Semua Bab ฝ่ามิติมาเลี้ยงทายาทอ๋อง: Bab 91 - Bab 100

ชิวอี้เซ่อโบกไม้โบกมือ “ที่ไหนกัน พวกเราเป็นหุ้นส่วนกันแล้ว ข้าย่อมบอกข่าวแก่ท่านโดยไม่คิดเงิน” ครั้นได้ยินว่าไม่ต้องจ่ายเงิน หลี่หยวนหยวนก็ยิ้มกว้าง “เช่นนั้นก็เล่ามาเถิด” “อันดับแรก เรื่องของสกุลหยาง” หลี่หยวนหยวนหน้าเสีย “เช่นนั้น ท่านก็คงรู้เรื่องของข้าอย่างละเอียดแล้วสิ” “รู้สิ ข้านับถือคุณหนูอย่างยิ่ง เรื่องเงินเจ็ดหมื่นนั่น นับว่าท่านทำได้อย่างเหมาะสม” ชิวอี้เซ่อเข้าข้างนาง “ไท่เฟยให้อ๋องหยางรับชายารองจากสกุลหนานกงกับสกุลหวางก็เพื่อต้องการยืมอำนาจของสองสกุลทำให้เมืองเฉินม่ายเป็นปึกแผ่น” “อืม...รวมถึงการแต่งงานกับข้าด้วย” ผีเหนือยิ้มอ่อน “เหตุที่อ๋องหยางยอมแต่งกับท่าน เขาต้องการยารักษาไท่เฟย แต่ยิ่งไปกว่านั้นยังทำเพื่อให้เสนาบดีชุยวางใจด้วย” หลี่หยวนหยวนผงะ “ท่านรู้ลึกรู้จริงเสียด้วย” “ท่านป๋อหลี่บิดาของท่าน อยู่ฝ่ายเสนาบดีชุย หากว่าท่านอ๋องไม่ยอมแต่งกับท่านป่านนี้สกุลหยางคงยากจะรับมือไหว” ชิวอี้เซ่อร่ายยาวถึงรายชื่อคนที่อยู่ในจวนอ๋องออกมา “นอกจากไท่เฟยที่มีบุตรคนเดียวแล้วยังมีชายารองหลิ่วและบุตรชาย

นางแสร้งหันไปมองนอกหน้าต่าง พลันมองเห็นหวางจิ่งชูพี่ชายคนโตผ่านมาพอดี คิ้วของนางจึงย่นเล็กน้อย หยางหลีเหว่ยมองเห็นความผิดปกตินั้นจึงได้มองตามออกไป “พี่ชายเจ้านี่นา ข้าไม่เห็นเขามาพักใหญ่แล้ว” หวางจิ่งชูเป็นขุนนางได้ด้วยบารมีของบิดา ความสามารถของเขามีน้อยกว่าความเจ้าเล่ห์มากนัก หยางหลีเหว่ยเคยได้ยินข่าวซุบซิบมาว่าคนผู้นี้รับสินบนอยู่บ่อยครั้ง เพียงแต่ยังไม่มีเจ้าทุกข์มาปรากฎตัว คนสกุลหวางก็ทำไม่รู้ไม่ชี้ราว หญิงสาวยิ้มแหยๆ “เจ้าค่ะ ข้าเองก็เช่นกัน” หวางจิ่งชูจำได้ว่าตรอกด้านหน้าเป็นบ้านสกุลหวางที่พี่ชายนางมักจะให้คนจับสตรีที่พึงใจมาขังเอาไว้ เป็นนางที่พบเรือนหลังนี้เข้าแล้วเอาไปฟ้องบิดาจนทำให้หวางจิ่งชูถูกลงโทษ ทำให้เขากับนางเป็นไม้เบื่อไม้เมากันมานับแต่นั้นทุกคนเห็นหวางจิ่งชูเป็นคุณชายผู้สูงส่ง ทว่าเบื้องหลังกลับฉุดคร่าลูกสาวชาวบ้านมาย่ำยีและเลี้ยงเอาไว้นอกจวนหลายคน สตรีเหล่านั้นล้วนยากจนจึงไม่กล้าต่อสู้กับบุตรชายตุลาการหวาง จำใจยอมเป็นภรรยาเก็บ บางคนที่ทนไม่ไหวก็ปลิดชีพตนเอง มีอยู่สองคนที่หวางจิ่งชูพอใจถึงขนาดพาเข้าไปเป็นอนุภรรยาอยู่ในจวน

สายตาของหยางหลีเหว่ยมองไปเบื้องหน้า พระจันทร์ดวงกลมโตทอแสงนวลตาค่อยๆ เคลื่อนตัวสูงขึ้นทีละนิด สายลมเอื่อยเฉื่อยพัดพรายมาแตะใบหน้าบางเบา แวบหนึ่งเขาคิดถึงใบหน้าของหลี่หยวนหยวนที่อยู่บนรถม้าและนึกถึงตอนที่นางกำลังก้มหน้าลงมาพูดคุยกับชิวอี้เซ่อ ใบหน้าของนางอิ่มเอิบงดงาม ดูเหมือนจะงามยิ่งกว่าตอนที่แต่งงานกับเขาใหม่ๆ เสียอีก อ๋องหยางเผลอขบกรามแน่น‘นางเพิ่งหย่าไม่ทันไร ก็มีบุรุษรูปงามมาตามติด ช่างเป็นสตรีที่เปลี่ยนใจง่ายดายเสียจริง ก่อนหน้านี้ยังชื่นชมข้าจนต้องหาทางบังคับเอาไปเป็นสามี สตรีน่าตาย!’ความคำนึงของชายหนุ่มล่องลอยไปยังคืนเข้าหอของตนกับหลี่หยวนหยวน ท่ามกลางสีแดงของผ้าที่ตกแต่งห้องหอ แสงวอมแวมจากเทียนสีแดงที่ตั้งอยู่บนเชิงเทียนทองเหลืองวันนั้น ครั้งแรกของเขากับนางเป็นเพราะฤทธิ์ยาของสกุลหลี่ ร่างกายของเขาราวกับมีคลื่นเดือดพล่านอยู่ภายใน ใบหน้าของนางงดงามราวกับเทพธิดาที่หลุดออกมาจากภาพวาด เขามีสัมพันธ์ลึกล้ำกับนาง แต่ครั้งต่อมาเป็นเพราะรู้สึกพึงพอใจในเรือนร่างและรสสัมผัสบัดนี้ ชายหนุ่มยอมรับกับตัวเองว่า ลึกๆ เขาเองก็ชอบนางตั้งแต่แรกเห็น เพียงแต่...หลี่หยวนหยวนผู้นั้น คือ สตรีที่อย

กุนซือเฉากับชิวต้าซานขี่ม้าตามกันกลับมาสำนักมือปราบ บนหลังม้าของชายหนุ่มมีร่างหนึ่งถูกพาดคว่ำเอาไว้ มือเท้าของคนผู้นั้นถูกมัด ปากก็ถูกอุดเอาไว้ด้วยผ้า มีรอยเลือดแห้งเกรอะกรังติดตามเสื้อผ้า แขนขาและใบหน้า “หัวหน้าเหลียง เอาคนผู้นี้ไปขังแยกไว้ที ระวังอย่าให้คนเข้าไปลอบฆ่าได้เล่า กว่าข้าจะจับเขามาได้ ใช้เวลาตั้งเจ็ดแปดวัน” กุนซือหนุ่มเอ่ยกับหัวหน้ามือปราบหน่วยย่อยที่ออกมาต้อนรับ “กุนซือเฉา งานนี้ต้องลำบากท่าน ขอบคุณมากที่ช่วยเหลือสำนักมือปราบ” เฉาเฟิงหันไปหาชิวต้าซาน ใบหน้าของชายหนุ่มประดับรอยยิ้มละมุน “องครักษ์ชิวช่วยข้าเอาไว้ไม่น้อย ถ้าไม่มีเขา ข้าก็อาจจะตกที่นั่งลำบาก” หัวหน้าเหลียงมองคนที่ร่างสะโอดสะองภายใต้หน้ากากหนังสีขาว “ขอบคุณองครักษ์ชิวที่ช่วยงานทางการ” “มิได้ๆ อันที่จริง ข้าสมควรกระทำอยู่แล้ว ไม่เช่นนั้นจะมีผู้กล่าวหาว่าข้าเป็นคนวางเพลิง” เฉาเฟิงหัวเราะหึๆ ไม่ยอมโต้ตอบกับชิวต้าซาน เขาหันไปหาหัวหน้าเหลียง “คนที่เหลือ จับมาได้หรือไม่” “ได้แล้ว มีอยู่สองคนที่ยอมรับว่าถูกว่าจ้างให้มาคอยสอดส่องการค้าในบ่อนไฉ่ฟู

หยางหลีเหว่ยตื่นแต่เช้า สีหน้าของเขาไม่ค่อยดีนัก เฉาเฟิงเห็นแล้วก็อดไต่ถามไม่ได้ “ท่านอ๋อง เหตุใดจึงยังดูอิดโรย” “ข้าฝันประหลาดน่ะ” อ๋องหยางยิ้มอ่อนๆ ยกมือข้างขวาขึ้นลูบใบหน้า “ข้าฝันว่าข้าอุ้มเด็กทารกผู้ชาย เขาร้องโยเยใหญ่เลย” “ท่านอ๋อง คงจะฟังไท่เฟยพูดเรื่องทายาทจนเก็บไปฝันแล้วล่ะขอรับ” “ไม่ใช่แค่นั้นนะ ข้ายังฝันต่อไปอีกว่า กำลังปลอบเด็กคนแรกอยู่ แม่นมก็นำบุตรคนที่สองมาส่ง” “หือ...ท่านฝันว่าตนเองมีบุตรสองคนเลยหรือ” “อือ...เป็นฝาแฝด เฮ้อ! ครั้งที่แล้วก็ฝันว่าอยู่หน้าห้องคลอด คราวนี้ฝันว่าไปเลี้ยงเด็กต่ออีก แย่จริงๆ ข้าคงจะฟังท่านแม่พูดจนเริ่มเลอะเลือนแล้ว” อ๋องหยางรับประทานอาหารอย่างง่ายๆ แล้วก็ออกไปเรือนลับด้านข้างกับกุนซือคู่ใจ คนร้ายวางเพลิงที่เฉาเฟิงล่าตัวมาได้ ยอมรับว่าเป็นเผาบ่อนไฉ่ฟู่แต่ไม่ยอมบอกชื่อผู้บงการ ทว่าหยางหลีเหว่ยให้องครักษ์ประจำตัวไปสืบมาแล้ว พบว่าคนผู้นี้เคยติดต่อกับเถ้าแก่บ่อนเทียนไฉ่ตี้เป่าสองครั้ง หยางหลีเหว่ยนั่งอยู่เก้าอี้ รอให้เจิ้งตู้สาดน้ำใส่คนที่ถูกมัดเอาไว้ ครู่หนึ่