พัชราพรค่อยๆ เปิดประตูเพื่อไม่ให้รบกวนคนที่อยู่ในห้องซึ่งป่านนี้คงจะหลับไปแล้วหลังจากผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักหน่วง ไม่รู้ว่าการที่เธอทำแบบนี้มันถูกต้องแล้วหรือไม่แต่เห็นเจ้าจอมดูสบายใจขึ้นก็พลอยโล่งอกตามไปด้วยมือบางเกลี่ยหยดน้ำออกจากห่างตาเพื่อนเบาๆ แต่คนที่พึ่งหลับไปได้ไม่นานก็รู้สึกตัว“ปราง…”คนตัวเล็กเรียกเสียงสั่นไหวโผลเข้ากอดเพื่อนแน่น ตอนนี้พัชราพรเป็นที่พึ่งเดียวของเธอครอบครัวแท้ๆ ก็ละทิ้งเพราะเธอพลาดตั้งท้องทำให้ทุกคนขายขี้หน้า เจ้าจอมนึกไม่ออกเลยว่าหลังจากนนี้ต่อไปจะเอาอย่างไรกับชีวิตดีเรียนก็ไม่จบหางานทำก็คงได้เงินแค่พอเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง เจ้าจอมจะไม่กังวลขนาดนี้หากมีเธอเพียงแค่ชีวิตเดียว อนาคตตัวเองยังมองไม่เห็นแล้วจะเอาอะไรไปเลี้ยงลูก“ปราง… ปรางว่าจอมควรทำตามที่พ่อกับแม่บอกดีไหม”มือบางที่ลูกหัวเพื่อนอยู่ชะงัก มองหน้าเพื่อนตัวน้อยที่มีแต่คราบน้ำตาด้วยแววตาจริงจัง“หมายความว่าอย่างไงเจ้าจอมมึงคิดจะฆ่าลูกตัวเองหรอ กูไม่มีทางให้มึงทำแบบนั้นแน่ แล้วกูก็แน่ใจว่ายังไงมึงก็ทำไม่ลง”“แต่จอมไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว จอมจะเลี้ยงลูกไดยังไงในเมื่อตัวเองยังเอาไม่รอด”หรือว่าเธอควรจะตา
Read more