Semua Bab เด็กของเฮีย: Bab 251 - Bab 260

ฉันดับหน้าจอโทรศัพท์ ต่อให้คนที่พยายามเข้ามา จะพูดดีกับฉันแค่ไหน หรือต่อให้พยายามจะหยอดคำหวานสักเท่าไหร่ มันก็ไม่มีความหมายอะไรกับฉันหรอก ขนาดคนที่คบกันมาตั้งหกปี ฉันยังรับรู้ไม่ลึกซึ้งในสิ่งที่เขาเป็น แล้วนับประสาอะไรกับคนที่พึ่งเจอกันหนึ่งเดือนต่อจากนั้นวันนี้เป็นวันสุดท้ายของการเก็บคะแนนของนักศึกษาปีที่3 แบบฉัน ทุกอย่างราบรื่นมาก ไม่มีจุดไหนติดขัด สมกับความตั้งใจตั้งแต่วันแรกจนถึงวันสุดท้ายของฉันจริงๆ"ปาย วันนี้ไปเที่ยวกันนะ ออกไปเปิดหูเปิดตาบ้างหลังจากที่วันๆ เอาแต่เรียนแล้วก็ทำงาน นะๆ" สีหน้าออดอ้อนของเมยี่ส่งผลให้ฉันขยับยิ้มกว้าง อ้อนเก่งมาก ที่สุดของที่สุดเลย"หาตังค์ทุกวันเลย ขอให้วันนี้เป็นวันใช้ตังค์นะ" "อื้อ กี่โมงล่ะ" "หาาา..." ยัยเมตะโกนออกมาเสียงดัง ส่งผลให้ฉันหลุดเสียงหัวเราะออกมาทันที"ตกใจอะไร ฉันถามเธอว่ากี่โมง" "เห้ยแบบ ไม่มีปัญหาอะไรเลยเหรอ แบบ คัดค้านอะไรงี้" "ไม่อ่ะ เธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน ที่ผ่านมาเธอช่วยฉันมาโดยตลอด ช่วยกันทำงาน ผลักดันกันเรื่องการเรียน เพื่อนแบบเธอ ฉันไม่รู้จะไปหาจากที่ไหน วันนี้เพื่อนอยากเที่ยวไหน ฉันตามใจเธอ" "กรี๊ดดดด ดีเวอร์

"ขอโทษนะ ที่พี่เป็นสาเหตุที่ทำให้เราน้ำตาคลออีกครั้ง พี่ไม่รีบนะ พี่ตั้งใจจีบ เพราะพี่ชอบเราจริงๆ" สิ่งที่เขาพูด ฉันได้ยินทุกประโยค รับรู้ทุกๆ คำ แต่ฉันไม่อยากรีบร้อนไม่ว่าจะกับเรื่องอะไรก็ตาม อยากปล่อยให้ทุกอย่างมันอยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆ มีเวลาเรียนรู้และศึกษาการใช้ชีวิตแบบวัยรุ่นนานๆรถของสไปรท์เลื่อนเข้ามาจอดที่หน้าหอของฉัน แต่ทว่า เราสองคนยังนั่งเงียบอยู่ในรถแบบนั้น"ให้พี่ลงไปส่งหรือเปล่า" ฉันส่ายหน้าแทนคำตอบ พลางถอนหายใจออกมา"ไม่สบายใจเรื่องอะไร หรืออยากรู้ ว่าแฟนเก่าเราคุยอะไรกับพี่บ้าง""เปล่า ที่พี่พูดออกมาปายก็พอจะเข้าใจทุกอย่างแล้ว ปายแค่ไม่อยากให้พี่คุยกับเขาอีก" คนข้างๆ หันมามองฉัน ก่อนที่เขาจะพยักหน้าออกมา"ถ้าต้องการแบบนั้นพี่ก็จะทำให้" "..." "พี่ยังคุยกับเราได้เหมือนเดิมใช่ไหม""..." "พี่ทำให้เราหนักใจหรือเปล่า" "เปล่า ปายแค่ไม่อยากให้พี่คาดหวัง""แล้วถ้าพี่บอกให้ปายละเลยทุกอย่างล่ะ ไม่ต้องสนใจว่าผลลัพธ์สุดท้ายแล้วพี่จะเป็นแบบไหน ไม่ต้องแคร์ว่าพี่จะเสียใจไหม แคร์แค่ความรู้สึกของปายเองเท่านั้นก็พอ""ใครจะไปใจร้ายถึงขนาดนั้น""มันคือการสร้างความสุขให้ตัวเราเองต่างหา

"พี่ขอกลับไปส่งนะ สัญญาด้วยเกียรติของลูกผู้ชาย พี่จะไม่ทำให้เราเสียหาย และรับรองความปลอดภัยเหมือนอย่างวันนั้นเลย"ไม่ว่าเปล่า แต่เขายังชูสามนิ้วประกอบคำพูดของตัวเองอีกครั้ง ฉันพูดขนาดนี้แล้ว เขาไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ เขายังโอเคอย่างนั้นเหรอรอยยิ้มละมุนที่เชื่อว่า หากผู้หญิงคนไหนมาบังเอิญเห็น คงต้องรู้สึกชอบเขาแน่ๆ ได้หลุดออกมาบนใบหน้าหล่อเหลา หลายเดือนที่รู้จักกัน จริงๆ เขาก็ไม่เคยทำให้ฉันเสียหาย แม้จะตามตื๊อไปบ้าง แต่เขาก็ไม่ได้ก้าวก่าย ในส่วนที่ทำให้ฉันหนักใจ ฉันก็ได้อธิบายออกไปแล้ว หมายความว่า เหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นหลังจากที่เราได้พูดคุยกัน มันเป็นสิ่งที่เขาต้องการจริงๆ"จะพยายามแม้ว่าไม่มีจุดหมายหรือคะ" ฉันเลือกที่จะเอ่ยถามออกมาตรงๆ ซึ่งคนถูกถามเองก็มองหน้าฉันอย่างจริงจัง"พี่หวังในผลลัพธ์ แต่ไม่ว่าผลลัพธ์มันจะออกมาในรูปแบบไหน แต่สุดท้ายในระหว่างทาง ได้ทำในสิ่งที่อยากทำ ได้พยายามจนถึงที่สุดของที่สุด ต่อให้วันนั้นผลลัพธ์มันจะไม่ได้เป็นดั่งใจ ก็ไม่เป็นไร พี่จะรับทุกอย่างไว้เอง" รอยยิ้มเก๋ผุดขึ้นที่มุมปากบาง ฉันยอมรับตรงๆ ว่าผู้ชายคนนี้มีเสน่ห์มาก เขาดูดีทุกระเบียบนิ้ว รูปร่างหน้าต

ฉันยังเลือกที่จะยึดตำแหน่งข้างตัวของลูก ซึ่งอยู่ข้างเตียงไม่ยอมห่าง เลือกที่จะไม่สนใจคนที่นั่งรอคำตอบอยู่ข้างๆ กันฉันไม่รู้หรอก ว่าจริงๆ แล้ว ความคิดของฉายมันเป็นแบบไหน แต่ถ้าจะให้ฉันคิดว่า เขากำลังรู้สึกผิดกับสิ่งที่เคยทำเอาไว้ ฉันยังเชื่อไม่ลง! นอกใจกันมาสามปี นี่คือสิ่งที่คนรักเขาทำกันอย่างนั้นเหรอ?เขายืนยันว่ารักฉัน แต่ตอนเราห่างกัน เขายังสามารถมีคนอื่นได้ แล้วจะมีใครบ้าง ที่อยากเอาชีวิต เอาความรู้สึก เอาหัวใจไปผูกไว้กับคนแบบเขาแกร๊ก~ประตูห้องถูกผลักเข้ามา ตามด้วยร่างสูงโปร่งของสกายที่เดินเข้ามาพร้อมแม่ แน่นอนว่า ฉันคือคนที่ขอให้แม่มาที่โรงพยาบาลเอง ไม่อยากอยู่กับตะวันฉายตามลำพัง ฉันไม่อยากฟังคำแก้ตัวของเขาแล้วจริงๆ"สวัสดีครับ" ฉายยกมือไหว้แม่ฉัน ซึ่งแม่ฉันยอมพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินเข้ามาหาหลาน"เป็นไงบ้าง หมอมาตรวจหรือยัง""มาแล้ว ผลเลือดปกติ แต่ไข้ยังสูงอยู่" ฉายเป็นฝ่ายลุกจากเก้าอี้ เพื่อเปิดทางให้แม่ของฉันเข้ามานั่ง พอเห็นแบบนั้น มันยิ่งทำให้ฉันโล่งใจฉันไม่พร้อมจะอยู่ใกล้ผู้ชายที่เป็นพ่อของลูกจริงๆ"วันนี้แม่ไปไหนไหม อยู่นี่นะ ฉลามงอแงตลอดเลย" ตอนที่ฉันเอ่ยคำนั้น ฉันมีคว

"การกระทำ สำคัญกว่าคำพูด คำนี้ยังใช้ได้เสมอ แต่ถ้าลงมือทำแล้ว อย่าคาดหวังกับผลลัพธ์ให้มาก เพราะในโลกแห่งความเป็นจริง คนที่ถูกทำร้าย อาจจะให้อภัย แต่ไม่ได้หมายความว่าจะยอมเริ่มต้นใหม่ไปด้วยกัน!""..." "แม่ไม่อยากให้ฉายคาดหวัง เพราะแม่กับปาย เป็นผู้หญิงด้วยกัน แม่เข้าใจว่าเวลาผู้หญิงโดนแบบนั้น เขาเสียใจมากจริงๆ" "สมุดระบายสี" เสียงเล็กๆ ที่เมื่อได้ยินจำเป็นต้องหันไปหา เรียกสายตาของฉันที่ก่อนหน้านี้ ก้มต่ำมองเพียงมือของตัวเองได้ในทันทีฉลามกอดสมุดโทนสีฟ้าลายการ์ตูนแนบอกเข้ามาหา ก่อนจะทิ้งตัวลงบนหน้าตักของฉัน ส่งผลให้ฉันใช้มือเช็ดน้ำตาตัวเองทันที"นี่สมุดระบายสีของฉลามเหรอคะ" คำตอบที่ฉันได้คือการพยักหน้า ฉลามยิ้มอวดฟันซี่เล็กเพียงนิด ก่อนที่มือป้อมๆ จะเปิดสมุดให้ฉันดู"หูววว มีปลาด้วย ตัวนี้ปลาอะไรคะ""ปลานีโม่" แม้จะอายุเพียงสามขวบ แม้ลายมือการลงมือภาพจะไม่ได้สวยงามอะไรมาก แต่ตัวปลาที่ฉลามระบายมันกลับมีสีสัน หางของปลาเป็นสีฟ้า ตัวของปลาเป็นสีชมพู ส่วนหัวเป็นสีเหลือง สาหร่ายทะเลมีสีเขียวอ่อน เขียวเข้ม แตกต่างกัน และที่สำคัญ แม้ภาพจะไม่เป๊ะ แต่ทว่า เขากลับระบายสีให้อยู่ในกรอบ ดูแล้วสบายต