Alle Kapitel von ฝ่ามิติมาเลี้ยงทายาทอ๋อง: Kapitel 211 – Kapitel 220

“เขียนเสือให้วัวกลัว พ่ะย่ะค่ะ เอาผิดขุนนางที่มีรายชื่อในสมุดบัญชีเหล่านี้ก่อน เพื่อไม่ให้พวกเขาหาหนทางช่วยเหลือเสนาบดีชุย”“เจิ้นเกรงว่าพอเอาผิดขุนนางพวกนั้น อ๋องฉู่จะถือโอกาสยกทัพแดนเหนือมาประชิดเมืองหลวงน่ะสิ ทหารทัพหลวงรายงานมาเมื่อเช้านี้เองว่าทัพแดนเหนือเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว”หยางหลีเหว่ยคาดไม่ถึงว่าโจวฮ่องเต้ที่ส่งคนไปคอยจับตาดูทัพแดนเหนือของอ๋องฉู่ รายงานความเคลื่อนไหวเช่นนี้ คนของเขาที่ถูกไปนับปีเป็นผู้ส่งข่าวกลับมา‘เป็นอย่างที่หยวนหยวนคาดเอาไว้ ฮ่องเต้เป็นดั่งเสือ พอสบโอกาสที่ข้ามีหลักฐานพยานแน่นหนาก็ทรงเปลี่ยนข้างหมายทำลายเสนาบดีชุยให้สิ้นซาก’“ฝ่าบาทโปรดวางพระทัย บิดาของกระหม่อมเดินทางกลับเมืองเฉินม่ายเพื่อตระเตรียมไพร่พลแล้ว หากว่าเริ่มเดินทัพสกุลหยางจากเฉินม่ายในยามนี้ คงจะพอต้านทานทัพแดนเหนือได้ทัน พ่ะย่ะค่ะ” “อืม...แผนนี้ไม่เลว” “พ่ะย่ะค่ะ ไม่เลวเลย เพียงแต่...” โจวฮ่องเต้อุตส่าห์ดีพระทัยที่สกุลหยางจะช่วยกำจัดภัยใหญ่ให้กับตนเองจึงรีบร้อนเอ่ยถาม “เพียงแต่อันใดหรือ” “หลายปีมานี้ ทัพสกุลหยางของกระหม่อมถูกจำกัดงบประมาณทางการทหาร

อ๋องฉู่ในใจนตระหนก ครั้งนี้โจวฮ่องเต้ตรัสถึงการสืบหาคนของชุยหนิงเทียน เกรงว่าคนของเขาที่เข้าไปอยู่ในกองทัพตั้งแต่เมื่อครั้งแม่ทัพเหวินยังอยู่อาจจะถูกพบตัวในไม่ช้า เพื่อประวิงเวลารอโอกาสในการบุกยึดเมืองหลวง อ๋องฉู่เห็นว่าตนเองควรสร้างผลงานใหญ่สักอย่างหนึ่ง “อ๋องหยาง ในฐานะที่เจ้าดูแลทัพเมืองเฉินม่ายเจิ้นต้องการให้เจ้าช่วยเข้าไปร่วมตรวจสอบกองทัพหลวงร่วมกับเจ้ากรมกลาโหม” “กระหม่อมน้อมรับพระบัญชา” อ๋องฉู่เห็นโจวฮ่องเต้ไว้วางพระทัยอ๋องหยางก็เกรงว่าอีกฝ่ายจะพบตัวสายข่าวของตนในกองทัพหลวง จึงรีบเดินออกไปกราบทูล “ฝ่าบาท ไม่ควรให้อ๋องหยางเข้าไปเกี่ยวข้องกับกิจการกองทัพหลวงนะ พ่ะย่ะค่ะ เขาคุมกองทัพเมืองเฉินม่ายอยู่แล้ว ไม่ควรยื่นจมูกเข้ามาในทัพหลวง” ขุนนางในท้องพระโรงส่วนหนึ่งเห็นด้วยกับคำพูดของอ๋องฉู่ พวกเขาเห็นว่าอ๋องฉู่กับอ๋องหยางล้วนเป็นผู้นำกองทัพใหญ่คนละภูมิภาค ไม่สมควรจะเข้ามาเกี่ยวข้องกับทัพหลวงเพื่อป้องกันมิให้สร้างความรู้สึกมักใหญ่ใฝ่สูง สุดท้ายโจวฮ่องเต้แสร้งขัดขุนนางที่กราบทูลทัดทานไม่ได้ แสดงสีหน้าขุ่นเคืองอย่างมาก

หลังจากการจับกุมชุยหนิงเทียน หลี่หยวนหยวนก็รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น นางจึงตกลงจะพาลูกฝาแฝดออกไปแอบเที่ยวตลาดอย่างที่พวกเขาร้องขอ “แม่พาเจ้าสองคนไปเที่ยวได้ เพียงแต่ต้องอยู่บนรถม้าเท่านั้น และเมื่อถึงภัตตาคารจาเรอก็ต้องอยู่เฉพาะชั้นบน” เด็กสองคนยิ้มกว้างพยักหน้าหงึกหงักรับปาก “ท่านแม่ไม่ต้องกังวล เราสองคนให้สัญญา” หลี่หลิวเหว่ยรีบรับคำ “ดีๆ เช่นนั้นไปกันเถิด” หลี่หยวนหยวนยิ้มให้กับลูกทั้งสอง นางเงยหน้าขึ้นไปบนขื่อ มองเห็นแมวผีที่ตนมอบให้ดูแลบุตรชายอยู่ก็เบาใจไปส่วนหนึ่ง พลันชิวอี้เซ่อกับชิวลี่จิ่นก็เดินเข้ามา “คุณชายน้อย เพื่อความปลอดภัยของเจ้า ควรมีพวกเราสองพี่น้องไปด้วย” เด็กฝาแฝดทั้งสองรู้จากการที่ผู้ใหญ่พูดคุยกันว่าสามพี่น้องสกุลชุยก็คือ ท่านสามผี จอมยุทธ์เลื่องชื่อในยุทธภพ ในชาติก่อน อดีตฮ่องเต้เคยอ่านตำราที่เล่าขานถึงความเก่งกาจของสามผี ใคร่จะได้พบเห็นคนทั้งสามสักครั้ง น่าเสียดายที่จนถึงวันตายก็ไม่มีโอกาส ครั้นมาเกิดใหม่กลับได้ใกล้ชิดกับคนทั้งสาม ท่านผีใต้ก็พักอยู่ในคฤหาสน์ของมารดา ส่วนท่านผีเหนือกับท่านผีกลางก็

“สนมต้วน ไปเอาน้ำจัณฑ์ชั้นดีมาให้ข้าดื่มที” “เพคะ หม่อมฉันจะร่วมฉลองความสำเร็จไปกับฝ่าบาทในคืนนี้จนกว่าฝ่าบาทจะพอพระทัย” “ดีๆๆ” โจวฮ่องเต้ยิ้มกว้าง ตลอดเวลาของการขึ้นครองราชย์ต้องตกอยู่ใต้อำนาจของชุยหนิงเทียน ไม่อาจจะแสดงความสามารถสิ่งใดได้ ขุนนางกว่าครึ่งเป็นคนของชุยหนิงเทียน บัดนี้ด้วยหลักฐานที่อ๋องหยางนำมาถวายทำให้กำจัดคนฝ่ายนั้นไปเกือบหมด ส่วนขุนนางที่เคยเข้าข้างชุยหนิงเทียนพระโรง บัดนี้ก็พาหุบปากเงียบ ‘ต่อไปในท้องพระโรง ขุนนางทั้งหมดจะต้องอยู่ภายใต้อำนาจของข้าอย่างแท้จริง’ โจวฮ่องเต้ดำริแล้วก็รู้สึกครึ้มอกครึ้มใจ ต้วนไฉ่หงเห็นเป็นโอกาสที่ตนจะได้ผลักดันบุตรชายขึ้นเป็นรัชทายาทก็รีบเอาอกเอาใจฮ่องเต้ “ฝ่าบาท ในที่สุดอำนาจของเสนาบดีชุยก็หมดสิ้น ทรงสำราญพระทัยได้แล้วเพคะ” “เป็นเช่นนั้น ข้าต้องอดทนให้คนผู้นี้กดข่มมานาน บัดนี้ท้องฟ้าเรืองรองผ่องอำไพแล้ว” พระสนมต้วนสั่งให้นางกำนัลของตนไปตามพระโอรสมาเพื่อให้ฮ่องเต้ได้ตระหนักถึงการแต่งตั้งรัชทายาท องค์ชายโจวลีซินมาถึงพระตำหนักมารดาก็คุกเข่าถวายบังคมพร

อู๋ฮองเฮาได้รับรายงานว่าทุกอย่างเป็นไปตามแผนก็อมยิ้ม นางอุตส่าห์ส่งคนไปสืบเรื่องของหลี่หยวนหยวนจึงได้รู้ว่าหลังการหย่า สตรีผู้นั้นสนิทสนมกับสามพี่น้องสกุลชิวที่กลายมาเป็นคหบดีใหญ่ในเมืองหลวง ขณะเดียวกันอ๋องหยางก็ดูเหมือนจะพยายามตามติดอดีตพระชายาเพื่อขอคืนดีที่คาดไม่ถึงก็คือ คนของฮองเฮาบังเอิญเห็นหลี่หยวนหยวนนั่งรถม้าที่มีเด็กชายหญิงคู่หนึ่งอยู่ข้างในออกจากหลังภัตตาคารจาเรอ“กระหม่อมสืบชัดเจนแล้ว พ่ะย่ะค่ะ เด็กสองคนนั้นใช้แซ่หลี่ตามมารดา คุณชายใหญ่และคุณชายรองสกุลชิวคอยดูแลอยู่ไม่ห่าง”“ดีจริง! หลี่หยวนหยวนช่างใจกล้านัก อยู่คฤหาสน์ติดกับจวนสกุลหยางแต่กลับซ่อนลูกสองคนเอาไว้ ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นลูกนอกสมรสของนางกับหนึ่งในสองคุณชายสกุลชิว นางมิได้แต่งงานใหม่ แต่กลับทำตัวดึงดูดอ๋องหยาง หากว่าให้สกุลต้วนเปิดโปงนางต่อหน้าธารกำนัล เจ้าว่าจะเป็นผลดีหรือร้าย”ใต้เท้าเจียงใคร่ครวญอยู่ชั่วขณะ “หากว่าเด็กนั่นคือลูกของคุณชายสกุลชิว อ๋องหยางน่าจะโมโหจนหน้ามืดอาจจะก่อเรื่องใหญ่ในงานเลี้ยง สกุลชิวในยามนี้กุมอำนาจทางการค้าในเมืองหลวง เงินทองน่าจะมีมหาศาลหากทำให้พวกเขากินแหนงแคลงใจกันได้วันหน้าย่