MasukNaglakad si Samantha palayo, pilit na pinapatatag ang bawat hakbang kahit na sa loob niya ay tila gumuho ang isang dam ng emosyon. Hindi niya nilingon si Billy. Alam niyang kapag lumingon siya, baka makita niya ang hitsura nitong wasak, at baka manghina na naman ang kanyang puso. Pumasok siya sa loob ng restaurant, ang lamig ng aircon ay agad na yumakap sa kanyang nag-aapoy na pisngi.Namasyal muna siya saglit, saka tumawag sa isang restaurant upang magpareserve ng table. Bago pa man siya makalapit sa lugar, punatak na ag malakas na ulan.PAGDATING NIYA SA LUGAR..Hinanap niya ang kanyang table, ngunit laking gulat niya nang makitang may nakaupo na doon—isang pamilya na masayang kumakain. Tumingin siya sa paligid, puno ang lahat ng mesa. Ang ingay ng tawanan at kalantog ng mga pinggan ay tila nanunukso sa kanyang nararamdamang pag-iisa."Miss, sorry po, wala na po tayong bakanteng table," lapit ng isang waiter sa kanya. "Pero kung gusto niyo po, doon sa may sulok, may isang upuan pa p
"Hindi ko naman sinasadyang galitin ka.. pasensiya ka na," sabi pa ni Billy."Sorry, taken ka na pala," sabi ng lalaking kausap ni Samantha."No-- no! hindi--" ngunit hindi na siya pinakinggan ng lalaki. Tuluyan na iyong umalis.Naiinis siyang humarap kay Billy. Nais na niya itong sampalin"Anong katarantaduhan ang ginagawa mo?" nakatikwas ang kanyang kilay habang nakatingin sa lalaki, "bakit mo sinisira ang diskarte ko?""Sam, sabi mo sa akin, may boyfriend ka na, pero nakuha mo pang makipagharutan sa ibang lalaki?" sabi ni Billy sa kanya."Wala kang pakialam!" naiirita niyang sagot.“Wala kang pakialam!” naiirita niyang sagot.“Talaga bang wala?” bahagyang yumuko si Billy para magpantay ang tingin nila. “Eh bakit parang galit na galit ka? Hindi ba dapat wala ka ring pakialam sa ginagawa ko?”Napaatras si Samantha ng isang hakbang, tila nabigla sa tanong. Saglit siyang natahimik, ngunit agad ding bumawi.“Hindi ako galit,” mariin niyang sabi, kahit halatang nanginginig ang boses niya
NAKAUPO si Sam sa isang bench, ng muling masilayan ang kanyang ex. May dala itong dalawang buko shake. Papalapit sa kanya si Billy, kaya nagkunwari siyang hindi ito nakita."Alam kong nakita mo na akong papalapit sayo, nag iwas ka pa ng tingin," naupo ito sa tabi niya.Hindi siya nag abalang tumingin sa lalaki. Nanatili siyang nanonood ng mga nagsusurfing."Sayo nga pala to," iniusog ni Billy ang dalang shake."Ayoko. Magagalit ang boyfriend ko." Sabi niya."Sinong boyfriend mo? yung kapitbahay mo sa itaas?""Oo nga, ang kulit mo."Pagak na natawa si Billy, "siguro, pangit yun no? kanina ko pa hinihintay lumabas, wala siya eh.""Mas guwapo pa siya sayo." hindi pa rin niya tinitingnan si Billy.Hindi niya napansin ang kakaibang ngiti ni Billy."Mas guwapo pa sakin? Nakakita ka na ba ng lalaking mas guwapo pa sakin?"Doon niya lang tiningnan ang lalaki. Saka ito sinipat, mula ulo hanggang paa."Madami.. lalo na yung mga AFAM na gumagala dito. Ano namang tingin mo sa sarili mo, gold? FYI
Kinabukasan, maaga pa lang ay gising na si Sam.Hindi pa sumisilip nang maayos ang araw nang bumangon siya. Tahimik pa ang paligid, at ang hangin ay may bahid pa ng lamig ng gabi. Sanay na siyang gumising nang ganito kaaga—parang ito na lang ang oras na tunay niyang nararamdaman ang katahimikan.Alas singko pa lamang ng umaga nang maglakad siya sa dalampasigan.Paborito niya ang oras na iyon—wala pang gaanong tao, malinis ang hangin, at tila ba kanya ang buong isla. Ang buhangin ay malamig pa sa kanyang mga paa, at ang dagat ay kalmado, parang natutulog pa rin. Sa malayo, maririnig ang banayad na paghampas ng alon, na tila ba isang oyayi na paulit-ulit na inuusal ng kalikasan.Huminga siya nang malalim.Dito, kahit sandali, nakakalimutan niya ang lahat.Habang naglalakad siya, napansin niya ang isang grupo ng mga lalaking tila bagong dating. Nakaupo ang mga ito malapit sa dalampasigan, may dalang mga bote at malakas ang tawanan. Hindi niya sana papansinin, ngunit ramdam niyang may isa
Tahimik ang isla—ang uri ng katahimikan na hindi nakakabingi, kundi nakapapawi. Humahalo sa ihip ng hangin ang tunog ng alon, tila ba may sariling musika ang dagat. Sa ganitong lugar, masayang-masaya si Sam. Pakiramdam niya, sa wakas ay may espasyo siyang huminga.Lalo pa siyang gumaan ang pakiramdam nang pumayag si Nimrod na mag-work from home siya. Hindi niya kailangang bumalik sa siyudad, hindi na kailangang makipagsiksikan, at higit sa lahat—malayo siya sa mga alaala na matagal na niyang pilit tinatakasan.Maganda rin ang negosyong naitayo niya rito. Hindi iyon nangyari nang biglaan. Sa tulong ng mga padala ng kanyang ama—na kahit papaano’y bumabawi sa mga pagkukulang nito noon—unti-unti niyang naipundar ang maliit na resort na ngayo’y dinarayo ng mga turista. Maayos na silang dalawa ngayon. Hindi man perpekto, natutunan na niyang tanggapin na pareho silang nagkamali. Hindi lang ito. Hindi lang siya.“Hindi lahat ng sugat kailangang kalimutan,” minsan niyang naisip habang nakatana
Nagngangalit sa poot si Hera matapos niyang mapagtantong nalinlang lamang siya ng Warden. Pinangakuan siya ng kalayaan, pinaniwala na may pag-asa pa siyang makaalpas sa bangungot na kinasadlakan niya—ngunit ang lahat ng iyon ay isa lamang malupit na panlilinlang. Sa halip na tulungan siyang makatakas, ipinahiya pa siya sa harap ng mga pulis at maging ng mga preso sa kabilang selda, na para bang isa lamang siyang laruan na maaaring ipasa-pasa at alipustain.Araw-araw, paulit-ulit siyang ginawang biktima ng karahasang hindi na kayang sikmurain ng kanyang pagkatao. Unti-unting nauupos ang natitirang dignidad niya, hanggang sa wala nang matira kundi poot, paghihiganti, at desperasyong sumisigaw para sa wakas. Hindi na siya papayag na muli siyang gawing laruan ng mga halimaw na iyon.Dumating ang gabing sumabog ang lahat.Matapos siyang abusuhin ng tatlong pulis sa loob ng isang madilim na silid, may kung anong pumutok sa loob niya. Sa isang iglap ng pagkakataon, naagaw niya ang baril ng i
Pagkalabas ng ospital, nakaramdam si Billy ng sikip sa dibdib at hindi niya alam kung saan pupunta. Hindi niya maintindihan kung bakit nagbago nang husto si Hera. Masyado na itong nagiging makitid ang isip at palaging nakadikit sa kanya—nawala na ang ganda ng ugali nito na dati ay nagustuhan niya.
Pagbalik nina Nimrod at Eris sa ospital, ikinuwento nila kina Samantha at Anton ang lahat—kung paano nila tinapos si Brad at ang ginawa nilang "maliit na biro" kay Hera.Nag-video pa si Eris habang umiiyak at sumisigaw si Hera. Habang pinapanood nila ang itsura nitong gulo-gulo, hindi mapigilan ng
Natakot siya nang husto kaya mabilis niyang inilabas ang maliit na kutsilyong itinago niya.Pero nang makita niya nang malinaw ang taong papalapit, nanginig siya sa takot. Nahulog ang kutsilyo sa sahig at dinala ng kaba ang kanyang buong katawan. Hindi niya akalaing si Nimrod pala ang kaharap niya.
Kahit binalaan na ni Hera, hindi nakinig si Jasmine. Sa sobrang takot, kung ano-ano nang mura ang ibinato niya kay Hera.Nanginginig si Hera sa mga insulto. Pagtingala niya, sinalubong niya ang tingin ni Billy—malamig, matigas, at parang hindi makapaniwala."Ikaw ang nagsabi kay Jasmine na gawin it







