Semua Bab เด็กของเฮีย: Bab 231 - Bab 240

หลังจากที่ฉายตอบกลับด้วยข้อความประโยคนั้น ฉันก็เลือกที่จะดับหน้าจอโทรศัพท์ ก่อนจะนำมันไปชาร์จแบตทิ้งไว้ เก็บอาหารที่ฉันทำเผื่อเขา ไม่ว่าดึกแค่ไหน สุดท้ายฉายก็คงจะกลับมาทานเป็นคืนแรกที่ฉันเหมือนจะนอนไม่หลับ ตะวันฉายไม่เคยหายออกไปจากห้องแบบนี้ ต่อให้เขาจะกินเหล้า หากจะกินที่อื่น เขาก็ไม่เคยกลับดึก หรือหากจะกินกันดึก เขาก็มักจะชวนเพื่อนมากินที่นี่มากกว่า นี่เป็นครั้งแรกที่เขาหายไปโดยไม่ยอมบอกฉันว่าไปที่ไหน ลึกๆ ฉันก็อยากรู้ว่า เขาจะรู้หรือเปล่าว่าฉันห่วงใย แต่สุดท้ายแล้ว ไม่ว่าจะตอนนี้หรือตอนไหน ฉันก็ไม่เคยเซ้าซี้อะไรเขาอยู่ดีฉันรู้สึกตัวตื่น เพราะเสียงนาฬิกาปลุกจากโทรศัพท์มือถือที่ส่งเสียงแจ้งเตือนสำหรับทุกๆ เช้า ฉันเลื่อนมือไปคว้าโทรศัพท์ทั้งที่ยังหลับตา ก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้นเพื่อกดปิดเสียง และตวัดสายตามองไปยังข้างกายว่างเปล่า?อยู่ดีๆ ก็รู้สึกใจหาย จริงๆ ฉันเป็นคนรู้สึกตัวตื่นง่าย หากฉายกลับมา ฉันต้องรู้แน่ๆ ว่าเขากลับมา แต่เมื่อคืนฉันกลับไม่รู้สึกว่ามีความผิดปกติใดๆ ในห้องทั้งนั้น หมายความว่า เมื่อคืนฉายไม่ได้กลับมาอย่างนั้นน่ะเหรอฉันก้มหน้ามองโทรศัพท์ที่อยู่ในมืออีกครั้ง ก่อ

Lineeeee~ 'ฉาย : วันนี้เลิกกี่โมง จะไปรับ'ฉันมองข้อความที่เด้งขึ้นมาอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ ก่อนจะใช้หลังมือเช็ดคราบน้ำตาออกจากใบหน้าอีกครั้ง มากกว่าภาพนอนหนุนตักกันที่ฉันเห็น ใครจะไปคิดว่า ฉันจะเจออะไรที่เซอร์ไพรส์มากกว่านั้น เพราะหลังจากที่ฉันเลื่อนหน้าไทม์ไลน์ในเฟซบุ๊กของผู้หญิงคนนั้น ฉันก็พบในสิ่งที่ฉันคาดไม่ถึงมาก่อน นั่นคือการรู้ว่าผู้หญิงที่ชื่อเหมย ซึ่งสามีของฉันไปนอนหนุนตักเธอในค่ำคืนที่ผ่านมา เป็นเพื่อนกับฉาย ที่ชื่อว่าจีโน่จีโน่เป็นเพื่อนสนิทของฉาย ทั้งที่เขารู้มาโดยตลอดว่าฉายมีฉันอยู่แล้ว แล้วทำไมมันยังเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นได้ หรือแม้พวกเขาจะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร แต่ยังเลือกที่จะไม่ใส่ใจ และไม่แคร์หรือแค่ว่าอยากได้ ก็จะเอาให้ได้แบบนั้นหรือเปล่า! ฉันไม่ได้ตอบกลับข้อความของตะวันฉาย แต่เลือกที่จะปลดล็อคหน้าจอโทรศัพท์ แล้วโทรกลับไปหาคนที่บ้านแทน[ฮัลโหลปาย ว่าไงลูก] เสียงและใบหน้าของแม่ที่อยู่บนหน้าจอโทรศัพท์เมื่อเราสื่อสารกันด้วยการ Video Call"แม่ทำอะไรอยู่คะ แล้วพ่อล่ะ" [ วันนี้พ่อไปทำงาน แปลกดีที่ไม่กินเหล้า วันนี้แม่เลยสบายหูหน่อย แม่กำลังฝึกส่งงานด้วยตัวเองอยู่ พิมพ์

"ไม่เป็นไร เมื่อคืนฉายไม่ได้กลับมานอนที่ห้อง เขายังรบกวนพวกนายเลย..." "...ว่าแต่ เมื่อคืนฉายไปนอนกับใครมาล่ะ?!" คำถามของฉัน มันไม่ได้เพียงแต่ส่งผลให้ใจฉันสั่น แต่มันส่งผลให้ใครบางคนออกอาการทันทีเลิ่กลั่ก ไม่นิ่ง จะให้ฉันคิดเหรอ ว่ามันไม่มีอะไรจริงๆ! "เมื่อคืนมึงไม่ได้กลับห้องงั้นเหรอฉาย?" คำถามของกอล์ฟ มันยิ่งทำให้ฉันจุกที่ในใจ ฉันตวัดสายตามองหน้าผัวตัวเองทันที รายนั้นมีสีหน้าเครียดลงจนเห็นได้ชัด แต่ไม่ทันที่ฉายจะได้ตอบอะไรทั้งนั้น อีกคนก็รีบพูดแทรกขึ้นมา"ก็เมื่อคืนมึงบอกว่าไม่ว่างไม่ใช่เหรอวะ" นี่คือเหตุผลที่ทำให้ฉันยังเลือกที่จะไม่พูด หากฉันพูดตรงๆ ฉันเชื่อว่าคนที่แอบทำเรื่องแย่ๆ ลับหลังกัน จะต้องโกหกฉัน มันสู้ฉันเก็บทุกอย่างเอาไว้ แล้วค่อยๆ หาคำตอบด้วยตัวฉันเองจะดีกว่า เพราะสุดท้ายแล้ว คำตอบมันอาจจะไม่ต่างกันคือฉันเจ็บ แล้วถ้ามันจะเจ็บ ก็ให้มันเจ็บแบบจบจะดีกว่า"เออ ลืมไป เมื่อคืนกูไม่ว่างจริงๆ...""...อยู่กับแฟนน่ะ" ประโยคหลังกอล์ฟบอกกับฉัน มันทำให้ฉันส่งยิ้มจางๆ กลับไป แล้วเดินเลี่ยงเข้าห้องครัวฉายกำลังเหยียบใจฉันแบบซึ่งๆ หน้า กับเพื่อนที่พากันทำเลวๆ แบบนั้น ยังกล้าปล่อยให

"ผู้หญิงคนนั้นชื่อเหมย เป็นเพื่อนของจีโน่..." "...เมื่อคืนนายไม่ได้ไปค้างกับเพื่อนของนาย แต่ความจริงแล้วนายอยู่กับผู้หญิงคนนั้น!" ฉันตะโกนออกมาเสียงดัง มันดังมาก เพราะฉันตะโกนมันออกมาจนสุดเสียง ฉันเจ็บ มันเจ็บที่ในใจ ฉันผิดตรงไหน มาทำเหี้ยกับฉันแบบนี้ทำไม! "เพื่อนเลว ผู้ชายแบบนายมันน่ารังเกียจ น่าขยะแขยงที่สุดเลยจีโน่ รู้ว่าเขามีเมีย แต่เปิดโอกาสให้ผู้หญิงคนอื่นเดินเข้ามา นายไม่ได้ทำลายแค่ฉัน แต่นายทำร้ายลูกของฉันด้วยนายจำเอาไว้!" มือฉันสั่นไปหมด น้ำตามันไหลพราก มือข้างที่ถนัดบีบกำเข้ากันแน่น มันโกรธจนกลั้นไม่ไหว มันเสียใจแบบที่ไม่เคยเสียใจมาก่อนเลย"คุยกันก่อนได้ไหมปาย" "กูไม่มีอะไรจะคุยกับมึง!" "ปาย..." หน้าของฉายสลดลงทันที"กูโง่มากเหรอ มึงหมดรักกูแล้วเหรอ กูผิดอะไรเหรอมึงถึงทำกับกูแบบนี้ มึงกินเหล้าทุกวัน กูไม่เคยห้าม สักคำกูก็ไม่เคยห้าม เพราะกูมองว่ามันเป็นความสุขของมึง แต่ความสุขที่นอกกายนอกใจกู มีคนอื่นทั้งที่มีกู กูไม่ยอม!"สิ้นสุดคำของฉัน ตะวันฉายสาวเท้าเข้ามาหาฉันทันที"อีนั่นมันงอนเก่ง ง้อยาก แล้วกูล่ะ ที่ผ่านมากูไม่เคยงอน กูพูดง่าย ยอมง่าย เพราะ ความที่กูไม่อยากเป็นคนง

ฉลามอวดใหญ่ ว่าเลี้ยงปลาหลายๆ สีที่อ่างปลาหน้าบ้าน จากนั้นคนตัวเล็กที่สนิทกับคนเป็นน้าเพราะค่อนข้างเจอหน้ากันบ่อยครั้ง ก็จูงมือน้าสกายของเขาให้ออกไปดูปลาที่หน้าบ้าน เพราะคุณย่าเป็นคนขอให้ทำแบบนั้น คงจะเป็นเพราะ ท่านมีเรื่องจะคุยกับฉัน เหมือนที่ตัวของฉันเอง ก็มีเรื่องจะคุยกับท่านเช่นกัน"ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวพ่อออกไปเล่นหน้าบ้านนะ" พ่อของฉายบอกฉัน ท่านส่งยิ้มอบอุ่นให้ฉัน ก่อนจะหันมองภรรยา จากนั้นก็ลุกเดินออกไป"ตะวันฉาย..." "...มีคนอื่นนอกจากปายค่ะแม่!" ฉันบอกตรงๆ ทั้งที่ใจโครตสั่น เหตุการณ์มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่ฉันไม่รู้ แต่ฉันมารู้ในตอนนี้ ฉันก็เลือกที่จะอธิบายให้ผู้ใหญ่ฟังในตอนนี้ ซึ่งมันไม่มีความจำเป็นที่ฉันจะต้องเก็บเอาไว้"ปายกำลังคิดว่า ปายจะย้ายออกมาจากคอนโดของฉายเมื่อกลับไป" "บอกแม่ได้ไหมว่ามันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่ิไหร่ ทำไมฉาย..." แม่ของฉายสีหน้าเครียดลงทันที และหยัดกายลุกจากโซฟา เพื่อเดินมานั่งข้างๆ ฉันทันทีเช่นกัน"ปายไม่รู้ค่ะ ว่าฉายทำแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ ผู้หญิงอีกคนที่ฉายคบ โพสต์รูปบนเฟซบุ๊ก และปายก็เห็นในโทรศัพท์ของฉาย ว่าพวกเขากำลังคุยกันลับหลังปายจริงๆ"เหมือนเดิม ที่แ