Alle Kapitel von แม่ทัพโยกส่ายหรือจะสู้ข้าร่ายรำ : Kapitel 51 – Kapitel 60

ตอนที่สาม เปิดตัว ซูฟางเอนกายลงนอนในสมองยังคงคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ ความจริงนางเพียงเดินทางออกนอกเมืองเพื่อเจรจาการค้าอาวุธโดยใช้แพรพรรณบังหน้าเท่านั้น ไม่คิดว่าจะต้องเผชิญเรื่องร้ายใด          โจรปล้นหรือ? เชอะ หากมิใช่นางยินยอมให้พวกเขาลงมือมีหรือที่จะตกเป็นเบี้ยล่างให้กลุ่มโจรจับตัวไปเช่นนั้น ด้วยใจอยากรู้อยากเห็นว่ามีผู้ใดวางแผนลอบกัดหรือไม่ อีกทั้งอยากได้ทรัพย์สินมาเติมในคลังส่วนตัว ซูฟางจึงโบกมือไม่ให้ผู้คุ้มกันมากฝีมือของตนเองขัดขวางเหล่าโจรพวกนั้นไม่คิดว่าพวกโจรกลับไร้ฝีมือถึงเพียงนี้ ทั้งยังเป็นเพียงโจรไร้สังกัดคิดเพียงฉุดคร่าปล้นชิง สุดท้ายนางจึงได้สมบัติของมีค่ามาชดเชยกับเวลาที่เสียไปเชอะ คิดว่านางเป็นหมูจะเคี้ยวกินได้ง่ายๆหรือ พวกเจ้าวิ่งมาชนปังตอเสียแล้วซูฟางคนใหม่ย่อมไม่อ่อนแอให้ผู้คนรังแกได้ง่ายๆ ผ่านมาถึงตอนนี้นางมีทั้งคนเก่งและยาพิษซึ่งหาซื้อไว้ในมือให้เลือกใช

ตอนที่สี่ อ้าขาออกอีกหน่อย ท่วงท่าสุดท้ายที่โจมตีจนซูฟางจำต้องพ่ายแพ้ก็เมื่อนิ้วเรียวถึงสามนิ้วพากันสอดชักเข้าออกแหวกว่ายในโพรงด้านในเพื่อเบิกช่องทางลิ้นอุ่นบดเน้นดูดดุนติ่งเกสรสีแดงระเรี่ออันฉ่ำเยิ้มป่ายปาดเลยไล่ไปตามร่องกลีบดอกไม้ซ้ายขวาพร้อมกับยอดซาลาเปาสีชมพูซึ่งถูกลิ้นร้อนตวัดเลียดูดกลืนจนแข็งชูชันหญิงสาวเสียวสะท้านแอ่นอกยกสะโพกเกร็งตัวจิกขาด้วยถูกตัณหาราคะบุกรุกจนไปถึงฝั่งฝันเสียงหวานครางกระเส่าก่อนจะเกร็งตัวกรีดร้องออกมาอย่างลืมอาย“อื้อ...อ้ายยยยยย”“เสียวดีใช่หรือไม่” เสียงทุ้มกระซิบราวหยอกล้อเมื่อเห็นใบหน้างามหลับตาพริ้ม สองตาปิดปรือแอบแลบลิ้นเลียริมฝีปากซึ่งบวมเป่งขึ้นมาจากการบดจุมพิตหนักหน่วงซูฟางลืมตาขึ้นหลังคลื่นความเสียวค่อยๆเบาบางลง หญิงสาวกลืนน้ำลายดังอย่างลืมตัวเมื่อสายตาเหลือบเห็นท่อนกลางกายใหญ่โตที่แข็งตั้งเด่นเตรียมพร้อมพุ่งเข้าใส่โอ้...ตายแน่ ใหญ่มาก ใหญ่กว่าที่เคยผ่านมาเสียอีก ร่างนี้ก็ช่างเล็กบาง จะรับไหวหรือ

ตอนที่หก เจรจาการค้าคืนนี้ซูฟางซึ่งอ่อนแรงเต็มทนจึงต้องนอนฟังเสียงคนสนิททั้งสี่บรรเลงความเร่าร้อนตอบสนองความร่านกระสันจนหลับไปในที่สุดกว่าคุณหนูสกุลซูจะตื่นขึ้นก็เมื่อสายมากแล้ว แต่นางยังคงนอนกลิ้งเล่นรอสาวใช้ซึ่งเมื่อคืนคงแทบไม่ได้นอนเพื่อมาช่วยแต่งกาย“คุณหนู ตื่นนานแล้วหรือเจ้าค่ะ บ่าว...เอ่อ...”“ไม่เป็นไร วันนี้ไม่มีธุระ เพียงเดินเล่นสำรวจเมืองเท่านั้น”ซูฟางมักเอื้อเฟื้อมีน้ำใจกับคนสนิทเสมอ นั่นจึงเป็นเหตุผลที่พวกเขาต่างจงรักภักดีคนของนางซึ่งทิ้งไว้คอยสืบข่าวมาเล่าว่าคนของทางการเข้าจับกุมกลุ่มโจรและนำตัวไปคุมขังแล้ว ข้าวของมีค่าทั้งหมดล้วนถูกนำไปเก็บในคลังหลวงอย่างดี“แน่ใจหรือไม่ว่าพวกโจรไม่ได้เอ่ยถึงพวกเรา”“แน่ใจขอรับ พวกเขาล้วนเลอะเลือนพูดจาไม่รู้เรื่องจนเจ้าหน้าที่ต่างปวดหัวเลิกสอบสวนแล้วโยนเข้าห้องขังไปทั้งหมด”“ดี เช่นนั้นรีบนำของโจรที่ขนมาส่งไปเก็บรักษาไว้ที่คลังส่วนตัวที่เพิ่งเช่าไว้ แล้วไปคอยเฝ้าสืบข่าวต่อ&r

ตอนที่แปด แก้ตัว แม่ทัพหนุ่มจึงเอ่ยปากซักไซ้ไล่เลียงต่อ“แล้วเจ้าจะแก้ตัวเรื่องสมบัติโจรพวกนั้นว่าอย่างไร”ซูฟางก้มหน้าแสร้งเช็ดน้ำตาแต่ในสมองคิดอย่างเร็วจี๋จะยอมรับก็ไม่ได้ ด้วยเรื่องโจรถูกทำร้ายกับใส่ยาพิษคงเชื่อมโยงมาถึง หากพวกเขาสืบสาวต่อไปคงไม่วายเป็นเรื่องใหญ่หากปฏิเสธขึงขังพวกเขาจะเชื่อหรือไม่ ของโจรเหล่านั้นล้วนอยู่ในคลังที่เช่าเอาไว้ของนาง “ท่านแม่ทัพหมิง ท่านลองคิดดูเถิด ข้ามีเพียงสาวใช้ไร้เรี่ยวแรงสองคน กับผู้คุ้มกันพอมีฝีมืออีกไม่กี่คน จะทำเรื่องใดได้ อีกอย่างข้าเพิ่งเดินทางมาถึงที่นี่ ต่อให้กินดีหมีหัวใจเสือหรืออยากได้ทรัพย์สินเงินทองมากเท่าใด ก็คงไม่กล้าหาญขนาดออกปล้นกลุ่มโจรแน่” คำแก้ตัวอันน่าเชื่อถือพาให้ผู้อื่นคล้อยตาม แต่หมิงเฉิงยังคงสงสัย“เจ้าจะบอกว่าของพวกนั้นจู่ๆก็ลอยมาอยู่ที่คลังของเจ้าโดนไม่มีที่มาที่ไปเช่นนั้นหรือ”“ข้าเพิ่งเช่าคลังนั้นเพื่อเก็บแพรพรรณเพียงไม่กี่วัน จะรู้ได้เยี่ยงไรว่ามีคนอื่นเก็บกุ

ตอนที่สิบ อย่ารังแกข้าเลย จู่ๆแม่ทัพหมิงเฉิงก็หยุดเดินแล้วหันหน้ากลับมาพลางย่างสามขุมด้วยท่าทีคุกคามตรงมายังหญิงสาว“ท่านแม่ทัพอยากฟังเรื่องใดก่อนหรือ” ซูฟางพยายามยื้อเวลาแม้จะรู้แก่ใจว่าไม่เป็นผลความจริงนางไม่ได้กังวลเรื่องที่ต้องร่วมรักเสพสมกับแม่ทัพร่างใหญ่ผู้นี้ หากวิธีนี้สามารถช่วยให้เขาเมตตาเอ็นดูและไม่หาเรื่องนางก็ย่อมดีกว่าโดนทรมานด้วยวิธีอื่น “ข้าอยากฟังเสียงอ้อนวอนของเจ้าก่อน” หมิงเฉิงตรงเข้าซุกไซ้ซอกคอเล็กพลางหมุนร่างบางให้แนบชิดเพื่อปล้ำถอดเสื้อผ้าออกไม่น่าเชื่อว่าเพียงได้ยินมู่เยี่ยนซาถัวบอกเล่าความสัมพันธ์กับซูฟาง เขาถึงกับร้อนรุ่มทนไม่ไหว ในเมื่อนางไม่บริสุทธิ์และมีความสัมพันธ์กับชายหลายคน เช่นนั้นรวมเขาอีกสักคนจะเป็นไรไปหมิงเฉิงส่งริมฝีปากเข้าจุมพิตดุเดือดด้วยห้วงอารมณ์ร้อน ซูฟางตอบโต้อย่างไม่กลัวเกรงทั้งแลกลิ้นทั้งบดคลึงร้อนแรงราวหิวกระหายหนึ่งชายหนึ่งหญิงระดมลิ้นไล่เลียกวัดแกว่งดูดกลืนน้ำหวานในโพรงปากราวโปรดปราน