หญิงสาวว่าพลางปลดเครื่องปั้มนมออกจากเต้ากรอกน้ำนมใส่ถุงเตรียมนำไปแช่ฟรีซเก็บไว้“มาพี่ช่วย”พอเห็นเมียรักกำลังจะเช็ดทำความสะอาดเต้างามทินภัทรก็ขันอาสา แย่งผ้าชุบน้ำอุ่นจากมือบางมาถือไว้เองอย่างทันท่วงที แววตาคมกริบฉายแววเจ้าเล่ห์ออกมา แววตาที่ทำให้พัชราพรเห็นแล้วขนลุก“มะ ไม่ต้องอื้อออ…”ยังไม่ทันที่ร่างบางจะได้ปฏิเสธทินภัทรก็เลิกเสื้อตัวสวยขึ้นแล้วโน้มลงมาครอบครองยอดอกงามไว้เต็มอุ้งปาก ใช้ลิ้นวนรอบปลายถันดูดเลียทั้งสองข้างจนสะอ

ตอนที่ 19ขอโทษที่ไม่เข้าใจและแล้ววันนี้ชายหนุ่มก็ต้องออกไปทำงานทั้งที่จิตใจห่อเหี่ยว ใช้ชีวิตทั้งวันเต็มไปด้วยความกังวลใจ กลับมาถึงบ้านก็ต้องพบกับความผิดหวังเมื่อเมียใจเด็ดได้หอบเอาลูกน้อยหนีเขาไปไกลถึงจังหวัดพิจิตรแล้วได้แต่ฝากถึงเขาเอาไว้กับน้องสาวสั้นๆ ว่า ‘ถ้าพร้อมเมื่อไหร่จะกลับมาเอง’ แล้วไอ้ผัวเฮงซวยที่ไหนมันจะปล่อยให้เมียกับลูกอยู่กันตามลำพังวะ ร่างสูงทิ้งตัวลงนั่งกับโซฟาหรูอย่างหมดแรงเมื่อฟังน้องสาวพูดจบ“เกิดอะไรขึ้นทำไมน้องมะปรางถึงหอบลูกหนีเฮียไปแบบนั้น”ทินภัทรเล่าเหตุการณ์เมื่อเช้าให้น้องสาวฟังหมดเปลือก สีหน้าบบ่งบอกถึงความเคร่งเครียดชัดเจน หัวใจของชายหนุ่มตอนนี้ได้เดินทางไปถึงจังหวัดพิจิตรเรียบร้อยแล้ว เหลือแต่ร่างที่อีกไม่นานเขาก็จะพาตามไป“โธ่… ไอ้ผัวชั่วมิน่าละน้องมะปรางถึงดูเศร้าขนาดนั้น”คราวนี้ทินภัทรไม่มีข้อโต้เถียงน้องสาวยอมรับคำด่านั้นแต่โดยดี ก็เขามันชั่วอย่างที่ทอรุ้งว่าจริงๆ“เฮียควรทำอย่างไงดี”“แหม… ทีหลอกลวงเขามาเป็นเมียด้วยแผนเลวๆ ยังทำได้ ทีอย่างนี้มาถามน้องว่าควรทำอย่างไร อับดับแรกก็ต้องไปกราบขอโทษเขาสิคะคุณพี่ชาย”ทอรุ้งอยากจะหาไม้มาเคาะกระโหลกคนตรง

ตอนที่ 20นักศึกษาสาว (ลูกสอง)ในที่สุดพัชราพรก็ได้กลับเหยียบที่มหาวิทยาลัยอีกครั้งในถานะนักศึกษา ถึงจะเป็นนักศึกษาสาวคุณแม่ลูกหนึ่งก็เถอะ พอได้กลับมาเป็นนักศึกษาอีกครั้งเวลาก็ช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน หญิงสาวทำหน้าที่เรียนของตัวเองได้เป็นอย่างดี ควบคู่ไปกับการเป็นคุณแม่ที่ดีเช่นกันพัชราพรเป็นรุ่นพี่ปีสี่ซึ่งกำลังจะเรียนจบในเร็วๆ นี้ และอีกไม่นานเธอก็จะได้เข้าร่วมงานพิธีสำเร็จการศึกษาเพื่อรับใบปริญญาบัตรอย่างที่วาดหวังไว้ เรียนพร้อมเพื่อนจบพ้อมแพทย์ของแท้เลยมะปรางเอ๊ยและตอนนี้หนูน้อยเทียนหอมก็อายุได้สามขวบแล้ว สิ่งที่น่ายินดีคือในที่สุดความพยายามให้ลูกเลิกเต้าของเธอกับสามีก็เป็นผลสำเร็จ เด็กหญิงตัวน้อยอมดื่มนมแม่จากขวดที่พัชราพรตั้งใจปั๊มทุกวันอย่างมีวินัยจนถึงตอนนี้เด็กหญิงเทียนหอมก็ยังดื่มอยู่ กลายเป็นว่าต้องมานั่งหาวิธีทำให้ลูกเลิกติดขวดนมอีกรอบเพราะอายุแม่หนูน้อยใกล้ถึงเกณฑ์เข้าโรงเรียนแล้ว เป็นแม่คนมันไม่ง่ายเลยนะ แต่ก็ถือว่าเป็นความยากลำบากที่แสนจะมีความสุข“ฉิบหาย งานเข้าแล้วไอ้มะปราง”ให้ลูกเลิกติดขวดนมนั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญ ที่ถึงขนาดต้องรับการแก้ไขอย่างเร่งด่วน เพราะพัชราพรม

บทส่งท้ายรักล้นใจพัชราพรในชุดครุยกำลังยืนถ่ายรูปกับบรรดาเพื่อนเก่าเพื่อนใหม่รวมถึงครอบครัวที่ตั้งใจมาร่วมแสดงความยินดีกับเธอในวันรับปริญญา หญิงสาวมีสามีคอยดูแลอยู่ไม่ห่างเนื่องจากอาการแพ้ท้องที่พึ่งจะมาเยือนเมื่อสองวันก่อนจะถึงงาน โชคดีที่ไม่ได้เป็นหนักถึงขนาดเข้ารับไม่ได้ แต่ทินภัทรก็ต้องเฝ้าดูแลอย่างใกล้ชิด“ไหวไหมครับ”ทินภัทรยืนน้ำเย็นๆ ในเมื่อให้ร่างบางที่ตอนนี้ยังดูไม่ออกว่ามีใครอีกคนหนึ่งซุกซ่อนอยู่ในตัวเธอ บัณฑิตป้ายแดงรับน้ำมาดื่มดับกระหาย แล้วมองเลยไปยังลูกสาวตัวน้อยที่คุยจ่อไม่หยุดเด็กหญิงเทียนหอมถูกลายล้อมไปด้วยผู้ใหญ่ที่เอ็นดู อากาศที่ร้อนอบอ่าวทำให้แก้มของหนูน้อยแดงก่ำ แต่ก็ไม่ได้งอแงอย่างที่พัชราพรกลัวยังคงเรียกเสียงหัวเราะจากญาติๆ ได้อยู่“เปลี่ยนรองเท้าดีกว่าครับ ยืนบนส้นสูงนานๆ จะไม่ดี”ทินภัทรรีบหิ้วรองเท้าแตะสำรองมาเปลี่ยนให้ภรรยาเมื่อทุกอย่างเหมือนจะเรียบร้อยแล้ว พอร่างบางนั่งลงกับม้านั่งตัวยาวเพื่อให้ชายหนุ่มผลัดเปลี่ยนรองเท้าให้อย่างนุ่มนวล ใครผ่านไปผ่านมาก็ต่างอิจฉากับภาพที่เห็น“ขอบคุณนะคะ พี่ทิม”พัชราพรมองพ่อของลูกด้วยสายตาหวานเชื่อม รู้สึกโชคดีที่ได้เขาเ

“หมายความว่าคุณจะไม่รับผิดชอบ”“ก็แล้วทำไมพริมต้องรับผิดชอบ”ดวงตาคู่สวยตวัดมองเขาเจ้านายก็เจ้านายเถอะ! ถ้าพูดไม่รู้เรื่องแบบนี้เธอก็ไม่ไหวนะ เรียกร้องหาความรับผิดชอบอยู่นั่นแหละ เป็นเธอหรือเปล่าที่ควรพูดคำนี้!“ก็เมื่อคืนเราสองคน...” อัสนีจงใจเว้นช่วงแล้วยกนิ้วชี้สองข้างมาขึ้นมาแนบชิดกันเพื่อยียวนคนตรงหน้า “ได้เสียเป็นผัวเมียกันแล้วนี่ ถ้าคุณไม่รับผิดชอบ งั้นผมรับผิดชอบคุณเองก็ได้ ถึงแม้เมื่อคืนคุณจะเป็นฝ่ายบุกปล้ำผมก่อนก็เถอะ”“หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะคุณอัสนี บุกปล้ำอะไรกัน! คุณก็รู้นี่ว่าเมื่อคือมันเกิดอะไรขึ้น”ก่อนที่คนหน้าหนาจะพูดเรื่องน่าอับอายไปมากกว่านี้ พริมโรสก็กระโจนเข้าไปปิดปากอีกฝ่ายไว้ โดยลืมไปว่าทั้งเนื้อทั้งตัวของเธอตอนนี้ไม่มีอะไรปกปิดร่างกายแม้แต่ชิ้นเดียว“คุณโดนวางยาในผับ แล้วผมก็ไปเจอคุณเข้า นั่นเป็นต้นเหตุที่คุณบุกปล้ำผมเมื่อคืน”อัสนีพูดกับคนตรงหน้าก็จริง แต่สมองของเขากลับไม่ได้ฝักใฝ่ในเนื้อความตรงนั้น เมื่อความอวบใหญ่ที่สะท้อนขึ้นลงตามจังหวะการหายใจของเธอมันดึงสามัญสำนึกจากเขาไปจนหมด“ก็ใช่ไง! พริมโดนวางยา ก็เท่ากับว่าพริมไม่มีสติ” แล้วอีกอย่างนะ ตบมือข้างเดียวมั