Semua Bab DNA ENGINEERอย่าท้าทายคิลล์: Bab 21 - Bab 30

เสียงทักทายดังขึ้นจากทางเชื่อมไปอีกตึก ทำให้เธอชะงักก่อนจะหันไปมองตามเสียง เพราะไม่แน่ใจว่าใช่ตัวเองหรือเปล่า“ไม่ไหว้รุ่นพี่เหรอ?” ดาน่าทำหน้านิ่งและร้องอยู่ในใจว่า แย่แล้ว เธอจำได้ว่าผู้หญิงสูงยาวเข่าดีตรงหน้าคือ เรเน่ ที่มีตำแหน่ง cowgirl ของ scarface ไม่ยักรู้ว่าอีกฝ่ายก็เรียนคณะเดียวกันกับเธอ และด้านหลังเรเน่ยังมีผู้หญิงอีกสองคนท่าทางเปรี้ยวเข็ดฟันยืนอยู่“ขอโทษนะคะ หมายถึงฉันเหรอคะ?” ดาน่าทำหน้าสงสัยก่อนจะชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง ดูยียวนกวนประสาทเป็นอย่างมาก“ตลกเหรอ ตรงนี้มีเธอคนเดียวไม่ใช่เธอแล้วจะเป็นใคร” เรเน่แค่นเสียงหัวเราะออกมา ก่อนจะยกยิ้มให้เธอเหมือนจะเป็นมิตร แต่สายตาของอีกฝ่ายนั้นไม่ใช่เลย“ก็ไม่ได้รู้จักพวกพี่เลยไม่ได้เสนอหน้าตอบ” เอาล่ะ เธอคิดว่าคนพวกนี้ตั้งใจมาหาเรื่องแน่นอน ดูจากสายตาของเรเน่และการพุ่งเป้ามาที่เธอแล้ว ฟันธงล้านเปอร์เซ็นต์“ไม่เคารพรุ่นพี่ไม่พอยังปากดีอีก” เพื่อนของเรเน่เอ่ยขึ้นมา ผู้หญิงคนนี้หน้าตาดูดีเหมาะกับการเรียนนิเทศศาสตร์ ไว้ผมตรงยาวจรดเอว ส่วนอีกคนย้อมผมสีทองดัดลอนแน่น ๆ เหมือนตุ๊กตา“น้องคงไม่รู้ว่าที่นี่ความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องเ

เธอพลันเย็นเยียบ หัวใจเต้นแรงขึ้นมาทันที“เธอรู้ไหมว่าเฮียคิลล์คือใคร” ไม่รู้โว้ย และไม่อยากจะรับรู้เรื่องราวของเขาด้วย ดาน่ากลอกตาอย่างไม่ชอบใจ แต่เหมือนไอซ์จะเข้าใจผิดจึงเอ่ยปากเล่าต่อ“ไอ้เฮียคิลล์มันเป็นตัวอันตรายของวิศวะ ไม่มีใครอยากมีปัญหากับมันหรอก เพราะแม่งบ้าบิ่นเธอเข้าใจใช่ไหม คนพวกนี้แม่ง อยากทำอะไรก็ทำ ไม่สนใจใครและไม่เห็นหัวใครด้วย”“…”“นั่นแหละมันวีรกรรมเยอะจนเล่าไม่หมด ไม่เคยมีใครกล้าท้าทายมันมาก่อน ดังนั้นเรื่องที่รถของมันโดนทุบจึงเป็นเรื่องใหญ่”คนชั่วที่ถูกเยินยอนี่มันตลกร้ายจริง ๆ ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเข้าข้างคนแบบนี้ โดนทุบแค่นั้นมันยังน้อยไปกับสิ่งที่เขาทำ ด้วยความโมโหเธอจึงจะตอบโต้กับเพื่อนทันควัน“ไอ้เหี้ยคิลล์อุ๊ป!”“เบา ๆ สิวะน่าอย่าเสียงดัง”ไอซ์ดังดาน่าเข้ามาปิดปากไว้แน่น เมื่อเพื่อนสาวคนสวยดันโพลงชื่อคนที่ไม่สมควรพูดถึงออกมา ดาน่าเบิกตากว้างพลางจิกทึ้งให้เพื่อนปล่อย แต่ไอซ์เองก็กลัวดาน่าปากมากจึงจับไม่แน่น หญิงสาวจึงกัดเข้าที่มือเพื่อนอย่างแรง จนอีกฝ่ายรีบปล่อยทันที“โอ๊ย”“สมน้ำหน้า มึงเป็นบ้าอะไรมาปิดปากกูแบบนี้เนี่ย”“กะก็มึงพูดอะไรล่ะ” ไอซ์ละล้ำละลักและ

คิลล์ที่จ้องจะเข้าไปเล่นงานคนถึงกับชะงัก เมื่อเห็นนำทัพเดินออกมาจากช็อปอย่างเร่งรีบ และมันยังเอ่ยปากเรียกผู้หญิงคนนั้นอย่าง ‘อ่อนโยน’ จนเขาได้ยินแล้วรู้สึกขัดหูขัดตาเสียเหลือเกิน…น่ารำคาญมาก และนอกเหนือจากนั้นยังมีคำถามมากมายในใจ ว่าทั้งสองคนไปรู้จักกันได้ยังไง มันเกิดขึ้นตอนไหน และเขาอยู่ตรงไหนของสมการนี้ หรือมันไม่ควรมีเขาอยู่ตั้งแต่แรกโคตรฉิบหาย จากตอนแรกนึกว่าจะหายว้าวุ่น แม่งวุ่นกว่าเดิมคิลล์สบถกับตัวเองในใจเขาเท้าเอวมองคนทั้งคู่ไม่วางตา จนกระทั่งเห็นเธอฉีกยิ้มให้นำทัพท่าทางดีอกดีใจนั้นมันดูยั่วโมโหเขามา คิลล์เดาะลิ้นอย่างหงุดหงิด ทั้งยังรู้สึกว่าหัวมันร้อนจนแทบไหม้ ดาน่าไม่ได้รู้เลยว่าตอนนี้กำลังถูกใครบางคนหมายหัวไว้ เธอเอ่ยทักทายนำทัพ และตั้งใจจะมาคืนเสื้อแล้วกลับ แต่เหมือนวันนี้จะไม่ใช่วันดี ๆ ของเธอเสียแล้ว เพราะหางตาดันหันไปเจอใครบางคนกำลังทำหน้าถมึงทึงเร่งฝีเท้าตรงมาทางนี้“พี่ทัพ น่าว่าน่ากลับดีกว่า”“เดี๋ยวไปส่ง พี่เลิกเรียนแล้ว”“ไม่เป็นไรเลย” เธออยากออกไปจากตรงนี้มา จึงรีบเอ่ยปากปฏิเสธก่อนที่คิลล์จะเดินมาถึงพวกเรา ท่าทางขึงขังเหมือน

คิลล์ยกมุมปากขึ้นอย่างร้ายกาจ ก่อนจะโยนร่างบางลงไปในสระน้ำเล็ก ๆ หลังอาคารอย่างเดือดดาล คนที่กล้าท้าทายเขาอย่าหวังว่าจะอยู่ดีแน่นอนว่ามันควรจะต้องเป็นอย่างนั้น แต่คนอย่างดาน่ามีหรือจะยอม เมื่อรู้ว่าคิลล์คิดจะทำอะไรเธอขยับตัวดิ้นอย่างสุดกำลัง ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว ก่อนจะยกแขนขึ้นไปกอดลำคอแกร่งของคิลล์ไว้แน่นในจังหวะที่เขาเหวี่ยง“ถ้าฉันตาย นายต้องตายด้วย”“ยัยบ้า!” เขาเอ่ยอย่างเกรี้ยวกราด เมื่อดาน่าไม่ยอมปล่อยมือออกจากคอของเขา และแน่นอนว่าแรงที่เหวี่ยงออกไปนั้นไม่เบาเลย มันทำให้ร่างเสียการทรงตัวและหงายหลังตกน้ำด้วยกันทั้งคู่“มาลงนรกไปด้วยกันเถอะไอ้หมาบ้า” ดาน่ายกยิ้มอย่างสะใจ ต่างกับคิลล์ที่ใบหน้าเผยแต่ความเกรี้ยวกราด แทบอยากจะหักคอคนตัวเล็กที่กล้าท้าทายเขาตู้ม!“น่า เฮียคิลล์” นำทัพรีบวิ่งตามมาก่อนจะเบิกตากว้างอย่างตกใจ และรู้สึกห่วงใยทั้งคู่ ไม่คิดว่าทั้งคิลล์จะเล่นแรงขนาดนี้ ดาน่าหลับตาปี๋พลางกลั้นหายใจเพราะกลัวสำลักน้ำ มือก็เกาะเกี่ยวกอดลำคอของคิลล์ไว้แน่น เท้าเล็ก ๆ พยายามตะเกียกตะกายใต้ผืนน้ำ ก่อนจะลืมตาขึ้นมาเมื่อเท้าของเธอสามารถแตะพื้นได้ส่วนคนที่เธอก

หลังจากได้รับเสื้อช็อปห่อหุ้มตัวแล้วเรียบร้อย เธอก็ตามพี่นำทัพไปที่ลานจอดรถ แม้อยากจะปฏิเสธแต่เพราะเขาทำสีหน้าจริงจังมาก เธอจึงไม่อยากทำตัวดื้อดึง จนกระทั่งมาถึงคอนโดพี่เขาก็ย้ำอีกสองสามคำ ว่าขึ้นห้อง อาบน้ำอุ่น และพักผ่อน เธอจึงเอ่ยปากขอบคุณอย่างอ่อนโยน ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ บรรยากาศพลันกระอักกระอ่วนขึ้นมา เมื่อเขาคว้าแขนของเธอไว้ และสายตาที่ทำให้รู้สึกอึดอัด“น่า อย่ายุ่งกับเฮียคิลล์ได้ไหม?” เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาแต่เรียบเฉยเอ่ยออกมาราวกับขอร้องอ้อนวอน แววตาที่แสดงออกมาอย่างอ่อนโยนอยู่ตลอดเต็มไปด้วยความว้าวุ่นไม่สบายใจ“ทำไมพี่ทัพถึงเข้าใจอย่างนั้นเหรอคะ” เธอแต่เลือกที่จะเอ่ยปากย้อนถามแทน ว่าอะไรทำให้เขาคิดว่าเธออยากจะยุ่งกับคิลล์ แต่แทนที่นำทัพจะบอกเหตุผลให้เธอเข้าใจ กลับเลือกที่จะเงียบ ในรถพลันเงียบลงจนได้ยินแม้แต่เสียงเครื่องปรับอากาศดาน่ามองหน้านำทัพอย่างรอคอย สุดท้ายอีกฝ่ายก็เงยหน้าสบตากับเธอ และเลือกที่จะเลี่ยงคำตอบ“ไม่มีอะไรหรอก เราไปพักผ่อนได้แล้วส่วนเรื่องเฮียคิลล์พี่จะจัดการเอง” เขาวางมือไว้บนศีรษะของเธออย่างเอ็นดู ก่อนจะเอ่ยออกมาเสมือน