All Chapters of From Basurera to CEO'S Wife : Chapter 71 - Chapter 80

132 Chapters

Chapter 69: Mga Sugat na Hindi Basta Hihilom

Hindi alam ni Lira kung paano siya nakarating sa apartment.Parang naglakad lang siya nang walang direksyon.Parang wala siyang pakiramdam.Pagpasok niya sa loob…Tahimik.Walang tao sa sala.Huminga siya nang malalim at dahan-dahang sumandal sa pinto.Napapikit.Pero kahit anong pilit niya…Hindi nawawala ang bigat.“Why…” bulong niya.“Bakit ganito…”Unti-unting tumulo ang luha niya.Hindi niya na mapigilan.Lumakad siya papunta sa kwarto.Pagpasok…Doon na siya tuluyang bumagsak sa kama.Yakap ang sarili.Tahimik na umiiyak.Hindi na siya sumisigaw.Hindi na siya nagtatanong.Pagod na siya.Pagod na siyang umintindi.Pagod na siyang masaktan.Habang si Lira ay mag-isa sa loob ng kwarto…Sa kabilang banda…Nasa opisina si Nathaniel.Hindi siya mapakali.Kanina pa siya hindi nakakapag-focus sa trabaho.Paulit-ulit sa isip niya si Lira.Yung itsura nito.Yung pagiging malamig.Yung distansya.Napabuntong hininga siya.“Something’s really wrong…”bulong niya.Hindi ito simpleng tampo.

Chapter 70: Sa Gitna ng Katahimikan

Hindi makagalaw si Nathaniel.Nakatayo lang siya doon habang nakatingin sa likod ni Lira.Tahimik.Pero sa loob niya..Magulo.Hindi niya maintindihan kung bakit ganito ang nararamdaman niya.Bakit parang may humihigpit sa dibdib niya.Bakit parang…Ayaw niyang mawala si Lira.“Damn it…” mahina niyang bulong.At bago pa niya mapigilan ang sarili niya…Lumapit siya.Mabilis.At…Bigla niyang niyakap si Lira mula sa likod.Nagulat si Lira.Nanlaki ang mga mata niya.“Nathaniel…” mahina niyang tawag.Pero hindi siya pinakawalan.Mas lalo pa niyang hinigpitan.Parang natatakot.Parang may hahabulin.“Don’t…” bulong ni Nathaniel.Mahina.Pero puno ng emosyon.“Don’t push me away…”Napapikit si Lira.Ramdam niya ang init ng yakap.Ramdam niya ang kaba sa boses nito.At sa kabila ng lahat…Nasasaktan siya.Dahan-dahang humarap si Nathaniel.Tiningnan siya.Diretso sa mata.At sa unang pagkakataon…Wala siyang makita na lamig.Kundi…Pagkalito.At takot.Hindi na siya nakapagsalita.At sa isa

Chapter 71: Mga Umagang Hindi Na Pareho

Hindi naging madali ang umaga.Maagang nagising si Lira.Hindi dahil sa maayos ang tulog niya…Kundi dahil hindi siya nakatulog ng maayos.Dahan-dahan siyang bumangon.Tahimik.Maingat na hindi magising si Nathaniel.Pero bago pa siya tuluyang makatayo…Narinig niya ang boses nito.“Leaving already?”Mahina.Pero gising.Napahinto si Lira.Saglit siyang napapikit bago humarap.“Nagigising ka na pala,” simpleng sagot niya.Walang emosyon.Umupo si Nathaniel sa kama.Nakatingin lang sa kanya.“Hindi ka pa tapos magpahinga,” sabi niya.Napangiti si Lira ng konti.Pero halatang pilit.“Okay na ako,” sagot niya.Tahimik.Pero ramdam ang distansya.Hindi na siya nagsalita pa.Dumiretso siya sa closet.Kinuha ang damit niya.At pumasok sa banyo.Habang si Nathaniel…Naiwan sa kama.Nakatulala.Hindi niya maintindihan kung bakit ganito.Kung bakit parang ang layo na ni Lira kahit nasa iisang kwarto lang sila.Paglabas ni Lira…Nakabihis na siya.Simple lang.Pero maayos.Hindi siya tumingin k

Chapter 72: Sa Likod ng Ngiti

Nanlaki ang mata ni Lira.Hindi siya makapaniwala sa nakikita niya.“Ikaw…” mahina niyang sabi, halos walang boses.Sa harap niya…Nakatayo si Vanessa.Maayos ang ayos, elegant, parang walang ginawang masama.Pero ang ngiti nito…Punong-puno ng panlalamang.“Miss me?” ulit ni Vanessa, sabay tilting ng ulo.Parang naglalaro lang.Parang wala lang.Napakuyom ang kamao ni Lira kahit nakatali ang mga kamay niya.“Ikaw ang may gawa nito?” diretso niyang tanong.Walang takot sa boses niya.Kahit nanginginig ang katawan niya.Ngumiti si Vanessa.Dahan-dahang naglakad papalapit.“Of course,” sagot niya.“Who else?”Napailing si Lira.“Baliw ka na ba?” sabi niya.“Anong gusto mo?”Huminto si Vanessa sa harap niya.Dahan-dahan siyang yumuko para pantayan ang mukha ni Lira.“At ikaw pa talaga ang nagtatanong?” bulong niya.Malamig.Bigla niyang hinawakan ang baba ni Lira at pinilit itong tumingin sa kanya.“Everything,” sabi niya.“Gusto ko mabawi lahat ng kinuha mo sa’kin.”Napakunot ang noo ni

Chapter 73: Laban Para Mabuhay

Tahimik ang kwarto. Masyadong tahimik. Tanging tunog lang ng mahinang pagpatak ng tubig mula sa sirang tubo ang maririnig. Sa gitna ng kadiliman, nakatali si Lira. Pagod, mahina, pero hindi pa rin sumusuko.Dahan-dahan niyang iminulat ang mata niya. Masakit ang ulo at katawan niya pero pinilit niyang igalaw ang mga kamay niya. Nakagapos. Mahigpit. Halos hindi siya makagalaw.“Think… Lira…” bulong niya sa sarili. “Hindi pwedeng ganito lang…” Huminga siya nang malalim, pilit pinapakalma ang sarili. Kung magpapanic siya, mas lalo siyang mawawalan ng chance makatakas.Inikot niya ang paningin niya sa paligid. Madilim. Lumang basement. May mga kahon, sirang upuan, at sa gilid ay isang maliit na mesa. Doon, may napansin siya… isang kalawangin na pako na nakausli sa kahoy.Nanlaki ang mata niya. Chance.Dahan-dahan siyang gumalaw. Mahina. Maingat. Baka may nakabantay. Unti-unti niyang inusog ang sarili niya papunta sa mesa. Masakit. Kada galaw parang may humihila sa katawan niya pero hindi s

Chapter 74: Harap-Harapan

Mabigat ang bawat hakbang ni Nathaniel habang sumusunod kay Vanessa papasok sa loob ng abandonadong gusali. Madilim ang paligid, amoy alikabok at kalumaan ang hangin. Tahimik pero ramdam ang tensyon sa bawat segundo.“Where is she?” madiin niyang tanong habang naglalakad.Hindi agad sumagot si Vanessa. Nakangiti lang ito habang naglalakad sa unahan, parang walang nangyayari. Parang wala siyang kinidnap. Parang wala siyang sinasaktan.“Relax,” sagot niya maya-maya. “Makikita mo rin siya.”Napakuyom ang kamao ni Nathaniel. Gusto na niyang sugurin si Vanessa pero pinigilan niya ang sarili. Hindi siya pwedeng magpadalos-dalos. Buhay ni Lira ang nakataya.Pagdating nila sa isang pintuan, huminto si Vanessa. Dahan-dahan niyang binuksan ito.At doon…Nakita ni Nathaniel si Lira.Nakatali. Namumutla. Halos wala nang lakas.“Lira!” agad niyang sigaw.Napamulat si Lira. Kahit nahihilo, kahit masakit ang katawan, napangiti siya ng bahagya nang makita si Nathaniel.“Nathaniel…” mahina niyang tawa

Chapter 75: Mga Sugat at Pagpili

Hawak ni Nathaniel si Lira habang nakayakap ito nang mahigpit sa kanya. Ramdam niya ang panginginig ng katawan nito, ang bigat ng pinagdaanan, at ang takot na pilit nitong kinikimkim.“Okay na… nandito na ako…” mahina niyang bulong.Hindi agad sumagot si Lira. Mas lalo lang siyang kumapit, parang natatakot na mawala ulit sa isang iglap.Sa likuran nila, si Marcus ay nakatutok pa rin kay Vanessa. Nakahiga ito sa sahig, hawak ang sugat sa balikat, pero ang mata niya.. punong-puno ng galit.“Hindi pa ito tapos…” bulong ni Vanessa, habang pilit na tumatawa kahit halatang nasasaktan.Napakunot ang noo ni Marcus. “Enough, Vanessa. Sumuko ka na.”Umiling si Vanessa. “Hindi… hindi pa ako tapos.”Dahan-dahan siyang bumangon, kahit hirap. “Lira…” sabi niya, nakatingin nang diretso.“Sa tingin mo panalo ka na?”Tahimik si Lira, pero hindi na siya tumingin kay Vanessa. Nasa yakap pa rin siya ni Nathaniel.Napakuyom ang kamao ni Nathaniel. “Vanessa, stop this madness.”Ngumiti si Vanessa, pero iba

Chapter 76: Tahimik na Pagbabalik

Tahimik ang apartment nang magising si Lira. Dahan-dahan niyang iminulat ang mata niya, ramdam pa rin ang bigat ng katawan niya pero mas maayos na kumpara kahapon. Sandaling nakatitig lang siya sa kisame bago siya bumangon. Ibang-iba ang pakiramdam ngayon… parang may nawala na mabigat sa dibdib niya, pero may natira pa ring sakit na hindi madaling mawala.Lumabas siya ng kwarto at napansin niyang maaga pa. Tahimik ang paligid. Pagdating niya sa kusina, nadatnan niya si Nathaniel na nakatayo, nagkakape habang nakatingin sa bintana. Parang malalim ang iniisip nito.“Good morning,” mahina niyang bati.Napalingon si Nathaniel at bahagyang nagulat nang makita siya. “Good morning… you’re up early.”Tumango si Lira habang naglalakad papunta sa cabinet para kumuha ng baso. “Hindi lang ako makatulog nang maayos.”Tahimik si Nathaniel. Napansin niya ang pagod sa mata ni Lira pero may konting kapayapaan na rin kumpara dati. Lumapit siya sa kanya at inilapag ang isang tasa ng kape sa harap nito.

Chapter 77: Mga Bitak sa Katahimikan

Maagang nagising si Lira kinabukasan, ngunit sa pagkakataong ito, hindi na siya nabigatan sa paggising. May kakaibang gaan kahit papaano, parang unti-unting bumabalik ang normalidad sa kabila ng lahat ng nangyari. Tahimik siyang bumangon at inayos ang sarili bago lumabas ng kwarto.Sa kusina, nadatnan niya si Nathaniel na abala na naman sa paghahanda ng kape. Mukhang hindi rin ito gaanong nakatulog nang maayos, pero hindi halata sa mukha nito.“Good morning,” bati ni Lira habang papalapit.Napalingon si Nathaniel at bahagyang ngumiti. “Good morning. Maaga ka ulit.”Tumango si Lira. “Sanay na siguro katawan ko.”Inabot ni Nathaniel ang isang tasa ng kape. “Here.”Kinuha ito ni Lira at tahimik na umupo sa mesa. Ilang sandali lang ay sumunod si Nathaniel at naupo rin sa harap niya.“May pupuntahan ka today?” tanong nito.Umiling si Lira. “Wala naman. Ikaw?”“May meeting ako pero mabilis lang,” sagot ni Nathaniel. “After that, uuwi rin ako agad.”Tahimik sandali. Pero hindi na mabigat t

Chapter 78: Mga Plano at Paninindigan

Hinatid ni Nathaniel si Lira sa apartment matapos ang kanilang usapan sa café. Tahimik ang biyahe, parehong walang gaanong imik pero hindi awkward. Ramdam nila pareho na may mabigat pa ring iniisip, ngunit pinipili nilang bigyan muna ng katahimikan ang isa’t isa.Pagdating nila sa apartment, bumaba si Lira ng sasakyan.“Magpahinga ka,” sabi ni Nathaniel habang nakatingin sa kanya.Tumango si Lira. “Ikaw rin.”Sandaling nagkatitigan sila. May gustong sabihin si Nathaniel pero pinigilan niya ang sarili. Sa huli, ngumiti lang siya ng bahagya.“See you later.”Pumasok si Lira sa loob ng apartment habang si Nathaniel naman ay umalis na rin.Pagdating ni Nathaniel sa bahay nila, agad siyang sinalubong ng mommy niya sa sala. Nakaupo ito, parang matagal nang naghihintay.“Nathaniel…” agad nitong sabi habang papalapit at bahagyang niyakap siya. “I miss you.”Hindi gaanong gumanti ng yakap si Nathaniel, pero hindi rin siya umiiwas.“Hello mom.”Ngumiti ang mommy niya pero mabilis din itong nap

...

6 7 8 9 10

...

SCAN CODE TO READ ON APP