บททั้งหมดของ DNA ENGINEERอย่าท้าทายคิลล์: บทที่ 11 - บทที่ 20

“นี่เธอจะมากไปแล้ว พวกเราไม่ใจร้ายแบบนี้แน่”“อ๋อเหรอ ถ้าอย่างนั้นฉันทำให้ดูเองว่าใจร้ายเป็นยังไง” เธอไม่ใช่นางฟ้านี่นา จึงยักไหล่อย่างไม่สะทกสะท้าน แต่เมื่อเห็นสการ์เจ้าของผับยังเฉยเธอจึงเบะปากให้ ก่อนจะหันมามองคนข้างกายอย่างคิลล์ เอาเถอะขอใช้อีกหน่อย“พวกเธอ ทำซะอย่าให้ใช้กำลัง” คิลล์กอดอกพิงกับขอบโต๊ะ เมื่อเห็นสายตาของดาน่าเขาจึงขยับตัว และจ้องผู้หญิงทั้งแก๊งพลางเอ่ยปากให้พวกเธอทำตามข้อตกลง นั่นทำให้หญิงสาวทั้งหมดต่างเหงื่อตกขึ้นมาทันที กับดาน่าพวกเธอไม่สนหรอกแต่นี่คือคิลล์ คนที่ไม่มีใครอยากยุ่งด้วย เพราะถ้าเกิดบ้าขึ้นมาคงไม่มีใครสามารถกำราบเขาได้ พวกเธอจึงหันมามองหน้ากันอย่างเศร้าสร้อยระคนจะร้องไห้อยู่รอมร่อ สุดท้ายไม่มีทางเลือกพวกเธอทั้งหมดจึงหันหน้าเข้ากำแพง ล่วงเอาฟองน้ำบ้าง แผ่นปิดจุกบ้างออกมาโยนทิ้ง ก่อนจะเอากระเป๋าขึ้นมาบังทรวงอกไว้ แม้จะอับอายมากแค่ไหน แต่พวกเธอก็กัดฟันแน่น ทั้งแก๊งเดินเรียงแถวโดยมีรินเดินรั้งท้าย พวกเธอหลับตาปี๋อย่างอับอายสายตาผู้คนขณะที่เอากระเป๋าปิดบังบริเวณทรวงอก ก่อนจะรีบวิ่งออกจากร้านไปอย่างรวดเร็ว และยังร้องห่มร้องไปไปตลอดทา

TC Condo - มหา’ลัยแอล ปัง! นี่มันแรงคนหรือแรงควาย ดาน่าสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงกระแทกปิดประตูของคิลล์ เมื่อมาถึงคอนโดเขาก็ยังอุ้มเธอสาวเท้าไปเรื่อย ๆ มุ่งตรงไปที่ไหนสักแห่ง แต่เธอนี่มึนจนเลือดไหลมารวมกันที่สมองหมดแล้ว และทุกอย่างจบลงเมื่อมาถึงเตียงนอนขนาดใหญ่ และคิลล์ก็จัดการโยนเธอลงบนที่นอน“กรี๊ด ไอ้บ้าโยนลงมาได้”“ห้ามบ่นมากยัยตัวแสบ”“ปากฉัน” ดาน่าตั้งสติได้ก็รีบลุกขึ้นมานั่งเถียงเขาทันที ก่อนดวงตากลมโตจะกวาดมองทุกอย่างในห้องนอนด้วยสีหน้าแปลก ๆ ทำให้คิลล์ปรายตามองตาม ก่อนจะแค่นเสียงในลำคอ“สมใจเธอแล้วสินะ”“อะไร” หมอนี่มันพูดอะไรวะ ดาน่าขมวดคิ้ว“คงจะดีใจที่ฉันพามาคอนโดส่วนตัวสินะ”“หา!” เธอเนี่ยนะจะดีใจ ไร้สาระมากจะโรงแรมหรือม่านรูดอะไรก็ช่าง แค่ไม่ใช่ที่ห้องเก็บของนั้นก็พอ หมอนี่มันคิดไปไกลมาก“แต่จะบอกอะไรให้นะ” คิลล์ยกยิ้มร้ายก่อนจะถอดเสื้อกล้ามสีขาวของตัวเองออก และโยนทิ้งลงกับพื้นพลางโน้มตัวลงมาบนเตียงนอน ร่างสูงคลานขึ้นมาจนหยุดอยู่ตรงหน้าของเธอ“ถึงจะได้มาที่คอนโดส่วนตัวของฉัน แต่อย่าคิดว่าจะสำคัญหรือมีสิทธิพิเศษนะ ห้ามคิดเรื่องพวกนั้นเด็ดขาด”

เรือนร่างบอบบางร่อนสะโพกใส่นิ้วแกร่งอย่างไม่สะทกสะท้าน หลังจากสลัดความอายออกไปสักพัก อารมณ์พิศวาสเข้าครอบงำยิ่งมีแอลกอฮอล์กระตุ้น ยิ่งทำให้อุณหภูมิในร่างกายพุ่งสูง เธอหอบหายใจเสียงดังพลางกระดกเอวรับแรงกระแทก“มัน…อ๊ะเร็วอีก” ร่างสูงกดมุมปากขึ้น ก่อนจะสอดนิ้วกระแทกกระทั้นเข้าหาร่องสวาทรัวเร็วราวพายุ ภายในของเธอตอดรัดนิ้วเขาแน่นขึ้น นัยน์ตาคมกริบดำมืดขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเอวบางส่ายร่อนใส่นิ้วไม่หยุดจนเขาต้องกัดฟันอย่างอดกลั้น ดาน่าไม่เคยรู้เลยว่ามันจะปั่นป่วน และว้าวุ่นได้มากขนาดนี้ เธอปล่อยตัวไปกับอารมณ์อันแสนอ่อนไหว มือบางขยุ้มผ้าปูที่นอนไว้แน่น ปลายเท้าจิกเกร็งเมื่อรู้สึกว่าท้องน้อยกำลังหดรัด ความรู้สึกพุ่งทะยานจนกระทั่งร่างเกร็งกระตุกปลดปล่อยน้ำหวานออกมาอาบชโลมนิ้วแกร่ง“อ่าส์”“น้ำเปื้อนมือไปหมด” มันก็ต้องเปื้อนอยู่แล้วไหม เธอถลึงตาใส่เขา แต่หมอนี่เหมือนคนเก็บกดไม่ได้พูด เพราะแทนที่มันจะเอานิ้วไปเช็ด กลับแค่นเสียงหัวเราะและยกนิ้วขึ้นมาแทน“นี่!” เธอเบิกตากว้างอย่างตกตะลึง เมื่อเขาสอดนิ้วเข้าไปในปากและทำความสะอาดมันด้วยลิ้น“ถึงจะทำให้เธอคนแรก แต่ห้า

คิลล์ยกมุมปากขึ้นอย่างสนุก ก้อนเนื้อในอกเต้นแรงอย่างบ้าคลั่งก่อนจะขยับตัวถอยลงจากเตียงนอน พลางรั้งร่างบางให้ขยับมาอยู่ตรงปลายเตียง ด้วยท่าคลานเข่าทั้งที่ภายในยังเชื่อมต่อกัน และทุกครั้งที่ขยับเธอก็เสียววาบไปทั้งร่าง“ทำอะไรเหรออ๊ะ” ร่างบางที่กำลังมึนเบลอจากพิษราคะหันกลับมาถาม แต่ถูกคนที่ยืนซ้อนอยู่ข้างหลัง กระชากร่างขึ้นมาและเอี้ยวใบหน้ากลับไปประกบจูบกับเขา“อื้อ~” ความรู้แปลกใจแปรเปลี่ยนเป็นเร่าร้อน เมื่อถูกเขาจูบราวกับจะพรากลมหายใจ มือหนาที่กอดกระชับเอวบางเลื่อนลงต่ำ ก่อน จะกดปลายนิ้วลงบนติ่งเสียวกระสัน จนดาน่าเองสั่นสะท้านไปทั้งร่าง สัมผัสแสนดิบเถื่อนและเร่าร้อนทำให้เธอบดเบียดเรือนกายเข้าหาเรือนร่างกำยำของเขาอย่างซาบซ่าน เธอถูกเขาดึงขึ้นมาให้ทั้งร่างแนบชิดกัน โดยมีเขายืนซ้อนอยู่ด้านหลัง และรั้งริมฝีปากอวบอิ่มเข้ามาจูบอย่างดูดดื่ม มือหนาอีกข้างสอดเข้ามาใต้ราวนม และบีบขยำมันอย่างแรงสลับไปมาทั้งสองข้างสร้างความกระสันให้เธอเป็นอย่างมาก สะโพกสอบยังคงทำงานอย่างหนักหน่วง จนกระทั่งเขาผละใบหน้าออกไปอย่างอ้อยอิ่ง เส้นสายสีใสยังคงเชื่อมกันจากมุ

“อาจจะยากหน่อยนะน้องรัก เพราะกูมีหัวคิดมากว่ามึง” ไคลล์หัวเราะอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า นั่นจึงทำให้คิลล์ตวัดสายตามองอย่างไม่สบอารมณ์ทันที“สรุปว่ารถลูกรักของมึงโดนทุบ” โชตะเอ่ยปากถามเพื่อให้เจ้าตัวยืนยัน แม้จะฟังทั้งสองทะเลาะกันก็พอจะจับใจความได้“อือ” คิลล์กระแทกเสียงตอบก่อนจะทิ้งร่างลงบนโซฟา และยกขาขึ้นมาพาดกับพนักพิงอย่างไร้มารยาท“แล้วมึงจะเอายังไง?” โชตะมีนิสัยเฉยชาไร้อารมณ์ไม่สุงสิงกับใคร และไม่ได้เป็นคนชอบยุ่งเรื่องคนอื่น ถ้ามันไม่น่าสนใจมากพอ แต่ดูนี่สิเรื่องนี้มันน่าสนใจน้อยเสียที่ไหน คิดดูนะว่ามันจะมีสักกี่คนที่กล้าทุบรถของคิลล์“ไหนมึงเล่ามาให้หมดสิ” โชตะเอ่ยถามไคลล์แฝดพี่ คนบ้าบิ่นแห่งวิศวกรรมยานยนต์ เลื่องลือเรื่องความร้ายกาจ ใครจะอยากมีเรื่องกับมัน เพราะถ้ารู้ว่าใครรับรองได้ว่ามันเอาคืนแน่ เมื่อไคลล์เล่าเรื่องราวทั้งหมดจบ โชตะก็เท้าคางอย่างใช้ความคิดทันที ก่อนจะเอ่ยปากถาม“แล้วที่นั่นมีใครอยู่บ้าง?”“หืม” คิลล์ที่กำลังล้วงบุหรี่ออกมาสูบถึงกับชะงัก“ที่ตรงจุดเช็กสภาพรถปกติไม่มีคนนอกเข้ามา ถ้าบอกว่ากล้องเสีย แล้วก่อนหน้านั้นที่พวกช่างอยู่กันล่ะมีใครอีกไหม”“ก็…