All Chapters of เด็กของเฮีย: Chapter 271 - Chapter 280

@บ้านของสปาย"คิกๆ" เสียงหัวเราะคิกคักเบาๆ ดังขึ้นในตอนที่เรากำลังแปรงฟัน ฉลามที่ในมือถือด้ามแปรงสีฟันสีฟ้าอันเล็กๆ โดยที่ฉันใช้แปรงสีฟันสีชมพูอันใหญ่ ปัดขนแปรงไปตามฟันขาวๆ ปัดขนแปรงขึ้นในฟันล่าง และปัดขนแปรงลงในฟันบน คนตัวเล็กทำตามอย่างว่าง่าย เข้าใจว่า ที่ผ่านมา ปู่ย่าของฉลามสอนหลานมาดีทุกอย่างเลย "ถ้าไม่อยากฟันผุ ก่อนนอน เราต้องแปรงฟัน โอเคไหมครับ" "ครับ" เจ้าของคำพูดยิ้มกว้าง อวดฟันขาวที่ถูกทำความสะอาดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ฉลามอยู่ในชุดนอนสีฟ้าลายทางสีเดียวกันกับกางเกง ในวันแรก มีถามหาคุณย่าบ้าง แต่ฉันอธิบายให้ลูกฟังว่าคุณย่าป่วย ต้องนอนที่โรงพยาบาล คนตัวเล็กก็เหมือนจะเข้าใจ ไม่งอแง ไม่ร้องหาคุณย่าแบบที่คิดเอาไว้เลย"ตอนอยู่ที่โรงเรียน ก่อนจะนอน คุณครูพาฉลามแปรงฟันหรือเปล่าครับ""แปรงฟันก่อนนอน ตื่นนอนแล้วก็ดื่มนมครับ""เหรอครับ แล้วฉลามดื่มนมที่โรงเรียนหมดทุกวันไหมครับ""ดื่มหมดครับ ย่าบอกว่า ดื่มนมจะตัวสูง" ฉันยิ้มกว้างเมื่อได้ฟัง พลางใช้ผ้าขนหนูผืนเล็ก เช็ดคราบน้ำออกจากริมฝีปากและใบหน้า ก่อนที่จะจูงมือเล็กเข้าไปที่ห้องนอนพร้อมกัน"บ้านแม่ปาย มีห้องน้ำแค่สองห้อง ห้องหนึ่งมีไว้ฉ

ผมชื่อฉลาม เป็นลูกชาย และหลานชายเพียงคนเดียวของทั้งสองบ้าน ทั้งสองบ้าน! หลายคนอาจจะกำลังสงสัย ว่าทำไมผมถึงมีสองบ้าน เหตุผล เพราะบ้านหลังที่หนึ่งคือบ้านแม่ ส่วนบ้านหลังที่สอง คือบ้านของพ่อ แน่นอนครับ พ่อกับแม่ผมแยกทางกัน เหตุผลมันเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ จะถามพ่อ เวลาที่เห็นสายตาของพ่อที่แอบมองแม่ เอาตรงๆ ผมดูออก ว่าพ่อรักแม่แค่ไหน พอคิดจะถามแม่ ก็นึกขึ้นได้ว่า กับเรื่องบางเรื่อง หากเจ้าของเรื่องเลือกที่จะเงียบ แล้วมันจะมีประโยชน์อะไรที่จะรื้อฟื้นมันขึ้นมาพอถามปู่และถามย่า แม้กระทั่งจะถามตาหรือว่าถามยาย คำตอบที่ผมได้ ท่านก็แค่บอกว่า อยากให้ผมรู้ไว้ ว่าทุกคนรักผมที่สุดในโลกเอาเถอะครับ ไม่ว่าพ่อกับแม่จะเคยเจออุปสรรค หรือผ่านอะไรกันมาบ้าง แต่สิ่งที่ผมเห็นอยู่ในตอนนี้ คือทั้งสองครอบครัว ยังรักและสามัคคีกัน เท่านั้นผมก็โอเคแล้วมาที่เรื่องของผมกันบ้าง ผมที่ชื่อฉลาม ในตอนนี้ อายุ23ปี เรียนอยู่ที่ มหา'ลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง มีเพื่อนสนิทอยู่คนหนึ่ง ชื่อว่าบาส ก็อย่างที่บอก ชีวิตของผมมันแฮปปี้ทุกอย่าง ถูกสนับสนุนให้เรียนกันเต็มที่ทั้งสองบ้าน เอาจริงๆ ผมไม่ได้ต่างจากคนที่เพอร์เฟคสุดๆ คนหนึ่งเลยลูก

@ร้านเหล้าLineeeee~'แม่ : ฉลาม ทำอะไรอยู่ลูก''ผม : วันนี้ออกมาเที่ยวกับเพื่อนครับแม่ อกหัก''แม่ : หื้มม ฉลามน่ะเหรออกหัก ไปแอบมีแฟนตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่เห็นเล่าให้แม่ฟังบ้างเลย''ผม : ไม่เคยเล่าให้ใครฟังหรอกครับ ฉลามของแม่ แอบชอบเขาข้างเดียวมากกว่า''แม่ : เหมือนฉลามของแม่ จะมีแอลกอฮอล์เดือดพล่านในร่างกายนะ อยู่กับเพื่อนคนไหน ถ่ายรูปให้แม่ดูหน่อยสิ แม่จะได้สบายใจ''ผม : อยู่กับไอ้บาสเหมือนเดิมครับ'ผมทำตามที่แม่ขอ นั่นคือการกระดิกนิ้วเรียกเพื่อนมาหา แล้วถ่ายรูปส่งให้แม่ดู แบบที่แม่ต้องการ จริงๆ แล้ว กินบ้าง เที่ยวบ้าง แม่ไม่เคยห้าม แม่แค่ย้ำ ว่าเมาไม่ขับ และต้องดูแลตัวเองให้ได้แค่นั้นเอง'ผม : ส่งรูปภาพ''แม่ : โอเค ดูแลตัวเองนะครับ เรื่องที่ว่าอกหัก พรุ่งนี้ค่อยเล่าให้แม่ฟังละกัน''แม่ : รักพี่ฉลามนะลูก''ผม : รักแม่ครับ'จากนั้น ผมก็ดับหน้าจอโทรศัพท์ลงตามเดิม"เบาได้เบาเว้ยไอ้หลาม แค่อกหัก หล่อๆ แบบมึง หาใหม่ได้สบาย""ไม่อยากได้ใหม่ แค่อยากได้คนที่ชอบ" ผมตอบ พลางกระดกแก้วเหล้าเข้าปาก ผมไม่ได้ดื่มประจำหรอก และเรื่องอกหัก ก็มีผลกับหัวใจบ้าง ก็เลยอยากดื่มเพื่อผ่อนคลายเท่านั้นเอง"รั

เมื่อไม่มีทางเลือก จะปล่อยไว้ก็ไม่ได้ แต่ไปส่งให้ถึงที่หมายที่ควรจะไปอย่างปลอดภัยเธอก็ไม่โอเค สุดท้ายสิ่งที่ผมทำได้ ก็คือการพาเธอมายังที่ที่เธอต้องการ แต่เปลี่ยนจากการไปนั่งอยู่ภายในร้านเหล้าที่ใครหลายคนเรียกว่าผับ โดยการพามานั่งที่ร้านนั่งชิวแทน แม้จะไม่แตกต่างจากการเข้าร้านเหล้า แต่อย่างน้อยๆ ในสายตาผมมันก็โอเคกว่า และอาจจะปลอดภัยกว่ากลับไปที่ร้านเหล้าแบบเดิม"เบาได้เบา" ผมเตือนอีกครั้ง เมื่อเธอยกแก้วจรดริมฝีปาก แล้วกระดกมันลงคออย่างกับกำลังกินน้ำเปล่า"พี่ ถามหน่อยดิ" เธอเอ่ย โดยไม่คิดที่จะวางแก้วที่อยู่ในมือ"อะไร""วันนี้ที่ฉันเห็นพี่ พี่ไปสารภาพรักกับผู้หญิงนี่นา" ผมหันหน้าหนี เอาจริง ยัยนี่จะเห็นหรือไม่เห็นมันไม่ใช่ประเด็นสำคัญหรอก แต่ประเด็นที่สำคัญ คือการกลับไปพูดถึงเรื่องนั้นอีกต่างหากล่ะ"ฉันรู้จักผู้หญิงที่พี่ชอบด้วยนะ พี่หมวยลี่ เขาสวยดีนะ เรียนเก่งมาก น่ารัก เรียบร้อย หวานๆ สเปคพี่แบบนั้นเลยใช่ไหมล่ะ""ไร้สาระ อย่าบอกนะ ว่าเธอคออ่อน กินไม่กี่แก้วแล้วเมา ฉันเอาเธอไปส่งไม่ถูกนะบอกก่อน""ฉันพักที่คอนโด xxxx ห้อง xxxx ถ้าฉันเมา ถ้าฉันไม่มีสติ พี่พาฉันกลับไปส่งด้วยนะ""แบบนี

[ รอแม่นะฉลาม ตอนนี้แม่อยู่ที่กรุงเทพ ตั้งใจจะมาเซอร์ไพรส์ลูก จะมากอดให้หายคิดถึง แต่ฉลามเซอร์ไพรส์แม่ได้สุดๆ ไปเลย ]พูดแค่นั้น ก่อนที่แม่ปายจะวางสายไป ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามาอย่างหนัก ที่ผ่านมา ย่าพยายามบอก พยายามสอนให้ผมเป็นคนดีของแม่ รักแม่ให้มากๆ อย่าทำให้แม่ผิดหวัง เพราะผมเป็นกำลังใจเพียงหนึ่งเดียวที่ดีที่สุดของแม่ แล้วดูสิ่งที่ผมทำสิ ผมทำสิ่งที่ผิด ผมทำให้แม่ผิดหวังจนได้" หลามนะหลาม มึงนะมึง!" ผมกร่นด่าตัวเองอย่างรู้สึกผิด จากนั้นก็เลือกที่จะต่อสายหาคนเป็นพ่อทันที[ ฉลาม ว่าไงลูก ] คำทักทายของพ่อ ก็ไม่ได้ต่างไปจากแม่ คือดีใจทุกครั้งที่เราได้คุยกัน แต่ไม่นานจากนี้ พ่อคงจะผิดหวังกับการกระทำของผมในแบบเดิม[ ฉลาม ทำไมถึงเงียบล่ะลูก มีปัญหาอะไรหรือเปล่า ]"ตอนนี้พ่อทำอะไรอยู่เหรอครับ"[ พ่ออยู่ร้าน กำลังลงของเพิ่ม แต่คุยได้ ] พ่อผมไม่ได้สายราชการเหมือนแม่หรอกครับ พ่อผมพอมีฐานะมากกว่าทางครอบครัวของแม่ รู้มาว่า หลังจากที่พ่อเรียนจบได้ไม่นาน พ่อก็ไปทำงานกับพี่สาวของพ่อ นั่นคือป้าโฉม ที่ตอนนี้ทั้งรักและหลงในตัวหลานแบบผมมาก ป้าแต่งงานแล้วครับ แต่ไม่มีลูก ก็ตามที่บอก ผมยังเป็นลูกและหลาน