บททั้งหมดของ แม่ทัพโยกส่ายหรือจะสู้ข้าร่ายรำ: บทที่ 61 - บทที่ 70

86

ตอนที่สิบ อย่ารังแกข้าเลย2 NC

ตอนที่สิบ อย่ารังแกข้าเลย ยามนี้ร่างขาวผ่องเปลือยเปล่าจึงเผยสัดส่วนเย้ายวนตาอยู่ท่ามกลางต้นไม้สูงอืม...ของดี จัดว่าเป็นหญิงงาม หมิงเฉิงมองความขาวกระจ่างเนียนนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาหื่นกระหาย มือใหญ่ไม่รอช้าจับเรียวขาขาวข้างหนึ่งยกขึ้นสูงพร้อมมองจ้องร่องบุปผาฉ่ำแววโอ้ว...แดงระเรื่องดงามเช่นนี้นี่เองหากมิได้สัมผัสด้วยตนเองคงน่าเสียดายนัก ใบหน้าคมก้มลงซุกเนินโหนกรัวลิ้นร้อนเข้าร่องฉ่ำน้ำโดยไม่รอช้า ลิ้นชุ่มชื้นสอดแทรกซอกซอนไปตามร่องกลีบดูดกลืนน้ำหวานใสที่ไหลนอง พลางฉกเข้าวนออกเย้าแหย่ร่องสวาทจนภายในตอดรัวหญิงสาวถูกการโจมตีของลิ้นอุ่นจนก้นขาวลอยล่องยกส่ายไม่อาจอยู่นิ่ง ทั้งลิ้นทั้งนิ้วช่วยกันบดบี้เคล้นคลึงติ่งเกสร เลียปาดขึ้นปาดลงสอดแยงเขี่ยร่องจนหญิงสาวได้แต่ส่ายร่อนยกสะโพกคล้อยตามอื้อ...เสียว ซูฟางถูกโลมเลียจนล่องลอย สมองขาวโพลนไร้สติจะนึกคิดได้แต่อยากได้ของใหญ่มาเติมเต็มในร่องช่องทางข้างในความเสียวแล่นวาบไปทั่วร่างกาย ยามติ่งเนื้อถ
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่สิบเอ็ด บอกออกมา NC

ตอนที่สิบเอ็ด  บอกออกมา ชายหนุ่มย่อมไม่ยินยอมใช้มือหนาคว้ายึดรั้งสะโพกกลมกลึงขาวเนียนกลับมาแล้วออกแรงโยกกระแทกต่อ ท่อนเอ็นหนามุดเข้ามุดออกรัวเร็วจนช่องทางด้านในร้อนวูบวาบแทบลุกเป็นไฟ“ซี้ดดด อื้ออออออ เสียว เสียวมาก”ซูฟางถูกโยกแรงจนหัวสั่นหัวคลอนผมเผ้ายุ่งเหยิง ใบหน้างามบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่าน ปากอวบอิ่มอ้าค้างส่งเสียงร้องคราง แรงต่อต้านแทบไม่เหลือเผลอตอบสนองไปทั้งกายที่ร้อนฉ่าร่างสูงยกก้นขาวให้เด้งขึ้นอีกแล้วกระแทกส่งแรงไม่ยั้ง ความอ่อนนุ่มโอบรัดบีบแท่งเนื้อจนต้องส่งเสียงครางด้วยความพึงพอใจ“ตอดแรงยิ่ง ของดีเช่นนี้ต้องกระหน่ำเสียให้สาแก่ใจ”ป๊าบ ป๊าบ ป๊าบท่วงท่าสุดท้ายซึ่งโจมตีจนซูฟางแตกพ่ายก็เมื่อมือหนาแหวกร่องรูหยักเล็กด้านหลังเพื่อเขี่ยคลึงแหย่เล่นจนหญิงสาวบิดส่ายดิ้นพล่าน“ไม่เอา อย่ารังแกข้า”แม่ทัพหนุ่มหัวเราะชอบใจขณะตนเองโยกเอวควงสะโพกกระเด้งขึ้นกระแทกลงอย่างเร้าใจ ท่อนแข็งครูดลากจนน้ำกระจายไหลล้น เอวคอดถูกจับไว้มั่นเพื่อให้
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่สิบสอง ให้ข้าพอใจมากกว่านี้ NC

ตอนที่สิบสอง ให้ข้าพอใจมากกว่านี้ “ในเมื่อยังไม่พูดความจริง เช่นนั้นคนอย่างข้าย่อมไม่มีวันหยุด เจ้าไม่ต้องห่วง ราตรีนี้ยังอีกยาวไกล ข้ายังมีแรงกระแทกเจ้าได้อีกนาน”ซูฟางส่ายหน้าพยายามส่งสายตาเรียกร้องความเห็นใจหากเป็นขนาดธรรมดา นางคงไม่ย่อท้อ แต่ใหญ่โตเพียงนั้น ขืนโดนกระแทกซ้ำๆคงแหกกว้างไม่อาจหุบขาเดินได้แน่ ท่านแม่ทัพเจ้าขา อย่ารังแกกันเพียงนั้นเลย “ข้าไม่ได้พูดปด ตำราลับนั้นยังซ่อนอยู่ที่จวนสกุลซู หากท่านแม่ทัพไม่เชื่อข้าจะกลับไปนำมามอบให้ ส่วนที่ข้าใจกล้าก็ด้วยต้องการหาหนทางให้ตนเองท่านแม่ทัพลองตรองดูเถิด ข้าเป็นเพียงบุตรสาวที่ถูกทอดทิ้งทั้งอ่อนแอทั้งขี้โรค ในขณะที่บิดาใส่ใจเพียงน้องชายซึ่งเป็นทายาทสืบสกุลหากข้าไม่หาลู่ทางเอาไว้ อีกไม่นานคงโดนจับแต่งงานกับชายสักคนแล้วต้องใช้ชีวิตอย่างน่าเวทนาดังเช่นพี่สาวของข้าข้าไม่อยากเป็นเช่นนั้น จึงลองเสี่ยงลงทุนด้วยสินเดิมของมารดา หากไม่เป็นผลก็เพียงไม่มีสมบัติเป็นสินส่วนตัว แต่หากได้ผล
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่สิบสาม ท่านกล้าหรือ NC

ตอนที่สิบสาม ท่านกล้าหรือ หมิงเฉิงมองความอวบอิ่มที่เด้งไหวล่อตาด้วยความหิวโหย ชายหนุ่มโยกหัวใช้ริมฝีปากปัดผ่านเม็ดจุกที่แข็งชัน เมื่อไม่อาจทนไหวจึงเอื้อมมือมาบีบความใหญ่ล้นทั้งสองข้างเข้าหากันแล้วแลบลิ้นออกมาตวัดเลียสลับไปมาเรียกเสียงครางกระเส่าให้ดังขึ้น“ท่านี้ต้องเป็นข้าที่รังแกท่านมิใช่หรือ เหตุใดท่านจึงรังแกทรวงอกของข้าเช่นนั้นเล่า อื้อ... ซี้ดดด”“ผู้ใดจะยอมให้เจ้ากดขี่ง่ายๆ ซูฟางเจ้ายิ่งกระแทกแรงข้าก็จะยิ่งดูดเต้าหู้นุ่มของเจ้าให้กลืนหายแล้วยังจะบี้ให้แหลกคามืออีกด้วย”“ท่านกล้าหรือ”“เหตุใดจะมิกล้า”นี่เป็นวาจาเร้าสวาทที่ใดกัน ทั้งข่มขู่ทั้งข่มเหงอื้อ...ไม่ไหว นางไม่ไหวแล้ว ยิ่งโดนช่องทางเล็กบีบรัด แม่ทัพหนุ่มยิ่งกระหน่ำสะโพกจ้วงแทงสวนอย่างมัวเมาดุเดือด ซูฟางถูกความเร่าร้อนกระตุ้นปลุกเร้าจนแทบบ้าไม่อาจควบคุมสิ่งใดได้อีกจำต้องปล่อยให้ตนเองถึงฝั่งฝันไปอย่างล่องลอยหมิงเฉิงยังคงลุกโชนเต็มไปด้วย
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่สิบสี่ ท่วงท่าใดกัน NC

ตอนที่สิบสี่ท่วงท่าใดกันเขาให้นางได้ลิ้มรสความเอร็ดอร่อยของตัณหาร้อนอย่างหลากหลาย ทั้งยังป้อนได้นานโดยไม่เบื่อหน่ายหญิงสาวย่อมชอบใจที่ได้ลิ้มลองหลายรสชาติแห่งความหฤหรรษ์ ทุกคราที่ถูกปลุกเร้ากว่าความพลุ่งพล่านจะดับลงนางก็ซ่านสุขจนเกินพอนั่นจึงทำให้ซูฟางซึ่งแม้จะยังคงรู้สึกราวมีของใหญ่ค้างคาอยู่ในร่องรูตลอดเวลา และมีเนื้อตัวที่เต็มไปด้วยรอยมือและรอยช้ำไม่ได้กล่าวโทษหมิงเฉิงเพียงฝ่ายเดียวนางเองก็มีส่วนในการยุยงส่งเสริม ทั้งบอกให้เขากระหน่ำให้แรงให้เร็ว แล้วยังบอกให้เขาขยำขยี้จนสมใจผ่านค่ำคืนอันอิ่มเอมเกษมสันต์อันเต็มไปด้วยม่านหมอกแห่งเสน่หาแล้ว คราวนี้ก็ถึงเวลาต้องเผชิญความจริงเสียที“หากเจ้ายอมรับปากว่าจะหยุดช่วยเหลือศัตรู และส่งอาวุธให้แค่คนในแคว้น ข้าจะยอมปิดเรื่องให้เงียบเชียบราวไม่เคยเกิดขึ้นแต่หากเจ้ายังคงดื้อดึง ข้อหากบฎคงไม่อาจหลีกพ้นแล้วยังจะนำเภทภัยร้ายแรงสู้คนทั้งตระกูลซูไม่เว้นแม้แต่สกุลรอง”ซูฟางจำต้องรับปากโดยภายในใจคิดเพียงอีกหน่อยค่อยหาหนทางอื่นหมิ
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่สิบห้า รังแกกันเกินไปแล้ว NC

ตอนที่สิบห้า รังแกกันเกินไปแล้ว “เรื่องที่เกิดขึ้นมิใช่การพลาดพลั้ง ข้าชอบนางด้วยใจจริง” คำโต้เถียงกึ่งไม่พอใจไม่ได้ทำให้แม่ทัพหนุ่มใส่ใจนัก“เอาเถอะ ท่านซาถัว เอาเป็นว่าข้ากับนางปรับความเข้าใจกันเรียบร้อยแล้ว ข้าจะไม่คิดมากเรื่องของพวกเจ้าด้วยเกิดขึ้นก่อนที่ข้าจะพบกับนาง เรื่องที่แล้วมาก็ให้ผ่านไป ขอเพียงไม่นำมาทบทวนใหม่ก็พอ”“แต่ข้าพบนางก่อนและกำลังจะขอนางไปเป็นภรรยา”“นั่นคงไม่ได้ พวกเราตระเตรียมแผนการแต่งงานเอาไว้แล้ว ขอท่านซาถัวหักห้ามใจเสีย”“ท่านแม่ทัพ เดิมทีข้าเกรงใจให้เกียรติท่าน แต่มิใช่จะยอมให้แย่งภรรยาไปโดยง่าย” มู่เยี่ยนซาถัวมีท่าทีแข็งกร้าวในทันทีคราวนี้หมิงเฉิงหันหน้าไปสบตาเพื่อสื่อความให้ซูฟางออกโรงบ้างหญิงสาวถอนหายใจก่อนจะเปล่งเสียงเอ่ยคำออกมา “ท่านซาถัว เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเราท่านเองก็รู้อยู่แก่ใจว่าข้าไม่ยินยอม แม้ท่านจะอ้างว่าชื่นชอบและออกตามหา แต่คงต้องยอมรับว่าที่เสียเวลาไปนานขนาดนี้ก็ด้
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่สิบห้า รังแกกันเกินไปแล้ว2 NC

ตอนที่สิบห้า รังแกกันเกินไปแล้ว หมิงเฉิงก้าวเข้ามาถอดเสื้อผ้าของหญิงสาวก่อนด้วยท่าทีแข็งกร้าว“ในเมื่อเจ้าอยากหาเรื่องเองก็จงยอมรับผลของการกระทำ” “แต่...”“ไม่มีแต่ ข้ายอมอย่างที่สุดแล้ว คราวนี้เจ้าจะได้พิสูจน์ว่าท่อนกายของผู้ใดที่จะมอบความสุขจนไม่อาจตัดใจไปได้”แม่ทัพหนุ่มจับร่างเล็กซึ่งเกือบเปลือยแล้วมัดด้วยผ้าคาดเอวไว้กลางห้องโถง“เหตุใดต้องมัดข้า” คราวนี้ซูฟางแตกตื่นของจริงด้วยเกรงเขาจะรังแกจนนางไม่อาจทนไหว“ไม่ต้องกลัว ข้าเพียงอยากให้เจ้าได้ลองความเสียวที่ไม่เคยพานพบเท่านั้น” เสียงหลอกล่อของแม่ทัพหนุ่มไม่อาจกลบความตื่นตระหนกของหญิงสาว“ท่านซาถัว ร่องหยักด้านหลังหรือช่องปากของนางล้วนมอบให้ท่าน ส่วนร่องดอกไม้แดงนี้เป็นของข้าแต่ผู้เดียว”ร่างเล็กถูกอุ้มขึ้นยกขาสูงแล้วสอดใส่ท่อนอุ่นเข้าไปในคราวเดียวแรกเริ่มมู่เยี่ยนซาถัวมัวจับจ้องความเย้ายวนซึ่งเต็มไปด้วยร่องรอยรักอย่างหื่นกระหาย แต่เมื่อเห็นท
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่สิบหก เอาใจยากเสียจริง NC

ตอนที่สิบหก เอาใจยากเสียจริง ร่างเล็กถูกพาโยกร่อนไปทั่วจวนแม่ทัพโดนไม่มีผู้ใดกล้าเข้าไปลอบมองดูเสียงเนื้อกลีบแดงทั้งสองช่องทางเสียดสีกระทบกระแทกกับลำดุ้นแกร่งบดขยี้กันอย่างแนบแน่น  ซูฟางโดนกระแทกรุนแรงหนักหน่วงจนจุกหูอื้อตาลายครางแทบไม่เป็นประสา“อื้อ...อื้อ...อื้อ...”ปากบางได้แต่อ้าพะงาบเมื่อโดนกระแทกเน้นเต็มแรงต่อเนื่องจนตาคู่สวยเหลือกค้างด้วยจิตใจอันสู้ไม่ถอย หญิงสาวจึงอดทน สู้ยิบตาในทุกท่วงท่า บทรักอันหนักหน่วงดุดันถึงใจดำเนินไปกว่าสามชั่วยาม  น้ำกามาพุ่งเข้าในร่างบางกับใบหน้างามจนเลอะเปรอะเปื้อนไปทั่ว ชายหนุ่มทั้งสองผลัดกันสอดใส่ในแต่ละร่องช่องทางทั้งด้านหน้าและด้านหลังรวมทั้งปากแดงซึ่งโดนยัดแท่งเนื้อใส่จนหายใจแทบไม่ทันสองชายเจ้าของท่อนลำอวบใหญ่เวียนวนอยู่บนร่างบางถึงคนละห้ารอบจนหลั่งน้ำเหนียวขุ่นรอบแล้วรอบเล่า น้ำขุ่นขาวไหลเยิ้มล้นออกมาในทุกร่องรู และสาดกระเซ็นไปทั่วทั้งโต๊ะ พื้นระเบียง ห้องอาบน้ำ รวมถึงเตียงนอนท่อนเอ็นถูกตอกลึกสุดใจในทุกครามอบความรัญจ
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่สิบเจ็ด ออกมาได้สักที

ตอนที่สิบเจ็ด ออกมาได้สักทีซูฟางไม่คิดเสียดายด้วยความสุขเกษมที่ได้รับตลอดการเสพสมช่างหรรษาเร่าร้อนจนไม่อาจลืมเลือนจะหาท่อนกายใหญ่โตถึงใจเพียงนี้ได้จากผู้ใดอีก แม่ทัพใหญ่ผู้นี้ ช่างน่าเสียดายนัก เพียงคิดถึงความใจกว้างที่เขายอมให้บุตรชายหัวหน้าเผ่าสอดใส่พร้อมกันจนนางเสียวสะท้านเกินกว่าจะคาดคิด ซูฟางก็ต้องยอมรับนับถือในตัวแม่ทัพหนุ่มมากขึ้นแล้วหญิงสาวนอนหลับตลอดทั้งวันโดยไม่สนใจว่าขบวนรถม้าจะขับเคลื่อนไปทางใดด้วยไว้วางใจในคนของตนเองจนผ่านล่วงวันที่สองจึงรู้สึกผิดแปลก“เสี่ยวหนิง เสี่ยวหลัน เหตุใดจึงอ้อมมาทางนี้ นี่ไม่ใช่ทางที่พวกเราผ่านตอนขามาสักหน่อย”“พี่กังบอกว่าคนขับรถแจ้งให้อ้อมมาด้วยมีดินโคลนถล่มในเส้นทางเดิมเจ้าค่ะ”“อืม...แปลก คนขับรถคนเดิมหรือไม่”“ไม่ใช่เจ้าค่ะ คนนี้พี่กังเพิ่งหามาจากในเมืองเจ้าค่ะด้วยคนอื่นที่มาด้วยกันต่างหนีกลับไปหมดแล้วในช่วงที่เกิดเรื่อง”“อ้อ...” ซูฟางไม่
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่สิบแปด จะหนีไปที่ใด

ตอนที่สิบแปด จะหนีไปที่ใดทันทีที่ท่อนเนื้อจดจ่อเข้ากับปากช่องทาง หญิงสาวถึงกับกัดปากตนเองพลางร้องไห้สะอึกสะอื้นพยายามเขยิบหนี“ปล่อยข้าไปเถอะ” มือเล็กตะเกียกตะกายไขว่คว้าหาสิ่งที่สามารถนำมาใช้เป็นอาวุธสายตาสอดส่องหาดาบเล็กคู่กายซึ่งเมื่อครู่หัวหน้าโจรขว้างทิ้งไปไม่ไกลมือหยาบจับเอวคอดเอาไว้อย่างรุนแรงเพื่อไม่ให้กระเสือกกระสนดิ้นรน“จะหนีไปที่ใด วันนี้เจ้าไม่รอดแน่ รอให้ข้าเสร็จสมสักหนึ่งครา จากนั้นก็นอนรอความตายเสียดีดี คิดเสียว่าก่อนตายยังได้มีความสุขครั้งสุดท้ายก็แล้วกัน”ท่อนกายแข็งกำลังมุดเข้าในร่องกลีบพาให้หัวหน้าโจรจดจ่อจนไม่ระวังตัว กว่าจะรู้สึกว่ามีคนอยู่ด้านหลังก็เมื่อดาบใหญ่ฟันฉับมาที่หลังจนเลือดสาดชายผู้มาช่วยถีบเข้าอีกทีจนร่างใหญ่กระเด็นไป ก่อนจะตามไปฟันอีกหลายดาบจนหัวหน้าโจรแน่นิ่งทันทีที่เห็นใบหน้าของผู้มาช่วยเต็มตา ซูฟางถึงกับร้องไห้โฮอย่างไม่อาย หญิงสาวโอบกอดร่างหนาไว้แน่นราวกับคนจมน้ำที่เห็นท่อนไม้ให้คว้าเกาะ“ฮือๆๆๆๆ”
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
456789
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status