All Chapters of เมียคุณภามว์: Chapter 171 - Chapter 180

พัชราพรค่อยๆ เปิดประตูเพื่อไม่ให้รบกวนคนที่อยู่ในห้องซึ่งป่านนี้คงจะหลับไปแล้วหลังจากผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักหน่วง ไม่รู้ว่าการที่เธอทำแบบนี้มันถูกต้องแล้วหรือไม่แต่เห็นเจ้าจอมดูสบายใจขึ้นก็พลอยโล่งอกตามไปด้วยมือบางเกลี่ยหยดน้ำออกจากห่างตาเพื่อนเบาๆ แต่คนที่พึ่งหลับไปได้ไม่นานก็รู้สึกตัว“ปราง…”คนตัวเล็กเรียกเสียงสั่นไหวโผลเข้ากอดเพื่อนแน่น ตอนนี้พัชราพรเป็นที่พึ่งเดียวของเธอครอบครัวแท้ๆ ก็ละทิ้งเพราะเธอพลาดตั้งท้องทำให้ทุกคนขายขี้หน้า เจ้าจอมนึกไม่ออกเลยว่าหลังจากนนี้ต่อไปจะเอาอย่างไรกับชีวิตดีเรียนก็ไม่จบหางานทำก็คงได้เงินแค่พอเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง เจ้าจอมจะไม่กังวลขนาดนี้หากมีเธอเพียงแค่ชีวิตเดียว อนาคตตัวเองยังมองไม่เห็นแล้วจะเอาอะไรไปเลี้ยงลูก“ปราง… ปรางว่าจอมควรทำตามที่พ่อกับแม่บอกดีไหม”มือบางที่ลูกหัวเพื่อนอยู่ชะงัก มองหน้าเพื่อนตัวน้อยที่มีแต่คราบน้ำตาด้วยแววตาจริงจัง“หมายความว่าอย่างไงเจ้าจอมมึงคิดจะฆ่าลูกตัวเองหรอ กูไม่มีทางให้มึงทำแบบนั้นแน่ แล้วกูก็แน่ใจว่ายังไงมึงก็ทำไม่ลง”“แต่จอมไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว จอมจะเลี้ยงลูกไดยังไงในเมื่อตัวเองยังเอาไม่รอด”หรือว่าเธอควรจะตา

“สวัสดีครับผมเป็นรุ่นน้องพี่มะปราง แล้วก็เคยจีบพี่เขาอยู่พักนึงยินดีกับการแต่งงานด้วยนะครับ”ชายหนุ่มมองมือที่ยื่นมาทักทายเขาตรงหน้าก่อนจะถอนหายใจยาว แล้วจับทักทายกลับแบบส่งๆ ดูก็รู้ว่าไอ้เด็กนี่จงใจจะกวนตีนมันไม่จำเป็นต้องบอกให้รู้ก็ได้ว่าเคยจีบเมียของเขา“ไปกันเถอะมะปรางลูกในท้องคงหิวแย่แล้ว”ทินภัทรส่งสายตาเหนือกว่าให้ไอ้เด็กหนุ่มหน้าหล่อ ก็แค่คนเคยจีบจะมาสู้พ่อของลูกได้อย่างไร ชายหนุ่มหน้าหล่อสบัดมือออกแล้วหันไปจ้องหน้าท้องแบนราบของรุ่นพี่สาว“จริงหรอครับ”พัชรราพรพยักหน้าเพื่อยืนยันความจริงพร้อมส่งยิ้มให้รุ่นน้องหนุ่ม ทินภัทรคิดว่าไอ้หน้าหล่อจะมีท่าทีผิดหวังแต่เปล่าเลยตรงกันข้ามมันยิ้มแก้มแทบปริ แล้วคว้ามือน้อยๆ ของเมียเขาไปกุมไว้ต่อหน้าต่อตา“ยินดีด้วยนะครับพี่มะปราง ถ้าเป็นลูกสาวต้องสวยเหมือนแม่แน่ๆ เลย งั้นผมขอจ้องตำแหน่งลูกเขยไว้เลยนะครับ”หญิงสาวขำลั่นกับคำขอพร้อมตอบตกลงไปส่งๆ ผิดกับคนเป็นพ่อที่โมโหจนเลือดขึ้นหน้า ไอ้เด็กห่านี่มันเป็นลูกเต้าเหล่าใครถึงกล้ามาเคลมลูกเขาตั้งแต่ยังไม่รู้เพศแบบนี้“ทำไมถึงทำหน้าอย่างนั้นละคะคุณพ่อ”พัชราพรยอกล้อสารถีข้างกาย ทินภัทรทำหน้าบึ่งตึงไม

ตอนที่ 16แพ้กลิ่นวันนี้ทินภัทรไม่ได้ขับรถมาทำงานเองอย่างเช่นทุกวัน จำต้องขอยืมคนขับรถประจำตัวของมารดามา เพราะพัชราพรไม่ยอมปล่อยแขนห่างจากเขาไปไหนเลย ขืนขับรถมาเองมีหวังลงข้างทาง“วันนี้หมอทิมมีงานที่โรงพยาบาลหรอคะ”พัชราพรถามเมื่อเห็นว่ารถเลี้ยวเข้าโรงพยาบาลที่ครอบครัวของทินภัทรเป็นเจ้าของ ชายหนุ่มพยักหน้าแทนคำตอบก่อนจะเตรียมตัวลงจากรถหลังจอดสนิท กระเป๋าเอกสารต่างๆ ถูกส่งให้เลขาที่มารอรับส่วนเขาก็ทำหน้าที่ประคองภรรยาคนสวย“สวัสดีครับหมอทิม ไม่ได้เจอกันนานเลยสบายดีนะครับ”เสียงทักทายทินภัทรอย่างสนิทสนมดังขึ้นพอเห็นว่าเป็นใครร่างสูงก็ปลดแขนภรรยาตัวน้อยออกอย่างลืมตัวและโผลเข้าไปกอดเจ้าของเสียงเมื่อครู่“ว่าไงไผ่สบายดีนะ”ทินภัทรดีใจเมื่อเจอเพื่อนเก่าไผ่เป็นบุรุษพยาบาลที่เข้าทำงานพร้อมกับเขาอนนั้นที่พึ่งจบแพทย์มาหมาดๆ ทั้งคู่เลยค่อนข้างสนิทกัน“ดีครับ ยินดีด้วยนะครับว่าที่คุณพ่อ ยินดีด้วยนะครับคุณพัชราพร”ชายหนุ่มตบไหล่และพยักหน้ารับเพื่อนเก่า ส่วนพชราพรได้แค่ยิ้มรับบางๆ เท่านั้นก่อนทั้งคู่จะขอตัวขึ้นไปข้างบนซึ่งเป็นชั้นสำหรับผู้บริหารเพื่อเตรียมตัวเข้าประชุมทินภัทรปรายตามองเมียตัวน้อย

พัชราพรกลับมานั่งรอทินภัทรในห้องตามเดิม หมดอารมณ์ตั้งแต่เจอยัยป้าหมอฟันนั่นบนดาดฟ้า ไม่มีแม้กระทั่งอารมณ์คิดถึงกลิ่นสามี ตอนนี้หากเจอหน้าอยากะเข้าไปทุบหลังสักหนึ่งทีมากกว่าพอเลิกประชุมทินภัทรตั้งใจจะกลับมาให้เมียรักกอดเต็มอก แต่กลายเป็นว่าชายหนุ่มได้รับความเฉยเมยมาแทนเกิดอะไรขึ้นเขาทำอะไรตรงไหนพลาดไปอีกละ“เป็นอะไรอีกครับคนดีโกรธอะไรพี่ครับ”เป็นทินภัทรที่เป็นฝ่ายเข้าไปกอดและออดอ้อนคนตัวเล็กแทน พอได้กลิ่นที่คิดถึงพัชราพรก็ใจเหลวเป็นน้ำจากที่ตั้งใจว่าจะโกรธ“ก็อดีตคนรักเก่าของคุณทินภัทร โภควัฒน์ รองประธานกรรมการของโรงพยาบาลนี้ไงคะ วุ่นวายกับชีวิตดิฉันไม่เลิก ถ้าคุณไม่จัดการฉันจะหอบลูกหนีไปอยู่กับพ่อที่ภาคใต้”พัชราพรประชดประชันคนเป็นสามียาวเหยียด ทินภัทรมีสีหน้าลำบากใจพอรู้ว่าต้นเหตุคือใคร ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยพูดเรื่องนี้กับชญาภาแต่สาวเจ้าเป็นคนดื้อ อีกทั้งยังเป็นลูกสาวของหุ้นส่วนโรงพยาบาลนี้ถึงยังได้ทำงานอยู่ที่นี่ ซึ่งพัชราพรเองก็ทราบเรื่องนี้แล้ว“พี่สัญญาว่าจะไม่ให้หมอเฟย์มายุ่งวุ่นวายอีก ปรางหายโกรธพี่นะ”ใครมาเห็นทินภัทรตอนนี้เข้าคงเอาไปล้อยันตายแน่ ผู้ชายตัวโตอย่างเขาซุกนมเมียแล้

คนท้องละสายตาจากจอโทรทัศน์เมื่อเห็นคนที่เธอเฝ้ารอเดินลงมาจากชั้นสอง พอนายหัวศิลาเห็นหน้าลูกสาวก็หน้าตาตื่นเพราะตอนนี้เขาไม่ได้อยู่คนเดียวยังมีหญิงร่างบางข้างๆ ที่พัชราพรก็รู้จักดีอีกด้วย หนุ่มใหญ่มีสีหน้าไม่สบายใจไม่คิดว่าความลับจะแตกเร็วเช่นนี้“ปรางไม่คิดเลยนะคะ ว่าจะเป็นคนใกล้ตัวขนาดนี้สวัสดีค่ะคุณเลขาคนสวย”พัชราพรเดินเข้ามากอดหญิงสาวร่างบางที่ยืนนิ่งด้วยสีหน้าตกใจข้างบิดาตน เธอยินดีเป็นอย่างมากยิ่งได้รู้ว่าคนที่พ่อเลือกคือผู้หญิงคนนี้ คนที่ทำงานกับพ่อมานานหลายปี“มะปรางมาได้อย่างไง ทำไมไม่โทรบอกพ่อก่อน”กว่านายหัวศิลาจะหาเสียงตัวเองเจอก็พักใหญ่โล่งใจที่ลูกสาวไม่ได้มีท่าทีต่อต้านอะไร“ถ้าปรางบอกก็ไม่รู้น่ะสิ ว่าพ่อซุกสาวสวยอย่างคุณเลขาไว้เงียบๆ”“ซุกอะไรกันพ่อว่าจะบอกลูกๆ ทีหลัง”หนุ่มใหญ่ตอบไม่เต็มเสียงนักแล้วหันไปสวมกอดลูกสาวลูบผมสวยเบาๆ อย่างเต็มรัก เลขาสาวเห็นเช่นนั้นเลยขอตัวเพื่อให้นายหัวที่พวงตำแหน่งสามีทางพฤตินัยได้อยู่กับครอบครัว ส่วนทินภัทรก็ยกมือไหว้ทักทายพ่อตาเงียบๆ“แล้วนี่หอบหลานพ่อมาลำบากทำไมกัน”“ปรางมาไม่ได้หรอ”ก็แค่หาโอกาสมาเที่ยวบ้างก็เท่านั้นประจวบกับทินภัทรที่