แชร์

2

ผู้เขียน: ณิการ์
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-23 16:14:12

“ทำไมคะ เรียกทำไมคะ โกรธเหรอคะ ถ้าโกรธก็ช่วยไม่ได้ เพราะฉันก็โกรธเหมือนกันตอนนี้ คุณมันต่ำกว่าที่ฉันคิดเสียอีกค่ะ” ว่าจบก็แกะมือใหญ่ที่ตะปบไหล่ตัวเองออกแล้วหันไปยิ้มเยาะเย้ยผู้หญิงที่เขาพามาด้วยก่อนจะพูด

“ส่วนเธอนะ สวยก็สวยแต่ทำตัวต่ำตมยิ่งกว่าสัตว์เสียอีก รู้ทั้งรู้ว่าเขาแต่งงานมีเมียแล้วยังมาเสนอตัวเป็นของฟรีให้เขาอีก น่าสมเพช!”

“ดินคะ เมียคุณ...”

“เธอไม่ใช่เมียผม” เขาโต้แก้คำของหลินทันที

“ทำไมฉันจะไม่ใช่คะ ในเมื่อเราแต่งงานจดทะเบียนกันแล้ว หรือคุณจะเถียงว่ามันไม่จริง อีกอย่างหล่อนจะหน้าด้านทำไม จะอยู่ลดค่าตัวเองทำไม ไปสิ กลับไปสินี่มันเตียงฉัน ที่ของฉัน ส่วนคุณดินถ้าคุณอยากได้เธอก็ไปที่อื่น อย่ามาทำตัวต่ำบนเตียงของฉัน” เตยหอมยิ้มเย้ยดินพร้อมกับมองไปยังผู้หญิงที่เขาพามาด้วย

“คุณต้องจัดการให้หลินนะคะดิน” หล่อนอ้อนแล้วขยับไปเกาะแขนของเขา

“ผมจัดการให้คุณแน่หลิน วันนี้กลับไปก่อนนะ ผมขอจัดการกับผู้หญิงอวดดีคนนี้ก่อน” เขาลูบหัวทุยของหล่อนที่แนบกับแขนของตน ก่อนจะผลักเธอออกห่าง

“ไปนะคะ” ก่อนจะไปหลินก็หอมแก้มสากของเขาแรงๆ แล้วหันไปยิ้มให้กับเมียแต่งก่อนจะจากไป

ปัง!

เสียงประตูกระแทกปิดสนิทและในห้องนอนก็เหลือแต่เจ้าบ่าวเจ้าสาวที่ยังคงใส่ชุดงานเมื่อตอนเย็นกันอยู่ ทั้งสองมองจ้องหน้ากันต่างไม่ยอมกัน

หึหึ

“คงอยากมากสินะถึงได้ทำแบบนี้” เขาสาดคำน่าเกลียดใส่เตยหอมทันที

“หน้าที่ของฉันคือตั้งท้องลูกของคุณ ฉันไม่สนใจหรอกว่าคุณจะมองจะดูถูกฉันยังไง” หล่อนบอกเขา

“เธอไม่มีทางสมหวังหรอก ฉันจะไม่แตะต้องตัวเธอให้เปื้อนมือและเสียมือฉันหรอกเตยหอม ผู้หญิงหิวเงินอย่างเธอไม่มีทางได้ทุกอย่างที่ต้องการหรอกจำไว้” พูดพร้อมกับยกมือขึ้นมาชี้หน้าผากมนของหล่อนพร้อมผลักแรงๆ จนหญิงสาวหงายหลังล้มไปกับเตียง ก่อนจะลุกขึ้นไปปลดเปลื้องชุดของตนออกเพื่ออาบน้ำ

เตยหอมมองหลังคนตัวโตแล้วเดินไปยังโต๊ะเครื่องแป้งเพื่อเช็ดหน้าล้างเครื่องสำอางให้สะอาด ก่อนจะเดินไปผลัดเปลี่ยนชุดใส่ผ้าเช็ดตัวแทนโดยไม่สนใจว่าอีกคนนั้นได้เปลื้องชุดตัวเปลือยเดินเข้าไปในห้องน้ำ และถ้าเตยหอมสังเกตสักนิดก่อนดินจะเดินเข้าไปในห้องน้ำ เขาหันมาจ้องมองร่างน้อยที่นุ่งน้อยห่มน้อยด้วยผ้าเช็ดตัวด้วยสีหน้าเรียบเฉยเหมือนไม่คิดอะไร แต่ว่าภายใต้ใบหน้าเรียบเฉยนั้นมีความต้องการหล่อนมากล้นเหลือเกิน

“คนเลว” หล่อนพึมพำเมื่อเห็นว่าประตูห้องน้ำปิดสนิท เธอนั่งเล่นโทรศัพท์ที่โต๊ะเครื่องแป้งรอให้เขาอาบน้ำเสร็จแล้วเธอจะได้อาบบ้าง นานเท่าไหร่ไม่รู้เพราะหล่อนเผลอหลับ ส่วนคนที่แช่น้ำในอ่างอาบน้ำเพลินนานเป็นเวลาชั่วโมงกว่าเปิดประตูออกมาจากห้องน้ำเห็นภรรยาตีทะเบียนนอนฟุบหน้าหลับกับโต๊ะเครื่องแป้งหน้ากระจก เขาก็เดินสะบัดผมพร้อมกับเสยผมที่เปียกของตนเองไปยังโต๊ะเครื่องแป้งแล้วดึงผ้าเช็ดตัวที่พันรอบเอวสอบออกมาโยนคลุมหัวของคนที่หลับสนิท ก่อนจะเดินไปหาชุดนอนมาใส่ เขาใส่เพียงกางเกงนอนขายาวตัวเดียว ไม่ได้สวมเสื้อ เดินไปล้มตัวลงนอนบนเตียงโดยไม่สนใจจะปลุกคนนอนหลับหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง

เช้าวันใหม่ในชีวิตของผู้ชายอย่างดินที่มีพันธะติดตัวคือภรรยาแต่งและติดทะเบียนสมรสมาด้วย เขามองคนตัวเล็กที่หลับที่โต๊ะเครื่องแป้งแล้วดึงลิ้นชักโต๊ะเครื่องแป้งเอาบุหรี่ออกมาสูบในตอนเช้าให้สดชื่นก่อนจะอาบน้ำ เมื่อสูบบุหรี่หมดมวนแล้วเตยหอมก็ยังไม่ตื่น เขาก็ไม่คิดจะปลุก เพราะเขาเกลียดหล่อน แม้แต่ชื่อหรือพูดคุยด้วย แตะต้องเขาก็ไม่อยากจะแตะต้อง เขารังเกียจหล่อน

อาบน้ำแต่งตัวเสร็จพร้อมเข้าไปในไร่โดยไม่สนใจจะปลุกภรรยา และเมื่อลับร่างใหญ่โตของดินไม่นาน เตยหอมก็รู้สึกตัวตื่น และรู้สึกปวดเมื่อยคอและหลังของตัวเอง แล้วมองไปยังรอบๆ ก็ไม่เห็นคนตัวโต และก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อมองดูเวลาในจอโทรศัพท์แล้วเป็นเวลาเจ็ดโมงกว่าแล้ว หล่อนเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน แล้วหลับที่เก้าอี้ทั้งคืนเลยสินะ

“คนแล้งน้ำใจ จะปลุกหรืออุ้มไปนอนบนเตียงหน่อยก็ไม่ได้” บ่นพึมพำให้สามี ก่อนจะลุกเดินไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อลงไปทานอาหารเช้า เพราะวันนี้พ่อกับแม่ของดินบอกว่าจะมาทานข้าวเช้าด้วย เตยหอมรีบจัดการกับตัวเองทันทีโดยไม่รีรอให้เสียเวลา

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ถึงชั่วก็ผัวเธอ   12

    เช้าวันใหม่ทุกคนพร้อมหน้าพร้อมตากันที่ห้องรับประทานอาหาร เป็นครั้งแรกที่บ้านหลังนี้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันสามีภรรยา น้องชายเจ้าของบ้าน จะว่าไป บ้านหลังใหญ่หลังนี้แตกหักกันไปตั้งแต่ว่องไวบอกกับคล่องแคล่วว่าจะแต่งงานกับมรุลี พอแต่งงาน สามีภรรยาก็แตกกันไปคนละทาง แต่วันนี้ทุกคนก็มานั่งพร้อมหน้าพร้อมตากันในห้องรับประทานอาหาร ทำให้ป้าสมจิตแม่บ้านเก่าแก่และสาวใช้ต่างแปลกใจและไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง“น้องคล่องกลับมาอยู่บ้านเรานะ” ว่องไวบอกน้องชาย วันนี้อย่างน้อยก็มีเรื่องดี ๆ ตื่นมาเจอน้องชายร่วมโต๊ะทานข้าวเช้าด้วย ก่อนจะหันไปมองภรรยาของตน แล้วหันกลับมาสนใจอาหารตรงหน้า“ครับ น้องจะกลับมาค้างบ้านเรา วันนี้พี่ว่องดูเพลีย ๆ นะครับ” คล่องแคล่วถามพี่ชายด้วยความเป็นห่วง ดูตาที่คล้ำโบ๋ของพี่มันบอกชัดเจนว่าเมื่อคืนพี่ชายของเขานอนไม่หลับ“นิดหน่อยน่ะ รีบทานกันเถอะ ป้าสมจิตตักข้าวเลยครับ” ทุกคนบนโต๊ะไม่คิดจะทักทายหนึ่งสาวร่วมโต๊ะแม้แต่น้อย ทำให้ป้าสมจิตและสาวใช้รีบทำงานหน้าที่ของตนแล้วถอยออกไปจากห้องรับประทานอาหาร เพราะบรรยากาศมันดูตึงเครียดยังไงก็ไม่รู้มรุลีรู้สึกน้อยใจเมื่อถูกมองข้าม ถูกมองเป็นส่วนเ

  • ถึงชั่วก็ผัวเธอ   11

    “ก็ได้ค่ะ รุลีไปส่งนะคะ” เธอพูดพร้อมกับแกะมือหนาที่โอบกอดไหล่ของเธอออก แต่ยังไม่ทันได้ลุกขึ้นก็มีเสียงห้าวดังขึ้น“เชิญครับคุณหนึ่ง ผมขอตัวภรรยาผมไว้คงไม่เป็นไรนะครับ เดินออกไปทางเดิมคงไม่ทำให้คุณหลงทางหรอก”อีกมุมหนึ่งของห้องนั่งเล่น คล่องแคล่วแอบมองการสนทนาของพี่ชายกับภรรยาและแขกของมรุลีตลอด ตอนแรกเขาตั้งใจจะเดินเข้ามาร่วมวงสนทนาด้วย แต่ด้วยความอยากรู้ว่าพี่ชายจะจัดการกับเรื่องนี้ยังไงเลยยืนแอบดูและแอบฟังอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลเท่าไรนัก คล่องแคล่วยิ้มขันเมื่อเห็นการกระทำและการแสดงออกของพี่ชาย เขาเพิ่งเคยเห็นพี่ชายในมุมแบบนี้“ครับ เจอกันพรุ่งนี้นะครับรุลี” ก่อนจะเดินออกไป นับหนึ่งไม่ลืมพูดลามรุลี ส่วนมรุลีทำได้แค่ยิ้มตอบรับ เพราะต้องเจอกันอยู่แล้วเพราะทำงานที่เดียวกัน เมื่อลับร่างของนับหนึ่ง เธอก็หันมาตำหนิสามีทันที“พี่ว่องทำบ้าอะไรคะนี่” เธอขยับตัวถอยห่างจากคนตัวโตที่นั่งเบียดด้วยสีหน้ารังเกียจอีกฝ่าย ปากน้อยเบะเล็กน้อยทำหน้าเบื่อหน่ายว่องไวเต็มกลืนว่องไวแทบจะลุกขึ้นเดินหนีเมื่อเห็นสายตาชิงชังรังเกียจเขาส่งมาจากทางคนที่เขารักสุดหัวใจ แต่ก็ต้องฝืนทำเป็นไม่สนใจตอบกลับไป“ทำไมพี่จะทำไม่ได

  • ถึงชั่วก็ผัวเธอ   10

    “เธอทำทุกอย่างเพื่อหลอกให้พี่รัก และมันก็สำเร็จ พี่รักรุลี รักจริง ๆ แต่เธอไม่ได้รักพี่ เธอแค่แสดงว่ารักพี่เฉย ๆ”มันคือความจริงที่เจ็บชาไปถึงขั้วหัวใจ เมื่อหญิงที่ทำให้เขารักและทำให้เขาทรยศหักหลังน้องชายกลับเป็นคนบดขยี้หัวใจเขาด้วยน้ำมือของหล่อนเอง แต่ทำไมเขาถึงยังรักหล่อน พยายามจะทำทุกอย่างเพื่อให้มรุลีรักเขาจริง ๆ และทำให้ความอาฆาตแค้นของหล่อนจางหายไปจากใจ แต่เขายังไม่รู้ว่าเพราะอะไรมรุลีถึงแค้นเขาได้ถึงเพียงนี้คล่องแคล่วไม่เข้าใจในสิ่งที่พี่ชายพูด มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน มรุลีรักพี่ชายเขาเขามองออก มันจะเป็นแค่การแสดงได้ยังไง มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ ๆ ระหว่างสองคนนี้“มันจะเป็นไปได้ยังไงครับพี่ รุลีรักพี่ ผมดูออกว่าเธอรักพี่”“ไม่ใช่หรอก เธอทำทุกอย่างเพื่อจะแก้แค้นพี่ต่างหาก” เขาแย้งคำพูดน้องชาย แล้วปากระป๋องเบียร์ในมือทิ้งลงพื้น แล้วหยิบบรั่นดีที่ซื้อมาด้วยออกมาเปิดขวดกระดกขึ้นดื่ม“พะ...พอก่อนพี่ว่อง ดื่มแบบนั้นเมาตายกันพอดี” เขาแย่งขวดบรั่นดีจากมือพี่ชายมาถือเก็บไว้“ให้พี่ดื่มจนตาย รุลีก็ไม่สนใจพี่หรอก” เขาพยายามแย่งขวดบรั่นดีคืน แต่คล่องแคล่วจับไว้แน่น“พี่รู้ไหมว่าใครต่อใครก็

  • ถึงชั่วก็ผัวเธอ   9

    “ขอบคุณครับ สบายดีนะครับ ว่าแต่ไม่เจ็บตรงไหนนะครับวันนั้น” คล่องแคล่วรับเมนูมาพร้อมเอ่ยถามพนักงานสาว เมื่อเขาจำเธอได้ว่าเธอเป็นคนที่ตัดหน้ารถเขาและพาเขาไปส่งโรงพยาบาล“สบายดีค่ะ แล้วคุณเป็นยังไงบ้างคะ” ขวัญฟ้าดีใจที่เขาจำหล่อนได้“ผมแข็งแรงดีไม่เป็นอะไรหรอกครับ ว่าแต่คุณทำงานที่นี่นานรึยังครับ”ไม่รู้อะไรทำให้คล่องแคล่วเริ่มถามพนักงานสาวและอยากรู้เรื่องของเธอ ภาพใบหน้าของหล่อนติดตาเขาทุกครั้งเวลาหลับตานอน ภาพในวันที่หล่อนเคาะกระจกเรียกเขา มันยังก้องอยู่ในหู เหมือนกับว่าเธอเป็นห่วงเขาจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่คนที่เขาจะคิดถึงและนึกถึงควรจะเป็นมรุลี คนที่ทำให้ต้องตกอยู่ในสภาพแบบนั้นคล่องแคล่วสะบัดหัวไล่ความคิดของตัวเองออกไป ก่อนจะมองเมนูอาหารในมือที่รับมาเพื่อสั่ง เขาสั่งสเต็กเนื้อจานเดียวก่อนจะส่งเมนูให้เธอ“รอสักครู่นะคะคุณลูกค้า”“ครับผม ว่าแต่...” คล่องแคล่วหยุดชะงักเมื่อไม่รู้ว่าควรจะถามเธอไหม“รับอะไรเพิ่มอีกรึเปล่าคะ”“คุณชื่ออะไรครับ” ในที่สุดเขาก็เลือกถามชื่อเธอออกไป“ขวัญฟ้าค่ะ เรียกฟ้าก็ได้ค่ะ” เธอบอกเขาพลางแตะป้ายชื่อที่อกซ้ายของตนให้เขาดูว่าเธอมีชื่อติดอยู่ที่เสื้อพนักงาน“ครับคุณฟ

  • ถึงชั่วก็ผัวเธอ   8

    หลังจากอุบัติเหตุของคล่องแคล่ว ว่องไวก็คิดทบทวนตัวเอง แต่พอมองไปยังหญิงที่เข้ามาครอบครองหัวใจตัวเองจึงทำให้เกิดงานแต่งงานในครั้งนี้ หลังจากคล่องแคล่วออกจากโรงพยาบาลได้สองอาทิตย์ งานแต่งานจัดเรียบง่าย มีแค่แขกของเขา ส่วนแขกของเจ้าสาวไม่มี แม้แต่เพื่อนของเธอ เธอก็ยังไม่ชวน ว่องไวมองหาน้องชายตั้งแต่งานเริ่มจนตอนเขาและมรุลีถูกส่งตัวเข้าห้องหอก็ยังไม่เห็นเงาของน้องชาย แอบหวังว่าคล่องแคล่วจะโผล่มาตอนตักบาตรทำบุญเช้า แต่ก็ไม่มา หวังว่าจะมาตอนที่เจ้าหน้าที่มาจดทะเบียนสมรสของเขาและมรุลีแต่ก็ไม่มา จนตอนนี้สามทุ่มกว่า เขานั่งบนเตียง รอเจ้าสาวเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนชุด คิดว่าระหว่างรอคล่องแคล่วจะมาเคาะห้อง แต่ก็ยังเงียบ จนตอนนี้เจ้าสาวออกมาจากห้องน้ำ แทนที่จะเป็นชุดนอน แต่กลับเป็นชุดเหมือนว่าเธอกำลังจะออกไปข้างนอกในคืนเข้าหออย่างไรอย่างนั้น และไม่ปล่อยให้ความสงสัยอยู่นาน เขาจึงถามเสียงนุ่ม“รุลีจะไปไหนครับ” เห็นสาวเจ้าสาวของตัวเองถอดชุดไทยทิ้งมาเป็นชุดเดรสยาวรัดรูปผูกคอสีดำเว้าหลังถึงเอวเล็กคอด“ไปเที่ยวยังไงคะ” หล่อนตอบเสียงเย็นชาไร้ความรู้สึก จนคนฟังสัมผัสได้ถึงความเยือกเย็นในประโยคบอกเล่าของภรรยา

  • ถึงชั่วก็ผัวเธอ   7

    ตลอดเวลาเกือบเดือนที่ต้องนอนร่วมเตียงเดียวกับเตยหอมทำให้เขาทรมานและอดทนมากเหลือเกิน ทรมานกับความโกรธและเนื้อตัวของหล่อนเบียดแนบกับเขา ส่วนนุ่มนิ่มของร่างก็แนบถูไปกับเนื้อตัวของเขา และที่สำคัญหล่อนทำให้เขาขาดความเป็นส่วนตัวมากขึ้นทุกวัน และเช้านี้ก็เป็นเหมือนทุกวันที่ตื่นมามีหญิงสาวนอนเกยทับอยู่บนตัวของเขา“ยัยบ้าเอ๊ย!” ตื่นมาเจอกับภาพแบบนี้ทุกๆ วันเหมือนจะชิน แต่ดินไม่เคยชินสักครั้ง เขาผลักเตยหอมออกจากตัวเอง ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปอาบน้ำ ส่วนเตยหอมก็ขยับพลิกตัวนอนต่อไม่สนใจว่าอีกคนจะรังเกียจตัวเองแค่ไหน“คนเลว! คุณใจร้ายกับฉันมากเกินไปแล้วนะคุณดิน” เธอว่าเขาเมื่อนอนต่อไม่ได้แล้ว เพราะทุกๆ วันเธอต้องเจอภาพของเขากับหลินและทั้งคู่ก็หายเข้าไปในกระท่อมด้วยกันทุกวัน กับคนอื่นเขาแสนดี อ่อนโยน สุภาพ แต่กับเธอ เขาปฏิบัติตัวแตกต่างกับทุกคน“คนอย่างเตยหอมไม่มีทางยอมแพ้หรอก รังเกียจกันนักใช่ไหม ได้! ยิ่งรังเกียจฉันมากเท่าไหร่ ฉันยิ่งจะอยู

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status