Tous les chapitres de : Chapitre 71 - Chapitre 80

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View “Nakapag-empake ka na?” tanong ko kay Killian nang dalawin niya muli ako.Matapos ang naging usapan namin no’n, napapayag din naman ni Killian si Mommy. Alam na rin nila na sasama sa akin si Killian sa Spain.Wala namang tumutol sa kanila, pero pakiramdam ko ay wala lang talagang choice si Mommy sa part na ‘yon.Hindi ko rin siya masisi, at naiintindihan ko rin naman siya kung tutuusin. She’s doing that for me, and I appreciate it, dahil hindi niya ako pinababayaan, at may pakialam pa rin siya sa akin kahit papaano. “Yes,” he answered immediately. “Kahapon pa.” Natawa naman ako nang mahina. Bukas ang flight namin papunta sa Spain, at isa lang ang masasabi ko, ngayon lang ako makaaalis ng Pilipinas nang may kasamang lalaki. Aaminin ko naman na never pa kaming gumala

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View“Pero hindi mo alam kung anong klaseng lalaki siya para magkagusto ka kaagad sa kaniya,” aniya na siya namang ikinasang-ayon ko.Hindi ko naman kasi talaga kilala si Killian, pero hindi ko kasi maturuan ang puso ko sa ngayon. Parang wala na akong pakialam kung magkamali man ako ulit, o hindi. Ang mahalaga na lang kasi sa akin ngayon ay ang i-enjoy na lang ang lahat.‘Yong hindi ko na kakailanganin pang isipin kung mamahalin niya ba ako, o titigil siya sa pagpu-pursue sa akin. Gusto ko na lang talagang hayaan ang sarili kong magkagusto sa kaniya.At kung mali man ang nararamdaman ko para sa kaniya, dahil may nakita akong hindi ko inaasahan sa kaniya, ayos lang. Basta ang mahalaga na lang sa akin ngayon ay ang hayaan ang sarili kong sumaya kahit saglit lang.“Ilang ulit na naming sinasabi sa ‘yo na mag-ingat ka, at huwag kaagad magkagusto sa isang lalaki. Hindi mo alam kung niloloko ka na lang niya, o kung ano, dahil ang napapansin mo na lang ay an

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewNakarating din naman kami kaagad sa loob ng eroplano. Kahit yata first class ang na-book ni Mommy, marami pa rin ang napalilingon sa amin.Hindi ko alam kung namumukhaan ba nila kami, o sadyang naaagaw lang talaga ni Killian ang atensyon ng mga ‘to.Kaya lang ay hindi naman na bago ang ganitong senaryo, eh. Sanay naman na ako. Kaya naman hindi ko na sila pinansin pa, at hinayaan si Killian na tulungan ako sa aking pag-upo.Magkasunod lang naman kami. Kaya hindi problema sa akin kung sakali man na biglang lumitaw si Liam.Malaki rin ang tiwala ko sa mga tauhan ni Killian, dahil nandito rin naman sila, nagbabantay.Magkakasunod lang din naman kami. Pinalilibutan nila kami kung tutuusin. Kaya naman kalmado lang ako, at hindi nagkaroroon ng kaba.Habang hindi pa umaandar ang eroplano, nakatanggap ako ng text message kay Mommy. Nagtatanong kung nakarating na raw kami sa airport.“Right! Nakalimutan ko nga pa lang sabihan si Mommy,” bulong ko, at napat

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View“All cleared?”Narinig ko ang bulong ni Killian. Kaya naman napagawi ang aking mga mata sa kaniya, at hindi maiwasang magtaka, dahil sa kaniyang naging tanong.Wala naman siyang kausap, pero kung bumulong siya ay parang mayroon. Maya-maya pa ay bigla na lang siyang tumango na para bang maganda ang naging balita sa kaniya, habang ako ay nanatiling nagtataka.“That’s good,” bulong muli nito, hanggang sa tuluyan na siyang napalingon sa akin.Napalunok naman ako, at hindi maiwasang mapakurap na lamang lalo na nang makita ko ang pagtatanong nito sa kaniyang mga mata.Marahil ay halata sa mukha ko ang pagkalito, pero hindi siya nagtanong. Bagkus ay hinahayaan niya lang akong sabihin kung ano ang aking nararamdaman, at sa bandang huli ay hindi ko rin naman napigilan.“Sino ang kausap mo?” nagtatakang tanong ko sa kaniya.“My men,” sagot naman nito kaagad.Mas lalo nga lang akong naguluhan, at hindi maiwasang mapasinghap na lamang lalo na nang hawakan ni

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewBumuga ako ng hangin, at hindi maiwasang mapatitig sa naglalakihang gusali na nasa aking harapan.Hanggang ngayon kasi ay hindi ako makapaniwala na nandito ako sa Spain ngayon para magbakasyon, at kasama ko pa si Killian na walang ibang ginawa kung hindi ay ang protektahan ako.Parang kailan lang no’ng nasa Pilipinas kami. Ang bilis talagang lumipas ng araw.‘Yong inaakala ko dati na hindi magkagugusto sa akin, heto, ginagawa ang lahat para lang protektahan ako.Kinagat ko nang mariin ang aking ibabang labi, at hindi man lang mapigilan ang pagsinghap lalo na nang marinig ko ang pagbukas ng pinto.Humigpit ang pagkayayakap ko sa aking sarili, at hindi maiwasang manigas sa aking kinatatayuan.Nauna akong maligo, habang si Killian naman ang nahuli. Since hindi ako makatulog, pinili ko na lamang titigan ang mga gusali na kung saan ay napalilibutan ng mga ilaw.“Are you hungry? Gusto mo bang magluto ako?” tanong ni Killian nang dumapo ang kaniyang mga