Lahat ng Kabanata ng From Basurera to CEO'S Wife : Kabanata 41 - Kabanata 50

Pagkababa pa lang ni Marcus sa kotse, bumukas na agad ang malaking pintuan ng mansion. Sinalubong siya ng matandang butler na matagal nang nagsisilbi sa pamilya nila.“Welcome home, Sir Marcus,” magalang nitong sabi.Tumango lang si Marcus habang naglalakad papasok.Pareho pa rin ang itsura ng bahay… malaki, elegante, at tahimik. Halos walang nagbago mula noong huli siyang umuwi rito.Pero may isang bagay na agad na nagbago sa sandaling makarating siya sa sala.“Marcus!”Isang pamilyar na boses ang sumigaw mula sa loob.Hindi pa siya nakakapagsalita nang mabilis na lumapit ang kanyang ina at agad siyang niyakap nang mahigpit.“My son… you’re finally home.”Bahagyang natigilan si Marcus, pero pagkatapos ng ilang segundo ay ginantihan din niya ang yakap ng ina.“Hello, Mom.”Humawak ang babae sa magkabilang braso niya at tiningnan siya mula ulo hanggang paa.“You look thinner,” sabi nito habang nakakunot ang noo.“I’m fine.”“You’re always saying that,” sagot ng ina niya habang nakangit

Sa kabilang bahagi ng mundo, abala si Lira sa trabaho.Maaga siyang dumating sa opisina ng partner company sa Singapore. Halos dalawang linggo na rin siyang naroon, at hindi pa rin nababawasan ang dami ng meetings at reports na kailangan niyang asikasuhin.Nasa conference room siya kasama ang ilang foreign executives habang ipinapakita ang presentation niya sa malaking screen.“This projection shows the potential growth for the next three quarters,” kalmadong sabi ni Lira habang itinuturo ang chart.Tahimik na nakikinig ang mga tao sa paligid.Pagkatapos ng ilang minuto, tumango ang isa sa mga executives.“Impressive,” sabi nito. “Your analysis is very detailed.”“Thank you,” magalang na sagot ni Lira.Nang matapos ang meeting, isa-isa nang lumabas ang mga tao sa conference room.Napabuntong hininga si Lira habang inaayos ang laptop niya.“Finally…”Halos sumakit na ang ulo niya sa dami ng pinag-usapan.Habang naglalakad siya palabas ng building, tumunog ang phone niya.Nang makita ni

Tahimik ang gabi sa mansion ng pamilya ni Marcus.Halos lahat ay nasa kani-kanilang kwarto na matapos ang mahabang araw. Pero sa isang silid sa ikalawang palapag, maliwanag pa rin ang ilaw.Nasa loob ng kwarto ang adopted daughter ng pamilya… si Vanessa.Nakatayo siya sa harap ng desk habang nakatitig sa laptop screen.Simula nang makita niya ang larawan ni Lira sa hapag-kainan, hindi na siya mapakali. Parang may bumabagabag sa isip niya.Pakiramdam niya ay nakita na niya ang mukha ng babaeng iyon dati.Pero saan?Mahinang kumatok ang hangin sa bintana habang mabilis niyang pinindot ang keyboard.Nagbukas siya ng ilang folders.Old event photos.Business gatherings.Social media archives.Halos isang oras na siyang naghahanap.Hanggang sa…May isang larawan na biglang lumabas sa screen.Isang pool party.Napalapit siya sa laptop.Unti-unting nanlaki ang mata niya.Sa larawan, may isang babaeng naka waitress uniform.Mahaba ang buhok.Maputi ang balat.Simple ang itsura.Pero malinaw a

Gabi na nang makauwi si Lira sa apartment.Pagod siya mula sa buong araw na trabaho sa opisina. Halos hindi na siya nakaupo sa dami ng meetings at reports na kailangan niyang ayusin.Pagbukas niya ng pinto, agad niyang napansin ang isang bagay.Tahimik.Sobrang tahimik ng apartment.Karaniwan kapag ganitong oras ay nasa sala si Nathaniel, minsan nagta-trabaho sa laptop o kaya ay nagbabasa ng mga dokumento.Pero ngayon…Walang tao.“Nat?” mahina niyang tawag.Walang sumagot.Inilapag niya ang bag niya sa sofa at naglakad papunta sa kusina.Wala rin doon.Napakunot ang noo niya.“Strange…”Naalala niya na hindi rin pumasok si Nathaniel sa opisina kanina.Akala niya ay may important meeting lang ito sa labas.Kinuha niya ang phone niya at tinawagan ang numero nito.Nag-ring.Pero pagkatapos ng ilang segundo…The number you are calling is currently unavailable.Napabuntong hininga siya.“Naka-off pa.”Hindi niya alam kung bakit, pero parang may kakaibang pakiramdam sa dibdib niya.Parang

Pagkaalis ni Vanessa sa apartment ni Lira, agad siyang nagtungo sa airport. Ang bawat hakbang niya ay puno ng determinasyon. Alam niyang kailangan niyang makita si Marcus bago siya umuwi sa estado.Nang makita niya ito sa arrival area, hindi na siya nakapagpigil.“Kuya!” sigaw niya.Napaling ang ulo ni Marcus sa tunog ng boses niya.“What are you doing here?” seryosong tanong ni Marcus, may halong pagkagulat.Agad kumapit si Vanessa sa braso niya, sinusubukang pigilin ang galit at tensyon sa mukha niya. Pero hindi nagtagal, kinuha ni Marcus ang kamay niya na nasa braso nito.“Tell me what do you want.” malakas at seryoso ang tinig niya.Ngumiti si Vanessa nang kaunti, pilit na maamo, ngunit may bahid ng katusuhan sa mata.“Kuya, gusto ko lang sana na mag-lunch tayo together,” sabi niya habang nakangiti.Tumitig si Marcus sa kanya nang matagal, halatang may pinipigil na emosyon.“Hindi pwede. May kailangan akong puntahan,” sagot niya, malinaw at mahigpit.“Please, kuya…” may kaunting p