All Chapters of HIS SECRET OBSESSION [A.G.S #1] : Chapter 151 - Chapter 160

ELOWEN GARCIA'S POV Abala ako sa pagluluto ng pancake sa kusina ng marinig kong bumukas ang pintuan sa likuran ko. Nanatiling naka-angat sa ere ang kamay ko, dahan-dahan akong lumingon at nakita ko si Alexander. Magulo ang buhok at halatang bagong gising, bukod doon ay wala itong pang-itaas na suot. Pero mas kapansin-pansin ang pagiging busangot ng kanyang mukha, animo'y may kaaway siya na hindi niya matalo-talo. "Magdamit ka kaya?" panimula ko, at doon lang siya nag-angat ng tingin sa akin. And I froze... when I saw the bruise on his left cheekbone. Namumula iyon na namamaga, at kahit may kalayuan ako sa kinatatayuan niya at kitang-kita ko iyon. "Masama ba ang mood mo ngayon araw dahil nasapak ka?" banat ko. Huminga siya ng malalim. Napapalunok habang ang kanyang kilay ang salubong, mukhang pikon na pikon. "F*ck...she was a woman, but her punch was too strong and it shocked me," pag-kwento niya sabay lakad papalapit sa akin. Sinundan ko siya ng tingin hanggang sa tuluyan si

CHARITY'S/SAMANTHA'S POV "You have to do something, Fred!" pagpa-panic ko. Wala na akong mukhang maipapakita sa publiko matapos kong naglabas ng statement tungkol sa relasyon namin ni Jacob. My agency is mad at me about it! Ilan sa nga fans ko ay bina-bash na ako dahil iniisip nila na may third-party kaya naghiwalay kami. Which is true, pero hindi naman iyon lumabas sa public..dahil mas lalo lang masisira ang image ko. "What do you want me to do, Samantha? should I also make a statement?" tugon niya dahilan upang mas lalo akong mainis. Inabot ko ang babasaging baso at ibinato iyon sa harapan niya. "IT WAS ALL YOUR FAULT! KUNG HINDI LANG KASI PUMAPALPAK ANG PLANO MO AY WALA TAYONG PROBLEMA NGAYON!" sisi ko sa kanya. Hindi ko na matandaan kung ilang milyon na ang ginastos ko para lamang iligpit si Elowen. Pero lahat ng iyon ay palpak at nasayang lahat ng pera na ibinayad ko. "You should start looking for a trusted man! hindi iyong pipityugi at hindi magagawa nang maayos ang tr

ALEXANDER'S POV “Nasaan si Elowen?” tanong ko, biglang napahinto sa pagtulak ng cart. Napatingin si Jax sa paligid, kunot ang noo. “Akala ko kasama mo siya?” Tumiim ang bagang ko. “No.” Mabilis akong huminga. Mali ‘to. Mali talaga. “Jax,” mariin kong tawag. Napatuwid siya agad. “Mauna ka na sa counter. Bayaran mo na lahat ‘yan,” utos ko, sabay abot ng wallet ko sa kanya. “Hahanapin ko lang si Elowen.” Agad siyang tumango ay ginawa ang sinabi ko. Habang ako naman ay hindi na nag-aksaya pa ng oras at agad na naglakad upang hanapin si Elowen. Mabilis ang hakbang ko palabas ng aisle. Diretsyo. Walang lingon-lingon. Una akong nagtungo sa restroom. Binuksan ko ang pinto ng women’s restroom nang walang pakialam kung may magreklamo. “Excuse me...” may sumigaw, ngunit hindi ko iyon pinansin at nakatutok lamang sa ginagawa ko. My eyes scanned everything. Cubicles. Sink. Corners. “Elo?” tawag ko sa kanya, ngunit makalipas ang ilang minuto ay wala akong Elowen n

JACOB ALDEGUIRE'S POV "Still nothing?" bungad ko pagpasok ko sa loob ng mansyon ng mga Hernandez. Tuwid akong nakatayo at nakaharap sa iilang mga tauhan ni Alexander. Ilang sandali pa ay natanaw ko siya, madilim ang ekspresyon ng kanyang mukha... halatang galit na galit habang naglalakad papalapit sa akin. "Na-locate mona ba ang lokasyon ni Elowen? May lead na ba--" Hindi ko natapos ang sasabihin ko nang mabilis niya akong kinwelyuhan. Mahigpit ang pagkakahawak niya sa damit ko at malakas na itinulak paatras hanggang sa naramdaman ko ang pagbangga ng likuran ko sa malamig na pader. "I should be the one asking you that, Aldeguire.." mariing usal niya at mas lalo akong idiniin sa pader. "Tell me where did you hide your little sl*t?! where did you hide Charity?!!" malakas niyang bulyaw sa akin. Tumiim ang bagang ko at itinaas ang aking kamay upang itulak siya papalayo sa akin. "I'm not your enemy! iisa lang ang gusto natin at 'yun ay ang mahanap si Elowen!" bulyaw ko pabal

ELOWEN GARCIA'S POV (Continuation.....) Tinitigan ko lang siya. Tahimik. Matatag. Kahit ramdam ko na ang tensyon sa paligid...yung bigat ng hangin, yung panganib na nakabitin sa pagitan naming dalawa. At doon na nagsimulang gumalaw ang lahat. Bigla akong hinablot mula sa likuran. Mahigpit. Mabilis. Napasinghap ako nang maramdaman ko ang malamig na kamay na kumapit sa braso ko, iyong lalaking kanina pa tahimik na nakatayo sa likod ni Charity ay nasa likuran ko na pala. Sa sobrang tutok ko kay Charity ay hindi ko na napansin ang presensya niya. “Let go---!” mariin kong sigaw, sabay pilit na pag-ikot ng katawan ko. Pero masyado siyang malakas. Hinila niya ako palapit sa kanya, isang braso ang pumulupot sa leeg ko habang ang isa ay mariing humawak sa pulsuhan ko. “Don’t move,” malamig niyang bulong sa tenga ko. At bago pa ako muling makalaban ay halos sabay-sabay kaming napalingon sa may bintana. Dahil sa susunod na pag-alingawngaw ng mga pagsabog at tunog ng