All Chapters of ฝ่ามิติมาเลี้ยงทายาทอ๋อง: Chapter 191 - Chapter 200

เด็กชายหันไปมองหน้าเจิ้งตู้แล้วจ้องหน้าองครักษ์ของบิดานิ่งๆ องครักษ์หนุ่มรู้สึกคล้ายขนอ่อนหลังคอลุกเกรียว คุณชายน้อยผู้นี้สายตาช่างชวนให้เกรงขามยิ่งพลังที่แผ่ออกมาจากร่างน้อยๆ นี่ ราวกับจะกดตัวเขาให้มือไม้อ่อน ‘นี่หากว่าข้ายืนอยู่แล้วคุณชายน้อยทำท่านี้ เห็นทีข้าคงจะทรุดตัวลงคุกเข่าเป็นแน่’ เจิ้งตู้ไม่กล้าดึงดาบหยกทมิฬออกจากมือของคุณชายกับคุณหนูน้อยได้แต่หันไปขอความเห็นจากนายของท่าน“ไม่ได้ๆ ไม่ต้องเอาดาบไปเก็บแล้ว พวกเขาชอบดาบหยกทมิฬขนาดนี้ วางไว้ในห้องนี้ก่อนก็แล้วกัน” หยางข่ายเห็นหลานตัวน้อยทั้งสองไม่ยอมแพ้ก็รีบสั่ง “ไม่เป็นไรหรอกองครักษ์เจิ้ง” หยางหลีเหว่ยยื่นมือไปจับดาบไว้แทน “ปล่อยเอาไว้ลูกๆ ข้าชื่นชมก่อนก็แล้วกัน” เจิ้งตู้จึงปล่อยมือให้กับนายของตน เขารู้สึกคล้ายแรงกดดันจากสายตาของคุณชายและคุณหนูตัวน้อยค่อยลดลง เขาลอบถอนหายใจ หาคำตอบไม่ได้ว่าเหตุใดตนเองจึงรู้สึกเกรงกลัวคุณชายน้อยอย่างไม่รู้ตัว“ขอรับ ท่านอ๋อง” หยางไท่เฟยรีบเรียกให้สาวใช้พากันเอาอาหารเข้ามาวางบนโต๊ะ “หลิวเหว่ย ฟางเอ๋อร์ มากินข้าวกันก่อนเถอะ ดาบนั่นให้พ

ดาบเล่มนี้ไม่เพียงคมกริบจนตัดหินก้อนใหญ่ได้อย่างน่าทึ่ง แม้จะเล่มใหญ่และมีน้ำหนักมาก ทว่าทั้งแม่ทัพใหญ่สกุลหยางทั้งพ่อและลูกกลับใช้มันได้อย่างคล่องแคล่วและคร่าชีวิตทหารฝ่ายศัตรูไปไม่น้อย นี่คือ...ดาบที่อดีตฮ่องเต้ทรงพระราชทานให้กับแม่ทัพหยางข่ายเพื่อให้เขาพิทักษ์เมืองเฉินม่ายซึ่งเป็นเมืองด่านหน้าสำคัญในการป้องกันแคว้นเว่ย หยางข่ายใช้ดาบนี้เฉพาะในยามออกศึก หากทำภารกิจอื่นเขาจะใช้กระบี่ ...ลือกันว่า...ในยามที่อ๋องหยางกวัดแกว่งดาบ ผู้อื่นจะมองเห็นเหมือนกับรอบตัวเขามีดาบนับพันเตรียมพุ่งออกมาอย่างน่ากลัว หยางหลีเหว่ยแสยะยิ้ม “บังเอิญเจ้าเป็นคนเคราะห์ร้าย ข้าเกิดอยากจะนำดาบเล่มนี้ออกมาด้วยพอดี คนเลวที่คบหาศัตรูของแคว้นเช่นเจ้า สมควรแล้วที่จะต้องตายด้วยดาบพระราชทานของอดีตฮ่องเต้เล่มนี้”“ไม่มีทาง!” ชุยซีห่าวยกมือขึ้นโบกในทันใด “ยิง!” ลูกเกาทัณฑ์นับร้อยพุ่งลงมาจากเนินที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล ทหารหน่วยหยกทมิฬขยับตัวเรียงแถวกันเป็นปราการในการปกป้องรถม้า โล่เบาของพวกเขาต้านลูกเกาทัณฑ์เอาไว้ได้ “ลุย!” หยางหลีเหว่ยร้องสั่งพร้อมทั้งใช้เท้

หัวหน้าหน่วยสังหารของสำนักจันทร์เสี้ยวเห็นว่าคนของตนถูกหนุ่มน้อยหน้าหวานผู้หนึ่งฆ่าไปหลายคนก็เดือดดาล ถอยออกจากวงล้อมอ๋องหยางหันมาประจันหน้ากับชิวลู่ชิง ครั้นจ้องดีๆ ก็เห็นว่าแท้จริงนางเป็นสตรี “สาวน้อยอย่างเจ้า ฝีมือไม่เลว คงต้องให้ข้าสั่งสอนเจ้าเสียหน่อยที่บังอาจฆ่าคนของข้า” “นักฆ่าสำนักจันทร์เสี้ยว ช่างไม่รู้จักที่ตาย มาขวางทางกลับเมืองหลวงของข้า” นางแสยะยิ้ม “พูดมาก!” หัวหน้านักฆ่าผู้นั้นถือดาบใหญ่ในมือ กระโจนเข้าหาชิวลู่ชิง หญิงสาวที่รวบผมสูงแต่งกายเยี่ยงบุรุษหมุนกระบี่ในมืออย่างรวดเร็ว เพียงไม่ถึงสองเพลงก็ปาดเอาเสื้อที่หน้าอกของหัวหน้านักฆ่าขาดเป็นรอยยาวราวห้าชุ่น “ต่อไป! ข้าจะแทงท้องเจ้าสักแผลสองแผล” นางร้องตวาด หูของหัวหน้านักฆ่ากระดิกด้วยเพลิงโทสะ ในสำนักของเขา ไม่เคยมีผู้ใดทำให้เขาอับอายเยี่ยงนี้มาก่อน ฝีมือของเขาเป็นรองแต่เพียงหัวหน้าระดับบนสุดของสำนักทั้งสี่คนเท่านั้น “เช่นนั้น แม่นางน้อย ข้าก็จะแทงหัวใจเจ้าให้ทะลุไปถึงด้านหลัง!” คนผู้นั้นคำราม “ได้! มาดูกันว่าผู้ใดจะทำได้อย่างปาก” ชิ

องครักษ์เจิ้งวิ่งเข้ามาหาคนทั้งสองสีหน้าไม่สู้ดีนัก “ท่านอ๋อง อ๋องฉู่ถึงเมืองหลวงแล้วขอรับ” หยางหลีเหว่ยแสยะยิ้ม “ชุยหนิงเทียนคิดจะลอบสังหารข้าในวันนี้ มิใช่ว่าวางแผนจะก่อกบฏกับอ๋องฉู่ในช่วงนี้หรอกนะ”เด็กหญิงร้องขึ้นด้วยความตกใจ “กบฏ!” ทว่าคำที่ออกจากปากนางที่บุรุษตัวโตทั้งสามได้ยินกลับไม่เป็นภาษา“ฟางเอ๋อร์ลูกรัก! เจ้าเป็นอันใดไปรึ” อ๋องหยางที่กอดนางไว้ข้างซ้ายรีบยกมือออกจากลูกชายมาอุ้มลูกสาวนั่งตักเด็กหญิงหันไปคว้าข้อมือน้องชายแล้วร้องใส่เขา “ฝ่าบาท! เจ้าได้ยินหรือไม่ ชุยหนิงเทียนกับอ๋องฉู่คิดจะก่อกบฏแล้ว”“ข้าได้ยินแล้ว! พี่หญิงใจเย็นๆ ก่อน” “นี่มัน! มันเป็นเรื่องใหญ่มากเลยนะ” “ข้ารู้!” เด็กชายย่นหัวคิ้วเดิมทีเขาคิดว่าขอเพียงแก้แค้นคนที่วางแผนฆ่าตนกับพี่สาวได้ก็เพียงพอแล้ว แต่หากเสนาบดีชุยร่วมมือกับอ๋องฉู่ชิงบัลลังก์ เช่นนั้นคนสกุลโจวทั้งหมดก็มีโอกาสจะถูกสังหารเพื่อให้หมดเสี้ยนหนามอ๋องหยางมองลูกสองคนที่กำลังปลอบโยนกันบนตักของตนก็รีบใช้แขนโอบทั้งสองไว้ “พวกเจ้าหิวแล้วหรือ เดี๋ยวพ่อจะเรียกท่านแม่มาให้” ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้น “องครักษ์เจิ้ง เจ้าไปต

เด็กหญิงตัวน้อยเดินมายืนข้างน้องชาย “ท่านพ่อ ข้ากับฝ่าบาทต้องการให้สกุลหยางช่วยแก้แค้น ข้ากับเขาถูกคนวางยาพิษ และยาพิษนั้นหมอหลวงไม่อาจตรวจพบ หากไม่มีตำรายาพิษลับในวังหลวง เกรงว่าจนวันตาย ข้าก็คงไม่รู้ว่าตนเองตายด้วยเหตุใด” สองพี่น้องแห่งราชวงศ์โจวเล่าสาเหตุการตายให้ผู้ใหญ่ทั้งสามฟัง หยางหลีเหว่ยฟังแล้วถึงกับตะลึง “คาดไม่ถึงเลยว่าการตายขององค์หญิงใหญ่และอดีตฮ่องเต้เป็นการลอบปลงพระชนม์” “นั่นเป็นเพราะพิษที่พวกเขาใช้ยากจะตรวจพบ” อดีตองค์หญิงเอ่ย เด็กชายตัวน้อยส่ายหน้า “ตอนนั้น ต่อให้รู้แต่ก็ไม่อาจทำให้เป็นเรื่องใหญ่ เพราะราชสำนักตกอยู่ในเงื้อมมือของชุยหนิงเทียน กระทั่งองครักษ์รอบตำหนักข้าก็ยังเป็นคนของพวกเขา หลังจากพี่หญิงสวรรคต ข้าเองที่ถูกพิษเช่นกันก็แม้หมอเทวดาหมื่นพิษจะกำจัดพิษออกไปได้ แต่ร่างกายข้าอ่อนแอ อยู่ได้ไม่นานก็สิ้นลมหายใจ” เล่ามาถึงตรงนี้ หลี่เยี่ยนฟางก็น้ำตารื้นจวนเจียนจะหยด นางสงสารน้องชายยิ่งนัก ดีที่ได้เกิดมาอีกครั้งและยังคงเป็นพี่น้องกัน “พี่หญิง อย่าเสียใจไปเลย ตอนนี้พวกเรามาเกิดใหม่ในตระกูลแม่ทัพ นับว่าเ