All Chapters of From Basurera to CEO'S Wife : Chapter 51 - Chapter 60

Kinabukasan matapos ang mahabang gabi, maagang dumating si Marcus sa kumpanya ni Nathaniel. May kakaiba siyang pakiramdam mula pa kahapon. Hindi niya maipaliwanag kung bakit, pero parang may mali.Pagpasok niya sa lobby ng kumpanya, diretso siyang nagtanong sa receptionist.“Is Lira here today?” tanong niya.Napailing ang receptionist. “Wala pa po siya, sir.”Napakunot ang noo ni Marcus.Karaniwan, kahit hindi sila nagkikita, nakikita niya ang pangalan ni Lira sa attendance system ng kumpanya dahil madalas itong pumasok nang maaga.“Okay,” maikli niyang sagot bago siya tumuloy sa elevator.Pagdating niya sa office ni Nathaniel, nadatnan niya itong nakaupo sa swivel chair habang may hawak na coffee.“Marcus,” sabi ni Nathaniel nang makita siya. “What brings you here this early?”“Hinahanap ko si Lira,” diretsong sagot ni Marcus. “Wala siya sa office.”Sandaling natahimik si Nathaniel.“She texted me last night,” sabi nito. “May kailangan daw siyang asikasuhin. Baka matatagalan siyang u

Sa loob ng kwarto, tahimik ang paligid.Nakaupo si Lira sa gilid ng kama habang mahigpit na nakabalot ang kumot sa katawan niya. Nanginginig pa rin ang mga kamay niya at mabigat ang pakiramdam ng katawan niya.Tatlong araw na gutom.Tatlong araw na takot.Tatlong araw na halos walang tulog.Pinilit niyang tumayo.“Kailangan ko… uminom ng tubig…” mahina niyang bulong sa sarili.Dahan-dahan siyang tumayo mula sa kama.Pero nang tumapak siya sa sahig, biglang umikot ang paningin niya.“Ah…”Napahawak siya sa gilid ng mesa para hindi matumba.Pero wala na siyang lakas.Bumagsak.Malakas ang kalabog ng katawan niya sa sahig.Sa sala, nakatayo si Nathaniel malapit sa bintana habang hawak ang ulo niya.Magulo pa rin ang isip niya sa mga nangyari kanina.Bigla niyang narinig ang malakas na kalabog mula sa kwarto.Napalingon siya agad.“What was that?!”Hindi na siya nagdalawang isip.Agad siyang tumakbo papunta sa kwarto ni Lira.Pagbukas niya ng pinto…Nanlaki ang mata niya.“Lira!”Nakahand

Maagang nagising si Lira sa hospital room. Tahimik ang paligid, tanging tunog ng monitor at aircon ang maririnig. Medyo mabigat pa rin ang katawan niya pero mas maayos na kumpara kahapon.Dahan-dahan siyang gumalaw at sinubukang umupo.“Don’t move too much.”Napalingon siya agad.Nandoon si Nathaniel, nakatayo sa gilid ng kama, hawak ang isang tray ng pagkain.“Doctor said you need to eat,” dagdag niya.Napatingin si Lira sa tray. May lugaw at tubig.Hindi siya agad nagsalita.Tahimik lang.“Open your mouth.”Napatingin siya kay Nathaniel.“Ha?”“Don’t make it hard. Kumain ka.”Medyo naiilang si Lira.“Ako na lang…”Hindi siya pinatapos ni Nathaniel.Sinandok niya ang lugaw at inilapit sa bibig ni Lira.“Open.”Napabuntong hininga si Lira.Dahan-dahan niyang binuka ang bibig niya.Pinakain siya ni Nathaniel.Tahimik lang silang dalawa habang ginagawa iyon.Pero kahit walang salita…Ramdam ang tension.Paminsan-minsan, napapatingin si Nathaniel sa mukha ni Lira.At napapansin niya kung

Tahimik ang loob ng kwarto ni Lira. Nakaupo siya sa gilid ng kama, nakayuko habang mahigpit ang hawak sa kumot. Kakauwi lang niya mula hospital, pero imbes na pahinga ang maramdaman niya…Mas lalo lang siyang napagod.Pagod sa lahat.Sa sakit.Sa mga nangyayari.At higit sa lahat… sa sarili niyang damdamin.Biglang…Click.Narinig niyang bumukas ang pinto.Napalingon siya agad.Nanlaki ang mga mata niya nang makita kung sino ang pumasok.Si Vanessa.May ngiti sa labi.At kasunod nito si Nathaniel.Tahimik lang si Nathaniel, pero halata ang guilt sa mukha niya.Habang si Vanessa…Parang walang nangyari.Parang siya pa ang may karapatang ngumiti.“Lira…” malambing na tawag ni Vanessa.Lumapit siya nang dahan-dahan.“Don’t blame Nathaniel kung hindi ka niya nasundo,” dagdag niya.Umakto siyang parang nahihirapan maglakad.“Nadulas kasi ako… and hindi ako makalakad kanina.”Mahina ang boses niya, parang nanghihina.Pero alam na alam ni Lira…Nagpapanggap lang siya.Tahimik lang siyang nak

Hindi mapakali si Vanessa habang hawak ang phone niya. Pabalik-balik ang lakad niya sa loob ng hotel room, halatang may iniisip.“Hindi pwede…” bulong niya.Kung makakarating agad si Marcus kasama ang mommy nito, siguradong malalaman nila ang tungkol kay Lira. At kapag nangyari iyon…Masisira ang lahat ng plano niya.Mabilis siyang nag-dial ng number.“Hello,” malamig niyang sabi. “Delay their flight. I don’t care how. Just do it.”“Yes, ma’am,” sagot sa kabilang linya.Binaba niya ang tawag at napangisi.“Let’s see kung paano kayo makakarating agad…”Hindi siya papayag na maagaw sa kanya ang lahat… lalo na si Nathaniel.Makalipas ang ilang oras…Bumalik si Vanessa sa apartment ni Nathaniel.Tahimik ang buong lugar.Pagpasok niya, napangiti siya.“Two hours…” bulong niya sa sarili.Sa isip niya, siguradong hinahanap siya ni Nathaniel. Siguradong hindi ito mapakali kanina.Pero pagpasok niya sa kwarto…Natigilan siya.Nandoon si Nathaniel.Mahimbing na natutulog.Tahimik.Parang walang