All Chapters of DNA ENGINEERอย่าท้าทายคิลล์: Chapter 91 - Chapter 99

ดาน่าหลับตาครางเสียงหวานอย่างไม่อาจหักห้ามใจ ยิ่งเขาโหมกระหน่ำ เธอยิ่งไม่อาจระงับความปรารถนา แอ่นสะโพกรับรองกระแทกจากเขา ก่อนจะยื่นมือไปยันกระจกไว้เพื่อช่วยพยุง เมื่อรู้สึกขาแข้งขาของตัวเองสั่นจนแทบจะไม่ไหว“กรี๊ดคิลล์”เธอกรีดร้องลั่นอย่างตกใจ เมื่อถูกอุ้มขึ้นโดยไม่ทันได้ตั้งตัว ท่อนแขนกำยำรวบเอวบางขึ้นมาแล้วเด้งสะโพกสอบสวนขึ้นไป นั่นทำให้เธอเสียวไปทั้งสรรพางค์กาย เขาจับพลิกเธอให้หันหน้าเข้าหากัน เนื้อแนบเนื้อจนไร้ซึ่งช่องว่างระหว่างกัน“น่า”“หืม”เธอปรือตามองเขาอย่างสงสัย แต่เขากลับเงียบพลางจ้องมองเธออยู่อย่างนั้น แค่สบประสานสายตากันก็ราวกับมีสายใยบางอย่างกำลังเชื่อมโยงเราเข้าหันกันเขาโอบอุ้มเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อยก่อนจะขยับท่อนลำจนร่างเธอโยกคลอนลมหายใจรุ่มร้อนรินรดผิวหน้า จนกระทั่งถูกเขาเชยปลายคางขึ้นมาและเอ่ยกระซิบแผ่วเบา“ฉันโคตรรักเธอเลยวะยัยตัวแสบ”“o.o”สโมสรนิสิต @มหา’ลัยแอลวันนี้รุ่นพี่นัดถ่ายทำวิดีโอสั้นแบบแนะนำตัวผู้เข้าประกวด และเป็นคิวของนิเทศศาสตร์ จากตอนแรกที่บรรยากาศคึกคัก พลันร้อนระอุขึ้นมาเมื่อคิลล์ปรากฏตัวบางทีเธอก็สงสัยนะว่าเท้าเจ็บขนาดนี้ยังจะมานั่งแผ่รังสีอำม

โชตะเอ่ยออกมานิ่ง ๆ ไม่มีการหลบเลี่ยงสายตา นั่นทำให้ดาน่ารู้สึกอึดอัดใจ และไม่เข้าใจสักนิดว่าเพื่อนของคิลล์หมายถึงอะไร“ขอโทษนะคะแต่พูดแบบนี้หมายถึงอะไร”“เธอไม่รู้จริง ๆ น่ะเหรอว่านำทัพคิดอะไร” โชตะเหยียดยิ้มและเอ่ยถึงบุคคลที่สาม นั่นทำให้ดาน่าเข้าใจเรื่องราวขึ้นมาทันที เธอรู้ว่าญาติอย่างนำทัพนั้นคิดอะไร เพียงแต่ว่าเธอไม่เคยคิดเกินเลยนอกจากพี่ชาย ถ้าจะต้องพูดตรงนี้มันก็คงจะไม่ดี“โชตะ” คิลล์เอ่ยเสียงเย็นพลางจ้องหน้าญาตินิ่ง ๆ ใช่ พวกเขาเป็นญาติกัน ใช้นามสกุลเดียวกัน เขาไม่อยากให้เธอต้องคิดมากกับเรื่องนี้ และไม่อยากให้โดนเพื่อนเขามองไม่ดีแต่ดาน่ากลับเลื่อนมือมาสอดประสานกับมือเขาไว้ ก่อนจะมองมายิ้ม ๆ เหมือนกับว่าเธอจะเป็นคนจัดการเอง“เรื่องนี้พี่เกี่ยวอะไรด้วยเหรอคะ ถ้าเป็นห่วงก็พอเข้าใจได้แต่อย่ามาตัดสินแทนเรา น่ากับพี่ทัพเป็นญาติกันรวมถึงพี่ศึกด้วย เราช่วยเหลือกันเพราะเป็นญาติไม่ได้มีความคิดสกปรกแบบนั้น”เธอเอ่ยเสียงดังฟังชัด และไม่มีท่าทีอ่อนน้อมแม้แต่น้อย ดวงตากลมโตมองตรงมาที่โชตะเพื่อสื่อสารกับอีกฝ่าย นั่นทำให้เจ้าตัวแค่นเสียงในลำคอ ส่วนคิลล์ก็ยกยิ้มอย่างร้ายกาจทันทีเมียใครเนี่ยท

ดาน่าและคิลล์รีบลุกออกจากโซฟาทันที เมื่อเห็นมีล่าวิ่งเข้ามาด้วยท่าทางตื่นตระหนกและร้อนรน“เกิดอะไรขึ้น”“น่าคะคือ..แฮก ๆ” มีล่าจับขอบประตูแน่น ทั้งพยายามจะเอ่ยและหอบหายใจเอาอากาศเข้าปอด ดาน่าเห็นอย่างนั้นก็เข้าไปพยุงแล้วตบหลังของเพื่อนสนิทเบา ๆ“แกใจเย็น ๆ มานั่งก่อนค่อยพูด” เธอรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี จึงเงยหน้าสบตากับคิลล์ ซึ่งเขาเองก็กอดอกด้วยสีหน้าครุ่นคิดเช่นกัน“น่าฉันไหว แต่คนที่ไม่ไหวน่าจะเป็นเขามากกว่า”“ใคร?”“พี่อาเซีย” เธอหันไปมองหน้าคิลล์แทบจะในทันทีที่เพื่อนเอ่ยปาก หมายความว่ายังไงกัน“อาเซียทำไม” คิลล์เองก็ตกใจเหมือนกัน ก่อนจะเอ่ยปากถามเพื่อนของดาน่า แม้จะสงสัยว่าทั้งคู่ทำไมถึงรู้จักกันได้แต่ไม่อยากซักไซ้ถามอะไรในตอนนี้“คือพี่อาเซียโดนทำร้ายค่ะ…ฮึก” มีล่าเอ่ยเล่าไปเสียงก็สั่นเครือไปด้วยจนดาน่าต้องเข้าไปปลอบ เมื่อเห็นดวงตาของเพื่อนสั่นระริก มือไม้เย็นเฉียบทำอะไรไม่ถูก เธอจึงหันไปมองคิลล์อย่างปลงตกเพราะเข้าใจความร้อนใจที่เพื่อนถูกทำร้าย“ฉันจะไปตามพวกนั้น” คิลล์เอ่ยเสียงเข้ม ไม่อยากระเบิดอารมณ์ใส่เพื่อนของดาน่าก่อนจะหันหลังเดินจากไป“มีล่าใจเย็น ๆ ฉันรู้แกห่วงพี่เขาแต่ยังไงก

“ทำไม!” คิลล์เอ่ยเสียงเข้ม นัยน์ตาราวกับมีไฟลุกโชน ดาน่าหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะนั่งลงบนฝากระโปรงหน้า ก่อนจะดึงคิลล์เข้ามาใกล้แล้วใช้ขาทั้งสองข้างหนีบขาเขาไว้อีกที พลางช้อนสายตาขึ้นมองอย่างเจ้าเล่ห์“พี่รอดูได้เลย แต่ตอนนี้ห้ามงอนนะเข้าใจไหม” เธอเอ่ยอย่างรู้ทัน เขาน่ะพวกปากไม่ตรงกับใจสุด ๆ บอกไม่เคยงอนมันไร้สาระแต่หน้างี้ตึงยิ่งกว่าฉีดโบท็อกมาอีก“ใครเขาจะงอน” คิลล์ทำเสียงขึ้นจมูก พลางเหลือบตามองไปทางอื่น นั่นทำให้ดาน่าหัวเราะคิกคักก่อนจะยกแขนขึ้นกอดเอวสอบไว้หลอม ๆ เมื่อเธอนั่งเขายืนใบหน้าจึงแนบไปกับหน้าท้องแกร่ง“โอเคไม่งอนก็ไม่งอน แค่ไม่พอใจเท่านั้นถูกปะ?”“ยัยตัวดี เธอก็รู้ว่าฉันหวง” คิลล์ทำหน้าตึงก่อนจะยกมือขึ้นมาบีบแก้มของดาน่าอย่างมันเขี้ยว ไม่มีใครทำให้เขารู้สึกว้าวุ่นกลุ้มใจ และไม่เป็นทำอะไรเท่าเธอมาก่อน ดาน่ามีอิทธิพลต่อจิตใจมากจริง ๆ ยิ่งเราคบกันและได้เรียนรู้นิสัยใจคอกัน ก็พบว่ามันดีกว่าตอนอยู่คนเดียวเป็นไหน ๆ“น่าก็หวงพี่เหมือนกัน ถึงพี่จะไม่น่าหวงก็เถอะ” ดาน่าอมยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ เพราะคิลล์ไม่ได้ฮอตปรอทแตกเหมือนเพื่อน ๆ เขา แม้จะหล่อแต่แค่เห็นหน้าโหด ๆ คนก็กลัวหัวห

“เออแล้วยัยมีล่าเป็นยังไงบ้าง?” เหมือนไอซ์จะฉุกคิดขึ้นมาได้จึงเอ่ยปากถามถึงเพื่อนสนิทของดาน่า เธอจึงเล่าให้ฟังเพราะให้เพื่อนรออยู่ที่อู่ไม่อยากให้ต้องมาเสี่ยงอันตรายที่นี่“นี่กูสงสัยมาก ทำไมพวกมึงเล่นของสูงจังวะ” เธอหลอกตาทันที เพราะรู้สึกว่าไอซ์มันไร้สาระ จึงหันไปมองการแข่งขันตรงหน้าเสียงกรีดร้องดังสนั่น เมื่อคิลล์แฉลบเกือบหลุดโค้ง“เฮ้ย!”“คิลล์!” พวกเราเองก๊อกสั่นขวัญแขวน เพราะตอนนี้รอบที่เก้าแล้วนั่นยิ่งทำให้ก้อนเนื้อในอกของเธอเต้นกระหน่ำ คิลล์จะยื้อได้นานแค่ไหนกัน สภาพของเขามันไม่พร้อมเลยจริง ๆ แต่เธอมั่นใจคนที่หัวใจแกร่งอย่างเขาต้องทำได้ ดาน่าจ้องมองอย่างไม่วางตา คิลล์เหยียดยิ้มร้ายเมื่อหลุดจากโค้งสุดท้ายมาแล้ว และรถของพวกเขากำลังทะยานเข้าสู่รอบที่สิบ ที่นี่มีโค้งทั้งหมดแปดโค้งและแต่ละโค้งก็ค่อนข้างยากเพราะมันแคบ ทุกคนอาจจะหมดสนุกที่เขาไม่ยอมแซง แต่เมื่อเห็นว่าเขาเริ่มก่อกวนพายุอย่างดุดัน นั่นแหละรอบสนามถึงมีแรงเชียร์อีกครั้ง“อยากท้าทายกูมึงต้องรับความเสี่ยง” เขาไม่สนว่าเท้าที่กำลังเหยียบคันเร่งอยู่ในตอนนี้จะเป็นอย่างไร เหมือนเป็