บททั้งหมดของ Chasing my True Love: Betrayed by My Love: บทที่ 11 - บทที่ 20

Wala sa kabihasnan ang bahay ni Samantha. Mas pinili niyang manirahan sa isang lugar na tahimik at mga kuliglig lang ang ingay. Yung parang pagsapit ng hating gabi, may aswang na gagala gala. Malapit iyon sa ilog, nakakarelax ang tunog ng pag ayos niyon. May mga coy fish siya sa kabilang gilid, at hardin na nakakarelax pagmasdan.Nakatulog siya nang mahimbing habang nasa taxi pauwi, sa sobrang pagod ay hindi man lang niya napansin ang kotse na sumusunod sa kanila sa dilim.Ginising siya ng driver pagdating sa tapat ng kanyang bahay. Pagkatapos magbayad, bumaba siya at itinulak ang gate ng kanyang bakuran habang humihikab sa pagod. Madilim ang paligid, dahil wala naman siyang malapit na kapitbahay. Tanging kuliglig lang ang kanyang naririnig na nag iingay.Pag-abot pa lamang niya sa switch ng ilaw, may narinig siyang yabag ng mga paa sa likuran. Bago pa siya makalingon, isang malaki at mabigat na kamay ang biglang tumakip sa kanyang bibig. Sumalubong sa kanya ang matapang at nakakasul

Sobra ang pagmamahal niya sa lalaki.. sobra sobra.. noon! Ang pagmamahal na iyon ay halos umabot pa sa pagkasira ng kanyang ulo.Pero ngayon, madali para sa kanya ang sabihan ng masasakit na salita si Billy. Wala na siyang pakialam sa nararamdaman ng lalaki. Para sa kanya, isa na lamang itong nakaraan..Hindi nakahuma si Billy, saka tumungo at sinilip ang mga papel na nahulog sa sahig.. Isa iyong "Divorce Agreement". Nanatili siyang nakatitig doon, ilang sandali pa, biglang parang may kumurot sa kanyang puso. Para na iyong tinutusok ng libu libong karayom.Dahan dahan niyang kinuha ang papel, saka tinitigan. Nagdilim ang kanyang paningin, matapos makita kung kailan iyon pinirmahan.. Wala siyang natatandaang may pinirmahan siyang kahit ano sa ganoong petsa."Wala akong pinirmahang kahit ano! Ganito ka na ba talaga kadesperadang hiwalayan ako? At kahit pirma ko, pineke mo?" sigaw niya sa babae.Dahil sa tindi ng kanyang emosyon, agad niyang pinunit ang dokumentong iyon, saka pinagpira p

Isang malamig na tawa ang pinakawalan ni Samantha sabay tapik nang malakas sa kamay nito. “Ang sa akin ay sa akin. At para sa mga bagay na hindi naman sa akin, natural lang na kunin iyon ng iba. Bakit naman ako matatakot na kunin ka nila, bakit? pag aari ba kita?”Saglit na rumesponde ang gulat sa mukha ni Billy. Lumuwag ang hawak niya sa babae. Hindi niya akalain, na ganoon ang magiging pakikitungo nito sa kanya. Na magiging isa itong napaka cold na babae. Wala na ang dating babaeng nag aalay sa kanya ng lahat, at napalitan iyon ng isang-- walang puso?Tumalikod si Samantha, kinuha ang kanyang maleta, at tuluyang lumabas.Nakatitig lang si Billy sa payat ngunit determinadong likod ni Samantha, pansamantalang nawalan ng sasabihin. Hindi niya kailanman inakala na ang tila masunuring si Samantha ay maaari palang maging ganito katigas at kadesidido.Noong magkasama pa sila, napakalambing nito at parang hindi marunong magalit. Ginagawa nito ang lahat ng iutos niya, nakikipagtulungan sa l

Kinuskos niya ang kanyang mga mata at hindi makapaniwala. Noon lang niya napagtanto na ang babaeng nasa gitna ng stage ay tunay ngang si Samantha—at ang lalaking nasa tabi nito ay walang iba kundi si Anton, dating kaibigan ni Billy.. at ang antas ng pamumuhay? katulad ng sa lalaki..Namamalikmata lang ba siya?Si Anton—ang lalaking inilalarawan ng mga kababaihan bilang isang “mount everest” Isang lalaking matigas ang puso sa mga kababaihan—ay kasalukuyang nakikipagsayaw kay Samantha sa maingay na bar na ito?Kumaba nang malakas ang dibdib ni Hera, tila mga leon na nag uunahang manghabol ng usa. Sa gulat at matinding galit, halos hindi na niya mapigilan ang sarili at naibulalas,“Hindi ba’t ang kapatid ko iyan, si Samantha? Hindi ako makapaniwalang nagagawa pa niyang magpakasaya pagkatapos ng hiwalayan niyo—nagsasayaw pa talaga sa bar!”“Samantha?” Nang marinig ang pangalan, agad na lumapit si Denmark. Tumingin siya sa ibaba at natigilan din. “Siya nga!”“Kay malas naman. Hindi ko inaa

Noong sandaling hahakbang na siya pasulong, tahimik na tumalikod si Billy at naglakad palayo.“Billy!”Nagmamadaling humabol si Hera, hindi mapakali at ayaw bumitaw. Hinawakan niya ang kamay nito, ang kaniyang mukha ay bakas ng matinding pagmamakaawa.“Ganoon na lang ako apihin ng kapatid ko, tapos ngayon, wala ka man lang pakialam? Hindi mo man lang ba ako ipagtatanggol, o hindi mo man lang ba siya kokomprontahin?”“Sabi ko naman sa’yo, babawi ako sa ibang araw.” Biglang naging mainipin ang tono ni Billy.“Pero iyon lang ang gusto ko,” sabi ni Hera sa boses na naglalambing, habang namumuo ang hinanakit sa kaniyang dibdib. “Dapat sa akin ang pendant na iyon.”Dati-rati, anuman ang hilingin niya—kahit pa ang mga bituin sa langit—ay gagawa ng paraan si Billy para maibigay ito sa kaniya. Akala niya, hindi magbabago iyon ngayon.Ngunit laking gulat niya nang biglang iiwas ni Billy ang kamay nito, na tila ba walang narinig sa kaniyang mga sinabi.Hindi mawari ni Hera ang tumatakbo sa isip