LOGINBumalik na si Lira at Nathaniel sa loob. Habang tumatagal ang gabi, mas lalong napupuno ang mansion ng ingay… tawanan, kwentuhan, at mga usapang pang-negosyo. Nakaayos ang lahat, elegante ang kilos, parang bawat galaw ay pinag-aralan.Pero para kay Lira…Parang ang bigat ng lahat.Naka-upo siya sa isang malambot na sofa, hawak ang isang baso ng juice na halos hindi niya naman iniinom. Nakatingin lang siya sa mga tao sa paligid.Mga naka-designer clothes.Mga naka-smile.Mga mukhang perfect.Pero sa paningin niya…“Puro fake…” mahina niyang bulong sa sarili.Napabuntong hininga siya.Sa gitna ng dami ng tao, pakiramdam niya nag-iisa pa rin siya.Sa kabilang side, abala si Nathaniel sa pakikipag-usap sa ibang businessmen. Halatang may hinihintay siya, panay ang sulyap sa entrance.Hindi lang siya.Pati ang ibang bisita, parang may inaabangan din.“Darating na ba sila?”“Matagal na natin silang hinihintay…”“Excited na akong makita yung anak…”Bulungan ng mga tao.Napakunot ang noo ni Li
Pagkatapos ng nangyaring eksena sa laro, hindi na bumalik si Lira sa grupo. Tahimik siyang naglakad palabas ng main hall, diretso sa veranda kung saan mas malamig ang hangin at mas tahimik ang paligid.Huminga siya nang malalim.Parang kailangan niyang mag-isip.Hindi nagtagal, sumunod si Nathaniel.“Lira…” tawag niya.Hindi agad lumingon si Lira.“Alam ko nandyan ka,” sabi niya.Napahinto si Nathaniel sa likod niya.“Okay ka lang?” tanong niya.Dahan-dahang humarap si Lira.“Dapat ba hindi?” sagot niya.Napabuntong hininga si Nathaniel.“About kanina…”“Hindi yun ang iniisip ko,” putol ni Lira.Napakunot ang noo ni Nathaniel.“Iniisip ko si Vanessa,” diretso niyang sabi.Tahimik.Pareho nilang alam.Pareho nilang naramdaman.“Alam mo na…” sabi ni Nathaniel.Tumango si Lira.“Yeah… alam ko,” sagot niya. “Nakulong na siya.”Biglang bumigat ang hangin.“At alam ko din…” dagdag niya, “na tayo ang dahilan.”Hindi umimik si Nathaniel.Dahil totoo.Sila ang nagreport.Sila ang nagbigay ng e
Sa kabilang bahagi ng hall, nakaupo si Mitch kasama ang mga kaibigan niyang pawang mayayaman din. Nasa isang mahaba at pabilog na sofa sila, may hawak na wine glasses at panay ang tawanan. Pero sa likod ng ngiti ni Mitch, may ibang tumatakbo sa isip niya.Hindi pwedeng ganun na lang…Napatingin siya sa direksyon nila Lira at Nathaniel.Magkatabi.Masaya.Komportable.Parang walang pakialam sa tingin ng iba.Napakuyom ang kamao ni Mitch.I’ll fix this.“What if maglaro tayo, guys?” bigla niyang sabi, sabay ngiti.Napatingin ang mga kaibigan niya sa kanya.“Yeah… mukhang masaya ‘yan,” sagot ng isa.“Anong game?” tanong ng isa pa.Napaisip sandali si Mitch, saka ngumiti.“Spin the bottle… then truth or dare.”Napangiti ang lahat.“Ohhh… classic.”“Game!”“Pero…” pahabol ni Mitch, medyo nagpapacute.Napatingin sila sa kanya.“Parang kulang kung tayo-tayo lang…”Nagkatinginan ang mga kaibigan niya, saka napangisi.“Don’t worry… kami bahala.”Maya-maya lang…Lumapit ang ilan sa kanila kina
Matapos ang nangyaring eksena, hindi pa rin agad nakarecover ang buong hall. Parang may naiwan na bigat sa hangin… hindi na puro yabang at pagpapakita ng yaman ang umiikot sa usapan, kundi ang pangalan ni Lira.Habang unti-unting nagbabalikan sa normal ang mga bisita, ramdam pa rin ang mga titig na nakatuon sa kanya. Pero ngayon, iba na.Hindi na puro panghuhusga.May halong curiosity… at paghanga.Nakatayo si Lira sa tabi ni Nathaniel, tahimik lang, parang hindi pa rin fully nag-sink in sa kanya ang nangyari.“Hey…” mahina niyang tawag.Napatingin si Lira sa kanya.“Are you okay?” tanong niya.Tumango si Lira, pero may halong disbelief ang ngiti. “Hindi ko pa rin ma-process… nangyari ba talaga yun?”Napangiti si Nathaniel.“Yes… and you were amazing.”Bahagyang namula si Lira.“Grabe ka naman… simple lang yun,” sagot niya.“Not for him,” seryosong sabi ni Nathaniel.Saglit silang nagkatitigan.At sa pagkakataong iyon, walang ingay sa paligid.Parang silang dalawa lang.Pero hindi nag
Bago pa tuluyang matingnan ng lolo ni Nathaniel ang calligraphy ni Lira, biglang bumukas ang pinto ng main hall.Lahat ng mata napalingon.May paparating.Isang eleganteng babae ang dahan-dahang naglakad papasok. Confident ang bawat hakbang, parang sanay na sanay sa atensyon ng mga tao. Nakasuot siya ng mamahaling gown na kumikislap sa ilaw.Si Mitch.Agad nag-iba ang atmosphere sa paligid.“Siya na ‘yon…”“Anak ng may-ari ng malaking factory nationwide…”“Perfect match talaga kay Nathaniel…”Bulungan ng mga bisita, may halong paghanga.Ngumiti si Mitch habang lumalapit sa grandpa ni Nathaniel.“Happy birthday po, grandpa,” malambing niyang bati.May dala siyang isang eleganteng gift box na gawa sa mamahaling kahoy.Agad naman itong tinanggap ng matanda.Pagbukas…Napasinghap ang lahat.Isang gintong dragon ang nasa loob, finely crafted, halatang sobrang mahal.“Wow…”“Grabe… ang ganda…”“Pure gold yata ‘yan…”Sunod-sunod ang papuri.Napangiti si Mitch, halatang proud.Habang sa gilid
Di nagtagal, unti-unting nag-iba ang atmosphere sa loob ng mansion. Ang mga bulungan ay napalitan ng tahimik na paghahanda. Ang lahat ay tila naghihintay sa pagdating ng pinaka-importanteng tao ng gabi.Ang birthday celebrant… ang grandpa ni Nathaniel.Maya-maya pa, bumukas ang malaking pinto sa dulo ng hall. Pumasok ang patriarch ng pamilya, nakasuot ng maayos at eleganteng attire, may tindig na halatang sanay sa respeto at kapangyarihan. Kahit may edad na, kitang-kita ang authority sa kanyang presensya.“Happy birthday, sir!” sabay-sabay na bati ng mga bisita.Isa-isa ring lumapit ang mga tao para magbigay ng regalo at bumati nang personal. May mga mamahaling items, luxury watches, artwork, at iba pang halatang pinaghandaan nang mabuti.Tahimik lang si Lira sa gilid, kasama si Nathaniel.Mahigpit ang hawak ni Nathaniel sa kamay niya, parang sinisigurong hindi siya mawawala sa gitna ng dagat ng mga taong hindi niya kilala.Habang patuloy ang pagbati, may isang guest na biglang nagsa







